In Efeze 1 maakt Paulus bekend wat de verborgenheid, of het geheim, van Gods wil is. De hele schepping zal worden samen gebracht, onder de Christus. Dat de Messias over deze schepping zou heersen is niet verborgen in het oude testament, maar Paulus onthuld dat de Christus uit een gezelschap bestaat, Hoofd en lichaam. De gelovigen uit deze tijd delen in de positie van Christus, nu en straks!
Plaats studie: Urk
Datum: 30 september 2018
📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst
“En het geheim van Zijn wil, de verborgenheid van Zijn wil, dat wat tot dan toe verborgen was gebleven, is dat wij als Ecclesia, als gemeente, als lichaam van Christus delen in Zijn positie.”
⏱️ Hoofdstukindeling van deze studie:
- Introductie: de Verborgenheid van Gods Wil
- In Christus: Gezegend met Alle Geestelijke Zegen in het Hemelse
- Mysterion: een Bewaard en Ontsloten Geheim in Gods Woord
- De Oikonomia: het Beheer van de Compleetmaking Der Tijden
- Ons Lotsdeel in de Messias en de Vreugde van de Voorhoop
- Verzegeld met de Heilige Geest als Garantie van Ons Bezit
- Een Biddende Houding Om Ware Wijsheid, Onthulling en Besef
- De Inwerking van Gods Overtreffende Opstandingskracht in Ons
- Christus Verhoogd en Gesteld Boven Alle Machten en Overheden
- De Ecclesia: het Lichaam Dat het Verheerlijkte Hoofd Completeert
Introductie: de Verborgenheid van Gods Wil ↑ hoofdstukken
Dit is het thema van deze middag: de verborgenheid van Zijn wil. Dubbel las zojuist voor uit de NBG-vertaling, want daar wordt gesproken over de herzienestatenvertaling. Oh, de Herziene Statenvertaling, die hebben dus ook het woord verborgenheid herzien en dat herschreven naar 'geheimenis'. Maar dat is het vertaalwoord voor hetzelfde woord in de grondtekst. Ik kom daar nog wel op. Ik zeg er altijd bij: ik kan nooit zo goed kiezen tussen geheim, geheimenis of verborgenheid, maar over dat woord hebben we het straks nog wel, want we komen dat vanzelf tegen.
Ik hoop dat ik niet te veel afgeleid word door het mooie uitzicht hier, maar het is gelukkig maar eenmalig dat we hier zitten, begreep ik. Dus 'gelukkig' tussen aanhalingstekens, maar het is een mooie locatie, dus laten we het ook over mooie dingen gaan hebben. Ik las van de week op Facebook bij jou, Nellie, een aankondigingetje uit de krant, van zal ook wel de Urkerland zijn ofzo, een aankondigingetje. En daar stond boven – want dan moesten ze natuurlijk een kort kopje verzinnen – 'Zijn wil'. Toen dacht ik: ja, dan blijft het toch nog verborgen. Want waar het specifiek over gaat is niet simpelweg 'Zijn wil', maar wat Paulus bekendmaakte is de verborgenheid van Zijn wil. En daar zou ik dan ook meer de nadruk op moeten leggen: op de verborgenheid of het geheim van Zijn wil.
Want Zijn wil, als het daaroaver gaat... de oudtestamentische Schriften openbaren Gods wil. Eigenlijk is heel de Schrift een openbaring van Gods wil. En dat vinden we natuurlijk al bij de oudtestamentische profeten: Gods wil met Israël, met de volkeren en met heel Zijn schepping. Dat vind je in het Oude Testament. Ik had daar wel diatjes met teksten uit het Oude Testament voor kunnen nemen om dat te laten zien, maar die moeite heb ik niet eens genomen. Want wat Paulus bekendmaakte, is iets wat tot dan toe verborgen of geheim was gebleven. Een deel van Gods wil dat tot dan toe verborgen was.
Nou, dat zet hij uiteen, bijvoorbeeld in Efeze, waar ik deze middag naartoe wil gaan. Zojuist las Dubbel een paar verzen uit de Romeinen, Romeinen 16 vers 25 en 26 en een gedeelte daarvoor. Maar al in de Romeinenbrief, maar ook in andere brieven, noemt Paulus die verborgenheid al. Alleen in Romeinen doet hij dat heel kort en krachtig. Hij noemt dat, hij zegt eigenlijk van: ja ik weet hiervan, maar dan gaat hij het niet uitleggen in Romeinen. Tenminste, in Romeinen kom je het wel tegen als je de kennis hebt van alle brieven van Paulus, ja, dan vind je het ook wel in Romeinen. Maar aan het eind van die brief, van die Romeinenbrief, noemt hij het nog net even en stipt hij het aan: de verborgenheid, het geheimenis.
Maar in Efeze doet hij het volledig uit de doeken. Niet alleen in Efeze, maar ik wil het vanmiddag over dit thema hebben, deze term: 'de verborgenheid' of 'het geheim van Zijn wil', en dat vinden we in Efeze 1. We vinden dat pas in Efeze 1 vers 9. En wie een beetje bekend is met die Efezebrief, weet dat Paulus daar meteen van wal steekt en er geen doekjes om windt. Hij gaat meteen in die eerste verzen van Efeze de zegeningen opsommen die wij in Christus hebben. En ik kan niet al die verzen bespreken, maar ik wil er toch wel iets van laten zien als inleiding naar vers 9 toe. En ik pak even...
In Christus: Gezegend met Alle Geestelijke Zegen in het Hemelse ↑ hoofdstukken
We pakken de draad op in vers 3. In de eerste twee verzen doet Paulus de groeten en stelt hij zich voor. Dat is ook niet onbelangrijk, maar daar ga ik nu even aan voorbij. In vers 3 zegt Paulus: "Gezegend zij de God en Vader van onze Heer Jezus Christus." Gezegend, dat is geloofd, geprezen; letterlijk is het "goed spreken van". In het Hebreeuws is het woord voor zegenen overigens baruch, want dat heeft alles met knielen te maken. Dus wanneer wij knielen, wanneer wij ons onderwerpen aan Hem, ja, daarin ligt de zegen. Wanneer wij Hem danken voor wie Hij is, dat Hij God is.
Gezegend zij de God en Vader van onze Heer Jezus Christus, die ons in Christus zegent. En dan stop ik even bij alleen al die twee woordjes: "in Christus". Ja, daar hangt zoveel aan vast. Daar gaat eigenlijk deze hele brief over: in Christus. En dat "in" drukt een eenheid uit, het drukt een vereenzelviging uit. Zo kun je het eigenlijk lezen. Wij zijn in Christus, wij zijn één met Christus, wij zijn vereenzelvigd met Christus. Ik zeg nu alvast op voorhand — maar we gaan dat straks ook zien — dat de verborgenheid of het geheim wat Paulus hier bekendmaakt in de volgende verzen is dat wij, gelovigen uit de natiën, delen in de positie van Christus. Dus alle zegeningen die Hij ontvangt, ontvangen wij in Hem.
