Paulus schrijft in de Romeinen brief dat wij lotbezitters/erfgenamen van God zijn. God geeft ons een lotbezit. Dat dit meer dan ‘eeuwig leven’ is, blijkt uit de toevoeging: wij zijn samen-lotbezitters,of: mede-erfgenamen van Christus. Alles wat aan Christus beloofd is en gegeven wordt, is ook ons deel!
📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst
“Wij zijn lot-bezitters van God en samen-lot-bezitters van Christus. Dit betekent dus dat het samen met Christus is; wat Hij ontvangt, ontvangen wij ook.”
⏱️ Hoofdstukindeling van deze studie:
Het Geheimenis: Christus als een Gezelschap ↑ hoofdstukken
Hallo allemaal! Hier ben ik weer met een nieuwe video. In deze video wil ik aanhaken op de onthulling van het geheimenis dat Paulus bekendmaakt. Daar had ik het in mijn vorige video ook al over, over Efeze 3. Daar valt wel heel wat meer over te vertellen, omdat Paulus in al zijn brieven eigenlijk wel van dat geheimenis spreekt, hoewel in de ene brief veel uitgebreider dan in de andere.
Ik wil naar een van die schriftplaatsen gaan waarin ook gesproken wordt over het geheim dat Christus een gezelschap is. Hij is niet slechts één persoon, maar een gezelschap van hoofd en lichaam, waarin wij zijn ingesloten. Wij delen dus in de beloften die gedaan zijn aan Christus Jezus. Daar wil ik nog wat verder over gaan, want dat is namelijk een schitterend onderwerp.
We vinden dat bijvoorbeeld ook in Romeinen 8 vers 17. Als we even één vers teruggaan, naar vers 16, daar staat: de Geest zelf getuigt samen met onze geest dat wij kinderen van God zijn. Wij zijn dus kinderen van God.
En in Romeinen 8 vers 14, dat is twee verzen terug, daar worden wij zelfs zonen genoemd. Dat wil zeggen: erfgenamen. Hoewel 'erfgenaam' wellicht niet helemaal het juiste woord is, maar daar kom ik straks nog wel even op terug.
Het Bijbelse Zoonschap: van Kind tot Zoon Gesteld Worden ↑ hoofdstukken
Maar in de Bijbel, in de Schrift, al vanaf het allereerste begin in het boek Genesis, daar is het zoonschap – en dan met name het eerstgeboorterecht – een belangrijk onderwerp. Wie van de kinderen is de eerstgeborene? Wie wordt tot eerstgeborene gesteld? Dat zoonschap, ja, dat is dus een belangrijk iets. Wij zijn kinderen van God, maar wij zouden opgroeien of gesteld worden tot zoon. Van kind tot zoon dus. En wanneer een kind tot zoon gesteld wordt, dan komt hij eigenlijk in de positie van erfgenaam, om het zo te zeggen.
Vergelijk het met de Bar Mitswa, zoals het ook onder het huidige godsdienstige jodendom nog het gebruik is. Een jongen van dertien jaar was altijd een kind, maar bij de Bar Mitswa wordt hij eigenlijk tot zoon gesteld. Dat wil zeggen tot erfgenaam, en daardoor krijgt hij ook bepaalde verantwoordelijkheden.
Nu, de geest zelf getuigt samen met onze geest dat wij kinderen van God zijn. En indien kinderen, dan ook lot-bezitters: lot-bezitters van God en samen-lot-bezitters van Christus. Kinderen van God en ook lot-bezitters. Hier staat dus het woordje 'lot-bezitters', maar in de NBG en de Statenvertaling – die klik ik er even bij – staat iets anders. De NBG zegt: "Zijn wij nu kinderen, dan zijn wij ook erfgenamen: erfgenamen van God, en mede-erfgenamen van Christus." De Statenvertaling zegt ongeveer hetzelfde: "Indien wij kinderen zijn, dan zijn wij ook erfgenamen; erfgenamen van God, en mede-erfgenamen van Christus."
