samen met Christus

De Schrift vertelt ons op veel verschillende manieren hoe de gelovige één geworden is met Christus. Als gelovige hebben we de hoogste positie ontvangen: ons leven is samen met Christus verborgen in God. We delen in het lot van Christus, de aan Israël beloofde Messias. Wat betekent dat precies? Wat hebben we aan deze waarheden in ons praktisch leven?

Plaats studie: Urk
Datum: 3 mei 2015

📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst

Samenvatting: In deze studie staat onze vereenzelviging met Christus centraal, voornamelijk vanuit Kolossenzen 3. Omdat wij samen met Hem gestorven, begraven en opgewekt zijn, is ons ware leven nu verborgen in God. We zijn samen-lotsdeelbezitters geworden, vergelijkbaar met de levieten in het Oude Testament die deel hadden aan de HEERE. Vanuit deze hemelse positie worden we aangespoord om de oude, aardse mens te laten versterven door er geen aandacht aan te geven, en in plaats daarvan de nieuwe mens aan te doen die leeft vanuit genade.

Besproken Schriftgedeelten: Efeze 1, Kolossenzen 3, Kolossenzen 1:4, Kolossenzen 1:5, Kolossenzen 1:13, Kolossenzen 1:15, Kolossenzen 1:16, Kolossenzen 1:17, Kolossenzen 1:20, Romeinen 11:36, Kolossenzen 1:23, Kolossenzen 2, Kolossenzen 2:11, Kolossenzen 2:12, Romeinen 6, Romeinen 6:3, Romeinen 6:4, Romeinen 6:6, Romeinen 6:10, Romeinen 6:11, Romeinen 12, 1 Korinthe 10, 1 Korinthe 15:26, Handelingen 2:36, Mattheüs 6, Filippenzen 4, Prediker 1, Efeze 2, Galaten 1:3, Galaten 1:4, 1 Thessalonicenzen 4, Kolossenzen 1:27, Efeze 3, Efeze 3:6, Numeri 18, Deuteronomium 18, Jozua 13:8, Jozua 19:49, Kolossenzen 3:5, Efeze 5, 1 Korinthe 6, 1 Korinthe 6:10, 1 Korinthe 6:11, Johannes 13, Johannes 13:3, Johannes 13:6, Johannes 13:8, Efeze 4

“God ziet ons in Christus en wij mogen elkaar zien in Christus.”

Inleiding: het Thema 'samen met Christus' ↑ hoofdstukken

Lub, hartelijk dank voor deze inleidende woorden en dit prachtige lied. Ik had me geen betere inleiding kunnen wensen. De woorden waren volgens mij uit Efeze 1, klopt hè? En het lied dat je had uitgekozen was wel erg toegespitst op Kolossenzen 3: ons leven met Christus verborgen. Dat is ook het schriftgedeelte waar ik straks met jullie naartoe wil gaan.

Ik zal dit misschien een beetje draaien, dan sta ik wat meer naar jullie toe. Dit is het thema: samen met Christus. Dat klinkt u wellicht wat vreemd in de oren, omdat u de term op zich niet in uw Bijbelvertaling zult terugvinden. Meestal wordt het vertaald wanneer er gesproken wordt dat wij met Christus zijn opgewekt, of mede-opgewekt, of met Hem begraven. Vaak staat er dan deze term 'samen met'. Ik kom daar vanzelf nog wel op terug, omdat we gewoon eens wat schriftgedeelten langsgaan die daarover spreken.

Ik heb wat getwijfeld over het vaststellen van een thema. Ik wist niet precies hoe ik het zou gaan noemen. Dat komt doordat de Bijbel nogal wat verschillende synoniemen voor deze waarheid gebruikt. 'De nieuwe mens' is zo'n term die dit ook al raakt. Nieuwe schepping, nieuwheid van leven, nieuwe levenswandel – maar dat is dan weer wat meer gericht op de praktijk. 'In Christus' kwam net al even naar voren: gedoopt in Christus, enzovoort. Maar ik wil naar Kolossenzen 3 gaan met wat uitstapjes naar andere schriftgedeelten, en dan komen we die termen vanzelf tegen.

De Context Vanuit Kolossenzen 1 en 2 ↑ hoofdstukken

Ik zat me vanmorgen te bedenken: ik val eigenlijk midden in een derde hoofdstuk van de brief. Er zijn immers twee hoofdstukken voorafgegaan. Misschien is het goed om – ik weet niet of u allemaal een Bijbel bij u heeft – even terug te bladeren. Ik heb daar geen dia van gemaakt, dus ik doe het zelf ook even om wat zaken uit die eerste twee hoofdstukken naar voren te halen voor het verband waarin Paulus aanhaakt in Kolossenzen 3.

Hij zegt bijvoorbeeld in hoofdstuk 1 vers 4, waar hij spreekt over uw geloof, het geloof van de Kolossenzen: "Uw geloof in Christus Jezus en de liefde die gij hebt tot alle heiligen." In vers 5 gaat het over de hoop, de verwachting die u weggelegd is in de hemelen: "Van welke gij tevoren gehoord hebt door het woord der waarheid, namelijk door het evangelie." Ik heb overigens een Statenvertaling; ik zeg het er even bij voor het geval dat wat afwijkt van wat u voor u heeft. Paulus spreekt hier van een hoop die voor ons weggelegd is in de hemelen. Daar gaat Kolossenzen 3 namelijk ook over: over iets wat samen met Christus – om dat thema maar even te noemen – verborgen is in de hemel.

In Kolossenzen 1 vers 13 spreekt Paulus erover dat wij getrokken zijn uit de macht van de duisternis en overgezet zijn in het koninkrijk van de Zoon van Zijn liefde. Wij zijn dus deel van een koninkrijk, het koninkrijk van de Zoon van Zijn liefde. Vers 15 gaat over de Zoon van Zijn liefde, die het beeld is van de onzienlijke God, de eerstgeborene van alle creaturen, van alle schepselen. De Zoon van Zijn liefde is dus de eerstgeborene van alle schepselen. In vers 17 staat: "En Hij is vóór alle dingen en alle dingen bestaan tezamen door Hem." En dan natuurlijk dat machtige vers, Kolossenzen 1 vers 20, dat u denk ik wel kent: "...dat Hij door Hem vrede gemaakt hebbende" – letterlijk staat er 'door Hem vredemakend' – "door het bloed van Zijn kruis, door Hem, zeg ik, alle dingen verzoenen zou tot Zichzelf. Hetzij de dingen die op de aarde, hetzij de dingen die in de hemelen zijn."