Gezegend zij de God en Vader van onze Heer Jezus Christus, die ons in Christus zegent in alle geestelijke zegen in de hemel, of in de hemelsen. Het hangt een beetje van de vertaling af hoe het hier staat. In de meeste vertalingen staat zoiets als dat wij in Christus worden gezegend met, of met Christus worden gezegend met alle geestelijke zegeningen. Nee, het is heel sterk: het is drie keer dat woordje "in". In Christus, in alle geestelijke zegeningen, in de hemel of in de hemelsen. Volgens mij heeft de NBG zoiets als "hemelse gewesten", die duiden dat dan aan als een plaats. Maar je zou ook kunnen zeggen: in de hemelse positie of in de hemelse dingen. In ieder geval in de hemelse... puntje, puntje, puntje. Alles! We worden gezegend met alles, met alle geestelijke zegeningen in Christus. Dus of dat nou hemelse plaatsen zijn of hemelse dingen, in al die zegeningen worden wij gezegend in Christus. Dat betekent dat als Christus genoemd wordt, wij daarbij zijn ingesloten. In Christus zijn wij gezegend. Het is inclusief: Christus inclusief degenen die bij Hem horen, want wij zijn in Christus.
Dan volgen daar een aantal zegeningen. Als je doorleest in je Bijbel, dan zou je hier achter dat "hemelsen" een dubbele punt kunnen zetten, of: "zoals daar zijn". En dan volgt in vers 4: "Gelijk Hij ons tevoren bestemd heeft", enzovoort. Paulus gaat die verschillende aspecten dus verder uitwerken. Maar ik zei al, ik kan niet al die verzen bespreken. Dat doen we een andere keer wel weer; ik hoorde dat we daar alle mogelijkheden voor hebben. Maar ik maak dan een sprongetje — dat betekenen die haakjes — en ik ben aanbeland in vers 7. Al die zegeningen zijn in ieder geval naar de rijkdom van Zijn genade. Het is overeenkomstig de rijkdom van Zijn genade dat Hij ons in Christus zegent in al die geestelijke zegeningen in de hemel.
En Hij doet dat overvloedig zijn in ons, staat hier. Die Hij overvloedig doet zijn in ons. Paulus spreekt altijd van overvloed: genade in overvloed, zegening in overvloed. Er is altijd meer dan je denkt, er is altijd meer dan je verwacht; het is altijd nog mooier dan je dacht. Het is overvloedig. Maar de rijkdom van Zijn genade, die Hij overvloedig doet zijn in ons in alle wijsheid en verstandigheid... Ja, God heeft dat in Zijn wijsheid en Zijn verstandigheid gedaan, zo staat de vertaling hier. Dat is ook wel mooi. Voorzichtigheid staat er ook wel, dus een handelen met voorzicht. God kent vanaf het begin de afloop, dus Hij kan handelen met voorzicht. Daarom maakt Hij ook een plan, een plan van de aionen — dat vind je overigens ook in deze brief — en dat werkt Hij uit. Hij doet dat in alle wijsheid en verstandigheid.
Het hangt nu een beetje van je vertaling af of dat "in alle wijsheid en verstandigheid" bij het voorgaande wordt betrokken: "die Hij overvloedig doet zijn in ons", punt, "in alle wijsheid en verstandigheid", punt. Of dat "in alle wijsheid en verstandigheid" hoort bij vers 9. Het is mij om het even; je krijgt bij allebei namelijk een goedlopende zin. Het verschilt ook een beetje per vertaling waar ze dat bij laten aansluiten, of ze dat bij vers 8 passen of laten aansluiten op vers 9. Want dit klopt natuurlijk ook: "In alle wijsheid en verstandigheid maakt Hij aan ons het geheim van Zijn wil bekend."
Ik heb hier dat woord "geheim" dan toch maar overgenomen, maar Hij maakt aan ons het geheim van Zijn wil bekend, het geheim van de wil van Hem. Kijk, ik gaf in het begin al even aan dat God natuurlijk in de Schrift Zijn wil bekendmaakt, alleen hier gaat het erover dat er een deel van Gods wil verborgen was gebleven. En God maakt in alle wijsheid en verstandigheid aan ons, zegt Paulus, het geheim of de verborgenheid van Zijn wil bekend. Via Paulus wordt het nu bekendgemaakt, want dat is Gods welbehagen.
Mysterion: een Bewaard en Ontsloten Geheim in Gods Woord ↑ hoofdstukken
Dit woordje geheim of verborgenheid, dat is het Griekse woord *mysterion*. Daar herkennen we ons woord mysterie nog in. Alleen weet ik niet wat jullie gevoelsmatig hebben bij het woord mysterie, maar dat is natuurlijk een beetje mysterieus. Mysterieus, dat is een beetje vaag, een beetje duister wellicht. Eigenlijk is een mysterie iets waar je niet of nauwelijks achter kunt komen en iets blijft meestal een mysterie; dat is een beetje de gevoelswaarde die ik heb bij dat woord. Maar dit Griekse woord, *mysterion*, is letterlijk geheim of verborgenheid. De Statenvertaling, de Herziene Statenvertaling en de NBG hebben 'geheimenis'. Dat is alleen maar de lange versie van het woord geheim; dat lijkt me precies hetzelfde verder.
Als je dat woord uit elkaar trekt, is het opgebouwd uit twee delen: dichtdoen plus bewaren. Dat eerste deel, *muo*, betekent dat iets gesloten wordt. Het wordt dichtgedaan en het wordt bewaard. Dit deel van Gods wil dat Paulus hier bekend gaat maken, is dus bewaard, maar het was gesloten. God had dat dichtgedaan, om het dan letterlijk zo te zeggen. Het was verborgen. Maar het is er wel, alleen zonder de sleutel of de juiste code krijg je het niet open. Ik had in het begin een plaatje van zo'n brandkluis met zo'n knop. Als je de juiste code niet kent, dan krijg je die kluis niet open. Als je de sleutel niet hebt, krijg je de deur niet open.
Als Paulus dit geheimenis niet bekend had gemaakt, dan was het verborgen en geheim gebleven. Maar Paulus maakt het bekend en met de kennis die hij ons geeft, met wat hij ons bekendmaakt, kunnen we het terugvinden in de Schrift waarin het verborgen ligt. God heeft het dus bewaard in Zijn Woord; het was dichtgedaan en toegesloten, maar het is er wel. Met de kennis die Paulus ons geeft, kunnen we het vinden in bijvoorbeeld het Oude Testament. Paulus laat dat zelf in dit hoofdstuk zien, dus ik ga dat nu niet direct aantonen; we komen er vanzelf op.
