In 1 Korinthe 5 schrijft Paulus dat er onder de Korinthiërs ontucht (>hoererij) was, die zelfs onder de natiën niet genoemd werd. Over het algemeen leest men in dit hoofdstuk een instructie voor het toepassen van de praktijk van “kerkelijke of gemeentelijke tucht”.
Hierbij verwijdert men iemand uit de kerkelijke gemeenschap die volgens de gezagsdragers volhardt in zonde. Dit wordt ook wel “excommunicatie”, of “in de ban doen” genoemd. Maar in Korinthe kende men niet zoiets als een kerkelijk instituut met een ledenlijst en statuten.
Daarnaast wijst Paulus nauwelijks op de man die deze zonde praktiseerde, maar spreekt hij het collectief aan. Hun houding deugde niet en daardoor hield die man het prima uit in hun midden. Wanneer zij oprecht zouden zijn en in de waarheid zouden leven, zou iemand die dit soort praktijken bedrijft vanzelf verdwijnen, omdat hij het niet zou uithouden in hun midden.
📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst
“Het oude zuurdeeg uitzuiveren is dus staan in de waarheid, in oprechtheid en waarheid, en niet in kwaadaardigheid en boosaardigheid.”
⏱️ Hoofdstukindeling van deze studie:
- Introductie: de Onbijbelse Praktijk van Kerkelijke Tucht
- Bespreking 1 Korinthe 5: Wat Is Ontucht (porneia)?
- De Collectieve Houding: Opgeblazen in Plaats van Rouwen
- Een Gezond Lichaam Zuivert Vanzelf uit (geen Actieve Tucht)
- Overleveren aan de Satan Heeft een Positief Doel
- Het Zuurdeeg als Beeld van Valse Leer, Niet de Persoon
- Feestvieren in het Ongezuurde (christus als Paaslam)
- Omgang met Dwalende Broeders: Niet Vermengen, Wel Beoordelen
- Afsluiting, Dankgebed en Nazit
Introductie: de Onbijbelse Praktijk van Kerkelijke Tucht ↑ hoofdstukken
Ja, en dit is het onderwerp voor deze ochtend. Het kwam vanmorgen bij mij thuis al even ter sprake: ik heb een website Gezonde Woorden, maar dit zijn geen gezonde woorden. Tenminste, het woord 'kerkelijk' of 'kerk' kom je in de Bijbel niet tegen. En 'tucht', nou ja, dat is een woord dat wel gebruikt wordt in de Schrift. Maar het gedeelte waar ik het over wil gaan hebben, 1 Korinthe 5, en de praktijken die men daaruit geconcludeerd heeft uit dat hoofdstuk – de kerkelijke tucht of de gemeentelijke tucht – dat is niet gezond en dat is niet naar de Schrift. Daar gaat dat gedeelte ook niet over. Maar dat leek mij nou juist wel een reden om dat gedeelte eens te bespreken. Waar gaat het dan wel over?
Ik weet niet of jullie allemaal weten wat kerkelijke of gemeentelijke tucht is. Ik hoop dat er nu iemand heel hard 'nee' gaat schudden, want dan ben je te feliciteren, denk ik. Maar ik ben bang dat de meeste mensen het wel weten. Kerkelijke tucht is over het algemeen – daar zijn natuurlijk ook weer verschillende varianten in – de praktijk dat de gezagsdragers van de kerk een gemeentelid uitsluiten. En dat is dan meestal op basis van een zonde of van bepaald gedrag. Oftewel: dan word je uit de club gezet. Daar hebben ze ook nog een mooi woord voor, dat heet 'excommuniceren'. Of 'in de ban doen', dat is er geloof ik ook eentje. Maar dat betekent dat je niet meer in de kerk mag komen, dat je geschrapt wordt van de ledenlijst, noem het maar op. Er zijn vast nog wel wat aanvullingen op te doen, maar dat is dus het idee.
Dit is een plaatje dat ik daarvoor heb gekozen: een lege kerk. Dat is altijd goed natuurlijk. Jullie moeten me wel uit laten praten, want je begint nu al te lachen. Als je kerkelijke tucht echt serieus toe zou passen, dan is de kerk natuurlijk leeg. En zelfs de dominee zou dan ook niet op de kansel kunnen blijven staan, denk ik.
Dus ja, laat ons het gedeelte eerst maar eens lezen. In 1 Korinthe 5 zijn het, volgens mij, dertien verzen. Ik ga zoveel mogelijk bij dat gedeelte blijven, want ik wil wel alle verzen bespreken en toch een beetje binnen de tijd zien te doen. Maar dat moet wel lukken, denk ik. Paulus zegt daar – ik lees het eerst en dan ga ik pas commentaar geven op eventuele vertalingen en dergelijke:
"Om kort te gaan, het wordt gehoord dat er ontucht onder jullie is, en een zodanige ontucht die zelfs niet onder de natiën wordt genoemd, namelijk dat iemand de vrouw van zijn vader heeft. En jullie zijn opgeblazen? En rouwen jullie niet liever, opdat degene die dit werk verricht uit jullie midden zal worden weggenomen? Want ik, die afwezig ben in het lichaam, maar die aanwezig ben in de geest, heb reeds als aanwezig zo geoordeeld over degene die dit bewerkt. In de naam van onze Heer Jezus, wanneer jullie en mijn geest vergaderd worden, samen met de kracht van onze Heer Jezus Christus, leveren wij zo iemand over aan de Satan tot verderf van het vlees, opdat de geest gered zal worden in de dag van de Heer Jezus. Jullie roem is niet goed. Weten jullie niet dat een klein beetje zuurdeeg het gehele deeg doorzuurt? Zuiver dan het oude zuurdeeg uit, opdat jullie een vers deeg zullen zijn, zoals jullie ongezuurd zijn. Zo dan, laat ons feest vieren, niet in oud zuurdeeg, ook niet in zuurdeeg van kwaadaardigheid en boosaardigheid, maar in ongezuurde broden van zuiverheid en van waarheid. Ik schrijf aan jullie in de brief je niet te vermengen met ontuchtigen. Niet in het algemeen met de ontuchtigen van de wereld, of met de hebzuchtigen en roofzuchtigen of afgodendienaars, want dan zouden jullie de wereld uit moeten gaan. Maar nu schrijf ik aan jullie je niet te vermengen als iemand een broeder genoemd wordt, en dat hij een ontuchtige is, of een hebzuchtige, of een afgodendienaar, of een schelder, of een dronkaard, of een roofzuchtige; met zo iemand zou je zelfs niet samen eten. Want is het aan mij, degenen die buiten zijn te oordelen? Oordelen jullie niet degenen die binnen zijn? God oordeelt degenen die buiten zijn. Doen jullie de boosaardige uit jullie midden weg!"
