In heel dit gedeelte maakt Paulus duidelijk dat wat er gesproken wordt in de ecclesia, tot opbouw zou moeten zijn. Wie spreekt in een vreemde taal, zonder dat dit vertaald wordt, doet dit niet. De Korinthiërs waren al ijveraars voor de geestelijke uitingen, maar nu zouden ze ook ijveraars worden voor de opbouw van de ecclesia.
📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst
“Want pas wanneer het vertaald wordt, dan komt de boodschap aan en dan is er tot opbouw.”
⏱️ Hoofdstukindeling van deze studie:
Spreken in de Lucht ↑ hoofdstukken
Hallo beste kijkers, in 1 Korintiërs 14 ben ik gebleven bij vers 10. Laat ik voor het verband het voorgaande vers, vers 9, even meelezen. Dat ging over het spreken in talen – of tongen wordt dat soms ook wel genoemd; letterlijk gewoon een taal, vreemde talen.
Paulus zei daar als conclusie naar aanleiding van het voorgaande: "Zó ook jullie: in het geval dat jullie door middel van een taal geen begrijpelijke woorden geven, hoe zal men dan weten wat er gesproken wordt? Want jullie zullen in de lucht spreken."
Het hele idee is dat wanneer men in de samenkomst in Korinthe in vreemde talen sprak, terwijl de hoofdtaal Grieks was – maar ik noem maar wat als voorbeeld: waar men bijvoorbeeld Arabisch zou spreken – er niemand wat van zou verstaan. Dat is volstrekt nutteloos en is ook absoluut niet tot opbouw, mits het vertaald wordt, zoals we zo ook nog zullen zien. Maar Paulus zegt: "Ja, dan is het alsof men in de lucht spreekt." En dan vervolgt hij in vers 10, en dit is het vers waar ik gebleven ben.
Elke Klank Heeft Betekenis ↑ hoofdstukken
Er zijn wie weet hoeveel soorten stemmen in de wereld, en er is geen enkele zonder klank of klankbetekenis. Dit woord 'stemmen' wordt ook wel vertaald met 'klanken', want dat is *phōnōn*. Het woord *aphōnon* betekent 'zonder klank'. Waar het over gaat is eigenlijk heel logisch: je herkent iemands stem aan de klank. De een praat wat harder dan de ander, de ander wat zachter, maar je herkent ook de toon en de klank. Elke stem heeft zijn eigen klankbetekenis.
Paulus zegt: 'Er zijn wie weet hoeveel soorten stemmen of klanken in de wereld en er is geen enkele zonder klankbetekenis.' Dat geldt niet alleen voor mensen, het geldt zelfs voor dingen die geluid voortbrengen. Ik noem een actueel en eigentijds voorbeeld: als je op een verjaardag zit en je hoort dat iemand een appje of een sms'je binnenkrijgt, dan zie je iedereen die hetzelfde geluidje op zijn telefoon heeft direct op zijn toestel kijken. Dat is dus het principe dat alles zijn eigen klank heeft.
Je kunt het ook hebben bij iemand die je langs hoort lopen; dan hoor je de voetstappen. Ik hoor mijn kinderen altijd thuiskomen omdat ze de deur van de schuur dichtdoen. Bij mijn dochter is het nog makkelijker: die komt meestal zingend thuis. Alles heeft zijn eigen klank en aan de klank herken je de dingen; je weet wat er gebeurt. Dat haalt Paulus hier aan. Zo zou het met de geestelijke gaven ook moeten zijn: dat ze inhoud hebben en betekenis.
Een Barbaar voor Elkaar Zijn ↑ hoofdstukken
Als ik de uitdrukkingskracht, de kracht van een stem niet ken, dan zal ik een barbaar zijn voor degene die spreekt, en degene die spreekt is een barbaar voor mij. Een barbaar is iemand die geen Grieks spreekt. Want Grieks was in die tijd de hoofdtaal, de wereldtaal, zoals dat nu bij ons het Engels is. De meest gesproken taal.
En Paulus zegt: als ik de uitdrukkingskracht van een stem niet ken, dan zal ik een barbaar zijn voor degene die spreekt, en degene die spreekt is een barbaar voor mij. Dan versta je er dus niets van en dat is zinloos.