Hij maakt aan ons het geheim, de verborgenheid van Zijn wil bekend naar Zijn welbehagen, overeenkomstig Zijn welbehagen. God had daar een welbehagen in om dit zo te doen en ook om dat geheim, die verborgenheid, bekend te maken. Dat Hij Zich voornam in Hem. Het lag dus al vast in Hem, in Christus. En toen God Zich voornam wat Hij in Christus zou doen, had Hij Zich daarbij dus nog iets voorgenomen wat tot dan toe verborgen en geheim was gebleven. En dat is verborgen gebleven, geheim gebleven, totdat Paulus het bekendmaakt. Hij maakte ons het geheim, de verborgenheid van Zijn wil bekend naar Zijn welbehagen, dat Hij Zich voornam in Hem.
Nou, wat dan? Tot beheer van de compleetmaking van de bestemde tijden. Dat is nogal een zin; letterlijk 'tot in' of 'om tot in'. Paulus zegt hier zoveel dat we af en toe echt even op die woorden moeten inzoomen. Hij maakt ons het geheim van Zijn wil bekend om tot in het beheer van de compleetmaking, of de volheid, van de bestemde tijden te komen. En dan gaat hij verder, maar ik hou hier even op.
De Oikonomia: het Beheer van de Compleetmaking Der Tijden ↑ hoofdstukken
Met als doel om in het beheer, tot in het beheer van de compleetmaking van de bestemde tijden. Dat woordje oikonomia, dat Griekse woord wat vertaald is met beheer, daar herkennen wij ons woord economie nog in. En een economie is een huishouding. Dit Griekse woord *oikos* betekent ook huis. Het woord oikonomia is opgebouwd uit het woord huis plus het woord *nomia*, dat betekent wet. Dus de wetten die in een bepaald huis gelden; een huishouding dus, zouden wij zeggen. Of een beheer. Maar wat letterlijker is het woord huishouding. Om tot in het beheer, de huishouding van de compleetmaking... De meeste vertalingen hebben volheid, maar iets tot volheid brengen is ook iets compleet maken, completering. Van de tijden. Dus de tijden zullen tot volheid worden gebracht. God gaat de tijden completeren. Ik zei zojuist al, God heeft een plan van aionen, van wereldtijdperken. Maar die tijden die zullen gecompleteerd worden, die zullen tot volheid worden gebracht.
Wij leven nu overigens ook in een huishouding die Paulus ook noemt. Dat heet de huishouding, het beheer van de genade van God. Paulus zegt er twee hoofdstukken verder over: "aangezien jullie zeker horen van het beheer of van de huishouding van de genade van God, wat aan mij gegeven wordt voor jullie." Ik ga het nu niet verder over Efeze 3 hebben. Volgende week op de conferentiedag van Goed Bericht, dan wil ik het over een onderwerp hebben wat hier alles mee te maken heeft: het geheim of de verborgenheid van de Christus. Dan zal ik wat meer vertellen over Efeze 3. Maar wij leven nu in een huishouding van genade en die huishouding was aan Paulus gegeven. De huishouding, het beheer van de genade van God. In deze tijd, in deze huishouding, is genade dat wat heerst. Genade heerst. Aangezien jullie zeker horen van het beheer van de genade van God.
Terug naar Efeze 1. Daar zegt Paulus: "om tot in het beheer van de compleetmaking van de volheid van de tijden... om het al." En wat is dat 'het al'? Nou, zowel wat in de hemelen als wat op de aarde is. Dat staat er meteen achter. Om het al of alles, zowel wat in de hemelen als wat op de aarde is, dan in Christus samen te vatten. In Filippenzen 2 spreekt Paulus — dat is ook Paulus — over dat elke knie gaat buigen en dan zegt hij van hemelsen, van aardsen en van onderaardsen; van dat wat in de hemel, wat op de aarde en dat wat onder de aarde is. En hier wordt gesproken over het al wat in Christus wordt samengevat — daar kom ik straks natuurlijk op — zowel wat in de hemelen als wat op de aarde is, dat wordt in Christus samengevat. En dat gebeurt in de huishouding, in het beheer. Anderen zeggen wel de bedeling, zo wordt het ook wel vertaald — ik meen dat de Statenvertaling dat heeft: de bedeling van de volheid der tijden. Nou, dat is dus de huishouding van de volheid van de tijden wanneer de tijden tot volheid worden gebracht aan het einde van de aionen. Dan wordt zowel wat in de hemelen als wat op de aarde is, in Christus samengevat.
Dus God gaat in Christus het al samenbrengen, samenvatten, en dat doet Hij in de huishouding van de volheid der tijden, om die term dan maar even aan te houden. Dat is wel mooi, want dit is de letterlijke tekst, de letterlijke vertaling van dit Griekse woord. Alleen de NBG heeft dat wel mooi weergegeven: onder één hoofd samen te vatten. Dit Griekse woord *kephalaiosasthai* — de stam *kephale* — betekent namelijk hoofd. Dus dat in Christus samenvatten is eigenlijk letterlijk: onder één hoofd samenbrengen. Dus deze hele schepping wordt onder één hoofd samengevat. Dat is het geheim, de verborgenheid van Zijn wil.
Maar nu zeg ik het niet helemaal goed. Want dat de hele schepping onder één, namelijk onder de Messias, zou worden samengebracht, dat is iets wat we in het Oude Testament ook vinden. En niet verborgen, maar dat wordt gewoon letterlijk zo genoemd, in alle openheid. Maar wat Paulus naar voren brengt, is dat het al, zowel in de hemel als op de aarde, in Christus wordt samengevat. Om het al samen te vatten, of het hele al, in de Christus. En de Christus, dat is — het klinkt bijna blasfemisch als ik het zeg — dat is niet slechts Jezus Christus, maar dat is Christus en Zijn lichaam: hoofd en lichaam. En het geheim van Zijn wil, de verborgenheid van Zijn wil, dat wat tot dan toe verborgen was gebleven, is dat wij als Ecclesia, als gemeente, als lichaam van Christus delen in Zijn positie. En dat wij er dus bij betrokken zullen worden. Dat is nog zwak uitgedrukt. Maar dat wij, wanneer het al, zowel wat in de hemel als op de aarde is, in Christus wordt samengebracht, in die positie van Christus delen en meehelpen. Ja, onder Zijn voeten brengen, daar komen we nog op, want dat is het einde van de Efeze-brief: onder Zijn voeten brengen. Alles zal onder Zijn voeten worden gesteld, maar zoals gezegd, daar komen we op. Kijk wat Paulus in het vervolg zegt: "In Hem, in Christus..."