Nou, tot zover. En wellicht, als u een andere vertaling hebt meegelezen, dat het een beetje afwijkt. Ik heb gewoon de vertaling van de Schriften aangehouden. En die hebben we hier en daar toch ook een beetje aangepast, want zelfs daar heb ik ook nog wel wat kritiek op. Maar daar komen we dan wel op.
Bespreking 1 Korinthe 5: Wat Is Ontucht (porneia)? ↑ hoofdstukken
Laten we gewoon bij vers 1 beginnen, dan komen we er vanzelf wel weer uit aan het einde. Paulus zegt daar, om kort te gaan – ik weet niet of dat helemaal de goede vertaling is, want het woord dat daar staat is opgebouwd als 'geheel' plus 'als'. De Statenvertaling zegt: 'Men hoort ganselijk'. Als 'om kort te gaan' een vertaling is, dan denk ik dat Paulus zegt: 'Nou, om maar met de deur in huis te vallen', een beetje op die manier. Het wordt gehoord dat er ontucht onder jullie is. De meeste vertalingen hebben hier 'hoererij'. De Statenvertaling en de NBG hebben dat, en de Herziene Statenvertaling zal het ook wel hebben. Dat zie je in de interlineaire tekst; het komt van het woord porneia.
Voor hoererij of ontucht in de Schrift heb ik geprobeerd een definitie te vinden: seksuele gemeenschap met een ander dan de man met zijn eigen vrouw, of vice versa, de vrouw met haar man. Ik had die definitie eerst zo staan: 'Seksuele gemeenschap met een ander dan de eigen man of vrouw'. Maar we leven natuurlijk in een tijd waarin er allerlei combinaties zijn, dus je moet die definitie heel scherp stellen. Iemand zou kunnen zeggen: 'Als ik seks heb met mijn eigen man binnen een homohuwelijk, dan is dat dus geen porneia.' Nou, in de Schrift dus wel. Want een man zou zijn vader en moeder verlaten en zijn vrouw aanhangen, en die twee zullen één vlees zijn. Zoiets als een homohuwelijk kent de Bijbel niet. Dus vandaar: seksuele gemeenschap met een ander dan de man met zijn eigen vrouw, of vice versa.
Van dat woord porneia kennen we natuurlijk ons woord 'porno'. Dat wordt bij ons toegespitst op pornografische afbeeldingen of lectuur. Ik heb het idee dat wat wij porno noemen, per definitie gaat over seksuele gemeenschap. Laat ik het zo zeggen: dat zijn meestal geen getrouwde stelletjes die je daar afgebeeld ziet of die rollen ziet spelen. Dus wat bij ons porno is, is per definitie ook porneia.
Paulus zegt dus dat hij had gehoord dat er porneia, ontucht, onder die Corinthiërs is. En een zodanige ontucht – of hoererij – die zelfs niet onder de natiën wordt genoemd. Ik heb daar 'genoemd' neergezet, want er staat dat het zelfs onder de natiën niet wordt gehoord; daar moet je eigenlijk een woord toevoegen. Het gaat erom dat iemand de vrouw van zijn vader heeft. Er was dus iemand in die ecclesia in Korinthe die het hield met de vrouw van zijn vader. Dat is natuurlijk een aparte definitie. Ik weet niet of ik het moet doen, maar misschien moet ik ter verdediging aanvoeren dat het niet zijn eigen moeder was; waarschijnlijk niet, want dan had dat er wel gestaan. Het gaat dan waarschijnlijk over wat wij een stiefmoeder zouden noemen, of de tweede vrouw van zijn vader. Het is sowieso vreemdgaan natuurlijk, want het was de vrouw van zijn vader. Je vindt daar al bepalingen over in de wet. In Leviticus 18 vers 8 gaat het over seksuele gemeenschap met de huisvrouw van de vader, terwijl het vers daarvoor echt over de moeder gaat. Dat vinden we in de Mozaïsche wet dus al terug.
Paulus zegt dat er dus iemand was die die hoererij bedreef in die ecclesia. Hij zegt: 'Het wordt gehoord', dus het ging rond. Ik heb dat wel vaker gehoord en ook weleens nagezocht: de stad Korinthe was een havenstad die best wel bekendstond om het losbandige leven dat daar geleid werd. En zelfs in die stad sprak men daarover. Men sprak dus niet over het geloof van die ecclesia, zoals je dat in de brieven aan de Thessalonicenzen wel vindt. Lees het eerste hoofdstuk van de eerste brief aan de Thessalonicenzen maar eens na; daar zegt Paulus: 'Van jullie geloof wordt gesproken tot in Macedonië en Achaje.' Heel de streek hoorde van het geloof van de Thessalonicenzen. Maar de Corinthiërs waren hierom berucht; dit werd over hen gehoord.
Moet je je voorstellen: een ecclesia, een groep gelovigen die samenkwamen rondom het Woord. Volgens mij was Apollos degene door wiens werk die ecclesia tot stand was gekomen, maar Paulus was daar ook geweest. Paulus was nu weg en dit had hij gehoord; dat moet hem ontzettend pijn hebben gedaan. Wat men nu vaak doet als we het hebben over kerkelijke tucht, is dit gedeelte lezen alsof het alleen over die man zou gaan. We gaan nu verder lezen, maar ik wijs jullie er vast op: wat Paulus doet, is niet zeggen dat ze die man eruit moeten gooien. Daar zijn ook nog andere woorden voor, zoals uit de club verbannen, vertuchtigen of hem eruit sodemieteren.
De Collectieve Houding: Opgeblazen in Plaats van Rouwen ↑ hoofdstukken
Paulus gaat die Korinthiërs aanspreken, die groep, het collectief. Want hij zegt: "En jullie zijn opgeblazen?" Zijn jullie nou opgeblazen? Want dat waren ze. Dat lees je met name in het voorgaande hoofdstuk. Ik heb eigenlijk altijd zoiets van: als ik iets uit de Korinthebrief bespreek, moet je deze brief echt in zijn geheel tot je nemen. Het is een aaneenschakeling van correcties die Paulus doet aan die Korinthiërs naar aanleiding van dingen die hem ter oren waren gekomen. Dit is ook weer zoiets. Maar dat wordt over het algemeen allemaal met een wettische bril gelezen. De Korinthiërs zeggen dan: "Ja, maar dat mag je toch niet doen en je moet dit doen," en de vertaling helpt daar ook niet altijd bij. Maar Paulus gaat ze ook hier in dit hoofdstuk weer wijzen op hoe de dingen werkelijk zijn.