Ik heb hier overigens deze week nog een blogje over geschreven, omdat we in Romeinen 11 vers 36 zo’n hele korte, krachtige uitspraak van Paulus vinden: "Uit Hem, door Hem en tot Hem zijn alle dingen." En dat is wat Paulus hier ook naar voren brengt. Alles is uit Hem; in Hem zijn alle dingen geschapen, volgens vers 16. Dus alles is uit Hem, door Hem – alle dingen bestaan tezamen door Hem, vers 17 – en vers 20 zegt: God verzoent het al door het bloed van het kruis. Dus alles is tot Hem. Alles keert weer terug naar zijn oorsprong. Paulus noemt dat in vers 23 "de hoop van het evangelie", de verwachting van het goede bericht. Daar waar het goede bericht over spreekt, daar waar heel dat goede bericht op wijst en naar uitziet.

Dan maak ik een wat grotere sprong naar hoofdstuk 2. Bij vers 11 haak ik even aan: "In wie" – dat is in Christus uit vers 8 – "in wie gij ook besneden zijt met een besnijdenis die zonder handen geschiedt, in de uittrekking van het lichaam der zonden des vleeses, door de besnijdenis van Christus." En dan vers 12: "Zijnde met Hem begraven in de doop, in welke gij ook met Hem opgewekt zijt door het geloof der werking Gods, die Hem uit de doden opgewekt heeft." En Hij heeft u, toen u dood was in de misdaden en in de voorhuid van uw vlees, mede levend gemaakt met Hem, al uw misdaden u vergevende.

Hier vinden we dat wij met Hem begraven zijn, dat wij met Hem gestorven zijn, dat wij met Hem opgewekt zijn en met Hem levend gemaakt zijn. En dan zegt Paulus dus in Kolossenzen 3: "Indien gij dan met Christus opgewekt zijt." Overigens heb ik op mijn dia's NBG-vertalingen gebruikt, omdat ik altijd het idee heb dat dat het meeste aansluit bij de meest gebruikte vertalingen, laat ik het zo maar zeggen. Maar Paulus haalt dus die verzen uit de eerste hoofdstukken naar voren om hierop aan te haken: "Indien gij dan met Christus opgewekt bent." Het is geen vraag van Paulus in de zin van: "Nou, áls het zo is dat...", nee. Wij zíjn opgewekt met Christus, dat schrijft hij ook aan de Kolossenzen. Nou, en als het dan zo is dat jullie opgewekt zijn met Christus, dan gaat hij daar conclusies aan verbinden; logische gevolgtrekkingen doorgeven.

Er staat hier 'alzo'. Indien u dan samen opgewekt bent met Christus, indien dan jullie werden samengewekt met Christus. Dat woordje 'sun' betekent 'samen' en dat Griekse woordje komen we straks nog wel vaker tegen. Dus samen. Ik heb ook geen probleem met de vertaling 'mede-opgewekt' of 'opgewekt met', maar 'samen opgewekt' is wat er letterlijk staat.

Vereenzelviging: met Christus Gestorven en Opgewekt ↑ hoofdstukken

Die identificatie met Christus, dat wij geïdentificeerd worden met Hem, vereenzelvigd... dat vinden we echt door al de brieven van Paulus heen; in Galaten, Efeze en ook in de Romeinenbrief. Bijvoorbeeld in Romeinen 6, waarin Paulus dat heel helder uiteenzet: "Of weet gij niet dat wij allen die in Christus Jezus gedoopt zijn, in zijn dood gedoopt zijn?"

Paulus doet hier een beroep op ons weten. "Weet gij niet." Hij zegt in vers 6 ook: "dit wetende". Het gaat namelijk om het weten en het kennen van de dingen. Ook als het van je hoofd naar het hart zakt, als we dingen gaan beseffen en er werkelijk bewustzijn van krijgen, dan verandert dat ons denken. Dat verandert ons van binnenuit. Vandaar dat hij een aantal verzen verder spreekt over de levenswandel. En in Romeinen 12, dat vers kent u ook wel, zegt hij: "Wordt veranderd door de vernieuwing van uw denken." Dus doordat dat denken veranderd wordt, worden wij veranderd, van binnenuit. En daarvoor zouden wij moeten weten wat God ons in genade geschonken heeft. En dat is dat wij allen die in Christus Jezus gedoopt zijn, in zijn dood gedoopt zijn.

Ik heb een aantal jaren, niet zo heel lang, in de evangelische gemeente gezeten en daar werd dit vers en ook het volgende vers standaard voorgelezen bij een doopdienst. En dat is wel grappig, maar daar gaat het hier niet over. De doop in water is wel een beeld van wat we hier lezen, maar hier staat: "Of weet gij niet dat wij allen die... — niet in water gedoopt zijn — maar die in Christus Jezus gedoopt zijn, in zijn dood gedoopt zijn." We zijn vereenzelvigd, samen met Christus Jezus gedoopt, vereenzelvigd, eengeworden met Hem.

Overigens heeft Romeinen 6 daar ook nog een mooi synoniem voor, daar kom ik straks wel op. We zijn met Hem in Zijn dood gedoopt, vereenzelvigd in Zijn dood, samen met Hem gestorven. De Heer Jezus zegt het zelf ook: "Hoe moet ik met een doop gedoopt worden?" En je kunt bijvoorbeeld ook "in Mozes" gedoopt worden, zegt 1 Korinthe 10. De Heer Jezus was immers al in water gedoopt toen Hij over Zijn dood sprak: "Kunt gij met de doop gedoopt worden waarmee Ik gedoopt word?" Terwijl Hij al in water gedoopt was. En inderdaad, in 1 Korinthe 10 wordt gesproken over gedoopt worden "in Mozes". Dat volk werd dus één met Mozes, vereenzelvigd met hem. En wij zijn — dat weten wij, want dat leert de Schrift ons — wij zijn in Christus Jezus gedoopt. Dus in Zijn dood gedoopt.

