Aan Paulus was door God een beheer toevertrouwd. Hij mocht dingen bekendmaken die tot dan toe verborgen waren gebleven. Hij noemt dit op meerdere plaatsen “mijn evangelie”. Deze boodschap spreekt over de ecclesia, het lichaam van Christus.
📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst
“Want de waarheid over de Ecclesia, die het lichaam van Christus is, vind je alleen bij Paulus.”
⏱️ Hoofdstukindeling van deze studie:
Paulus als Bedienaar van de Ecclesia ↑ hoofdstukken
Hallo allemaal, welkom bij deze nieuwe video. we gaan verder in Kolossenzen 1 vers 25. De verzen die nu komen zijn nogal compact; er staat echt heel veel in. Dat gaat dan met name over de unieke bediening van de apostel Paulus. Dit zijn verzen om even goed bij stil te staan. Over deze verzen zal ik dan ook meerdere video's per vers maken, maar dat heb ik bij andere verzen ook al gedaan, dus dat zal geen nieuws zijn.
"Haar bediende werd ik," zegt Paulus. Dat is teruggrijpend naar het voorgaande. Ik ga niet heel dat vers weer bespreken, want dat heb ik in de vorige video gedaan. Het gaat over Christus, letterlijk dé Christus, zoals we hier zien. Voor Zijn lichaam, en dat is de Ecclesia. Hier staat in het Grieks het woord Ecclesia, wat vertaald wordt met gemeente en wat hier weergegeven is in de interlineair met 'uitgeroepen vergadering'.
De Ecclesia wordt geroepen, uitgeroepen uit alle natiën zonder onderscheid. Daar waar dat uitroepsel vergaderd wordt, ten diepste is dat de Ecclesia. Natuurlijk worden ze uitgeroepen en verzameld, vergaderd rondom het Hoofd. Het is geen organisatie die dat bijeenroept of leidt; dat is het Hoofd. We laten ons door het Hoofd sturen en onderwijzen. Waar we dat doen en bij elkaar komen, is dat Ecclesia. Paulus werd dus een bedienaar, zoals we in het volgende vers zien: een bediende van de Christus voor Zijn lichaam, dat is de Ecclesia.
Het Beheer (oikonomia) van God ↑ hoofdstukken
Haar bediende werd ik, in overeenstemming met het beheer van God. Aan Paulus was dus specifiek een beheer van God toevertrouwd. Het woord voor beheer is *oikonomia* of *oikonomian*. In de NBG-vertaling wordt dit op verschillende manieren weergegeven, bijvoorbeeld met 'bediening', maar dat heeft oorspronkelijk alles met een huis te maken. *Oikos* is huis en *nom* — waar we ons woord 'norm' nog van kennen — heeft met de wet te maken.
Dit woord wordt op diverse manieren vertaald. In Lukas 16 vers 2, 3 en 4 komt het een paar keer voor. De NBG gebruikt daar ook 'beheer', maar de Statenvertaling spreekt over 'rentmeesterschap'. Een beheer, een rentmeesterschap. Ik ga niet al die verzen langs; het is de gelijkenis van de onrechtvaardige rentmeester en die ga ik nu niet bespreken. Maar het idee is dat aan Paulus inderdaad een beheer was toevertrouwd, zoals we lezen in Kolossenzen 1 vers 25.
Het toevertrouwen van zo'n beheer wordt gedaan door de eigenaar van het huis. De Ecclesia is ook een huis; dat lees je onder andere in Efeziërs 2, maar ook in de Korinthebrief. Het is een tempel: weten jullie dan niet dat jullie de tempel van God zijn? Het beheer is datgene wat door de eigenaar van het huis wordt toevertrouwd, en dat is aan Paulus gegeven. Paulus was een beheer toevertrouwd door de eigenaar van het huis, en de eigenaar van de Ecclesia is God, of je zou ook kunnen zeggen: Christus. Aan Paulus was door God en door Christus een beheer toevertrouwd, een huishouding.
Dit was specifiek aan Paulus toevertrouwd. Er zijn ook meerdere plaatsen waar Paulus spreekt over 'mijn evangelie', bijvoorbeeld aan het einde van Romeinen 16, in vers 25. Paulus was een beheer toevertrouwd om het evangelie van de genade van God bekend te maken, en ook de unieke waarheid van de Ecclesia als het lichaam van Christus. Want de waarheid over de Ecclesia, die het lichaam van Christus is, vind je alleen bij Paulus. Hij is degene die dat bekend mocht maken, aan wie het beheer daarvan was toevertrouwd.
Natuurlijk lezen we in de Schrift ook over anderen die Paulus assisteerden. In Kolosse was het bijvoorbeeld Epaphras die daar het evangelie had gebracht. Maar het beheer was aan Paulus toevertrouwd, en natuurlijk had Paulus dat weer doorgegeven aan anderen die daarin ook hun weg gingen. Dat woord beheer... ik noemde al de gelijkenis van de onrechtvaardige rentmeester. Een beheer of een huishouding. In 1 Korinthe 9 vers 17 spreekt Paulus over zijn apostelschap en zijn dienst. Hij zegt daar: "Want indien ik dit vrijwillig verricht, dan heb ik loon; maar indien onvrijwillig, er is mij een beheer — een huishouding — toevertrouwd."