Hij gaat die Korinthiërs aanspreken. Kijk, dat die man iets deed wat niet deugde, dat hoeft eigenlijk niet gezegd te worden; dat heeft hij nu wel duidelijk gemaakt. Maar hij gaat nu het collectief aanspreken. Hij zegt: "Jullie zijn opgeblazen." Waarom waren zij opgeblazen? Je leest dat bijvoorbeeld in het voorafgaande. Die Korinthiërs zochten wijsheid van mensen. Dat begint al vanaf het eerste hoofdstuk en Paulus zegt dan: "Kijk eens naar jullie zelf. Er zijn onder jullie niet vele wijzen, niet vele machtigen, niet vele edelen. God heeft juist de dwazen van de wereld uitverkoren." En zij maar zoeken naar menselijke wijsheid. In het voorgaande hoofdstuk zegt hij: "Wij worden vernederd, wij worden veracht, maar jullie heersen." Zij zochten functies in de politiek, met aanzien en macht. Hij zegt: "Was het maar zo dat jullie heersten, want dan heerste ik ook. Maar ik word veracht, ik word vernederd, ik word geslagen. Wij worden geacht als het uitschot van de wereld. Dat is mijn positie, terwijl jullie aan het heersen zijn. Nou, als jullie echt zouden heersen, dan zou ik meeheersen, want dat is onze positie in de toekomst."
Ze bliezen zich op. Dat kennen we allemaal wel; in de politiek doet men niet anders dan zich opblazen. Ook social media leent zich daar uitermate goed voor; daar kun je jezelf heel goed voordoen door jezelf helemaal op te blazen. Opblazen is dat je jezelf groter maakt zonder dat het meer inhoud krijgt, want het is allemaal lucht. Gebakken lucht dus. Daar gaat dit hoofdstuk ook over. We hebben net gelezen over zuurdeeg dat het meel doet rijzen; het krijgt daardoor wel meer volume, maar geen massa. Ik was niet zo heel goed in natuurkunde of scheikunde en dat soort dingen, maar gelukkig heb ik een wijs publiek, dus verbeter mij vooral als dat nodig is.
Laten we bij de tekst blijven. Hij vraagt: "Zijn jullie dan opgeblazen?" Waaruit je ook kunt concluderen, en dat zal uit de rest van het hoofdstuk blijken, dat zij zich zelfs over deze specifieke situatie opliezen. Zij vonden het blijkbaar prachtig; ze roemden erin van: "Kijk eens, dit kan gewoon bij ons." Terwijl Paulus zegt: "Rouwen jullie dan niet liever dat zoiets in jullie midden gebeurt?" Dat is wat hij zegt. Jullie zijn opgeblazen en jullie praten ervan: "Kijk eens wat er bij ons gebeurt." Als mensen het hebben over de "kleedjes van Korinthe", dan hebben ze het hierover. Daar zou je juist verdrietig over moeten zijn. Niet alleen dat het in jullie midden gebeurt, maar dat het standhoudt, dat het wordt gepraktiseerd en dat iemand die dat praktiseert zich daar ook prima bij voelt om zich in jullie midden te begeven. Want dat is het probleem.
Laten we verder lezen. Het gaat dus als zuurdeeg. Paulus zegt in het voorgaande hoofdstuk: "Opdat jullie in ons zullen leren niet te gaan boven de dingen die geschreven zijn, opdat jullie niet opgeblazen zullen worden, de één tegen de ander." Dat opgeblazen zijn, dat is boven wat er geschreven is staan, of ernaast, of weet ik veel, maar in ieder geval niet erín. Ze stonden niet op het Woord; ze bleven niet in wat geschreven is. En dat is opgeblazen zijn: ze wisten het beter. Dat is de eigenwijsheid.
"Rouwen jullie niet liever, opdat degene die dit werk verricht uit jullie midden zal worden weggenomen?" Dit woord "verricht" is het Griekse *praxas*, en dat betekent dus praktiseren, bedrijven of handelen. Wij zeggen ook wel: "Dat is zijn handel en wandel." Dat betekent dus niet dat iemand een eenmalige misstap begaat. Daar gaat Galaten 6 vers 1 over. Daar staat: "Indien iemand in enige misstap vervalt, wijzen jullie die geestelijk zijn hem dan in een geest van zachtmoedigheid terecht." Dat kan, want iemand kan misstappen. Maar hier gaat het echt over iemand die dit praktiseert; hij bleef daarbij.
Zij waren echter opgeblazen en zij roemden erin. "Dat kan gewoon in ons midden, kijk eens hoe tolerant wij zijn." Wij leven ook in een tolerante maatschappij, dus we kunnen ons er misschien wel een beetje iets bij voorstellen. Maar het gaat erom dat degene die dit werk praktiseert en daarbij blijft, uit hun midden "zal worden weggenomen". De vertalingen zeggen hier: "dat jullie die uit uw midden moeten verwijderen" of "uit uw midden weg te doen", of "uit het midden van u weggedaan worde". Maar nogmaals, hier concludeert men dan uit: "Ja, die moeten we dus actief uit de kerk verwijderen." Ik kom er straks nog wel op hoe het er precies staat, want in hoe ik dit weergeef, staat het natuurlijk al anders dan "uit uw midden verwijderen". Want wat is actief en wat is passief?
Paulus schrijft hen aan: "Jullie zijn opgeblazen, rouwen jullie niet liever, opdat..." – want dat is dan het doel – "...opdat degene die dit werk verricht uit jullie midden zal worden weggenomen." Hij spreekt dus het collectief aan en het gaat hier eigenlijk al niet meer over die man zelf. Er staat dat hij "weggenomen wordt", en dat staat in een passieve vorm. Het is niet de bedoeling dat zij diegene die daar de zonde praktiseert actief uit hun midden verwijderen. Kijk, kerkelijke tucht...
Een Gezond Lichaam Zuivert Vanzelf uit (geen Actieve Tucht) ↑ hoofdstukken
In Korinthe was sowieso geen kerk, dus ze konden geen tucht toepassen. Ze konden ook niemand van de ledenlijst schrappen, want die hadden ze niet. Dus hoezo kerkelijke of gemeentelijke tucht? Ik heb thuis een paar vertalingen en in de Telos-vertaling staat boven dit gedeelte het kopje 'gemeentelijke of kerkelijke tucht'. Nou, daar gaat het dus niet over. Wat Paulus doet, is die Corinthiërs aanschrijven — we gaan het straks nog verder lezen. Hij zegt: "Als jullie een gezond lichaam zouden zijn" — ik paraphraseer het even — "dan zou zo iemand het in jullie midden niet eens uithouden. Dan zou hij worden weggenomen." Want een gezond lichaam zuivert als vanzelf ongezonde delen uit. Dat is wat een gezond lichaam doet; ons eigen lichaam doet dat namelijk de hele dag door. Daar hoeven we niet hard voor te werken, daar hoeven we niets aan te doen. Dat gebeurt gewoon in een gezond, organisch geheel.
