129. 1 Korinthe 15:1-2 – het evangelie van de opstanding

Onder de Korinthiërs waren er sommigen die zeiden dat er geen opstanding is. Het is voor Paulus de aanleiding om dit geweldige hoofdstuk te schrijven. Dit hoofdstuk spreekt van de opstanding van Christus en de reikwijdte daarvan. Paulus had dat onder hen geëvangeliseerd en zij zouden daaraan vasthouden. Wie niet gelooft in opstanding, heeft ‘een geloof’ zonder inhoud (:14), voor de schijn. De opstanding is onze hoop!

 

 

📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst

Samenvatting: Deze studie biedt een inleiding op 1 Korinthe 15 en benadrukt de opstanding als de ultieme en enige hoop voor de doden. Het betoog weerlegt de dwaling van sommigen in Korinthe die de opstanding ontkenden, een opvatting die het christelijk geloof zinloos zou maken. De focus ligt op het levensbelang van het vasthouden aan het verkondigde evangelie om zo de toekomstige redding en de verlossing van het lichaam te bereiken. Tot slot is er een nadrukkelijke oproep om onverzettelijk en standvastig te blijven in deze overtuiging.

Besproken Schriftgedeelten: 1 Korinthe 15, 1 Korinthe 15:1, 1 Korinthe 15:3, 1 Korinthe 15:12, Romeinen 8

“Paulus spreekt in dit hoofdstuk over de opstanding en dat is ook werkelijk de enige hoop voor de doden.”

Introductie op 1 Korinthe 15 en het Thema van de Opstanding ↑ hoofdstukken

Hallo allemaal, ik ben aangekomen in 1 Korinthe 15. Voor de Bijbelkennis is het bijna spreekwoordelijk om het over dit hoofdstuk te hebben. Ik heb het er niet om gedaan, maar het is vandaag 30 maart en over een paar dagen is het Pasen. Dit hoofdstuk gaat over de opstanding; ik heb dat helemaal niet zo gepland, maar ik vind dat toch wel leuk. Hoewel ik niet zoveel waarde hecht aan die kerkelijke kalender.

Meerwaarde hecht ik sowieso aan de Hebreeuwse kalender, maar ook aan gewoon de tijd waarin wij leven, het seizoen waarin wij leven. Het is nu voorjaar, het is vandaag schitterend weer en de zon schijnt. Als we de weersverwachting moeten geloven, zal dat morgen ook nog zo zijn. Daarna wordt het weer wat koeler, maar blijft het zonnetje. Je ziet ook in de natuur de bloemen verschijnen, de bloesem en de bomen die uitlopen.

In dit hoofdstuk wordt daar ook over gesproken. Niet zozeer over bomen die uitlopen, maar wel over zaaien en het kiemen dat daarbij hoort. Dat is pas een paar verzen verder, maar ik wil gewoon aan het begin beginnen. Ik heb het niet zo gepland, maar het is altijd mooi om het over de opstanding te hebben. Het komt mij echter wel goed uit, laat ik het zo zeggen, dat ik nu ben aangekomen bij 1 Korinthe 15.

De Aanleiding: het Loochenen van de Opstanding in Korinthe ↑ hoofdstukken

En dit is echt het hoogtepunt van deze brief. Ja, Paulus heeft al heel veel dingen geschreven in deze brief waarvoor hij ook een aanleiding zag, omdat hem dingen ter oren waren gekomen en ook omdat er vragen waren gesteld. Want dit hoofdstuk, zo zou je kunnen zeggen, is geschreven vanwege een bewering die er onder de Korintiërs rondzong.

Ik moet daarvoor even naar vers 12: "Hoe zeggen sommigen onder jullie dat er geen opstanding van doden is?" Paulus maakt gehakt van dat idee, en dit hoofdstuk telt maar liefst 58 verzen. Natuurlijk is het triest dat er zo’n bewering rondzong onder de Korintiërs, maar wat een geweldig hoofdstuk heeft Paulus hierover geschreven!

Nou, dat ter inleiding. 1 Korinthe 15 vers 1. Paulus zegt: "Ik maak het goede bericht, het evangelie, aan jullie bekend, broeders, dat ik aan jullie als goed bericht breng." "Dat ik aan jullie evangeliseer" is gewoon het Griekse woord; dat hebben wij in het Nederlands overgenomen. Evangeliseren is eigenlijk gewoon een Grieks woord dat is vernederlandst. Ik maak het evangelie aan jullie bekend, broeders, dat ik aan jullie evangeliseer, dat jullie ook accepteren en waarin jullie ook staan.

Dit is het eerste vers van het hoofdstuk, maar helemaal in het laatste vers zegt Paulus — maar voordat ik daar naartoe ga...