Ons Lotsdeel in de Messias en de Vreugde van de Voorhoop ↑ hoofdstukken
In wie ook ons lotsdeel werd toebedeeld. Meestal wordt er in de vertalingen gesproken van een erfenis, maar letterlijk gaat het hier om een lotsdeel. Ik vind dat woord erfenis prima om te gebruiken, hoor. Alleen ontvangen wij de erfenis pas als er iemand overleden is, maar hier gaat het erover dat wij in Hem dat lotsdeel al hebben. Dat werd ons al toebedeeld. Een lotsdeel, dat woord geeft ook aan dat we daar een aandeel in hebben, maar dat het ons lot is. Het is ons als het ware door het lot toegeworpen, door het lot toebedeeld. Er is niets van mensenwerk aan; God heeft dat zo bepaald. God heeft bij wijze van spreken het lot geworpen en dit is de uitkomst: in Hem hebben wij dat lotsdeel toebedeeld gekregen. Wij ontvangen ons lotsdeel in Hem.
Een Godswil is dat Hij de hele schepping onder één Hoofd samenbrengt, namelijk Christus. En daar hebben wij een aandeel, een lotsdeel in. De verborgenheid, het geheim is dat Christus die positie deelt met een gezelschap, met een groep. Dat is de Ecclesia. Ecclesia is het Griekse woord; we komen het straks volgens mij ook nog tegen. Het betekent eigenlijk 'uit'. 'Ek' is uit, en 'klesia' komt van 'to call' in het Engels: roepen, uitroepen. Dus wij worden uitgeroepen. God roept enkelen uit de natiën en die vormen dat lichaam van Christus en delen in de positie van Christus.
'Lotsdeel' is eigenlijk al een woord dat we vinden in het Oude Testament. In het boek Jozua vind je beschreven hoe de stammen van Israël door loting hun lotsdeel in het land ontvingen. Nou, dit is op aards niveau, maar zoals de stammen Manasseh, Gad en Efraïm hun lotsdeel ontvingen in Israël, zo ontvangen wij ons lotsdeel, maar niet in Israël, in Christus. Dus wij delen niet in de zegeningen van Israël, maar wij delen in de zegeningen van Christus. En dat is het Griekse woord voor Messias, Messiah in het Hebreeuws. Wij delen in de positie van de Messias van Israël. In Hem, in wie ook ons lotsdeel werd toebedeeld... In Israël ontvingen die stammen hun lotsdeel op aarde, en wij ontvangen ons lotsdeel in het hemelse of in de hemel, in Christus. Niet op aarde zijn we gezegend, maar met elke geestelijke zegen in de hemel, in Christus.
Wij die tevoren bestemd worden naar het voornemen van Hem. Ook hier weer: we krijgen in Hem een lotsdeel toebedeeld. We zijn tevoren bestemd naar het voornemen van Hem. Dit is allemaal hoe God dat bepaald heeft, van tevoren. Hij had een plan en Hij heeft het zo bedacht naar Zijn welbehagen, zoals we dat net zagen. God heeft dat tevoren bestemd, God heeft dat tevoren gepland zouden wij zeggen. God heeft een plan gemaakt. Het was Zijn voornemen, maar dat voornemen is verborgen gebleven tot de apostel Paulus dat bekendmaakte. Wij die tevoren bestemd worden naar het voornemen van Hem, die alles – ook hier weer dat woord 'het al' – inwerkt naar de raad van Zijn wil. Alles in het al werkt God overeenkomstig de raad van Zijn wil. Het is Zijn besluit en God voert Zijn plan uit. Niets gaat er ook buiten Hem en Zijn plan om. Dat is een hele geruststelling natuurlijk, hè. Je moet er niet aan denken dat wij daar zelf een aandeel in hebben. Wij hebben een aandeel, maar dat is een lotsdeel dat ons werd toebedeeld door Hem. Hij heeft dat zo bepaald. Het is niet onze keuze, daar kunnen we ook niets aan toedoen of afdoen. Nee, het is allemaal Zijn werk. Dat is het mooie van dit vers: als je dit leest, gaat het alleen maar over wat God doet. Niets wordt er van de mens gevraagd. Het wordt uiteengezet: dit doet God, die alles inwerkt naar de raad van Zijn wil.
Opdat wij zouden zijn tot lof van Zijn heerlijkheid. Drie keer vind je dat in Efeze 1: opdat het zou zijn tot lof, tot eer van Zijn heerlijkheid. Waarom zijn wij op aarde? Dat zijn van die filosofische vragen die ons wel eens worden voorgehouden. Nou, tot lof van Zijn heerlijkheid. Dat gaat natuurlijk over ons als gemeente, als Ecclesia. Wat is Gods plan met jouw leven? Dat is mij ook wel eens gevraagd: wat voor plan heeft God nou? Dat we zouden zijn tot lof van Zijn heerlijkheid, daarom heeft God dat ook zo bepaald. Opdat wij zouden zijn tot lof van Zijn heerlijkheid, van Zijn glorie.
Wij die een eerdere verwachting hebben in de Christus. Letterlijk staat hier – daar had ik wellicht beter even een diaatje van kunnen maken – maar letterlijk staat hier: een voorhoop. Wij hebben een eerdere verwachting in de Christus, wij hebben een voorhoop. Kijk wat Paulus hier uiteenzet: dat het heelal zal worden samengebracht onder Christus, maar hij zegt hier dat wij een voorhoop hebben. Wij hebben een eerdere verwachting in de Christus. Wij delen nu al in wat straks de hele schepping ten deel zal vallen. Hij spreekt hier over een voorhoop; dat betekent dus ook dat we een eerdere verwachting hebben. Er is een bepaalde rangorde, zoals hij dat bijvoorbeeld ook in 1 Korinthiërs 15 uiteenzet over de levendmakingen. Dat gebeurt in een bepaalde volgorde; dat heeft God zo bepaald en wij hebben daar nu al deel aan. Wij hebben een voorhoop en dus ook voorpret. Het woord voorpret betekent dat je van tevoren al pret hebt omdat je blijdschap hebt over iets waarvan je weet dat het gaat komen. Wij kunnen ons daarin verblijden. Dankjewel.