Paulus spreekt dus het geheel aan: het gezelschap, het collectief, de Ecclesia van Korinthe. Hij stelt dat hun houding niet deugt, en omdat hun houding niet deugt, houdt die man het in hun midden uit. Maar als zij zouden staan in de waarheid, dan zou die man vanzelf verdwijnen. Want wat heeft iemand te zoeken die dit soort dingen praktiseert in een Ecclesia, in een gezelschap waar men feestviert in het ongezuurde? Om maar de woorden van een paar verzen verder te gebruiken: waar men feestviert in het zijn van een nieuwe schepping in Christus. Paulus zegt: dat houdt zo iemand helemaal niet uit, dus die zou dan weggenomen worden. Dat is wat hij zegt.
Dan de volgende verzen: "Want ik, die afwezig ben in het lichaam, maar die aanwezig ben in de geest, heb reeds als aanwezig zo geoordeeld over degene die dit bewerkt." Paulus was fysiek niet aanwezig in Korinthe, maar hij schreef een brief. Ik denk dat zijn aanwezigheid in geest ook spreekt over het moment dat zij die brief ontvangen. Paulus' woorden zijn geest en leven. Dit zijn bovendien de woorden via de apostel Paulus, waarvan hij in 2 Timotheüs 3 zegt dat heel de Schrift door God geademd, begeesterd en geïnspireerd is. Ik denk dus dat het ten diepste gaat over het moment dat die brief aankomt en in Korinthe wordt voorgelezen. Dan was Paulus in geest werkelijk in hun midden. Natuurlijk was Paulus ook met zijn denken en zijn geest bij hen, dat is ook zo, maar ten diepste spreekt het volgens mij over het moment dat de brief daar arriveert en wordt voorgelezen.
"Want ik, die afwezig ben in het lichaam, maar die aanwezig ben in de geest, heb reeds als aanwezig zo geoordeeld over degene die dit bewerkt." Er staat weer dat woord 'bewerken'. Dat is weer een specifiek woord. En tja, oordelen... daar hebben wij vaak bepaalde associaties bij, zoals hel en verdoemenis. Jullie niet, hoop ik. Maar oordelen is ook gewoon beoordelen. Paulus heeft de situatie beoordeeld. Dit was hem ter ore gekomen en nu schrijft hij: "Ja, ik ben wel afwezig, maar in geest ben ik aanwezig. En als aanwezig heb ik zo geoordeeld, heb ik de situatie beoordeeld over degene die dit bewerkt."
We gaan nu ook lezen dat het doel positief is; dat moeten we goed voor ogen houden. Hoe heeft hij die situatie nu beoordeeld en wat is de gedachte van Paulus daarbij? "In de naam van onze Heer Jezus, wanneer jullie en mijn geest vergaderd worden..." Nogmaals, ik denk dat dit spreekt over het moment dat die brief daar gelezen en voorgelezen wordt. "Samen met de kracht van onze Heer Jezus", of "de Heer van ons, Jezus". Het is dus niet de mening van Paulus, maar het woord van Christus, het woord van het Hoofd. "In de naam van de Heer van ons, Jezus, wanneer jullie in mijn geest verzameld of vergaderd worden, samen met de kracht, de macht van de Heer van ons, Jezus." Hij benadrukt tweemaal dat het in de kracht van de Heer is. Het is niet zijn mening; het Hoofd is degene die het lichaam aanstuurt.
Ik had het net over het lichaam als een organische eenheid. Als zij zouden luisteren naar wat het Hoofd te melden heeft en daarin zouden staan, dan zou degene die daar die zonde praktiseert — ik zou zeggen: die zal vanzelf verdwijnen als hij in die zonde blijft. Maar het doel is natuurlijk positief: het doel is dat hij gecorrigeerd wordt. Ik lees dit nog een keer, want de zin is nogal lang en loopt gewoon door in het volgende vers: "In de naam van onze Heer Jezus, wanneer jullie in mijn geest vergaderd worden, samen met de kracht van onze Heer Jezus Christus, leveren wij zo iemand over aan de Satan. Tot verderf van het vlees opdat" — en daar is het positieve doel — "de geest gered zal worden in de dag van de Heer Jezus."
Zie je dat het doel positief is? Het is niet: we knikkeren zo iemand eruit en dat is het dan. Ik heb deze week ook een beetje onderzoek gedaan naar wat men hierover zegt. Men zegt dan bijvoorbeeld: "Ja, de gezagsdragers van de kerk hebben de verantwoordelijkheid om de kerk rein te houden." Nou, als dat zo zou zijn, dan heb ik daar weinig vertrouwen in. Ik las ook ergens: "Wat God wil, is dat wij de Ecclesia rein en onberispelijk houden", met een verwijzing naar Efeziërs 5. Ik weet niet of u Efeziërs 5 al eens gelezen heeft, maar er staat dat Christus Zijn Ecclesia reinigt, opdat zij rein en onberispelijk is. De Ecclesia is zuiver en onberispelijk, en Híj doet dat. Hij is het Hoofd en het Hoofd stuurt dat aan. Dat is niet onze menselijke verantwoordelijkheid. Nee, dat doet Hij. Er staat dus dat wij in de naam van onze Heer Jezus zo iemand overleveren aan de Satan. O, dat klinkt fors. Dat is ook wel ernstig.
Overleveren aan de Satan Heeft een Positief Doel ↑ hoofdstukken
Het woordje overleveren betekent gewoon overgeven. Het is niet zo dat iemand iets niet doet en we hem nu in het domein van Satan brengen, of hoe je dat ook wilt zeggen. Nee, iemand bevindt zich daar al. Iemand doet dingen die behoren tot het domein van Satan. Daar leveren we hem dan over; daar laten we hem of haar los. In dit geval is het een 'hem', maar het principe geldt evengoed voor een 'haar'; die geven we daaraan over. Dat woord overleveren wordt in Romeinen 1 vers 24, 26 en 28 ook gebruikt voor de gehele mensheid, die door God is overgegeven in hun eigen begeerten en in hun verwerpelijk denken. Het is niet zo dat ze eerst niet verwerpelijk dachten en niet leefden in hun eigen begeerten. Daar bevindt de mensheid zich al in, en God geeft ze daarna over. Zo van: oké, ga die weg dan maar. Wie niet horen wil, moet maar voelen.
Dat is hier ook aan de orde. Wij leveren zo iemand over aan de Satan tot verderf van het vlees. Dat klinkt heel ernstig, maar al het vlees verderft, dus zo ernstig is dat nu ook weer niet. Want het doel is dat de geest gered zal worden in de dag van de Heer Jezus. Kijk, wat die man deed, bevond zich dus al in het domein van Satan en daar wordt hij losgelaten, daar wordt hij aan overgegeven. Je moet het allemaal zelf maar eens nazoeken; ik ga niet al die teksten laten zien die ik aanhaal, want dat zou echt te ver voeren.