De Oproep Om Standvastig en Onverzettelijk te Blijven ↑ hoofdstukken

Nou, die Korintiërs stonden weliswaar. Paulus had hun het evangelie gebracht, verkondigd, en daar stonden zij in, maar zoals je in vers 12 zag, waren er in ieder geval sommigen die daar niet vast in stonden. Paulus concludeert aan het einde van deze uiteenzettingen in 1 Korinthe 15: wordt of wees gevestigd, standvastig, onverzettelijk, altijd overvloedig in het werk van de Heer.

Daar komen we te zijner tijd nog op, maar wat ik hiermee wil laten zien, is dat zij weliswaar stonden, maar niet standvastig. De tekst zegt "gevestigd", en dat heeft met vastigheid te maken. Standvastig heeft met vastigheid te maken en gevestigd ook; dan ben je onbeweeglijk en onverzettelijk. Dus: wordt standvastig, wees standvastig en onverzettelijk. Zij stonden weliswaar, maar zij stonden niet vast, en Paulus roept hen op om standvastig te zijn en te worden.

Ik maak het evangelie aan jullie bekend, broeders, dat ik aan jullie evangeliseer, dat jullie ook accepteerden en waarin jullie ook staan. Waardoor jullie ook gered worden als jullie het vasthouden met de woorden waarmee ik het goede bericht aan jullie breng, waarmee ik evangeliseer. Tenzij jullie natuurlijk voor de schijn geloven.

Toekomstige Redding en de Verlossing van het Lichaam ↑ hoofdstukken

Kijk, wat Paulus hier niet zegt, is dat die redding van de Korinthiërs van henzelf afhangt. Waar Paulus over spreekt – en dat is het mooie van zo’n interlinear – is dit woord: "jullie worden gered", of: "waardoor jullie ook worden gered". Dat zie je hier in het rechter kader staan – ik wil het bijna met mijn vinger aanwijzen, maar dat zien jullie niet – maar daar staat dat dit een werkwoord is in de aantonende wijs, een onvoltooide handeling.

Paulus zegt: "waardoor jullie ook worden gered". Dit gaat over waar heel dit hoofdstuk over gaat: over de verlossing van het lichaam, namelijk bij de opstanding. Paulus zegt dat zij dat woord wat hij hen heeft gebracht, zouden vasthouden. Dat liet ik net in vers 12 al even zien. Er waren dus sommigen onder hen die dat niet vasthielden; die stonden daar niet vast in. Maar hij zegt: "waarin jullie ook staan en waardoor jullie ook worden gered". Dat is nog toekomst en dat spreekt over de verlossing van het lichaam. Zo noemt Paulus dat bijvoorbeeld ook in Romeinen 8.

Door welk ook jullie worden gered... met wat voor woord? "Ik evangeliseer aan jullie." Indien... indien jullie het vasthouden. Ze zouden dat woord wat Paulus hen had geëvangeliseerd – namelijk dat woord van de opstanding dat hij hier nog eens uiteen gaat zetten – vasthouden. Want dat is het woord waarin hun redding ligt en wat ook spreekt van hun redding, namelijk van de opstanding uit de dood. Want het is uiteindelijk de dood waar we van worden gered. Waardoor jullie ook worden gered als jullie het vasthouden met de woorden waarmee ik het evangeliseer aan jullie. Tenzij jullie natuurlijk voor de schijn geloven.

De Opstanding als de Enige Bijbelse Hoop voor de Doden ↑ hoofdstukken

Ja, want wanneer je gelooft... Je kunt wel zeggen: "Ik geloof in God", maar ik geloof niet in de opstanding. Er waren immers sommigen onder hen die zeiden dat er geen opstanding van de doden was. Nou, dan zal je dus sterven en nooit meer wakker worden. In dat geval geloof je dus voor de schijn.

Ja, ook daarop gaat Paulus nog verder in dit hoofdstuk in en dan zegt hij: als dat zo is, dan zijn wij de ellendigste van alle mensen. Maar daar komen we nog op. De opstanding, dat is de hoop die wij hebben; dat is de verwachting.

Natuurlijk zullen er bij de wederkomst, om het even zo te zeggen, ook mensen zijn die op dat moment nog in leven zijn en die zullen worden veranderd. Daar gaat het ook over in dit hoofdstuk. Maar over het algemeen geldt: de enige hoop voor een dode is de opstanding. En dat botst nogal met bepaalde filosofische leringen, maar ook met de algemeen christelijk aanvaarde lering van de onsterfelijke ziel. Die is daar echt mee in tegenspraak. Paulus spreekt in dit hoofdstuk over de opstanding en dat is ook werkelijk de enige hoop voor de doden.

Dat is ook het moment, in de opstanding, dat wij worden gered. En Paulus zegt: ja, dat is het woord waaraan we vast zouden houden. Daarvoor heeft hij dit schitterende hoofdstuk geschreven. Ik ga volgende keer verder in vers 3. Tot dan!

Deel 129 van 157