Wanneer we deze woorden van Paulus lezen over wat de liefde is en ook niet is, is het goed om ons te bedenken dat dit ten diepste van God spreekt. God is liefde (1 Joh.4:8 en 16). Deze opsomming is dan ook een beschrijving van wie God is. Dat moet ook wel, want er staat ook: ‘de liefde vergaat nooit’ en van welke menselijke liefde kunnen we dat zeggen..?
Het leek of Paulus zijn onderwerp over ‘de geestelijke gaven’ had losgelaten, maar niets is minder waar. Ook dit hoofdstuk gaat daarover. Maar Paulus legt uit dat er een overtreffende weg is (12:31) en dat is de liefde. Hij plaatst de gaven in perspectief: de tijdelijkheid van de gaven tegenover de liefde die altijd blijft.
📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst
“De liefde vervalt nooit en die heeft dus geen vervaldatum, maar profetieën, talen en kennis, die hadden en hebben dus wél een vervaldatum.”
⏱️ Hoofdstukindeling van deze studie:
De Liefde Gepersonificeerd en de Waarheid ↑ hoofdstukken
Hallo beste kijkers. We zijn bij 1 Korinte 13 en ik ben daar ongeveer midden in het hoofdstuk bij vers 6, ook midden in een zin van Paulus waar hij de liefde personificeert, dus voorstelt als een persoon. Hij zegt dan in vers 4: "De liefde is geduldig, de liefde is zus en de liefde is niet..." Nou, en dan volgt een hele opsomming en in dit vers gaat die opsomming verder: "Zij verheugt zich niet over de onrechtvaardigheid, maar zij verheugt zich samen met de waarheid."
Ook hier moet ik erbij zeggen: die personificatie van de liefde is niet zomaar. Het helpt enorm om je te beseffen dat de Schrift spreekt van God die liefde is. Dus die persoon, die liefde die hier gepersonificeerd wordt, spreekt ten diepste over God zelf.
Zij verheugt zich niet over de onrechtvaardigheid, maar zij verheugt zich samen met de waarheid. Rechtvaardigheid en waarheid, dat kom je nogal eens samen tegen. Onder andere in Efeziërs 4 en 5, maar waarschijnlijk nog talloze keren. Die twee weet ik toevallig uit mijn hoofd. Maar hier gaat het over het tegenovergestelde: onrechtvaardigheid en waarheid.
Romeinen 1 vers 18 zegt dat deze wereld de waarheid in onrechtvaardigheid ten onder houdt. Dus waarheid heeft alles te maken met rechtvaardigheid. Rechtvaardigheid is ook ten diepste dat God recht doet. En de onrechtvaardigheid, dat is de leugen; dat zijn degenen die de waarheid ten onder houden. Dat is onrechtvaardigheid en dus ook ongeloof. Vandaar dat rechtvaardigheid ook weer een synoniem is voor geloof. God rekent geloof tot rechtvaardigheid. Dus zij, de liefde, verheugt zich niet over de onrechtvaardigheid, maar zij verheugt zich samen met de waarheid.
De Liefde Houdt, Gelooft, Hoopt en Verduurt Alles ↑ hoofdstukken
Zij houdt alles uit, zij gelooft alles, zij hoopt alles, zij verduurt alles. Dat is een schitterend vers natuurlijk, ook omdat er vier keer wordt gesproken van 'alles'. Alles, alles, alles, alles. En ook hier geldt nogmaals dat het ten diepste over God gaat. Hij is liefde. Hier wordt de liefde voorgesteld als een 'zij': zij houdt alles uit, zij gelooft alles, zij hoopt alles, zij verduurt alles.
Dit gaat over God en Zijn onvoorwaardelijke liefde, en Hij houdt alles uit. Al dit hele wereldgebeuren heeft Hij in Zijn hand en Hij kent al het lijden, al het verdriet en alle zonden. En toch houdt Hij alles uit, want Hij gelooft alles. Hij vertrouwt op Zijn woord, Hij kent Zijn woord en Hij kent Zijn beloften. Wij vinden het wellicht wat vreemd om, als het gaat over God, te spreken over een geloof, maar Paulus doet dat bijvoorbeeld in Romeinen 3. Als hij spreekt over het Joodse volk, vraagt hij: "Zal hun ongeloof het geloof van God tenietdoen?" Dat is een retorische vraag, want er is niemand zo gelovig als God Zelf. De Bijbel spreekt ook van het geloof van Christus, maar ook van het geloof van God. Hij vertrouwt Zijn woord, want Hij weet als geen ander dat wat Hij beloofd heeft, Hij ook tot stand zal brengen. Hij weet dat het de waarheid is.