Maar een ander voorbeeld vinden we in de eerste Timotheüs-brief, waar Paulus spreekt over mensen die wat betreft het geloof schipbreuk hebben geleden. Hij noemt daar voorbeelden, zoals Hymeneüs en Alexander: "Die ik overlever aan de Satan, opdat zij opgevoed worden." Dus ook hier weer is het doel positief. Hij liet ze los met het doel: laat ze die weg dan maar gaan. Dan komen ze er zelf wel achter dat het een heilloze weg is. Dat geldt voor de mensheid ook. Het is een heilloze weg die de mensheid gaat en daar zullen ze achterkomen. God zegt dat.
God geeft ze daarin over. Dat staat ook in de Romeinenbrief, want de toorn van God wordt geopenbaard over alle goddeloosheid van de mensen die de waarheid in ongerechtigheid ten onder houden. En hoe uitt die toorn zich? Niet door rook, vuur en blikseminslagen op het moment dat een mens zondigt. Nee, die toorn wordt zichtbaar doordat Hij ze loslaat in deze dingen. Hij zegt: ga dan maar. Nou, dat zouden zij dus met die man in Korinthe ook moeten laten gebeuren.
Dat doel is positief: opdat de geest gered zal worden in de dag van de Heer Jezus. In 1 Korinthe 3 staat ook dat in die dag het werk dat iemand gedaan heeft op het fundament, zal blijven. Maar het werk dat hij gedaan heeft en dat voorgesteld wordt als hout, hooi en stro, dat zal verbranden. Goud, zilver en kostbare stenen — de dingen die met onvergankelijkheid te maken hebben — die zullen blijven.
Paulus zegt dan: "Jullie roem is niet goed." Zij roemden dus, en dat zegt Paulus ook al helemaal in het begin van de brief. Jullie zijn opgeblazen, jullie roemen. Maar er is niets anders te roemen dan in onze Heer Jezus Christus, zoals hij al zo helder stelt in hoofdstuk 1. Maar jullie roemden. Wat was dat voor roem? Zij gaven er hoog over op; het was bluf. Ze waren er trots op en gingen er prat op dat dit bij hen gewoon getolereerd werd. Jullie roem is dus niet goed, want jullie zijn opgeblazen. En dan gaat Paulus een beeld noemen, een ons hopelijk bekend beeld.
Het Zuurdeeg als Beeld van Valse Leer, Niet de Persoon ↑ hoofdstukken
Weten jullie niet dat een klein beetje zuurdeeg het gehele deeg doorzuurt? Weten jullie dat dan niet? Er zijn hier broodbakkers in ons midden; ik ken er nog wel een paar, maar die hebben we al eens gehad. Maar zuurdeeg is dus een stukje deeg – ik heb begrepen dat het oud deeg is – dat je inbrengt in brood en waardoor het gaat opblazen. Wij vinden dat lekker, maar het is eigenlijk iets ouds wat je inbrengt in het nieuwe. Als je een beetje gevoel hebt voor typologie, dan weet je dat. Ik heb ook van iemand die wel eens in ons midden komt begrepen dat het woord 'gist' ook echt te maken heeft met 'gisteren'. Het oude inbrengen in het nieuwe.
Maar een klein beetje zuurdeeg doorzuurt het hele deeg. Zuur is ook weer dat oude; daar ga je zuur van kijken. Het is de oude schepping, maar ook de wet. Dat is oud zuur: veroordelend. Paulus zegt: "Weten jullie niet dat een klein beetje zuurdeeg het gehele deeg doorzuurt?" Wat is nu dat klein beetje zuurdeeg waar hij het over heeft? Men zegt meestal: "Dat is die man." Men vindt dat hij eruit geschopt moet worden. Maar ik zeg: nee. De Korinthiërs worden aangesproken en Paulus zegt dat er bij hen zuurdeeg is ingebracht. Dat zuurdeeg is niet die man, want zuurdeeg is in de Bijbel een beeld van valse leer.
Ik heb daar een voorbeeld van uit Mattheüs 16; dat is denk ik het meest sprekende voorbeeld. Ik hoop dat jullie de geschiedenis kennen, ik ga niet alle verzen lezen, maar er staat dat Jezus tegen Zijn discipelen zei: "Zie toe, geef acht op het zuurdeeg van de Farizeeën en Sadduceeën." Vervolgens ontstaat er een heel gesprek. De discipelen zeggen: "Zegt Hij dat nu omdat we weer geen brood hebben meegenomen?" Dat was net na de spijziging van de vier- of vijfduizend. Dat staat er ook bij: "Zegt Hij dat nu omdat we geen brood hebben meegenomen?" Jezus zegt dan: "Hoe begrijpen jullie niet dat Ik het niet over de broden tegen jullie zei?" Hij heeft het niet over brood, maar Hij zegt: "Geef acht op het zuurdeeg van de Farizeeën en Sadduceeën." En toen begrepen zij dat Hij niet zei acht te geven op het zuurdeeg van de broden, maar op het onderwijs van de Farizeeën en Sadduceeën.
De Herodianen staan er ook nog bij in een ander evangelie. De Farizeeën hadden overleveringen van mensen. Als je de evangeliën leest, zie je dat Hij continu in de clinch ligt met die lui: "Dat zijn geboden van jullie, overleveringen van mensen." De Sadduceeën geloofden in hun opstanding en de Herodianen waren degenen die langs politieke weg het koninkrijk probeerden op te richten. Om het maar even heel kort te zeggen: het is dus allemaal valse leer, vals onderwijs.
Het probleem in Korinthe was dat daar blijkbaar ook valse leraren waren naar wie zij luisterden; daar heeft Paulus het ook over in deze brief. Dat is het zuurdeeg dat ingebracht werd in het deeg. Dat zuurdeeg is dus niet die man, en ook niet die vrouw, maar het zuurdeeg is dat zij niet in de waarheid stonden. Zij luisterden naar valse apostelen. In de tweede Korinthebrief zegt Paulus bijvoorbeeld dat er valse apostelen onder hen zijn. Dat is niet zo vreemd, want Satan zelf doet zich ook voor als een engel en een boodschapper van het licht. Het is dus ook niet vreemd dat zijn dienaren zich voordoen als dienaren van de gerechtigheid. Dat staat in 2 Korinthe 11. Denk er maar eens goed over na: degenen die Paulus daar bedoelt, zijn niet de mensen in de wereld, maar het zijn degenen die op een kansel staan. Predikers, voorgangers, theologen; daar heeft hij het over. Ze doen zich voor als boodschappers van het licht, maar het zijn valse, bedrieglijke werkers die zich voordoen als dienaren van de gerechtigheid. Maar het is vals; het heeft de schijn van godsvrucht, zoals er in Timotheüs staat. Dat is dus zuurdeeg.