En wij zijn dan met Hem begraven door de doop — niet in water, maar de doop in Christus Jezus. Wij zijn met Hem begraven door de doop in de dood. Met Hem vereenzelvigd in Zijn dood dus, en ook hier weer dat 'sun', dat 'samen'. Het geeft dus uitdrukking aan gezamenlijkheid, verbondenheid, eengeworden zijn met. "Opdat zoals Christus uit de doden opgewekt is door de majesteit des Vaders, zo ook wij in nieuwheid des levens zouden wandelen." Wij zijn met Christus in Zijn dood gedoopt, we zijn met Hem begraven en we zijn met Hem uit de doden opgewekt door de majesteit, door de heerlijkheid van de Vader, opdat wij in nieuwheid van leven zouden wandelen. Want wij weten dat, en omdat wij dat weten, worden wij veranderd in ons denken, door de dingen te leren verstaan en te begrijpen wat onze positie is en waar wij aan deel hebben gekregen.

"Want indien wij samengegroeid zijn met hetgeen gelijk is aan zijn dood..." Samengegroeid met Christus. Als u een Statenvertaling heeft, staat er "één plant geworden met". Ook zo'n mooi synoniem voor die éénwording: één plant, samengegroeid, één organisme geworden met. We zijn één lichaam met Christus, Hoofd en lichaam. Letterlijk staat hier ook weer dat 'sun': samengeplant, één plant met Hem geworden, samengegroeid. De vertalingen geven het allemaal net iets anders weer. Indien wij samengegroeid zijn met hetgeen gelijk is aan Zijn dood, zullen wij het ook zijn met hetgeen gelijk is aan Zijn opstanding. Dus als het één waar is, is het andere ook waar. Wij weten dat het één waar is, en we hebben de belofte van God dat het andere ook zal gebeuren. We zijn in Christus Jezus gedoopt, dus met Hem gestorven, begraven en opgewekt.

En de hoop die voor ons weggelegd is in de hemelen — het vers dat ik net aanhaalde uit Kolossenzen 1 vers 5 in mijn inleiding — die hoop is dat wij deel hebben aan Hem en dus zullen opstaan en hetzelfde leven zullen ontvangen als Hij ontvangen heeft. Het leven dat de dood achter zich heeft. We hebben nu nog die dood voor ons, maar we zullen straks leven ontvangen zoals Christus dat al heeft ontvangen, namelijk dat de dood niet meer over Hem heerst. "Dit weten wij immers, dat onze oude mens medegekruisigd is." Ook hier weer dat weten. Dat weten wij omdat het Woord ons dat leert. In vers 3 zei Paulus: "Weten jullie dan niet?" De oude mens, dat is de oude mensheid, die is dood. Hoewel wij leven — we leven met kleine letters — is de oude mens dood. Ik word er niet moe van om het te zeggen, maar hier staat ook weer dat woordje 'sun'. Interlineair staat er: 'medegekruisigd'. Samen met Hem zijn wij gekruisigd.

"Opdat aan het lichaam der zonde zijn kracht zou ontnomen worden en wij niet langer slaven der zonde zouden zijn." Letterlijk staat hier dat het zondige lichaam buiten werking gesteld zal worden. Dit Griekse woordje is hetzelfde woord als in 1 Korinthe 15 vers 26, waar staat dat de dood "tenietgedaan" zal worden. De dood wordt afgeschaft. Nou, zo is ook ons zondige lichaam buiten werking gesteld. Het lichaam van de zonde is buiten werking gesteld, want die oude mens is met Christus gekruisigd. Samen met Christus gekruisigd. Jezus van Nazareth stierf en wij stierven met Hem. En wij zijn dus geen slaven meer van de zonde. Wij leven voor God, zegt vers 10 van dit hoofdstuk. Nieuwheid van leven, dat zagen we net in vers 4.

Vers 11 van dit hoofdstuk zegt: "Zo moet het ook voor u vaststaan dat gij wel dood zijt voor de zonde, maar levend voor God in Christus Jezus." "Rekent" staat hier letterlijk. "Zo moet het ook voor u vaststaan" is een hele lange zin in de NBG-vertaling, maar er staat eigenlijk: "Rekent", één woord. Rekent dat gij wel dood zijt voor de zonde, maar levend voor God in Christus Jezus. En waarom zouden wij zo rekenen? Omdat God zo rekent. Ja, jij had er nog een mooi stukje over geschreven vandaag: God rekent op een bepaalde manier en daarom zouden wij ook zo rekenen. Want u kunt hier natuurlijk van alles tegenin gaan brengen. Dat onze oude mens, wat ik net zei, tenietgedaan is, afgeschaft, buiten werking gesteld, zoals de Schrift zegt. Maar dan volgt natuurlijk altijd het "maar": "Ja, we hebben er nog zo'n last van." Maar de Schrift zegt dat het zo is. En dat zouden wij moeten weten en daarmee zouden wij ons voeden. Alle voeding die wij aan die oude mens geven, activeert alleen maar de zonde in ons. Als wij de zonde aandacht geven, dan wordt het geactiveerd. Maar ik kom er zo nog wel op, omdat Kolossenzen 3 dat ook naar voren brengt.

Ik ga nu dus even terug naar Kolossenzen 3. Overigens breng ik een aantal Schriftplaatsen naar voren, maar het hele Nieuwe Testament en al Paulus' brieven zijn eigenlijk doortrokken van deze waarheid: dat we één zijn met Christus. Dat wordt op verschillende manieren naar voren gebracht. Als u dat voor uzelf allemaal eens zou willen lezen... dat heb ik ook gedaan. Dan zou je gewoon eens de tekstverwijzingen die in uw Bijbel staan — bijvoorbeeld bij Romeinen 6 of Kolossenzen 3 — allemaal eens op moeten zoeken. En als u dan in Galaten terechtkomt...