Dus zij houdt alles uit, zij gelooft alles en zij hoopt alles. God weet wat komen gaat; Hij overziet de tijden. Hij weet dat de verwachting die Hij ons voorstelt in Zijn woord een zekere verwachting is. Dus Hij hoopt alles. En ja, de liefde verduurt ook alles. Hij kent de afloop en vandaar dat Hij verduurt. Vandaar dat het hier zo voorgesteld wordt: de liefde, zij verduurt alles.
De Overtreffende Weg: de Liefde Vervalt Nooit ↑ hoofdstukken
De liefde vervalt nooit. De liefde valt nooit. Andere vertalingen zeggen zoiets als: "De liefde vergaat nimmermeer." Dat is natuurlijk hetzelfde. Dat is het idee: de liefde vervalt niet. Daar zit geen vervaldatum aan, geen houdbaarheidsdatum. Ik heb ook weleens ergens gelezen: "De liefde faalt nooit," maar uit welke vertaling die komt, dat weet ik niet. Maar de liefde vervalt nooit en die heeft dus geen vervaldatum, maar profetieën, talen en kennis, die hadden en hebben dus wél een vervaldatum.
Die worden hier tegenover elkaar gesteld. Men zegt wel dat dit hoofdstuk over de liefde gaat, maar ten diepste is Paulus bij het onderwerp gebleven waar hij het al in hoofdstuk 12 over had: die geestelijke uitingen, die geestelijke gaven. Paulus schrijft hier ook weer over die geestelijke gaven en dat doet hij om ze in een perspectief te plaatsen. Profetieën en talen, die zouden ophouden. Profetieën: zij zullen afgedankt worden. Talen, het spreken in tongen: zij zullen ophouden. Kennis: zij zal afgedankt worden.
Daar zou een einde aan komen en Paulus had in het laatste vers van 1 Korinthe 12 gezegd, toen hij over die geestelijke gaven sprak: "Ik ga jullie een overtreffende weg laten zien." Nou, die overtreffende weg is de liefde, want die vervalt nooit. Daar zit geen houdbaarheidsdatum op. Die zal blijven en in vers 13 – om er even snel naartoe te gaan – daar staat: "En nu blijven geloof, hoop, liefde, deze drie. Maar de grootste van deze is de liefde." Want de liefde zal zelfs, om het even zo te zeggen, geloof en hoop overleven. Want geloof zullen wij verwisselen voor aanschouwen en wanneer vervuld is wat wij hopen, onze verwachting, dan is ook de hoop beëindigd. Maar de liefde, Gods liefde, die zal altijd blijven, want die vergaat nimmermeer. De liefde vervalt nooit.
Het Tijdelijke Karakter van Profetie, Talen en Kennis ↑ hoofdstukken
Maar profetieën; het spreken namens God of het voorzeggen, want dat is wat het woord letterlijk betekent in de oorspronkelijke taal: voor, of met nadruk, zeggen. Die gaven daarvan, dat via Gods Geest – toen de Schriften nog niet gecompleteerd waren – er de gaven van profetie gegeven werden en er gelovigen waren die die gaven ontvingen. Daardoor konden zij bepaalde dingen namens God zeggen of namens God voorzeggen.
Of zij konden spreken, terwijl een ander weer de gave van taal had, of de gave van het spreken in tongen. Zij konden in een andere taal door de Geest de woorden Gods spreken; dingen die nog niet bekendgemaakt waren en nog niet op schrift gesteld waren. Of een woord van kennis, een gave die we al eerder zijn tegengekomen in 1 Korinthiërs 12. Een bepaalde kennis die God doorgaf via Zijn Geest als geestelijke gave. Dat is die gave van kennis.
Al die gaven – hier worden profetieën, het spreken in talen en kennis genoemd – die zouden afgedankt worden, ophouden en afgedankt worden. In tegenstelling tot de liefde, die vervalt nooit, die faalt niet en die vergaat nooit. Dat is geweldig om daarbij stil te mogen staan. En om dat te mogen weten en te mogen leven uit die liefde die God ons geeft.
Volgende keer ga ik verder in de volgende verzen waar Paulus zijn betoog weer verder gaat. Graag tot dan!