Het ligt mij nog vers in het geheugen, want ik heb pas wat stukjes geschreven over de gelijkenissen in Mattheüs 13. Daar heb je ook de gelijkenis van het zuurdeeg en die gaat daar dus ook over: over het deeg dat doorzuurd zou worden – ik zeg het nu even heel kort – het christendom dat helemaal doorzuurd zou worden met valse leringen. Dat kan heel subtiel zijn. In Galaten 5 vers 9 lees je dat er leraren waren die voorhielden dat je je moest laten besnijden. Ik denk zelfs dat er bedoeld wordt dat je je "alleen maar" hoeft te laten besnijden. Paulus geeft daar als commentaar op dat als je één onderdeel van de wet doet, je de hele wet moet houden. Dat zegt hij erbij. Je hoeft "alleen maar" dit te doen, maar het is zuurdeeg en het doorzuurt het gehele deeg, schrijft Paulus. Dat zegt hij trouwens in de Galatenbrief nog een keer: "Het doorzuurt het hele deeg." Zuiver dan het oude zuurdeeg uit, opdat jullie een vers deeg zijn, zoals jullie ongezuurd zijn.
Nogmaals, wat is nu het uitzuiveren van het oude zuurdeeg? Dat is niet dat die man uit de gemeenschap geschopt moet worden. Het is het uitzuiveren van valse leer. Daar zouden zij niet meer naar moeten luisteren. Wanneer ze dat zouden doen, dan zou die man vanzelf uit hun midden verdwijnen, of hij zou gecorrigeerd worden. Want dat kan natuurlijk ook. Laat ik dit nog even zeggen voordat ik het vergeet: in de tweede Korinthebrief – ik weet niet precies welk hoofdstuk, volgens mij drie of vier – lees je dat deze man tot inkeer is gekomen. Die Korinthiërs hebben inderdaad naar Paulus geluisterd en deze man heeft zich laten corrigeren. Nu lees je in de brief dat Paulus hen vervolgens weer moet corrigeren: ze moeten hem nu wel weer aannemen als een broeder en in de armen en gemeenschap sluiten. Daar sloegen ze dan weer in door, door dat niet te doen.
Zuiver dan het oude zuurdeeg uit. Het oude zuurdeeg uitzuiveren is staan in de waarheid, zoals we straks ook nog zullen zien – we hebben het trouwens al gelezen. Niet in kwaadaardigheid en boosaardigheid, maar in oprechtheid en waarheid. Dat staat namelijk in het volgende vers, daarom noem ik het nu alvast. Het oude zuurdeeg uitzuiveren is dus staan in de waarheid, in oprechtheid en waarheid, en niet in kwaadaardigheid en boosaardigheid. Opdat jullie een vers deeg zijn. Dat "verse", dat nieuwe, dat is de nieuwe mens, de nieuwe schepping. Paulus zegt: "Zoals jullie ongezuurd zijn." Er was van alles mis daar – daar gaat heel deze brief over, het zijn lange brieven – en toch zegt Paulus: "Jullie zijn ongezuurd." Want dat is het uitgangspunt: wij zijn een nieuwe schepping in Christus. Als je daaruit leeft, is dat het uitgangspunt. Het is niet iets wat wij moeten bereiken of nog zouden kunnen bereiken; daar begint het. En Paulus zegt: "Zuiver dan dat oude zuurdeeg uit."
Feestvieren in het Ongezuurde (christus als Paaslam) ↑ hoofdstukken
Opdat jullie een vers deeg zullen zijn – je bent dat, zoals jullie ongezuurd zijn. Want ook ons Pascha werd voor ons geslacht. Deze symboliek van die ongezuurde broden en dat Pascha, het Paaslam, dat is natuurlijk ontleend aan de Mozaïsche wet, aan de hoogtijden en de rituelen die we vinden in de boeken van Mozes. Want het Paaslam, het paasschaap, werd geslacht op 14 Nisan. En het was geen toeval dat dit ook de dag was dat de Heer gekruisigd werd; dat is allemaal zo door God bepaald. Duizenden jaren van tevoren werd daar het ritueel van het slachten van het paasschaap gegeven, en precies op die dag stierf ook de Heer als het ware Paaslam.
Maar het paasschaap werd geslacht en de volgende dag begon het feest van het Ongezuurde. Daarom zegt Paulus: 'Zuiver dan het oude deeg uit, opdat jullie een vers deeg zullen zijn, zoals jullie ongezuurd zijn. Want ook ons Pascha werd voor ons geslacht.' Dan zegt hij in het volgende vers: 'Laat ons dan feestvieren in het ongezuurde.' En daar zouden we in moeten staan. 14 Nisan was dus het slachten van het Pascha en 15 Nisan was het begin van een feest van zeven dagen. Dat heette het feest van het Ongezuurde, of het feest van de ongezuurde broden. Daarbij werd het zuurdeeg ook uitgezuiverd uit de huizen. Dat lees je ook in Exodus 12 vers 15. Volgens mij doen ze dat nog steeds in het Jodendom; dan gaat men heel het huis door en wordt er in elk hoekje en onder alle bedden gekeken of daar nog, hoe zeg ik dat, demonstratief zuurdeeg is. En dat wordt dan uitgezuiverd.
Maar waar gaat die geschiedenis om van de hoogtijden die werden gegeven in Leviticus 23? Er wordt een hele opsomming gegeven van die hoogtijden, maar voor wat het Pascha en het Ongezuurde betreft, dat heeft zijn basis natuurlijk al in Exodus 12, toen het volk uit Egypte uitgeleid werd. Men werd verlost – luister even met dubbelzinnige oren – men werd verlost van slavernij en bevrijd uit Egypte. Egypte is een beeld van de wereld. Ik ga dat niet verder toelichten, maar ik wou zeggen: neem het even aan. Maar dat moet je eigenlijk niet doen; denk daar zelf maar eens over na. Ze werden verlost van de slavernij van Egypte, en zo werd Christus geslacht, stond Hij op, en zo werden wij ook verlost van de slavernij van de zonde, van de wereld en van de dood. Het één is natuurlijk een beeld van het ander.
'Want ook ons Pascha werd voor ons geslacht.' Dat woord 'geslacht' wordt op andere plaatsen ook vertaald met 'offeren'. Hij werd geslacht weliswaar, maar Hij stond op uit de doden en voer ten hemel als een liefdelijke reuk voor God. Maar daar spreek ik van: van de opstanding, van de opgewekte Christus, van de nieuwe schepping. Dus: zuivert dan het oude zuurdeeg uit, zoals jullie ongezuurd zijn, want ook ons Pascha werd voor ons geslacht. Zo laat ons dan feestvieren, niet in oud zuurdeeg, ook niet in zuurdeeg van kwaadaardigheid en boosaardigheid, maar in ongezuurde broden van zuiverheid en waarheid.