Paulus zegt hier: of ik het nu zou willen of niet. En hij wilde wel, dat weten we, want hij was zeer gedreven. Hij zegt: hoe dan ook, er is mij een huishouding toevertrouwd, dus ik kan niet anders. Dat is de achterliggende gedachte. Hij wilde ook niet anders, dat maakte hij al duidelijk; het is niet zo dat hij het onvrijwillig deed met tegenzin.
Als we dan kijken naar Efeziërs 3 vers 1 en 2, dan lezen we wat Paulus daar zegt: "Ter wille van dit is het, dat ik, Paulus, voor jullie, de natiën, de gevangene van Christus Jezus ben." Eigenlijk zegt hij hier iets soortgelijks als in Kolossenzen 1 vers 25, waar hij zegt dat hij een bediende werd. Hij werd een bediende, een dienaar van de Ecclesia. Die Ecclesia bestaat uit gelovigen uit de natiën. Paulus zegt hier: "voor jullie, de natiën" — en daarmee bedoelt hij natuurlijk de gelovigen uit de natiën. Hij had ook kunnen zeggen: voor het lichaam van Christus. "Ik ben de gevangene van Christus Jezus." Paulus verkondigde onder de natiën de waarheid van de Ecclesia, het lichaam van Christus.
Dan zegt hij: "aangezien jullie zeker gehoord hebben van het beheer" — hetzelfde woord dus, *oikonomia* — "van het beheer of de huishouding van de genade van God, dat aan mij gegeven wordt voor jullie." Paulus was dus een beheer, een huishouding van de genade van God gegeven. Natuurlijk is het Gods genade, maar Paulus was degene die die huishouding beheerde en verkondigde onder de natiën. Dat was aan hem gegeven ten behoeve van jullie. Wat was dat dan?
De Onthulling van de Verborgenheid ↑ hoofdstukken
Er wordt gezegd dat aan mij door onthulling — of andere vertalingen zeggen openbaring, *apokalypsis* is het trouwens, zo heet het Bijbelboek Openbaring in het Grieks — dat aan mij door onthulling of openbaring het geheim of de verborgenheid bekendgemaakt wordt, zoals ik tevoren daarvan in het kort schreef. Dus wat was aan Paulus toevertrouwd? Het beheer, de huishouding van de genade van God en de openbaring, de onthulling van een geheim, van een verborgenheid; iets dat tot dan toe verborgen was geweest. Dat zegt hij trouwens ook in Efeziërs 3 vers 9. Ik sla nu wat verzen over, want ik ben niet primair de Efeziërsbrief aan het bespreken, maar hij zegt daar: allen te verlichten wat het beheer is van het geheim dat hem toevertrouwd is.
Dat was aan Paulus toevertrouwd en hij ziet zijn taak, zijn dienst, zijn apostelschap als erop gericht om allen te verlichten, dus in kennis te stellen wat de huishouding of het beheer is van het geheim of de verborgenheid dat vanaf de aeonen, vanaf al die tijdperken, verhuld is gebleven in God, de Schepper van alle dingen. Paulus was degene die dat geheim, die verborgenheid, bekend mocht maken. Op dat geheim kom ik in het volgende vers in Kolossenzen 1, vers 26 of vers 27, nog terug. Dat weet ik nu even niet uit mijn hoofd; ik kan het wel opzoeken, maar dat doe ik nu even niet, want ik ga nog even hier een paar verzen terug.
Paulus zegt hier namelijk ook wat het geheim is. Daar gaan we nu vast naar kijken en dan gaan we de volgende keer of keren daar ook weer naar kijken, zodat het steeds helderder wordt. Want dat is natuurlijk echt belangrijk; dit is het beheer dat aan Paulus is toevertrouwd en hij maakt dat bekend. Het was verborgen gebleven vanaf de aeonen — dat zegt hij trouwens in Kolossenzen 1 ook, dus daar komen we ook nog wel op. Al die tijdperken was dat verborgen gebleven in God, de Schepper van alle dingen. En wat Paulus dus zegt: het is nooit bekendgemaakt zoals hij het nu bekend mocht maken.
Daar zeg ik meteen één ding bij, want daar gaan we het ook echt nog wel over hebben: met de openbaringen die aan Paulus gegeven waren en die hij aan ons bekendmaakt, kunnen wij dat geheim, die verborgenheid die hij onthult, ook al in de Schriften vinden die niet van Paulus zijn. Dus in het Oude Testament, de Hebreeuwse Bijbel. Daarin ligt deze waarheid verborgen. Die waarheid is, om het heel kort te zeggen, dat Christus niet slechts één persoon is, maar dat de Christus een gezelschap is van hoofd en lichaam. Dus de Ecclesia, het lichaam van Christus, behoort de Christus toe en is één met Hem.
