In deze laatste woorden van de brief, sluit Paulus de brief af, zoals hij deze ook begonnen is: met genade en vrede. Hoe kunnen we vrede hebben onder alle omstandigheden en door alles heen? We hebben een God van vrede en een Heer van vrede!
📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst
“Als je Zijn genade kent en als je Hem kent, dan heb je ook vrede. Dat kunnen wij hebben onder alle omstandigheden, door alles heen en op elke wijze.”
⏱️ Hoofdstukindeling van deze studie:
De Heer van de Vrede Geeft Vrede Door Alles Heen ↑ hoofdstukken
Hallo allemaal. Ik ben toegekomen aan de allerlaatste verzen van deze brief. Ik moet eigenlijk zeggen: van deze brieven, de Thessalonicenzenbrieven. Dit zijn echt de allerlaatste verzen. In mijn Bijbel staat er boven: 'Groeten'. Dat is ook wel zo, alleen is het een heel mooie groet, een heel mooi slotwoord van Paulus, zoals we dat eigenlijk ook wel van hem gewend zijn. Hij zegt hier: "Mogen de Heer van de vrede aan jullie vrede geven, voortdurend, in elk opzicht. De Heer zij met jullie allen!"
Laten we aan het begin beginnen: "Mogen de Heer van de vrede aan jullie vrede geven." Dat staat er, zie je, in de interlinear: "Hij echter, de Heer van de vrede, moge Hij geven aan jullie de vrede door alles." Hier is dat vertaald als 'voortdurend', maar dat 'voortdurend' heeft natuurlijk meer met tijd te maken. Als er staat 'door alles', dan is dat, als je het mij vraagt, nog omvattender. Dan gaat het er niet alleen maar om dat het continu en voortdurend is, maar gewoon door alle dingen heen. Dan heeft het niet alleen met tijd te maken, maar gewoon met alles, door alles. Alles wat we doen, alles wat we zijn, enzovoort. Alomvattend.
Dat is de wens van Paulus: mogen de Heer van de vrede aan jullie vrede geven. En kan dat dan, dat de Heer ons vrede geeft door alles of voortdurend? Hij zegt er nog achteraan: "In elk opzicht", of "in elke wijze". Dat is echt heel nadrukkelijk dat Paulus zegt: mogen de Heer van de vrede aan jullie vrede geven door alles en in elke wijze. Hij benadrukt dat het door alles is, in elke wijze. Dat zou hij eigenlijk niet eens hoeven zeggen, want 'door alles' is al door alles, maar het wordt hier extra benadrukt.
Het is ook niet een theorie die Paulus wenst: "Moge Hij geven". Dat is de werkwoordsvorm. Maar het is niet zomaar een theorie dat Paulus dat wenst, terwijl dat iets is wat niet te bereiken is. Hij wenst dat natuurlijk niet voor niets. De basis hiervan is de vrede die Hij ons geeft, omdat Hij de Heer is van de vrede. Mogen de Heer van de vrede aan jullie vrede geven door alles, in elke wijze, in elk opzicht.
Hier wordt Hij de 'Heer van de vrede' genoemd. Als u dit woord 'vrede' opzoekt in het Grieks van het Nieuwe Testament, dan komt dat nogal eens voor: tweeënnegentig keer. Het gaat me nu ook niet om de andere brieven, maar specifiek om de Thessalonicenzenbrieven. Natuurlijk in 2 Thessalonicenzen 1 vers 2 en in hoofdstuk 1 vers 1 — de groet, ik kom daar zo nog op terug: "Genade is met jullie" of "genade met jullie en vrede van God onze Vader". Dat is de groet zoals hij de brief aanvangt.
Verder spreekt Paulus in 1 Thessalonicenzen 5 over valse vrede: "vrede en zekerheid". Daar hebben we het uitgebreid over gehad. Maar hier in 1 Thessalonicenzen 5 vers 23 staat ook zo'n wens: "Moge de God van de vrede jullie volledig heiligen." Dat is de eerste brief, dus ook dat heb ik besproken. Maar daar wordt Hij genoemd de 'God van de vrede'. En dan in 2 Thessalonicenzen 3 vers 16 de 'Heer van de vrede'. Hij is de God van de vrede, Hij is de Heer van de vrede. Maar dat betekent niet slechts dat God en onze Heer vrede geeft, maar ook dat... het scheelt maar één letter: niet alleen dat Hij vrede geeft — dat Hij aan jullie vrede mag geven — maar ook dat Hij vrede heeft.