De Betekenis van 'lotbezitters' in Plaats van 'erfgenamen' ↑ hoofdstukken
Ik heb op zich helemaal niets tegen het woord erfgenaam, als je maar begrijpt wat het betekent en wat het niet betekent. Kijk, wij gebruiken de woorden erven, een erfenis of een erfgenaam meestal wanneer een erfenis wordt verdeeld, en dat is vrijwel altijd wanneer iemand overlijdt. Nou, dat kan hier natuurlijk niet het geval zijn, want God is onvergankelijk. Dus Hij gaat niet dood; Hij overlijdt niet. Maar toch geeft Hij ons iets en dat wordt dan hier een erfenis genoemd. "Wij zijn erfgenamen," zeggen de Statenvertaling en het NBG.
Nou, letterlijk staat hier het woord lot-bezitters. Lot-bezitters, of wij ontvangen een lotsdeel. Een lot-bezit, dat wil zeggen een aandeel dat wij ontvangen dat ons als door het lot toekomt. Het is ons lot. "Dat is nu eenmaal mijn lot," dat hoor je mensen vaker zeggen en dat is meestal niet positief. Maar het heeft natuurlijk ook een positieve kant en dat is hier zeker het geval.
Denk bijvoorbeeld ook aan de situatie wanneer je het juiste lot gekocht hebt in de loterij. Dan ben je een winnaar en dan ben je rijk. Daar valt natuurlijk ook over te discussiëren, dat begrijp ik, of dat echt een rijkdom is, maar even als voorbeeld: een lot-bezit is dus een bezitting, een deel, een aandeel dat je toevalt door het lot. Een lotsdeel, een lot-bezit, en wij zijn dan lot-bezitters.
Ik heb ook wel eens een vertaling gezien waarin stond: "lotsgenieters". Nou, dat is helemaal mooi! Dat zal alleen in het Nederlands zo opgaan, maar dat is wel iets om van te genieten als je eenmaal weet wat dit betekent en wat dit inhoudt. Ja, dat is het gewoon. Dat is iets om je in te verblijden en te verlustigen. Een lot-bezit is dus een bezitting die je toevalt door het lot, als door het lot; het is je lot. En dat betekent dus ook dat het genade is. God heeft gekozen om zo te handelen.
Het Werkelijke Doel van Gods Uitverkiezing ↑ hoofdstukken
En dan haak ik ook alweer een onderwerp aan: Gods uitverkiezing. Als ik dat zo zeg, dan zullen er vele mensen zijn die dit horen en daar huiver of kippenvel van krijgen, want die zijn opgegroeid met het idee van: ja, God kiest een hele kleine groep uit. Dat zijn er echt maar heel weinig; binnen de kerk is dat vaak ook nog maar een hele kleine groep, dus dan blijft er uiteindelijk niet zo heel veel over natuurlijk. Maar die kiest Hij uit, dat is uitverkiezing, en dan heeft Hij ook de rest uitverkoren om verdoemd te worden. Nou, dat idee is totaal vreemd aan de Schrift.
God kiest inderdaad een groep uit. Hij heeft u en mij als gelovigen ook uitgekozen; Hij heeft onze ogen geopend voor Zijn Woord en wij zijn daardoor uitverkoren. Maar dat doet Hij niet om de rest te verdoemen of te veroordelen, maar om de rest te zegenen. Hij gaat namelijk door de Ecclesia, die het lichaam van Christus is, deze hele wereld zegenen, deze hele schepping aan Zich onderwerpen en verzoenen.
Nou, dat is dus een heel ander doel van uitverkiezing. Maar wij zijn lot-bezitters en dat is niet op basis van prestatie. Wij hebben dat niet verdiend ofzo; wij hebben dat lot-bezit ontvangen als door het lot, maar dat is genade. En als ik zeg dat het niet op basis van prestatie is, zou ik dat eerder omdraaien. In 1 Korintiërs 1 zegt Paulus tegen die Korintiërs: "Kijk eens onder jullie, er zijn niet vele machtigen, niet vele edelen, niet vele wijzen naar het vlees." Oftewel, juist het onedele van de wereld heeft God uitverkoren en het onmachtige, enzovoorts, om de wijsheid van de wereld te beschamen. Dus het is genade dat wij dat lot-bezit ontvangen hebben.
Indien wij kinderen zijn, dan ook lot-bezitters. Ja, lot-bezitters van God, lot-bezitters inderdaad van God. Het is God die ons dat deel, dat lot-bezit geeft. Maar, staat er dan? Nee, niet maar.
