Als de Bijbel spreekt over “eeuwig verderf” (2 Thess. 1:9) of “eeuwig oordeel” (Hebr. 6:2), is het van doorslaggevend belang wat met “eeuwig” wordt bedoeld. Gaat het om een bepaalde tijdsperiode met een begin en een einde, of om iets waaraan nooit een einde komt?
In onze Bijbelvertalingen wordt één en hetzelfde woord uit de Griekse grondtekst met verschillende Nederlandse woorden weergegeven: eeuw, eeuwigheid en wereld. Het gaat om het Griekse woord aiōn. In het Nederlands hebben deze woorden echter wezenlijk verschillende betekenissen.
Hoe kan het dat hetzelfde Griekse woord zo verschillend wordt vertaald, zelfs met begrippen die tegenover elkaar staan: een aeon, een tijdperk, tegenover eeuwigheid, zonder einde?
De Bijbel spreekt over verschillende tijdperken, aeonen, waarin God Zijn plan uitwerkt. Wanneer we niet verstaan wat aeonen zijn en daarvoor woorden als wereld of eeuwigheid lezen, raakt ook het zicht op Gods plan van aeonen (Ef. 3:11) vertroebeld. En daarmee raakt dit rechtstreeks aan het verstaan van het evangelie.
Zie voor dit onderwerp ook de studies: