De Korinthiërs waren vleselijk en hadden zich posities verworven in deze wereld, vooraanstaande posities zelfs. Paulus laat hen het contrast zien met zijn eigen positie.
Wij zullen met Christus heersen, maar nu is het de tijd nog niet. Nu is ons Hoofd verworpen en verborgen, en wij met Hem.
📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst
“Want wat zij doen, de posities die zij ambiëren, het leven dat zij ambiëren, de wijsheid van deze wereld – het is allemaal vleselijk en dat is dus ook per definitie vergankelijk.”
⏱️ Hoofdstukindeling van deze studie:
Vleselijke Ambitie en Wereldse Posities in Korinthe ↑ hoofdstukken
Hallo allemaal! Beste luisteraars, beste kijkers. We zijn bij vers 8 van 1 Korinthe 4. Even voor het verband: Paulus had in het voorgaande gezegd dat de Korintiërs gingen boven hetgeen geschreven staat. Hij moedigde hen juist aan om niet gezind te zijn boven hetgeen geschreven is. Ze waren ook opgeblazen, de één tegen de ander. Om dat echt kort en krachtig samen te vatten: zij waren vleselijk; zij leefden naar het vlees.
Paulus gaat in deze verzen uiteenzetten dat zij hun positie hadden veroverd, of hoe je dat ook zeggen wilt. Ze hadden in ieder geval een positie in de wereld en dat was ook hun ambitie; daar streefden zij naar. Paulus zegt: "Jullie zijn al oververzadigd." Dat gaat niet over het nuttigen van voedsel; dat blijkt ook uit het verband, want hij vervolgt: "Jullie zijn al rijk, jullie heersen al los van ons. En och, was het maar zo dat jullie heersen, dan zouden wij samen met jullie heersen." Blijkbaar kun je uit dit verband afleiden dat die Korintiërs allerlei posities hadden in deze wereld. Ik denk als je dit leest, dat je ook moet denken aan politieke posities. Zij heersen namelijk, en in dit woord "heersen" zit het woordje "koning" opgesloten. Dan zeg ik niet dat ze letterlijk koningen waren, maar daar zijn natuurlijk op een ander gebied ook weer andere namen voor.
Kijk, wij hebben in Nederland de koning, maar we hebben ook een minister-president. We hebben de Provinciale Staten en we hebben gemeenten. Degenen die heersen in de gemeenten, om het zo maar even te noemen, dat zijn als het ware kleine koninkjes. Maar die Korintiërs hadden dus blijkbaar dat soort posities. En Paulus zegt: "Jullie heersen al, maar jullie heersen los van ons." Daarom zegt Paulus: "Och, was het maar zo dat jullie heersen." Daarmee bedoelt hij natuurlijk: dat jullie werkelijk zouden heersen zoals God dat bedoeld heeft. Want dan zouden wij samen met jullie heersen.
De Toekomstige Heerschappij van de Ecclesia ↑ hoofdstukken
Het is namelijk zo dat de Ecclesia, het lichaam van Christus, een positie heeft ontvangen, een positie van heerschappij zal ontvangen. In dat woord Ecclesia, wat meestal vertaald wordt met 'gemeente', ligt die heerschappij ook besloten. Ik ga dat nu niet doen, maar lees voor jezelf eens het tweede deel van Handelingen 19. Daar komt een aantal keren het woord Ecclesia voor, maar daar is het vertaald met 'volksvergadering'. Dat was wat wij tegenwoordig de gemeenteraad zouden noemen; het wetgevende en het regerende deel van een volksdeel. Wij noemen dat een gemeente. In Handelingen 19 wordt het woord Ecclesia dus gewoon gebruikt voor de volksvergadering, maar dat is de Ecclesia ook.
Wij zullen met Christus regeren. Paulus gaat dat overigens nog zeggen – dat is in ieder geval in 1 Korintiërs 6 – dat we ook de wereld zullen oordelen en de engelen zullen oordelen. Dat heeft natuurlijk allemaal met onderschikking en heerschappij te maken. Vandaar dat Paulus zegt: "Jullie heersen al, maar los van ons." Dus zonder ons: Paulus en Apollos, de apostelen. En och, was het maar zo dat jullie heersten, dat jullie werkelijk heersten, want dan zouden wij samen met jullie heersen.
Want wanneer het moment van heerschappij komt, wanneer Christus Zijn lichaam tot Zich verzamelt en Zijn heerschappij gaat vestigen, dan zullen wij gezamenlijk als Ecclesia met Hem heersen. Paulus kijkt natuurlijk vooruit naar dat moment. Maar die Korinthiërs hadden zich blijkbaar een positie in deze wereld verworven.
De Dwaasheid van Christelijke Politiek en Wereldse Wijsheid ↑ hoofdstukken
Dat is volkomen vreemd aan wat de ideeën en gedachten van Paulus waren, en ook aan wat hij leerde. En dat is natuurlijk nog steeds algemeen goed. We hebben christelijke politieke partijen en we hebben de kerk die in ieder geval probeert invloed uit te oefenen in deze wereld. Dat heeft zij ook altijd gedaan, welke kerk dat ook is; de Rooms-Katholieke Kerk, maar ook de Protestantse Kerk.
Maar die Korintiërs – dat bleek al uit die eerste hoofdstukken – hadden erg veel op met de wijsheid van deze wereld. Paulus zegt echter: de wijsheid van deze wereld is dwaasheid voor God, want die zogenaamde wijsheid van deze wereld gaat niet uit van de Oorsprong, namelijk van God. De spreukenschrijver zegt: de vreze des Heeren is het begin van wijsheid, het is het begin van wetenschap. Dus al die zogenaamde wijsheid in de wereld die niet uitgaat van God, is per definitie dwaasheid. Dat is wat Paulus in die eerste hoofdstukken, met name in hoofdstuk 1, naar voren bracht.
Maar die Korintiërs schurkten nogal aan tegen deze wereld, tegen de wereld met haar wijsheid. Blijkbaar bekleedden zij ook politieke posities en politieke betrekkingen. En Paulus zegt: "Nou, heersen jullie maar echt, want dan zouden wij samen met jullie heersen."
De Apostelen als Schouwspel voor de Wereld ↑ hoofdstukken
Want ik meen dat God met ons, de laatste afgevaardigden, de laatste apostelen — en daar komen we later in de Korintiërsbrief nog op terug, dat Paulus de laatste apostel was — want ik meen dat God met ons, de laatste afgevaardigden, demonstreert dat wij vlak bij de dood zijn. Want wij werden een theater voor de wereld, voor boodschappers en voor mensen.
Wat Paulus hier naar voren brengt, is wat hij ook in de volgende verzen gaat zeggen: dat hij honger heeft geleden, dorst heeft gehad, met vuisten is geslagen en geen vaste woonplaats had. Hij was een demonstratie, zoals hij dat zegt, vlak bij de dood. Een theater, of een schouwspel zegt de NBG dan, maar het Griekse woord is theatron, waar ons woord theater van afgeleid is. Ze waren dus inderdaad een theater, een schouwspel geworden voor de wereld. Voor boodschappers — dat is het woord dat normaal gesproken vertaald wordt met engelen, maar dat zijn gewoon boodschappers — en voor mensen. Want wij zijn dom, wij zijn dwaas vanwege Christus, maar jullie zijn verstandig in Christus. Wij zijn zwak, maar jullie zijn sterk. Jullie zijn glorieus, maar wij zijn ongeëerd.
Gods Verkiezing van het Zwakke en Dwaze ↑ hoofdstukken
En Paulus, wat hij hier doet is, meen ik, terugverwijzen naar 1 Korintiërs. Nou, laat ik het maar even opzoeken, dat lijkt me veel makkelijker. In 1 Korintiërs 1 vers 26 zei hij: "Kijk naar uw roeping, broeders: niet vele wijzen naar het vlees, niet vele machtigen, niet vele edelen." Maar God kiest het domme, het dwaze van de wereld uit om de wijzen te schande te maken. En God kiest het zwakke van de wereld uit om het sterke te schande te maken. En God kiest het onedele van de wereld uit en het geminachte, en dat wat niets is, opdat Hij dat wat is, zou afdanken, zodat geen enkel vlees zich zal beroemen voor God. Opdat wie roemt, roeme in de Heere.
Vandaar dat dit ook de roeping is van die Korinthiërs. God kiest het dwaze uit om de zogenaamde wijsheid van de wereld te kijk te zetten. En Paulus zegt: "Wij zijn dwaas vanwege Christus." Dat is de positie die wij nu eenmaal ontvangen hebben, want dat dwaze kiest God uit. Maar zij waren, tussen aanhalingstekens, "verstandig" in Christus. Zij hadden veel op met de wijsheid van deze wereld en wellicht deden ze dat ook nog eens op een vrome, christelijke manier.
Zoals christelijke politiek ook werkt, maar we hebben ook christelijke theologische universiteiten met een positie in de wereld. Wij zijn zwak, want God kiest het zwakke uit, maar jullie zijn sterk. Ze bliezen zich ook op. "Jullie zijn glorieus, jullie hebben nu al eer." Dat zij "in aanzien", zegt de NBG-vertaling. Jullie zijn in aanzien natuurlijk, met politieke betrekkingen en politieke posities. Dus jullie hebben nu al eer, jullie zijn nu glorieus, jullie heersen nu al.
Maar, zegt Paulus, wij zijn ongeëerd, wij zijn zonder eer. Paulus wijst die Korinthiërs erop dat ze vleselijk zijn. Want wat zij doen, de posities die zij ambiëren, het leven dat zij ambiëren, de wijsheid van deze wereld – het is allemaal vleselijk en dat is dus ook per definitie vergankelijk. Paulus wijst juist op het geestelijke. Daar ga ik de volgende keer nog verder op in, want dan ga ik gewoon weer verder met het vers zelf. Tot dan!