Zorgeloosheid, Dankzegging en de Vrede van God (filippenzen 4) ↑ hoofdstukken
En ja, ik moet dan toch denken aan de woorden van Filippenzen 4. Want hier staat dat God ons vrede mag geven door alles, op elke wijze. En hoe kan dat dan? Nou, dat staat erachter: de Heer met allen van jullie. Of als je dan een woord toe wilt voegen, dan is het volgens mij het woordje 'is'. De Heer *is* met allen van jullie. En dat is ook de basis dat wij vrede mogen hebben. Wij kennen een God van vrede, wij kennen een Heer van vrede en daarom kunnen we ook vrede hebben, mogen we ook vrede hebben, want we kennen Hem.
En nogmaals, als ik dat lees, dan doet me dat denken aan de woorden van Filippenzen. Ik haak even aan in Filippenzen 4 vers 4, daar staan ook bekende woorden: "Verheug of verblijd je in de Heer altijd! Weer of nogmaals zal ik het uitspreken: Verheug je!" Verblijd je dus, tweemaal zegt Paulus het, ook om die nadruk te leggen. "Verblijd je in de Heer altijd!" Kun je dan altijd blij zijn? Nou, als je naar de omstandigheden kijkt, kun je niet altijd blij zijn, dat lijkt me duidelijk. Of dat nu in je persoonlijke leven is, of op het wereldtoneel, of waar dan ook. Maar het geheim is natuurlijk dat we een Heer hebben, en de Heer is een eigenaar.
Wij zijn Zijn eigendom, Hij is de Heer van de vrede. Hij is onze Heer, wij zijn Zijn bezit, wij zijn Zijn eigendom, wij behoren Hem toe. Hij is de God van de vrede, en God betekent dat Hij de *Theos* is: de Plaatser, de Beschikker. Alles in ons leven plaatst en beschikt Hij. Ook die moeilijke omstandigheden in ons persoonlijke leven, maar ook, zoals ik juist zei, op het grote niveau in deze wereld. Van het kleinste detail tot het allergrootste: Hij beschikt het en Hij geeft het een plaats. En als je dat weet, dan kun je je altijd in Hem verblijden. Dus vandaar: verheug je in de Heer, verblijd je in de Heer altijd. Weer of nogmaals zal ik het uitspreken: verheug je!
En dan: "laat jullie welwillendheid of inschikkelijkheid bij alle mensen bekend worden." En dan ook weer: "de Heer is nabij." Je kunt je dus schikken of welwillend zijn in elke situatie, want de Heer is nabij. Nou, dit vers ga ik even snel voorbij, want ik wil hiernaartoe: "Wees in geen ding bezorgd." Wij kennen een Heer van de vrede, een God van de vrede in 2 Thessalonicenzen 3. "Wees in geen ding bezorgd, maar laat in alles jullie verzoeken door gebed en smeekbeden met dankzegging bekendgemaakt worden bij de God."
Alles wat we wensen, ook als we ons zorgen maken over persoonlijke omstandigheden of over het grotere plaatje: wees in geen ding bezorgd. Maar wij zijn mensen, dus wij hebben de aanleg om bezorgd te worden, om ons zorgen te maken. En dan zegt Paulus: wees in geen ding bezorgd, maar heb je dat dan toch, laat dan in alles jullie verzoeken door gebed en smeekbeden met dankzegging bekendgemaakt worden bij de God. En dat "met dankzegging", dat is de clue van dit vers. Hij is dé God en daar mogen we Hem op voorhand voor danken. Dat Hij God is, dat Hij plaatst, dat Hij beschikt. Dat Hij Heer is, de Heer van de vrede. Dat Hij de God is, de God van de vrede. En als je dat kent, weet en mag weten, dan begin je als vanzelf te danken.