Opdat wij zouden zijn tot lof van Zijn heerlijkheid, wij die een eerdere verwachting hebben in de Christus, in wie ook jullie. Weer dat woord, ik wijs er weer op: in. In wie ook... Wij zijn in Hem, in Christus. Wij delen in die positie. Het is zo'n klein woordje, dat 'in', waar je zo makkelijk overheen zou lezen. Maar ga die brieven maar lezen en onderstreep of omcirkel het woordje 'in' maar eens en sta er dan bij stil wat het eigenlijk inhoudt, hè, dat we delen in Zijn positie. In wie ook jullie, horende het woord van de waarheid. Het woord van de waarheid? Nou, welk woord van de waarheid? Het goede bericht van jullie redding. Paulus zegt hier heel subtiel dat de Efeziërs het woord van de waarheid hebben gehoord. Wat is dat woord van de waarheid? Dat is het goede bericht of het evangelie. Evangelie is een Grieks woord wat 'goed bericht' betekent. Zij hadden het woord van de waarheid gehoord, het evangelie, het goede bericht van jullie redding. Het goede bericht, het evangelie, is namelijk: je wordt gered. Het is niet van: 'als jij dit doet dan', of 'als je dat doet', of 'zo en zo doet, dan word je gered'. Nee, het woord van de waarheid is: God is jouw Redder. Zoals Paulus dat in 1 Timotheus 4 naar voren brengt: dat wij onze hoop gevestigd hebben op de levende God die de Redder is van alle mensen. Hij is Redder. Ze zijn welkom, maar... zou dat door 1 Timotheus 4 vers 10 komen? Dat heb ik vaker hoor, als ik dat vers noem, dat mensen weglopen. Maar Hij is Redder, de Redder van alle mensen. Dat is het goede bericht, het evangelie van jullie redding dat Paulus de Efeziërs had verteld.
En dan zegt hij er nog achter: vooral van gelovigen. Maar dat is die voorpret, dat is die eerdere verwachting, die voorhoop die wij hebben. Hij is de Redder van alle mensen, maar wij hebben een voorhoop en dus 'vooral'. Dat 'vooral' is letterlijk 'vóór alles'. Wij gaan vooraf aan de redding van allen. Wij hebben daar nu al kennis van en daar kunnen we ons nu al in verblijden. We hebben dus een voorhoop, zoals Paulus zegt: horende het woord van de waarheid.
Het goede bericht, het evangelie van jullie redding. In wie ook jullie gelovende... Wat geloofden de Efeziërs? Nou, zij geloofden het evangelie van hun redding. Namelijk het woord van de waarheid, dat geloofden ze.
Ze geloofden niet alleen maar dat er een God is, maar ze geloven dat God de Redder is, hun Redder. Want ze geloofden het goede bericht van hun redding. Nou, dat is dus het woord van de waarheid, in wie ook jullie, gelovende, worden verzegeld met de heilige geest van de belofte. Wij worden, wanneer we deze boodschap...
Verzegeld met de Heilige Geest als Garantie van Ons Bezit ↑ hoofdstukken
Op geloven worden wij verzegeld met de Heilige Geest van de belofte, of de beloofde Heilige Geest. Wanneer iets verzegeld wordt, ook in de Schrift, dan wordt het verzekerd en bekrachtigd. We kennen verzegelingen met zegelringen; het is een eigendomsmerk. Onder belangrijke documenten werd het zegel van de koning gedrukt met een zegelring. Ook het graf van Jezus werd bijvoorbeeld verzegeld. Dat duurde natuurlijk niet lang, slechts drie dagen, maar verzegeling heeft ook met bescherming te maken. Wanneer iets verzegeld is, dan is het bekrachtigd en verzekerd. Het eigendomsmerk staat erop en het is beschermd en bewaard.
Dat staat dan ook in het vervolg: "In wie ook jullie, gelovende, worden verzegeld met de Heilige Geest van de belofte, die een onderpand is van ons lot-bezit." Dat lot is het deel waar het al eerder over ging. De Geest die we nu ontvangen is dus een onderpand, een aanbetaling zou je kunnen zeggen, of een garantie; dat is denk ik een beter woord. Het is een garantie van het lot-bezit dat wij hebben ontvangen. Want wij hebben dat al ontvangen, alleen is het nu nog verborgen. We zien het niet. Dat is natuurlijk ons grote probleem, wilde ik zeggen, maar dat is natuurlijk niet helemaal waar. Alles wat wij hebben ontvangen — we zijn gezegend met alle geestelijke zegen in de hemelsen, in Christus — is momenteel verborgen. Het is verborgen met Christus bij God, zoals Kolossenzen 3 zegt. Maar er staat ook dat wanneer Hij, die ons leven is, geopenbaard zal worden, wij met Hem geopenbaard zullen worden in heerlijkheid. Tot dan zal het verborgen zijn, maar het zal geopenbaard worden. We hebben daar nu de Geest voor ontvangen, die een onderpand is van dat lot-bezit; van het feit dat wij delen in die positie van Christus en een aandeel hebben in Zijn positie.
Het is een onderpand tot verlossing van dat wat verkregen is. Letterlijk staat hier het Griekse voorzetsel *eis*, wat 'tot in' betekent. We hebben een onderpand van ons lot-bezit tot in de verlossing van dat wat verkregen is. En dat wat verkregen is, dat is dat in de Christus het heelal onder één Hoofd zal worden samengebracht en dat wij daarin een rol spelen. Dat wij daarin delen; dat is ons lotsdeel. Wij hebben nu al als onderpand, als garantie, de Geest ontvangen die straks de hele schepping zal ontvangen. Dit alles is tot verlossing van dat wat verkregen is en ook hier weer: tot lof van Zijn heerlijkheid.
Dan gaat Paulus verder in vers 15 en zegt hij: "Vanwege dit en ook dat ik hoor van jullie geloof in de Heer Jezus en de liefde tot al de heiligen." Vanwege die geweldige hoop en die toekomst waarin God in de Christus — namelijk Hoofd en lichaam — het heelal gaat samenbrengen, zegt Paulus dit. Wanneer je zicht krijgt op deze positie, dan weet je ook dat je deze positie deelt met allen die God heeft uitgeroepen. Naar het vlees zijn we natuurlijk allemaal hartstikke verschillend, maar wij gaan straks met Christus het heelal onderschikken. Wij delen allemaal in diezelfde positie, hoe anders we naar het vlees ook zijn. Dat zorgt ervoor dat wij die anderen kunnen liefhebben. Vanwege dit gezamenlijke geloof in de Heer Jezus en de liefde tot alle heiligen heb je de heiligen lief, want je hebt hetzelfde lot-bezit ontvangen.
"Vanwege dit houd ik niet op," zegt Paulus, "om voor jullie te danken." Paulus vloeide altijd over van dankzegging. "Wanneer ik jullie vermeld in mijn gebeden." Als Paulus bidt, dan is het ook altijd een danken. Hij houdt niet op voor hen te danken wanneer hij hen vermeldt in zijn gebeden door het gebed. Dat is wel mooi; ik wilde dat woord 'gebed' er toch eens uitlichten. Het Griekse woord dat hier staat, is opgebouwd uit verschillende delen. Het bevat het woord *pros*, wat 'naartoe' betekent, en *eu*, dat we kennen van *eu-angelion* (het evangelie of goede bericht) en 'goed' of 'wel' betekent. Letterlijk staat hier dat gebed 'naartoe' is; het drukt een bepaalde richting uit. Je bent naartoe goed gericht. Je hebt je richting dus wel of goed.