Zoek de Onvergankelijke Dingen Die Boven Zijn ↑ hoofdstukken

Ik ga terug naar Kolossenzen 3. "Indien gij dan met Christus opgewekt zijt, zoekt de dingen die boven zijn." Boven de zon bijvoorbeeld. Ik kom er zo nog wel even op terug, omdat het in het volgende vers wat nader verklaard wordt. Waar Christus is, gezeten aan de rechterhand van God. Christus is de titel van de Opgewekte. In Handelingen 2 vers 36 zegt Petrus tegen het Joodse volk dat zij Jezus van Nazareth hadden gekruisigd, maar dat God Hem gemaakt heeft tot Heer en tot Christus. In Zijn opstanding, door Hem op te wekken uit de dood, heeft God Hem tot Heer en tot Christus gemaakt. Heer betekent eigenaar; Hij is de Eigenaar. Christus is de Gezalfde, de Messias. Hij is gezeten aan Gods rechterhand, en Hij is daar gezeten – zo zegt een ander Schriftgedeelte – totdat ik Uw vijanden zal gezet hebben tot een voetbank voor Uw voeten. Hij is ooit ten hemel gevaren en de wolken ontnamen het zicht van degenen die dat zagen. Hij is nu gezeten aan Gods rechterhand totdat Hij geopenbaard zal worden. Daartussen is Hij verborgen in de hemel. Die periode dat Hij verborgen is, heet ook de verborgenheid of het geheimenis.

"Bedenkt de dingen die boven zijn, niet die op de aarde zijn." Dus boven de zon, wat ik net al aangaf. Dat woordje 'boven' of 'omhoog' is volgens Strong afgeleid van 'anti', en dat betekent 'in plaats van'. Dus: bedenk de dingen die in contrast staan met dat wat op aarde is. Bedenk de dingen die in tegenstelling zijn met de aardse dingen. Bedenkt de dingen die boven zijn. Daar geeft de Schrift vele beschrijvingen en voorbeelden van, zoals deze uit Mattheüs 6: "Verzamelt u geen schatten op aarde, waar mot en roest ze ontoonbaar maakt en waar dieven inbreken en stelen." Mot en roest staan voor verderf; het zorgt dat het verdwijnt. De schatten die wij hier op aarde verzamelen, hoe mooi ze ook zijn, verdwijnen. Ze zijn tijdelijk. "Maar verzamelt u schatten in de hemel." Zoekt de dingen die boven zijn. Zoek de dingen die in contrast staan tot aardse dingen, die niet aan verderf onderhevig zijn en die onvergankelijk zijn. Zoek die dingen.

Ik weet wel, die Bergrede is niet direct aan ons gericht, maar we vinden daar natuurlijk wel goddelijke principes die we ook bij Paulus vinden. Wat dacht u van: "Zoekt eerst het Koninkrijk van God en Zijn gerechtigheid, en al het andere ontvangt u bovendien." Paulus zegt in Filippenzen 4: "Mijn God zal naar Zijn rijkdom al uw behoefte voorzien in Christus Jezus." Ik weet niet of ik het nu helemaal letterlijk citeer – het is waarschijnlijk nog mooier dan ik het nu zeg – maar om het samen te vatten: God zorgt voor je. Want waar uw schat is, daar zal ook uw hart zijn. Waar je naar uitziet, waar je gezindheid op gezet is... We zeggen ook wel eens: waar iemand zijn hart op heeft gezet. Waar je je gezindheid op gezet hebt, daar zal ook je hart zijn. Dat wat je bezighoudt, waar je verlangen naar uitgaat, daar is je hart en daar zijn je gedachten. En gedachten sturen nu eenmaal een mens aan. Wij worden veranderd door de vernieuwing van ons denken. Dus als ons denken veranderd wordt doordat het gericht is op God en de schatten die Hij geeft, dan wandelen wij in nieuwheid van leven.

Mot en roest doen bederven en zorgen dat het verdwijnt. Daarom zouden wij de dingen zoeken die boven zijn, zoals de Schrift zegt in Kolossenzen 3: "Bedenkt de dingen die boven zijn, niet die op de aarde zijn." Dat is dus in contrast daartoe. Alles wat onder de zon is, is vergankelijk. Prediker spreekt van de dingen onder de zon en zegt: "Wat geweest is, dat zal er zijn, en wat gedaan is, dat zal gedaan worden; er is niets nieuws onder de zon." Al die dingen waar wij ons hart op kunnen zetten of waar we tegenop kunnen kijken... de Schrift zegt dat het allemaal al geweest is. Er is niets nieuws onder de zon. Is er iets waarvan men zegt: "Zie hier, dat is nieuw"? Nee, het was er al in verre tijden die voor ons waren.

Prediker, en vooral ook dat eerste hoofdstuk, brengt dat zo geweldig naar voren. De dingen hier onder de zon – ondermaanse wilde ik bijna zeggen – zijn tijdelijk, en daardoor zijn ze ook in zichzelf ijdel; ze zijn leeg. Al die dingen houden weer op. Als je God niet kent en daadwerkelijk die zaken gaat analyseren en bestuderen, de dingen onder de zon, lees dan eens wat Prediker 1 daarvan zegt. Hij zegt: de rivieren en de beken stromen naar de zee, maar de zee wordt niet vol. De zon komt aan de ene kant op, haast zich naar de andere kant en gaat weer onder. De volgende dag doet hij precies hetzelfde. Dat is een cirkel, en als je daarover na gaat denken, dan word je daar moe van, want het is ijdel in zichzelf.

Maar al die dingen wijzen op God, die wijzen op Christus. Daardoor krijgen ze inhoud. Ik moet denken aan wat ik hier de vorige keer naar voren mocht brengen over levendmaking en de opstanding uit de doden. Een zaadje dat in de grond gelegd wordt en ontkiemt, is een uitbeelding van hoe wij onze doden begraven; die leggen we in de grond. Totaal nutteloos als je dat analyseert, dan denk je: ook dat is ijdel in zichzelf. Maar het krijgt inhoud omdat het spreekt van geestelijke zaken, van hoop en van opstanding. Dat is met alle dingen onder de zon zo, maar als je ze sec bekijkt, zonder dat je weet dat er een God is en zonder dat je weet dat er een Schepper is die dat allemaal gemaakt heeft met een bepaald doel, dan is het allemaal ijdel in zichzelf. Dan word je er inderdaad moe van, zoals Prediker zegt.