Die kerkelijke tucht... ik denk dat de meesten hier wel ophouden. Want wat is dan dat feestvieren? Dat is toch een hele zure praktijk om iemand te excommuniceren? Nee, 'laat ons dan feestvieren', zegt Paulus, in dat Pascha, het Paaslam, het ware Paaslam dat voor ons werd geslacht, namelijk de opgewekte Christus. Laat ons daarin feestvieren. En na het slachten van dat Pascha volgde het feest van het Ongezuurde. Tijdens dit feest had je ook de dag van de eerstelingschoof. Je kunt dat allemaal terugvinden in Leviticus 23, zonder dat nu verder toe te lichten. De eerstelingschoof was de eerste vrucht van de oogst die door de priester aan God werd... hij hief hem inderdaad omhoog, dus in die zin werd hij opgedragen. Hij werd bewogen voor het aangezicht van JAHWEH. Bewegen als een uitbeelding van leven, van het leven van de eersteling. Dus de eerstelingschoof is een uitbeelding van de Eersteling Christus. De eerstelingschoof spreekt van de opstanding van de Eersteling Christus, en daarin zouden we feestvieren.
Dat houdt hij ook die Korinthiërs voor: 'Laat ons dan feestvieren, niet in oud zuurdeeg, ook niet in zuurdeeg van kwaadaardigheid en boosaardigheid, maar in ongezuurde broden.' Eigenlijk staat er: in het ongezuurde van zuiverheid en van waarheid. Dat woord 'zuiverheid' staat in de meeste vertalingen volgens mij als 'oprechtheid'. Maar dat mooie woord wordt opgebouwd uit de elementen 'zon' plus 'oordeel'. De zon is natuurlijk licht en warmte, maar vooral licht. Wat Paulus zegt is: als wij wandelen – niet in de zuurheid van kwaadaardigheid en boosheid, maar in het ongezuurde, namelijk in de opgewekte Christus – dan schijnt het licht op al die dingen.
Dat is natuurlijk ook de boodschap van dit hoofdstuk. Dan schijnt het licht van God – want al wat openbaar maakt is licht – en dat schijnt op die dingen, waardoor wij die zaken ook kunnen beoordelen. Dus ik vind het wel mooi dat dat woord zo opgebouwd is uit zon plus oordeel. Zuiverheid. Zo worden de dingen ook zuiver. In ongezuurde broden van zuiverheid en van waarheid; dat is dus de zuivere waarheid. Er worden twee zelfstandige naamwoorden gebruikt: de zuivere waarheid. Als wij wandelen in de zuivere waarheid, dan wandelen we niet in oud zuurdeeg, niet in zuurdeeg van kwaadaardigheid en boosaardigheid, maar in het ongezuurde van de zuivere waarheid.
Omgang met Dwalende Broeders: Niet Vermengen, Wel Beoordelen ↑ hoofdstukken
Paulus schrijft in zijn brief aan de Korinthiërs dat zij zich niet moeten vermengen met ontuchtigen. In de interlinear staat voor 'vermengen' een woord dat ook als 'omgang hebben' vertaald kan worden, maar er staat eigenlijk een nog sterker woord: zij zouden zich niet moeten vermengen. Wat is vermengen? Als je je vermengt, vallen de verschillen weg. Dat was precies wat er aan de hand was in die *ecclesia*. Men sprak over deze gemeenschap als een plek waar hoererij en ontucht werd gepleegd van een soort die zelfs onder de natiën niet gehoord of genoemd werd. Zo werd er over het geheel gesproken, maar dan ben je dus aan het vermengen.
Paulus verduidelijkt echter dat hij dit niet in het algemeen bedoelt met de ontuchtigen, de hebzuchtigen, de roofzuchtigen of de afgodendienaars van de wereld. Want als je die mensen allemaal zou moeten mijden, dan zou je de wereld wel uit moeten gaan. Dan kun je niet meer naar je werk en niet meer naar school. Wat Paulus ook niet zegt, is dat we afstand moeten nemen van 'vleeslijke gelovigen'. Hij brengt dit in deze brief weliswaar naar voren, want de Korinthiërs waren vleeslijk — hij kon tot hen niet spreken als tot geestelijken, maar als tot vleeslijken — maar hier gaat het niet over gelovigen die simpelweg vleeslijk gericht zijn. Het gaat hier echt over kwaadaardige en boosaardige praktijken; over degenen die dat praktiseren en daarin volharden.
Omdat Paulus juist de wereld in ging, is het niet zo dat wij niet om kunnen gaan met mensen die dat soort dingen bedrijven. Paulus zegt echter: vermeng je niet met degene die zegt een gelovige te zijn, een broeder genoemd wordt, en er ondertussen dit soort praktijken op nahoudt. Hij zegt daarbij niet dat je zo iemand uit de gemeenschap moet verwijderen in de zin dat hij niet meer naar de samenkomsten mag komen. Ik denk juist dat je de deur voor zo iemand altijd open moet laten staan, want hoe zou hij anders gecorrigeerd kunnen worden? Maar bij vermengen vallen de verschillen weg. Het is een waarschuwing: kijk uit dat je er niet door aangestoken wordt, want ook ons vlees is zwak. Paulus zegt dat wij onderscheid moeten maken en afstand moeten houden. Als wij intensief met zo iemand omgaan, vermengen wij ons ermee en is het verschil niet meer duidelijk. Maar mag zo iemand in de samenkomst komen? Ja, laat hem juist daar welkom zijn, zodat hij door het Woord bepaald kan worden bij zijn daden.
In het vervolg legt Paulus dit verder uit: als iemand een broeder genoemd wordt en hij is een ontuchtige, een hebzuchtige, een afgodendienaar, een schelder, een dronkaard of een roofzuchtige, dan zou je met zo iemand zelfs niet samen eten. Eten is in de Bijbel een uitdrukking van gemeenschap. In die zin zouden we dus geen gemeenschap met hem hebben; we zouden hem bijvoorbeeld niet bij ons thuis uitnodigen om te eten. Dat de volledige omgang met zo iemand verboden wordt, staat er echter niet. Dat wordt in bepaalde denominaties of sekten wel gedaan, maar dat is niet wat hier staat.
Kijk bijvoorbeeld naar 2 Thessalonicenzen 3. Daar staat dat indien iemand niet gehoorzaamt aan het woord in de brief, dat een teken moet zijn om je niet met hem te vermengen, opdat hij verlegen gemaakt zal worden. Maar er staat direct bij: acht hem niet als een vijand, maar attendeer hem als een broeder. Hoe kun je iemand attenderen als een broeder als hij volledig uit de gemeenschap verbannen is en er totaal geen contact meer mag zijn? Bij groepen zoals de Jehova's Getuigen wordt iemand echt verstoten, maar Paulus zegt: acht hem niet als een vijand. Het woord 'attenderen' heeft te maken met 'plaatsen' en 'denken'; je plaatst iets in iemands denken zodat hij daarbij bepaald wordt.