Wanneer wij bidden, is dat dus niet zomaar het opzeggen van een gebedje of een formuliergebed. Nee, dit is wat wij misschien een biddende houding zouden noemen. Als je de God kent waar Paulus over spreekt en de zegeningen kent die Hij ons geeft, dan past er maar één manier: Hem danken. Paulus zegt: "Wanneer ik jullie vermeld in mijn gebeden." Bidden is eigenlijk je richting goed hebben, goed gericht zijn. Als ik het vrij vertaal: je vizier op God gericht hebben en het van Hem verwachten. Dan ben je in gebed. Die biddende houding, het van Hem verwachten, is niet zomaar het opzeggen van een gebed; dat is hooguit de uitdrukking van de houding die je hebt.
Paulus hield niet op om te danken voor hen wanneer hij hen vermeldde in zijn gebeden: "Dat de God van onze Heer Jezus Christus, de Vader van de heerlijkheid..." Eigenlijk moet je deze zinnen onder elkaar zetten. De God van onze Heer Jezus Christus is de Vader van de heerlijkheid. Als je dat achter elkaar zet, is God de Vader van de verheerlijkte Christus. Daar gaat het hier over: de verheerlijkte Christus onder wie Hij het al gaat samenvatten onder één Hoofd. Dat de God van onze Heer Jezus Christus, de Vader van de heerlijkheid... Hij heeft die heerlijkheid nu al. Wij hebben het nu ook, alleen is het verborgen, maar het zal geopenbaard worden. Dat de God van onze Heer Jezus Christus, de Vader van de heerlijkheid...
Een Biddende Houding Om Ware Wijsheid, Onthulling en Besef ↑ hoofdstukken
Dat de God van onze Heer Jezus Christus, de Vader van de heerlijkheid, aan jullie een geest van wijsheid en onthulling moge geven in het besef van Hem. Wij zijn gezegend met elke geestelijke zegen in de hemelsen in Christus, zo zegt Paulus in Efeze 1 vers 3. De verborgenheid van Zijn wil is dat wij delen in die positie van Christus. En Paulus bidt hier om een geest van wijsheid en onthulling, want het was verborgen. Paulus maakt dat nu bekend; de bedekking moet daarvan af. Het is zijn gebed dat we een geest van wijsheid en onthulling mogen krijgen in het besef van Hem.
Paulus bidt dus om besef van die zegeningen die we al ontvangen hebben. Meer dan dat kunnen we niet krijgen, want we zijn immers al gezegend met elke geestelijke zegen in de hemelsen. Maar Paulus bidt om het besef daarvan, dat we daadwerkelijk gaan zien wat we ontvangen hebben. Het zijn verborgen zaken, dus daar is wijsheid en onthulling, of openbaring, voor nodig. Dit woord dat hier vertaald is met onthulling kennen we wel: dat is *apokalypsos*. Zo heet ook het laatste Bijbelboek, de Openbaring: *Apokalypsos*. Wanneer een standbeeld onthuld wordt, wordt er een doek of een deken afgetrokken; de bedekking gaat er vanaf. Openbaring betekent ook dat het geopend moet worden.
Paulus bidt dat de God van onze Heer Jezus Christus, de Vader van de heerlijkheid, aan jullie een geest van wijsheid en onthulling moge geven in het besef van Hem. Geen besef van onszelf, geen zondebesef staat hier, ook geen besef dat je je eigen ellende leert kennen of iets dergelijks. Nee, het gaat om het besef van Hem. Want als je besef hebt van wie Hij is, wat Hij doet en wat Zijn positie is, dan heb je ook kennis en besef van je eigen positie. Wij delen immers in die positie van Hem. Daar is wijsheid en onthulling voor nodig, want het was voorheen verborgen wat Hij is, wat Hij doet en wat Hij zal doen.
Het woord *epignosis* is opgebouwd uit twee woorden. *Gnosis* is kennis, en *epi* betekent boven of over. Het is dat wat boven de gewone kennis uitgaat. Je zou het ook 'realisatie' kunnen noemen, of 'besef'. Het is één ding om iets te weten, maar het is iets heel anders om iets werkelijk te realiseren en te beseffen. Het gaat dieper en tegelijkertijd ook hoger.
Vervolgens bidt Paulus om verlichte ogen van jullie hart. Hij gaat het verder toelichten: een geest van wijsheid en onthulling in het besef van Hem, namelijk verlichte ogen van jullie hart. De Statenvertaling heeft dat woordje 'namelijk' schuin gedrukt staan, wat betekent dat het niet letterlijk in de grondtekst staat, maar het is wel het idee dat erachter zit. Het gebed van Paulus dat hij hier op schrift stelt, is dat wij werkelijk gaan zien wat we al ontvangen hebben. Verlichte ogen van jullie hart zijn geestelijke ogen, zodat jullie weten of waarnemen — en waarnemen is nog wat sterker — wat de hoop is van Zijn roeping.
Ook hier gaat het weer om het besef van Hem: verlichte ogen van jullie hart zodat jullie weten wat de hoop is van Zijn roeping. Want Zijn roeping is de onze en wij delen in Zijn positie. Daarom zouden wij licht krijgen op die verborgenheid, zodat we zullen weten wat de hoop is van Zijn roeping, want de verborgenheid van Zijn wil houdt in dat wij delen in die roeping. Zijn roeping is de onze. En Paulus bidt dat wij weten wat de rijkdom is van de heerlijkheid van Zijn lot-bezit te midden van de heiligen.
Zodat we zouden weten en beseffen wat de hoop is van Zijn roeping en wat de rijkdom is van de heerlijkheid van Zijn lot-bezit, of Zijn erfenis voor mijn part, te midden van de heiligen. Dat 'te midden van' is weer de vertaling van dat ene Griekse woordje *en* (in). Hij heeft een lot-bezit. God heeft Hem een roeping gegeven en wij zouden beseffen wat de rijkdom is van de heerlijkheid van Zijn lot-bezit in de heiligen. Meestal wordt in de Statenvertaling of de NBG het woordje 'in' vertaald met 'onder' als er een meervoud achter komt. Bij een enkelvoud staat er 'in', bijvoorbeeld 'in Christus', maar bij een meervoud wordt het meestal 'onder'. Denk aan Kolossenzen 1, waar het over hetzelfde onderwerp gaat: Christus onder de natiën. Letterlijk is dat echter 'Christus in jullie' en 'jullie in Christus'. Dat is één. Wij bidden dus om te zien wat de rijkdom is van de heerlijkheid van Zijn lot-bezit in of onder de heiligen. Die positie deelt Hij met Zijn lichaam, en die rijkdom zouden we leren zien en beseffen.
De Inwerking van Gods Overtreffende Opstandingskracht in Ons ↑ hoofdstukken
En wat de overtreffende grootte is van Zijn macht, Zijn kracht voor ons die geloven. Ja, dit woordje kracht of macht is het woord *dunamis*. Dat kennen wij ook: een dynamo. Die hebben we geloof ik niet meer op onze fietsen tegenwoordig, maar een dynamo wekt kracht op. Of dynamiet is hier ook nog van afgeleid. Dit woordje ‘overtreffend’ is samengesteld uit twee woorden: *hyper* en *ballo*. *Hyper* is over en *ballo* is werpen of treffen. En dit woord ‘grootte’ kennen we ook van het woord *mega*. Dus letterlijk staat er wat de overtreffende megakracht is. En dan staat hier ‘voor ons die geloven’. De Statenvertaling heeft geloof ik zoiets als ‘aan ons die geloven’, maar ook hier staat weer letterlijk ‘in ons’, ‘tot in ons’. Wat de overtreffende megakracht is in ons die geloven. Daar zouden we het besef van krijgen, zegt Paulus. Wat de overtreffende grootte is van Zijn kracht of van Zijn macht in ons die geloven.
En dan: naar de inwerking van de kracht van Zijn sterkte. Als ik het lees, denk ik altijd dat Paulus woorden te kort komt om onder woorden te brengen wat hij nu eigenlijk bedoelt. En daarom gebruikt hij maar allerlei synoniemen, allerlei woorden voor kracht. Hier: inwerking, *energeian*. Inwerking, kracht, sterkte, macht. Ja, ook de Nederlandse vertalers moeten natuurlijk als concordante vertalers elke keer een ander woord kiezen. Maar het is om maar aan te geven wat een kracht dit is die wij nu al in ons hebben door Zijn Geest, die ons als onderpand is gegeven. Naar de inwerking van de kracht van Zijn sterkte, die Hij heeft ingewerkt in Christus. Ook hier staat overigens dat woord ‘ingewerkt’, dat is weer dit woord uit het vorige zinsdeel: *energeian*. Wat de overtreffende grootte van Zijn macht in ons die geloven, naar de inwerking van de kracht van Zijn sterkte die Hij heeft ingewerkt in Christus wanneer Hij Hem opwekt uit de doden.
Dus wat Paulus hier zegt is dat diezelfde kracht waarmee God Christus heeft opgewekt uit de doden, nu al werkzaam is in ons door Zijn Geest. Dat is onvoorstelbaar: opstandingskracht inderdaad. Dat is een mooi woord om dat in één woord samen te vatten. Er wordt hier nogmaals helemaal niets gezegd over enige inbreng van ons, of dat er iets van ons verwacht zou worden. Nee, dit doet God. Nou ja, dit zijn ook dingen die volledig buiten onze macht vallen. Die Hij heeft ingewerkt in Christus wanneer Hij Hem opwekt uit de doden, en wanneer Hij Hem doet zitten aan Zijn rechterhand te midden van de hemelsen. Ook hier wordt dat woord ‘te midden’ gebruikt: in de hemel, of in het hemelse, of in de hemelsen. Maar God heeft Christus opgewekt uit de dood — opstanding, opstandingskracht — en God heeft Christus doen zitten. God heeft Christus gezet aan Zijn rechterhand in de hemel. En de kracht waarmee Hij dat gedaan heeft en doet, die werkt nu al in ons.
Dit is een aanhaling uit Psalm 110. Wanneer Hij Hem doet zitten aan Zijn rechterhand in de hemel, dat is een aanhaling uit Psalm 110. Daar staat dit, het is een psalm van David, vers 1: "De HEERE, of Yahweh, heeft tot mijn Heere gesproken..."
Christus Verhoogd en Gesteld Boven Alle Machten en Overheden ↑ hoofdstukken
"YAHWEH heeft tot mijn Heere gesproken: Zit aan Mijn rechterhand, totdat Ik Uw vijanden gesteld zal hebben tot een voetbank voor Uw voeten." Wat Paulus in deze Efezebrief bekendmaakt, is dat wij — ons leven — in de Christus zijn en dat ons leven daar aan Gods rechterhand verborgen is met de Christus bij God. "Zit aan Mijn rechterhand, totdat Ik Uw vijanden gesteld zal hebben tot een voetbank voor Uw voeten." Deze woorden haalt Paulus hier aan wanneer hij zegt dat God Hem doet zitten aan Zijn rechterhand te midden van de hemelsen. We vinden dit citaat uit Psalm 110 wel vaker in het Nieuwe Testament; het komt een aantal keren voor. Dit is belangrijk om te weten voor wat hierna komt in Efeze: dat het een aanhaling is uit Psalm 110. Paulus haalt in deze brief dus een vers uit Psalm 110 aan, een vers dat vele malen wordt aangehaald in het Nieuwe Testament. De Hebreeënbrief vangt er bijvoorbeeld mee aan, in vers 3 of 4, en eigenlijk is de hele Hebreeënbrief op dit vers gebaseerd.
"Wanneer Hij Hem doet zitten aan Zijn rechterhand in de hemelsen... Zit aan Mijn rechterhand totdat..." Totdat de Christus geopenbaard zal worden, die ons leven is. "Totdat Ik Uw vijanden gesteld zal hebben tot een voetbank voor Uw voeten." Er staat hier: boven alle overheid en autoriteit en macht en heerschappij en alle naam die genoemd wordt. De Christus, letterlijk de Christus, is gesteld en gezet te midden van de hemelsen. Hij is gesteld boven alle overheid, autoriteit, macht, heerschappij en alle naam die genoemd wordt. Dat is een uitgebreide manier om te zeggen dat de Christus over alles is gesteld. Maar dat is nu nog verborgen en het wacht op het moment dat de vijanden tot een voetbank voor Zijn voeten gesteld zullen worden. In de toekomst zal dit geopenbaard worden.
Hij is gesteld boven alle overheid, autoriteit, macht en heerschappij, en boven alle naam die genoemd wordt. In Filippenzen 2 lees je dat God Hem uitermate verhoogd heeft en Hem de naam gegeven heeft boven alle naam, omdat in die naam elke knie zich zal buigen. Dat geldt niet alleen in deze aeon, niet alleen in dit tijdperk, maar ook in de toekomende. Na deze aeon volgt de toekomende aeon, en ook dan zal Hij gesteld zijn boven alle overheid, autoriteit, macht, heerschappij en alle naam die genoemd wordt. Niet alleen in deze aeon, maar ook in de toekomende. En in die toekomende aeon zal dat wat nu nog verborgen is, geopenbaard worden. Dan onderschikt Hij alles onder Zijn voeten. God onderwerpt, God onderschikt alles onder Zijn voeten, zoals we al zagen in Psalm 110, maar zoals we ook zien in bijvoorbeeld Psalm 8.
Het onderschikken van alles onder Zijn voeten is namelijk ook een aanhaling uit Psalm 8. Daar staat: "En U hebt hem met eer en heerlijkheid gekroond. U doet hem heersen over de werken van Uw handen. U hebt alles onder zijn voeten gelegd." Dat vinden we in de Psalmen. Dit zijn de twee Psalmen die ik hier aangehaald heb, omdat Paulus ze ook aanhaalt. Alles wordt dus onderschikt onder Zijn voet. Maar het geheim, de verborgenheid van de Christus, is dat Hij die positie deelt met Zijn lichaam. Het Hoofd deelt die positie met het lichaam. Als alles onder Zijn voeten onderschikt wordt, dan wordt het onderschikt onder het lichaam. Van top tot teen, van het Hoofd tot onder Zijn voeten. Hoofd en lichaam; daar wordt alles aan onderschikt.
Wij delen dus in die positie van de Christus: Hoofd en lichaam. Daar wordt alles aan onderschikt en Paulus zegt dat je dat dus al kunt vinden in Psalm 110 en Psalm 8, alleen was het daar nog verborgen. Wij zouden nooit op het idee gekomen zijn, als we Psalm 110 of Psalm 8 zouden lezen, om te denken: "Hé, daar gaat het ook over ons." We zouden nooit op dat idee gekomen zijn, maar Paulus laat ons hier zien, door die Schriftplaatsen aan te halen, dat alles onder de Christus — onder Hoofd en lichaam — wordt onderschikt en gesteld. Dat vinden we al beschreven in Psalm 8 en Psalm 110. Maar dat was dus verborgen, dat was een geheim, en Paulus heeft dat bekendgemaakt. Met die kennis vind je dat door heel de Schrift heen; dan vind je de Ecclesia, de uitgeroepen vergadering die Zijn lichaam is, terug in oudtestamentische typen en in de Psalmen. Maar het moet hier wel eerst bekendgemaakt zijn, anders was men nooit op dat idee gekomen. Hij onderschikt alles onder Zijn voeten en Hij geeft Hem als Hoofd over alles aan de uitgeroepen vergadering.
De Ecclesia: het Lichaam Dat het Verheerlijkte Hoofd Completeert ↑ hoofdstukken
Hier hebben we dan eindelijk het woord Ecclesia. De Ecclesia. 'Ek' is uit en 'klesia' is roepen, dus uitroepen of uitroepsel. Maar het houdt natuurlijk ook in dat wat uitgeroepen is, wel bij elkaar gebracht wordt, namelijk in het lichaam van Christus. Wij worden dus uitgeroepen; welk woord je ook gebruikt, je moet het naar mijn idee altijd toelichten. Het wordt vaak vertaald met 'gemeente'. Maar ja, wat is een gemeente? Ik vroeg dat laatst aan mijn kinderen en die zeiden: de gemeente Hendrik-Ido-Ambacht. Ja, daar wonen wij... Nou ja, dat is natuurlijk ook een betekenis. Zoals wij een gemeente kennen, bijvoorbeeld de gemeente Urk, is dat natuurlijk ook een begrensd gebied. Niet iedereen behoort tot de gemeente Urk. En de Ecclesia die God zich nu uitroept uit de natiën, dat uitroepsel, dat brengt Hij bij elkaar in dat lichaam.
Hij geeft Hem, namelijk Christus, als hoofd over alles, over het al, aan de Ecclesia. Alles wordt onder Zijn voeten gesteld, onderschikt. Hij is het hoofd waaraan alles onderschikt wordt, maar dat is inclusief Zijn lichaam, de Ecclesia. Alles wordt onderschikt onder hoofd en lichaam, onder Zijn voeten. Dat staat ook in het volgende vers: Hij onderschikt alles onder Zijn voeten. Hij geeft Hem als hoofd over alles aan de Ecclesia, aan de uitgeroepen vergadering, aan de gemeente die Zijn lichaam is. De Ecclesia, de uitgeroepen vergadering, is Zijn lichaam en het heelal wordt samengebracht onder hoofd en lichaam.
En dat is het geheim, de verborgenheid van Gods wil: het heelal wordt samengevat of samengebracht, samen onder één hoofd gebracht onder de Christus. En de Christus is hoofd plus lichaam. 'Die Zijn lichaam is, de compleet-making van Hem.' Hier staat dus ook dat het hoofd, Christus, niet compleet is zonder Zijn lichaam. Een hoofd is ook niet compleet zonder lichaam. Sterker nog, als het hoofd van het lichaam gescheiden is, dan ontstaat er een probleem. Maar Zijn lichaam, het lichaam van Christus, maakt de Christus compleet. Ik zou het nooit hebben durven zeggen als het hier niet zo letterlijk had gestaan. Het is de vervulling — dat zeggen andere vertalingen — de compleet-making, vervulling, het tot volheid brengen. Zijn lichaam is de vervulling, de compleet-making van Hem.
Zonder lichaam is Hij dus niet compleet en het lichaam van Christus brengt de Christus tot completering of tot volheid. Dat staat dus al in Psalm 110 en Psalm 8: 'die Zijn lichaam is, de compleet-making van Hem, die alles in allen compleet maakt.' Die alles in allen vervult. God gaat deze hele schepping in de Christus onderschikken, onderwerpen. Onder één hoofd samenvatten, onder één hoofd samenbrengen. Alles zal onderschikt worden in de Christus. En dan zal Hij ook Zichzelf onderwerpen aan de Vader. Dat staat ook in 1 Korinthiërs 15, opdat God zij alles in allen. Nou, dat vinden we hier ook: 'Die alles in allen compleet maakt.'
Nog even een terugblik naar vers 10, waar we zo ongeveer begonnen: om het al, zowel wat in de hemelen als wat op de aarde is, in dé Christus — namelijk hoofd en lichaam samen — samen te vatten. Onder één hoofd samen te brengen. Nou, dat is de verborgenheid van Zijn wil: dat wij delen in die geweldige positie van Christus. Dat zijn geweldige dingen waar we ons in mogen verblijden, waar we een voorhoop in mogen hebben en waar we dus ook voluit van mogen genieten en waar we elkaar op mogen wijzen. Zo heb ik dat deze middag maar eens gedaan. Ik wil het hierbij laten voor vanmiddag.