Als we dan lezen in de Hebreeuwse Bijbel of in de geschriften van bijvoorbeeld de Evangelisten over Christus, dan kunnen we daar, als we onder de oppervlakte kijken en de bedekking eraf halen, zien dat het ook over ons spreekt. Die schaduwen die we daar al vinden in de Hebreeuwse Bijbel spreken ook van het lichaam van Christus. Dat gaan we allemaal nog tegenkomen, ook in deze Kolossenzenbrief. Paulus zegt bijvoorbeeld over de hoogtijden en de feestdagen dat het schaduwen zijn, maar het lichaam is van de Christus. Oftewel: die schaduwen spreken ook over het lichaam van Christus. Daar komen we dan nog wel op, maar ik zeg het nu alvast omdat dit ook tamelijk onbekend is en in sommige kringen zelfs wordt ontkend.
Terug naar Kolossenzen 1 vers 25 en de frase "om het woord van God compleet te maken". Daar ga ik in een volgende video op in, dus dat laat ik nu even rusten. Ik lees nu nog even door in vers 26, want daar staat: "het geheim dat aeonen en generaties lang verhuld of verborgen is geweest, maar nu aan zijn heiligen openbaar gemaakt werd". Over dat geheim, die verborgenheid, gaan we het nog uitgebreider hebben. Dat kan ik nu niet meer doen, want dan wordt dit een hele lange video, dus ik knip het gewoon in stukken.
Maar dat geheim, die verborgenheid, het *mysterion* dat Paulus bekendmaakt, is dus aeonen en generaties lang verhuld of verborgen geweest. Maar nu, zegt Paulus, is het aan zijn heiligen geopenbaard; aan zijn heiligen openbaar gemaakt. En heiligen, dat hebben we helemaal in het begin gezien van de bespreking van de Kolossenzenbrief, zijn gelovigen. Met dat geheim wilde ik net naartoe gaan in de Efeziërsbrief, maar terwijl ik erover sprak, ben ik gewoon teruggegaan naar Kolossenzen.
De Natiën als Medelotbezitters en Samen Lichaam ↑ hoofdstukken
Over dat geheim spreekt Paulus dus ook in Efeze 3. Dat gaat hij ook doen in het volgende vers, in Kolossenzen 1 vers 27. Maar in Efeze 3 zegt hij in vers 6: dit geheim – dat is het idee uit vers 5 – is "in geest". Het staat er gewoon: in geest. Het is dus een geestelijke waarheid dat de natiën medelotbezitters zijn, mede tot het lichaam behoren en mededeelhebbers zijn van de belofte in Christus Jezus door het evangelie, door het goede bericht.
Ik kom daar later op terug. Ik zeg het nu wat snel of samenvattend om er de volgende keren wat uitgebreider op in te gaan. Maar de natiën zijn letterlijk "samen". Dat zie je in die Griekse voorvoegsels *sug-*, *sum-* en *sus-*. Dat betekent "samen" en het wordt hier weergegeven met "mede", wat natuurlijk hetzelfde betekent. De natiën zijn samen lotbezitters, of samen lotsdeelbezitters. Dit is één woord in de grondtekst. Ze zijn samen lichaam en samen deelhebbers van de belofte in Christus Jezus.
Kort gezegd betekent dit dat de natiën samen lotsdeelbezitters zijn met Christus. Ze delen dus in het bezit van Christus. Dat wat aan Christus gegeven wordt, daar delen de gelovigen uit de natiën in. Het volgende woord legt eigenlijk uit waarom dat is: ze zijn samen lichaam. Ze zijn één lichaam met Christus. "Mede tot het lichaam behoren" is hier in de grondtekst één woord: samen lichaam. Ze zijn één lichaam met Hem en ook nog samen deelhebbers van de belofte in Christus Jezus. Dus niet in Israël, maar in Christus Jezus. Dat betekent dat alles wat aan Hem beloofd is – aan wie? Aan Christus Jezus – daar delen de natiën in. De gelovigen uit de natiën delen daarin.
Dat is het geheim wat Paulus bekend mag maken. Hij zegt het hier natuurlijk met andere woorden, maar wat hij doet is het begrip 'Christus' een nieuwe definitie geven. Hij zegt dat dit niet slechts één persoon is; dat zijn allen die bij Hem horen. De gelovigen die God roept uit de natiën en toevoegt aan het lichaam van Christus, zijn samen lotbezitters met Hem. Ze delen in Zijn bezit, in wat Hem ten deel valt. Ze zijn samen lichaam met Hem, dus ze worden tot hetzelfde lichaam en ze delen in alle beloften die aan Christus gedaan zijn door het evangelie. Geweldig!
Daar valt veel meer over te zeggen, dus dat gaan we ook doen. Maar voor nu laat ik het hier even bij en de volgende keer gaan we hier gewoon weer verder waar we gebleven zijn. Tot de volgende keer, zeg ik dan.