Ijveren voor de Opbouw van de Ecclesia ↑ hoofdstukken
En wat zegt Paulus dan ook in het volgende vers? "Zo moeten ook jullie, omdat jullie voorvechters zijn voor de manifestaties van de geest, zoeken overvloedig te zijn in de opbouw van de Ecclesia." Op dit woord 'voorvechters' heb ik in hoofdstuk 14 vers 1 ook al gewezen. Daar werd een woord gebruikt dat eraan verwant is, vertaald met 'hartstochtelijk toegewijd'. 'IJveren' zou je het ook mee kunnen vertalen. Jaag de liefde na en wees hartstochtelijk toegewijd aan de geestelijke manifestaties, of: ijver naar de geestelijke manifestaties.
In vers 12 staat dus: "Zo moeten ook jullie, omdat jullie ijveraars zijn, hartstochtelijk toegewijd aan de geestelijke manifestaties, zoeken overvloedig te zijn in de opbouw van de Ecclesia." Ja, die manifestaties van de geest... Hier staat 'voorvechters' of 'ijveraars van geesten', maar het is het resultaat van geest. Dat is de uitgang van het Griekse woord. Vandaar: geestelijke uitingen of geestelijke manifestaties. Zo ook jullie: omdat jullie ijveraars zijn van geestelijke uitingen, zegt Paulus, zouden jullie moeten zoeken overvloedig te zijn in de opbouw van de Ecclesia.
Zij waren al ijveraars van de geestelijke gaven; daar spoort Paulus hen zelfs toe aan in vers 1. Daar ijverden ze ook voor, vooral voor het spreken in talen, want dat was blijkbaar een kunstje dat daar als erg sensationeel werd gezien. Natuurlijk was het ook sensationeel, maar wanneer het misplaatst is en niet gebruikt wordt zoals het zou moeten worden – namelijk tot opbouw – maar slechts als het kunstje zelf gebruikt wordt om het kunstje te doen, dan is het dus niet tot opbouw.
Paulus spoort hen nu aan om ijveraars te zijn voor die geestelijke uitingen. Dat waren ze ook al. En hij zegt: omdat jullie nu ook ijveraars zijn van die geestelijke uitingen, van die manifestaties, zoek nu ook, word dan ook ijverig en zoek overvloedig te zijn in de opbouw van de Ecclesia. Want daar waren ze nog niet overvloedig in. Zij waren erg gericht op het doen en het uiten van die manifestaties; blijkbaar had dat veel aanzien. Maar Paulus zegt: word nu ook ijveraars om te zoeken overvloedig te zijn in de opbouw van de Ecclesia. De gemeente, het 'uitroepsel', de uitgeroepen vergadering. Want het moet zijn tot opbouw. Laat ik het volgende vers nog even meelezen.
Bidden Om Vertaling tot Opbouw ↑ hoofdstukken
Dat zegt hij dan ook. Daarom moet degene die in een taal spreekt bidden dat hij het mag interpreteren, dat hij het mag vertalen. "Uitleggen" zegt de NBG, maar letterlijk is het gewoon vertalen. Dus daar werd in vreemde talen gesproken. Paulus zegt: "Ja, streef ook, ijvert naar die geestelijke gaven." Maar nu zegt hij: "Jullie zijn ijveraars van die manifestaties, van die geestelijke uitingen." Maar zoek nu ook overvloedig te zijn in de opbouw van de Ecclesia en daardoor verstaanbare dingen te spreken, of laat degene die in een taal spreekt bidden dat hij het mag vertalen.
Want pas wanneer het vertaald wordt, dan komt de boodschap aan en dan is er tot opbouw. Dat was in mijn vorige video ook al zo en ook deze video gaat daar eigenlijk over. Paulus zegt dat pas wanneer het verstaan en begrepen wordt, er opbouw is. Ja, wat moet ik daar aan toevoegen? Het is natuurlijk ook zo logisch als wat dat de dingen je pas kunnen opbouwen, aanmoedigen, vertroosten en bemoedigen als u begrijpt wat er gezegd wordt. Als er een klare taal gesproken wordt.
Laten wij daar een voorbeeld aan nemen. Ik laat het hierbij, volgende keer gaan we verder in vers 14. Tot dan!