Overigens zijn die dingen die op de aarde zijn... ik weet niet wat u daar voor gedachten bij heeft, maar als je in Kolossenzen 2 kijkt, dan heeft Paulus het daar ook over spijs en drank, over feestdagen, sabbatten en over de besnijdenis. Dat zijn op zichzelf ook de dingen die op de aarde zijn en die ijdel zijn in zichzelf.

Het Geheimenis: Ons Leven Verborgen in God ↑ hoofdstukken

Gij zijt gestorven en uw leven is verborgen met Christus in God. Ons leven is verborgen samen – hier staat het woordje *sun*, samen met de Christus, samen met Christus in God. Hier zie je ook weer die vereenzelviging met Christus en ook dat het leven een verborgen leven is. Dat is verborgen in God, nu nog tenminste. In deze aion, deze boze aion... Het boze is openbaar; dat zien we overal om ons heen. En wat wij hebben ontvangen is een schat in aarden vaten, zoals dat elders in de Schrift wordt genoemd. Maar dat leven is samen met Christus verborgen in God, in deze boze aion.

En in de toekomende aionen – daar spreekt Efeze 2 bijvoorbeeld van – wordt dat leven openbaar. Nu is het verborgen met Christus in God, straks zal het openbaar worden. Er staat in Efeze 2: 'opdat Hij zou betonen in de toekomende aionen de overweldigende rijkdom van Zijn genade.' Dus God gaat in ons, in die toekomende aionen, Zijn genade betonen. Dat zegt Efeze 2.

En wat doet Hij nu in deze boze aion? Hij trekt ons daaruit. Dat zegt Galaten 1, het vierde vers volgens mij: 'die ons trekt uit...' Laat ik het even opzoeken. Ja, 'wereld' staat er in de vertaling. Galaten 1 vers 3 en 4: onze Heer Jezus Christus, die Zichzelf gegeven heeft voor onze zonden, opdat Hij ons trekken zou – een tijdsloze vorm die er staat: opdat Hij ons trekt – uit deze tegenwoordige boze eeuw. Aion, 'wereld' staat er in de vertaling.

Hij trekt ons ergens uit, maar dan blader ik meteen door naar Kolossenzen 1. Want waar zet Hij ons ook alweer in over? Kolossenzen 1 vers 13: 'Die ons getrokken heeft uit de macht der duisternis' – oftewel uit de tegenwoordige boze aion – 'en ons overgezet heeft in het koninkrijk van de Zoon Zijner liefde.' Wij zijn dus getrokken uit die boze aion en ons leven is samen met Christus verborgen in God, maar wij worden overgezet in het koninkrijk van de Zoon van Zijn liefde. Ja, dat koninkrijk is nu nog een verborgen koninkrijk. Dat wacht nog.

Dat zegt ook het volgende vers: 'Wanneer Christus verschijnt, die ons leven is, zult ook gij met Hem verschijnen in heerlijkheid.' Wij zullen... Dat 'verschijnen' is op zich een goede vertaling. In de Statenvertaling staat er volgens mij 'geopenbaard'. Zullen wij met Hem geopenbaard worden in heerlijkheid. Dit woordje is ook afgeleid van 'schijnen'. Dat Griekse woordje heeft met licht geven te maken; dingen zullen dan aan het licht komen. Dit woord is een ander woord dan het woord dat ook vertaald wordt met 'openbaring' of 'apocalyps'. Ja, Christus zal verschijnen, Hij zal openbaar worden. Hij is nu nog verborgen en dan zullen wij met Hem verschijnen in heerlijkheid.

Want 1 Thessalonicenzen 4 zegt dat er een moment komt dat wij veranderd zullen worden en dan zullen wij altijd met de Heer wezen, altijd bij Hem zijn. Dus als Hij zal verschijnen in heerlijkheid, dan verschijnen wij met Hem. Als Christus dus openbaar wordt, dan worden wij dat ook.

Paulus had in Kolossenzen 1, twee hoofdstukken eerder dus, beschreven wat het geheimenis is: Christus die ons leven is, Christus in ons. Wij zijn één met Christus, één lichaam met Christus. Hoofd en lichaam. Paulus had in Kolossenzen 1 het geheimenis bekendgemaakt. Christus in of onder u, zoals in vers 27 staat: 'Hun heeft God willen bekendmaken hoe rijk de heerlijkheid van dit geheimenis is onder de heidenen, onder de natiën: Christus onder u, de hoop der heerlijkheid.'

Wij zijn dus als ecclesia, als gelovigen, als uitgeroepen gelovigen, degenen die uit die tegenwoordige boze aion getrokken worden. Wij zijn één lichaam met Christus, één lichaam met de Messias die aan Israël beloofd was. Wij delen dus in de beloften die aan de Messias van Israël gedaan zijn. Dat zegt Paulus bijvoorbeeld ook in Efeze 3 – ik kom er zo nog wel even op terug – ook weer over dat geheimenis. Dit geheimenis houdt in dat de heidenen, de natiën, de niet-Joden... Tenminste, in deze tijd zijn het alle natiën, dus zowel Joden als niet-Joden. Als iemand nu een gelovige wordt – het is misschien een wat rare uitdrukking – maar dan maakt het niet uit of hij Jood is, Nederlander, of hij van Urk komt of uit Hendrik-Ido-Ambacht. Hij is in Christus en daar is geen onderscheid.

De natiën zijn mede-erfgenamen en worden allemaal aan datzelfde lichaam toegevoegd, of je nu Jood bent of heiden. Dit geheimenis is dat de heidenen mede-erfgenamen zijn, medeleden en medegenoten van de belofte in Christus Jezus door het evangelie. Het geheimenis van de Christus is dus dat de natiën deel hebben aan de Christus, aan Israëls Messias.