En dan kun je in alles je verzoeken door gebed en smeekbeden bij Hem bekendmaken. Maar wel in het besef dat onze wensen en onze verzoeken en wat wij bidden niet maatgevend zijn, maar dat Hij God is. Dat Hij alles plaatst en beschikt en dat we Hem op voorhand daarvoor danken. Dat geeft vrede, want dat zegt het volgende vers: "En de vrede van God, die superieur is aan elk denken, zal jullie harten en jullie gedachten verzekerd bewaren in Christus Jezus."
Wanneer we dat mogen weten, dat Hij God is, dat Hij de God van de vrede en de Heer van de vrede is, dan ontvangen wij ook de vrede van God. En God *heeft* dus vrede. God kijkt naar deze wereld, God kijkt naar ons leven en het hele wereldgebeuren, het hele wereldtoneel, naar alles wat er misgaat — zogenaamd misgaat — daar kijkt God naar en Hij heeft er vrede mee. En we mogen Hem danken dat Hij de Plaatser en Beschikker is. Dat Hij de grote God is. En dat Hij alles in Zijn handen heeft. Dan zal de vrede van God, die superieur is aan elk denken, onze harten en gedachten verzekerd bewaren in Christus Jezus. Dat zal dan onze gedachten en ons hart beheersen. Want Hij is Heer over ons en van ons.
Dat "verzekerd bewaren", dat is wel mooi. De woordopbouw heeft met een garnizoen te maken en een legervesting. Dus dat verzekerd bewaren is als in een vesting die bewaakt wordt door een leger. Dat is eigenlijk het idee. Dus heel sterk is dat: verzekerd bewaren. En dan nu terug naar 2 Thessalonicenzen 3.
Paulus' Eigenhandige Groet: Genade en Vrede ↑ hoofdstukken
Moge de Heer van de vrede aan jullie vrede geven, door alles en op elke wijze. En de Heer is met jullie allen. Die wetenschap, dat Hij met ons allen is, geeft ook vrede.
Dan volgt de groet van mijn hand, van Paulus. Dit is een teken in elke brief; zó schrijf ik. Ik heb dat al vaker gezegd bij het bespreken van een brief, want dit komen we vaker tegen: dat Paulus de brief eigenhandig ondertekent. Hij liet zijn brieven opstellen; Paulus droeg voor wat hij opgeschreven wilde hebben en degene die dat dan voor hem deed, schreef dat op, waarna Paulus de brief ondertekende met zijn eigen hand. Vandaar ook zijn handtekening. Hier staat simpelweg 'een teken'. Een waarmerk, zegt de MBG, en dat is het natuurlijk ook. Dat is onder deze brieven heel belangrijk, want we hebben in hoofdstuk 2 gelezen dat er valse brieven in omloop waren.
"De genade van onze Heer Jezus Christus," ook hier weer, "met allen van jullie." Dus niet 'zij met jullie allen' als een wens, nee, het is met jullie allen. Dat is een feit. Wij hebben genade van God ontvangen en wij leven uit Zijn genade. Of we dat nu wel voelen of niet, of ervaren of niet, dat is gewoon een feit dat vaststaat. Vandaar: de genade van onze Heer Jezus Christus met jullie allen. Amen.
Zo is Paulus de brief ook begonnen in hoofdstuk 1 vers 2: "Genade voor jullie en vrede van God onze Vader en van de Heer Jezus Christus." Dus met genade en vrede begint de brief. Charis, de Griekse groet, en vrede, Shalom, de Hebreeuwse groet. En zo eindigt hij dan ook de brief: "Moge de Heer van de vrede aan jullie vrede geven," enzovoorts. En dan de groet van mijn hand van Paulus: "De genade van onze Heer Jezus Christus met jullie allen."
De brief begint met genade en vrede en de brief eindigt met genade en vrede. En ja, dat betekent natuurlijk ook dat alles wat daartussen ligt, ook genade is. Als je Zijn genade kent en als je Hem kent, dan heb je ook vrede. Dat kunnen wij hebben onder alle omstandigheden, door alles heen en op elke wijze. Geweldig is dat, hoe Paulus deze brief afsluit. Dit is een slotwoord, dus ik ga hier dan ook een punt zetten bij het bespreken van deze brieven. Wellicht gaan we binnenkort weer verder met een andere brief of met wat losse thema's. Dat weet ik nog niet, maar dat zien we vanzelf wel weer. Graag tot de volgende keer in ieder geval.