Gelovigen zouden zich dus niet moeten vermengen met medegelovigen die boze en misdadige praktijken erop nahouden. Dat moeten we op afstand houden. Paulus zegt op vele plaatsen: mijdt hen. Ook wanneer het over het christendom in het algemeen gaat, dat in de Timotheüsbrieven wordt voorgesteld als een 'groot huis', zegt Paulus dat het een schijn van godsvrucht heeft: "mijdt hen". We zouden ons daarvan afkeren en met zo iemand zelfs niet samen eten. Ook in Romeinen 16 roept hij op om te letten op degenen die, naast het onderwijs dat we geleerd hebben, onenigheden en valstrikken veroorzaken die de eenheid verbreken. Vermijd hen en vermeng je daar niet mee.
En hoe zit het dan met ongelovigen? Paulus schrijft een paar hoofdstukken verder in deze brief: "Indien iemand van de ongelovigen jullie uitnodigt en jullie willen gaan, eet dan alles wat jullie wordt voorgezet." Dit gaat over vlees dat in die tijd aan de afgoden werd geofferd. Paulus zegt dat je daar geen navraag over hoeft te doen als je het op je bord krijgt. Wij erkennen die afgoden immers niet; voor ons is er maar één God en heel de aarde en haar volheid is van onze Heer. Men kan dat vlees wel aan afgoden offeren, maar wij kennen Iemand die daar ver boven staat. Eet je stukje vlees dus maar, geen probleem. De uitnodiging van een ongelovige is bovendien altijd een mogelijkheid om iemand het evangelie te vertellen. Eet dus alles zonder het kritisch te beoordelen vanwege het geweten.
Paulus stelt de retorische vraag: "Wat is het aan mij, degenen die buiten zijn te oordelen? Oordelen jullie niet degenen die binnen zijn?" God oordeelt degenen die buiten zijn; dat is aan Hem. Wij horen vaak de frase: "Wij mogen niet oordelen," maar Paulus stelt hier juist vast dat we degenen die binnen zijn wel moeten beoordelen. We zouden niemand veroordelen of afschrijven, maar we moeten wel situaties beoordelen. In 1 Korinthe 7 spreekt Paulus over het huwelijk en echtscheiding. Hij geeft daar richtlijnen: als het gaat over twee gelovigen, doe je dit; gaat het over een ongelovige die de gelovige partner verlaat, dan doe je dat. Om die richtlijnen te kunnen volgen, moeten we dus beoordelen of degene met wie we samengeleefd hebben een gelovige of een ongelovige was. Wij zouden dus wel degelijk situaties moeten beoordelen. Alles wat tot ons komt vanuit het Woord, of via degenen die ons het Woord brengen of erover schrijven, dat zouden we moeten beoordelen. Oordelen jullie niet degenen die binnen zijn?
God oordeelt degenen die buiten zijn. Dus wij veroordelen niet, maar beoordelen wel.
"Doe de boosaardige uit jullie midden weg!" Hoe dan? Ja, ik hoop dat we dat intussen weten. Kijk wat er in de MBG staat: "Doe wie niet deugt uit uw midden weg." We zagen aan het begin ook zo’n mooi plaatje van een lege kerk: doe wie niet deugt uit jullie midden weg.
Volgens wiens maatstaven dan? Meestal zijn dat de gezagsdragers van de kerk. Dat zijn natuurlijk ook altijd de openbare zonden die naar boven komen. Doe de boosaardige uit jullie midden weg. Hoe?
Door hem, zoals we net gelezen hebben, over te leveren aan Satan en hem daarin over te geven aan de dingen die hij bedrijft. Door het oude zuurdeeg uit te zuiveren. Dat is wat Paulus zegt tegen die Korinthiërs: "Luister niet meer naar die valse leraren, blijf bij het Woord, sta in de waarheid." Laten we feestvieren in het ongezuurde en ons niet met kwaadaardigen vermengen, maar juist feestvieren in zuiverheid en in waarheid.
Door daarin te staan, zou dat zuurdeeg — die andere leer, niet het onderwijs van Paulus — uit hun midden weggedaan worden. Dan zou die boosaardige als vanzelf uit het midden weggenomen worden. Hij schrijft nu de Korinthiërs aan en zegt: "Doe de boosaardigheid uit jullie midden weg." Niet door hem van een ledenlijst te schrappen, maar door te gaan staan in zijn richtlijnen, in wat Paulus juist allemaal naar voren heeft gebracht in dit hoofdstuk.
Paulus zegt: als jullie houding juist zou zijn, dus als jullie zouden feestvieren in het ongezuurde en in ons Pascha dat voor ons geslacht is, dan houdt zo iemand het niet in jullie midden uit. Dan wordt die als vanzelf uitgezuiverd.
Nou goed, ik denk dat we het hier maar bij moeten laten voor deze ochtend.
Afsluiting, Dankgebed en Nazit ↑ hoofdstukken
Zullen we onze God nog danken en dan naar de koffie gaan? Er is vast wel wat lekkers bij, wat baksels.
Vader, we danken U dat we zo bijeen mochten komen rondom een geweldig Woord. Heer, een Woord dat ons telkens weer boven de zure praktijken van deze wereld uittilt en dat ons wijst op onze Heer en Heiland, Christus Jezus, die voor ons gestorven is als het ware Paaslam en opgestaan is uit de dood. We weten dat de dood overwonnen is en eens volledig tenietgedaan zal worden. Heer, we danken U dat we in die waarheid mogen staan, dat we die mogen kennen en dat U ons daar de ogen voor hebt geopend. En we danken U dat we daarin mogen wandelen en dat Uw Woord telkens weer zoveel mooier is dan wat mensen ervan maken en wat men erover zegt. Heer, we danken U voor de woorden in 1 Korinthe 5 waar we bij stil mochten staan. We mogen zien dat ook dit hoofdstuk weer spreekt van U en van de overwinning op de dood. Heer, wij danken U daarvoor. Wij danken U voor het samenzijn en dat U ons elkaar hebt gegeven, zodat we elkaar mogen aanmoedigen en bemoedigen en mogen wijzen op de geweldige waarheden in Uw Woord. Dank U, in de naam van Uw Zoon, Christus Jezus. Amen.
En dat was het voor deze ochtend. Het is ook nog een tuchtvorm, hè? Als je niet meer instemt met het beleid, dan mag je niet meer mee naar de maaltijd, om het zo maar te zeggen. Ja, dat is wat we vanmorgen hebben behandeld. Maar het zijn niet alleen de Jehova’s getuigen; veel mensen onderschatten het Leger des Heils zelfs op dit gebied. Die klinken wat vriendelijker, maar daar word je ook buitengesloten of in de ban gedaan. Er zijn allerlei religieuze gemeenschappen die de tucht en de ban op wat voor manier dan ook toepassen. Sommige wat soepeler en sommige wat strakker, maar er zijn nogal wat varianten. Ook dat heb ik weleens begrepen, ja. Het is gelukkig allemaal vóór mijn tijd... nou ja, ook voor mij is het niet direct van toepassing. De opname draait trouwens nog steeds, dat schoot net even door me heen. Maar het is inderdaad zo. Nou goed, ik hoor dat de koffie klaarstaat.