Voor ons is dit een normale gang van zaken, zeg maar, maar voorheen werden heidenen altijd gezegend via Israël. En nu maakt God een omweg om Israël heen met een bepaald doel – daar spreekt Paulus ook van – en wij die nu geloven, zijn niet toegevoegd aan Israël, maar wij zijn toegevoegd aan de Christus, de Messias van Israël. We hebben deel aan Hem en aan de beloften die aan Hem gedaan zijn. Natiën die normaal gesproken alleen via Israël gezegend konden worden, hebben nu dus deel gekregen – niet aan Israël, maar aan de Messias van Israël en aan de beloften die aan Hem gedaan zijn. En dat is de verborgenheid of het geheimenis van de Christus, namelijk: Christus onder u, Christus in u, de hoop, de verwachting van heerlijkheid. Dus het geheimenis onder de natiën, onder de heidenen: Christus in u, onder u.

Is er ook een verschil tussen... Sorry voor de interruptie. Nee, dan neem ik even een slokje water. Dat is een welkome interruptie. Even een beetje water. Daar staat: 'Christus onder u'. Dus dat betekent dat er een verschil gekomen is: in plaats van Christus onder Israël, is het nu Christus onder ons. Ja, eerst was de Messias beloofd aan Israël en nu heeft de gelovige niet... Je moest proseliet worden om deel te krijgen aan de zegeningen die aan Israël gedaan werden. En nu gaat God om Israël heen en is het: Christus onder u, natiën. Daar horen Joden trouwens ook bij. Maar er is geen onderscheid meer tussen Jood en natie. Ik kom straks ook nog wel op een vers dat dat naar voren brengt.

Ja, hier staat dus elke keer weer dat woordje *sun*, dus 'mede' of 'samen'. We zijn medelotbezitters, samen-lotsdeel-bezitters. U denkt misschien: wat is dat voor woord? Maar ik ga er zo op terugkomen. Wij behoren tot het 'samen-lichaam', zegt Efeze 3 vers 6: 'mede tot het lichaam behorend en mededeelhebbers van de belofte in Christus Jezus'. Wij delen dus in de belofte in en van Christus Jezus. Dus niet de beloften die aan Israël gedaan zijn, maar wij zijn deelhebbers van de beloften in Christus Jezus. Wij delen in de beloften die aan de Messias gedaan zijn.

Maar dat woordje 'lotsdeelbezitters', dat is wel een apart woord. Meestal wordt dat vertaald met mede-erfgenamen. Volgens mij las jij het ook nog voor uit Efeze 1 in je inleiding: erfdeel en erfgenamen. Ik heb op zich niet zo'n probleem met het woordje erfgenaam of erfdeel, maar een erfenis suggereert dat er iemand is overleden. Dat is met een erfenis ook niet altijd het geval hoor, maar letterlijk staat hier 'lotbezitters'. Een lot is eigenlijk iets wat je toevalt. Mensen zeggen wel eens: 'Dat is nu eenmaal mijn lot.' Ja, dat is nu eenmaal wat mij overkomt. Dat kan zowel positief als negatief zijn; we kennen ook het noodlot. Dat is wat het noodlot je doet toevallen.

Ik heb daar dus wat op zitten googelen en encyclopedieën en woordenboeken erop nageslagen. Maar ja, een lotsdeel is een aandeel. Als je aandelen hebt in een bedrijf, ben je ook mede-lotbezitter. Dan ben je namelijk mede-eigenaar; je maakt deel uit van dat bedrijf. Een strook grond kan ook bij een lot horen: een strook grond die jou door het lot toevalt. Houd die gedachte even vast, want daar kom ik nog wel op terug.

En dan komt er iets heel moois naar voren. Is er iemand hier uit de verzekeringswereld? Een lotsdelingsclausule, dat is een mooi woordje voor Galgje. Maar een lotsdelingsclausule die opgenomen wordt bij verzekeringen, houdt in dat de nieuwe verzekeraar zich verplicht om de beslissingen van de vorige verzekeraar te volgen en te respecteren. Dus je hebt ergens een verzekering afgesloten en een nieuwe verzekeraar neemt die over. Door de lotsdelingsclausule is die nieuwe verzekeraar verplicht om alle beslissingen uit die vorige verzekering te respecteren en te volgen. Oftewel: die nieuwe verzekeraar deelt in het lot van de oude. Je deelt in iets waar je zelf niets aan kunt doen.

Dat is het lotsdeel dat ook ons toevalt: wij zijn samen-lotsdeel-bezitters met Christus. Nu zijn er best wel wat mensen die zeggen dat wat Paulus hier bekendmaakt volledig nieuw is, dat het niet gebaseerd is op eerdere geschriften – niet op het Oude Testament, niet op de evangeliën en zelfs niet op zijn eerdere brieven. Maar als het gaat om dat lotsdeel, dan is dat geen onbekend begrip in de Schrift.

Mede-lotsdeelbezitters: het Beeld van de Levieten ↑ hoofdstukken

Ik wil u even meenemen naar het Oude Testament, naar Numeri 18. Daar zei de HEERE, Yahweh, tot Aäron: "In hun land zult gij geen erfdeel hebben." Je ziet hier ook weer het woord 'lotsdeel'. In de Engelse interlineaire staat: "you shall not allot." Je zal niet delen in dat lot, in dat erfdeel. Dit begrip 'lotsdeel' is dus geen nieuw concept uit het Nieuwe Testament; we kennen het al vanuit het Oude Testament. Als we naar die geschiedenissen kijken, krijgen we wat meer inzicht in wat het precies betekent om samen met Christus een 'lotsdeelbezitter' te zijn.

Boven hoofdstuk 18 staat in de Statenvertaling: "plichten en rechten van priesters en levieten." Het gaat hier dus over de priesters en de levieten. Yahweh zegt tegen Aäron dat zij in het land van Israël geen erfdeel of lotsdeel zouden hebben. In tegenstelling tot de andere stammen kregen zij geen land toegewezen. Zij zouden geen deel hebben in het midden van het overige volk en geen stuk land als lotsdeel ontvangen. Yahweh zegt: "Ik ben uw deel en uw erfdeel, uw lotsdeel onder de Israëlieten."