Samen met Christus: Delen in Beloften, Lijden en Heerlijkheid ↑ hoofdstukken
Dan staat er daarna: "en samen-lot-bezitters echter van Christus." Dus wij zijn lot-bezitters van God; we hebben dat lotsdeel ontvangen van God, maar we zijn samen-lot-bezitters – "mede-erfgenamen" zeggen de andere vertalingen – van Christus. Ik heb er in mijn vorige video ook op gewezen: dit woordje in het Grieks, *sug*, betekent "samen". Je moet je dus altijd afvragen – dat hoeft hier niet omdat het er meteen achter staat, maar denk aan "samen-lichaam" of "samen-deelhebbers van de belofte in Christus Jezus" zoals het in Efeze 3 staat – je moet je altijd afvragen: samen met wie?
Nou, hier staat het direct achter: wij zijn lot-bezitters van God en samen-lot-bezitters van Christus. Dit betekent dus dat het samen met Christus is; wat Hij ontvangt, ontvangen wij ook. Waarin Hij deelt, daar delen wij in. Aan Hem, aan de Messias, zijn de beloften gedaan. Het zou veel te uitgebreid zijn om daar nu op in te gaan wat die beloften dan allemaal inhouden – lees daarvoor het Oude Testament, zou ik zeggen – maar wat Hij ontvangt, ontvangen wij ook. Wij zijn samen-lot-bezitters van Christus en daar delen wij in. Zie daar weer dat geheimenis van Paulus, die verborgenheid die hij mocht openbaren en onthullen.
Dus als wij lezen over Christus in het Oude Testament, in de brieven of waar dan ook, en aan Hem worden beloften gedaan, dan is dat ook op ons van toepassing. Christus is hoofd en lichaam. Ik wil een volgende keer eens naar de Efezebrief gaan, waar Paulus op basis van een oudtestamentische profetie laat zien wat dat bezit dan is; die erfenis, die belofte waarin wij delen en wat dat allemaal inhoudt. Nou, dat is echt geweldig.
Laat ik nog even op het laatste zinsdeel ingaan: "Wanneer wij namelijk samen lijden, is dat omdat wij ook samen verheerlijkt zijn geworden." Ook dat "samen lijden" begint hier met *sum*. Samen lijden, dat is deze *sum*, en samen verheerlijkt worden is ook weer *sum*. Het gaat ook hier over samen: één met Christus, samen met Hem, mede met Hem. Dus wanneer wij namelijk samen lijden, is dat omdat wij ook samen verheerlijkt zijn geworden. Nu lijden wij weliswaar, en Paulus gaat in de verzen hierna ook in op dat lijden. Hij zegt dat het lijden van deze tegenwoordige tijd niet opweegt tegen de heerlijkheid die aan ons geopenbaard zal worden, maar nu lijden wij met Hem samen. We hebben dezelfde positie samen; ook nu delen we in die positie.
Maar straks is het zover dat wij ook samen met Hem verheerlijkt zullen worden, of samen met Hem geopenbaard zullen worden in heerlijkheid, zoals Kolossenzen 3 zegt. Maar nu is het lijden, en ik heb altijd meteen de neiging om dat te bagatelliseren. Want het lijden dat wij tegenwoordig in onze tijd, in ons land en in onze situatie ervaren, staat echt in schreeuwend contrast met andere tijden op andere plaatsen. Er zijn mensen voor de leeuwen gegooid; er zijn mensen vervolgd, gevangengezet en gedood enzovoort. Dus ik zeg altijd gekscherend dat het grootste lijden wat ons zo'n beetje kan overkomen, is dat we "ontvriend" worden op Facebook. En ik begrijp best dat het een lijdensweg kan zijn als je met de nek wordt aangekeken door mensen in je omgeving omdat je bepaalde dingen gelooft, maar het weegt niet echt op tegen het lijden dat gelovigen in andere tijden hebben ondergaan.
Maar dat lijden dat wij nu kennen, is er omdat wij ook samen met Hem verheerlijkt zullen worden. Dus dat lijden is maar voor een korte tijd; de heerlijkheid die aan ons geopenbaard zal worden, die is oneindig en overweldigend. Voor nu ga ik weer op de stopknop drukken en ik zie jullie graag weer een volgende keer.