We zien dit diverse keren terug in het Oude Testament, bijvoorbeeld in Deuteronomium 18. Ik heb daar voor de duidelijkheid van 'erfdeel' overal 'lotsdeel' gemaakt: "De Levitische priesters, de gehele stam Levi, zullen geen bezit of lotsdeel hebben tezamen met Israël; van de vuuroffers des HEEREN en Diens lotsdeel zullen zij eten. Maar onder zijn broeders zal hij geen lotsdeel hebben. De HEERE is zijn lotsdeel. Yahweh is zijn lotsdeel, zoals Hij hem beloofd heeft." De levieten waren wel uit Israël, maar zij deelden niet in de belofte aan Israël. Zij deelden in wat van Yahweh was, want Hij zei: "Ik ben uw deel en uw erfdeel onder de Israëlieten."

Waar denkt u dat dit een beeld van is? Ja, van ons! Dat is toch een geweldige typologie. Wij delen in Christus. Wij zijn samen met Christus opgewekt en wij zijn 'samen-lotsdeel-bezitters' met Christus, zoals Efeze 3 zegt. Hier wordt van de levieten gezegd: "Ik ben uw deel en uw erfdeel." Zij deelden dus in de HEERE Zelf, en niet in de stukken land die aan de overige stammen van Israël werden toegewezen. Wij hebben deel aan Christus, net zoals de levieten deel hadden aan de HEERE.

Die levieten ontvingen dus geen lotsdeel in dat land, maar de overige stammen natuurlijk wel. In een overzicht van de "tribal allotments"—het lotsdeel van de stammen van Israël—zie je hoe alles netjes werd verdeeld. U vindt daarover een beschrijving in Jozua 13 vers 8 tot en met Jozua 19 vers 49. Dat zijn iets meer dan zes hoofdstukken, dus u heeft vanavond wat te doen als u dat wilt nalezen. Daar staat beschreven hoe de delen voor Manasse, Naftali en de andere stammen verdeeld werden. Ook die stammen konden daar zelf niets aan doen; het viel hen toe omdat God dat zo had bepaald.

Wij delen echter niet hierin, net zomin als de levieten hierin deelden. Wij zijn samen-lotsdeelbezitters met Christus. Wij delen in de Messias van dit Israël. We hebben geen lotsdeel op aarde, maar in de hemel, samen met Christus verborgen in God. En dat is dus wat het geheimenis is: dat de natiën samen-lotsdeelbezitters zijn, samen medeleden en mededeelhebbers van de belofte in Christus Jezus.

Het Doen Versterven van de Oude, Aardse Leden ↑ hoofdstukken

We gaan naar Kolossenzen 3 en daar staat in het volgende vers: "Dood dan de leden die op de aarde zijn." Letterlijk staat hier: "doet versterven". Versterven is een medische term. Dat betekent dat bij iemand bij wie het stervensproces onomkeerbaar is – een terminale patiënt – er geen vocht en voeding meer wordt toegediend. Ik vind "dood dan" nogal als een activiteit klinken, maar "doet versterven" is het geen voeding meer geven aan. Dat is veel passiever. Het mooie – ik weet niet of ik over mooi kan spreken in dit geval – is dat versterven meestal juist een natuurlijk proces is. Want als wij in de medische wereld iemand die terminaal is in leven willen houden, gaan we juist onnatuurlijke dingen doen. We gaan mensen op een onnatuurlijke manier voedsel en voeding toedienen. En het doen versterven is dat leven niet meer wordt gerekt.

Zo is dat dan ook bij ons. Die oude mens is met Christus gekruisigd, dat zagen we in Romeinen 6. Nou, daar moeten we geen aandacht meer aan geven. Doen versterven; niet voeden. Dat is ook geen activiteit. Het is op basis van wat Paulus hier in de voorgaande verzen naar voren zet: we zijn met Christus opgewekt. Ons leven is samen met Christus verborgen in God. En dat is wat hij in de eerdere hoofdstukken uiteengezet heeft: dat we samen lotsdeelbezitters zijn met Christus. Dat is ons leven. Dáár is ons leven en daar is zeker onze toekomst. Dus daar zouden we ons op richten en dat zouden we voeding geven, en dat doet de leden die op de aarde zijn versterven.

Zodra u dit aandacht gaat geven – ook al is het de gedachte dat we het vooral niet moeten doen – dan wordt de zonde geprikkeld door de wet. Dus als wij gaan vinden dat we vooral dit niet moeten doen, dan gaan we het juist doen, of we willen het in ieder geval gaan doen. Dat is de werking van de wet. Maar wij doen dat versterven op basis van wat Paulus hier in Kolossenzen 3, en natuurlijk ook in Kolossenzen 1 en 2, naar voren brengt: die geweldige positie die wij in Christus hebben. Dat "dood dan" is ook op basis van het voorgaande. Op basis van het voorgaande doet dan versterven door de dingen te zoeken die boven zijn en niet die op de aarde zijn. Door ons te richten op dat leven dat samen met Christus verborgen is in God. Daar is ons leven en Hij is ons leven. En het leven dat wij nu hebben is niet meer dit oude leven, het is Christus; Christus in ons.

"Dood dan de leden?" Ja, delen, leden... dat wat erbij hoort. De Concordant Version heeft hier "members". Het gaat om de delen of de leden van een vereniging of een eenheid. "Dood dan de leden die op de aarde zijn: hoererij, onreinheid, hartstocht, boze begeerden en de hebzucht." Ik ken een Bijbelleraar die dit altijd heel snel voorleest; dat is altijd wel grappig. Hebzucht is meer hebben. Dat is waar de mens van nature wel op gericht is: dat we meer willen hebben. Zoals Prediker zegt: het oog wordt niet verzadigd van zien en het oor wordt niet vervuld met horen. Om welke dingen de toorn Gods komt. Dit zal met handschriften te maken hebben, maar in de Statenvertaling is de zin iets langer: "Om welke de toorn Gods komt over de kinderen" – of de zonen – "der ongehoorzaamheid."

Vanwege dit dus komt de toorn van God over de zonen der ongehoorzaamheid. Ja, ook dat vinden we natuurlijk diverse keren terug in de brieven van Paulus. Bijvoorbeeld in Efeze 5: "Hiervan moet gij doordrongen zijn, dat in geen geval een hoereerder, onreine of geldgierige als een afgodendienaar lotsdeel heeft in het Koninkrijk van Christus en van God." God heeft een plan met alle mensen; daar worden we niet moe van om dat naar voren te brengen en om dat bericht aan iedereen te vertellen. Maar niet iedereen heeft deel aan het Koninkrijk van Christus en van God. Niet iedereen heeft daar een lotsdeel in. Om het met andere woorden te zeggen: niet alle mensen hebben deel aan de toekomende aionen waar we het net al even over hadden.

Wij delen in het lotsdeel dat Christus ontvangt. Wij delen in de zegeningen die aan Israëls Messias beloofd zijn. Wij delen dus in de heerschappij van Christus tijdens die toekomende aionen: de duizend jaar, de nieuwe hemelen en de nieuwe aarde. Daar delen wij in; daar hebben wij een lotsdeel in ontvangen. En de mensen die God niet kennen, die hebben daar geen deel aan. Die hebben geen lotsdeel in het Koninkrijk van Christus en van God. "Daarin hebt ook gij eertijds gewandeld, toen gij erin leefde." Het staat hier in de verleden tijd. Dit was de situatie met ons. Nu niet meer. Wij wandelden in die zaken die in Kolossenzen 3 vers 5 genoemd worden: uw leden die op de aarde zijn. Wij leefden daarin en nu niet meer.

Kijk wat Paulus zegt in 1 Korinthe 6, waar hij in vers 10 eenzelfde soort rijtje noemt: "Dwaalt niet; noch hoereerders, noch afgodendienaars, noch overspelers, noch ontuchtigen, noch die bij mannen liggen, noch dieven, noch gierigaards, noch dronkaards, geen lasteraars, geen rovers zullen het Koninkrijk Gods beërven." Die hebben daar geen lotsdeel in. En dan vervolgt Paulus in vers 11: "En sommigen uwer zijn dat geweest. Maar gij hebt u laten afwassen, gij zijt geheiligd, maar gij zijt gerechtvaardigd door de naam van de Here Jezus Christus en door de Geest van onze God."

Maar kijkt u eens hoe dit er precies staat. Jullie worden schoongewassen of jullie worden afgewassen. Jullie worden nu geheiligd. Jullie worden gewassen, jullie worden afgewassen, jullie worden geheiligd, maar jullie wérden gerechtvaardigd. Dat is al gebeurd. En dat wij afgewassen worden en dat wij geheiligd worden, dat is een proces dat God nu aan ons doet. Wij zijn in Hem gerechtvaardigd; dat is vanaf het moment dat onze ogen geopend worden, dat wij geloven. En wij worden afgewassen, wij worden geheiligd, we worden schoongewassen in de naam van de Here Jezus Christus en door de Geest van onze God.

Ik moet dan altijd denken aan de voetwassing in Johannes 13, waar de Heer Jezus dat ook zegt tot Petrus. Ook daar gaat het erover dat hij al gerechtvaardigd was, zodat hij niet helemaal hoefde gewassen te worden. Hoe staat dat er precies in Johannes 13? Wat de Heer gaat doen, staat in vers 3: "Jezus, wetende dat de Vader Hem alle dingen in de handen gegeven had en Hij tot God heen ging..." Hij stond op van het avondmaal en legde Zijn klederen af, nemende een linnen doek. Over dat afleggen van klederen komen we straks in Kolossenzen 3 ook nog wel op. Hij legde Zijn klederen af en Hij nam een linnen doek – een hogepriesterlijk kleed – en omgordde Zichzelf. Nou, dan gaat Hij dus de voeten van de discipelen wassen. En dan zegt Petrus tot Hem in vers 6: "Heer, zult Gij mij de voeten wassen?" Jezus zegt dat Hij dat moet doen, maar vervolgens zegt Petrus in vers 8 dat dat niet de bedoeling is. Maar Jezus zegt dan: "Als Ik u niet was, dan heb je geen deel aan Mij." En dan zegt Simon Petrus: "Heer, niet alleen mijn voeten, maar ook de handen en het hoofd." En dan zegt Hij: "Die gewassen is..."

De Oude Mens Afleggen en de Nieuwe Mens Aandoen ↑ hoofdstukken

Maar thans, nu wij mensen zijn die samen met Christus zijn opgewekt, moet ook gij dit alles wegdoen: toorn, heftigheid, kwaadaardigheid, laster en vuile taal uit uw mond. Nu wij nieuwe mensen zijn, wordt dit van ons gevraagd. In Kolossenzen 3 staat: nu doet ook gij dit alles weg. Doe het weg, leg dat af. Er wordt hier beeldspraak gebruikt van een jas die je aflegt en wegdoet. Leg het af als een oud kleed, als iets wat niet meer past. Het past namelijk niet bij die nieuwe mens die wij zijn en bij het nieuwe leven dat wij hebben ontvangen. Nu doet ook gij dit alles weg: toorn, heftigheid, kwaadaardigheid, lasteren en vuile taal uit uw mond. Lieg niet meer tegen elkaar, want daar heb je de oude mens met zijn praktijken afgelegd. De Statenvertaling zegt dat je dat kledingstuk hebt "uitgedaan". Wij zijn één met Christus, wij zijn samen-lotsdeel-bezitters met Hem. Daar hoort het gedrag dat hier beschreven wordt niet bij. Die dingen horen er niet bij, dus die leggen wij af en we doen de nieuwe aan.

Het woordje "nieuw" dat hier wordt gebruikt, is *neon*. Dat is letterlijk "jong". In Efeze 2 en Efeze 4 spreekt Paulus ook over de nieuwe mens, maar daar gebruikt hij een ander Grieks woord: *kainon*. Dat betekent "nieuw" in de zin dat het het oude vervangt. Het zijn geen tegenstellingen, maar het legt de nadruk op andere aspecten. *Neon* is jong; het bruist van nieuw leven. We hebben de nieuwe mens aangedaan, die vernieuwd wordt tot volle kennis naar het beeld van zijn Schepper. Dat woord voor kennis is letterlijk *epignosis*, dat is een besef. Het is iets wat boven gewone kennis uitgaat. Zoal ik al zei: wanneer wat wij kennen en weten daalt tot in het hart, dan gaan we de dingen daadwerkelijk beseffen en krijgen we bewustzijn van wie we zijn. Dan krijgen we realisatie, besef en bewustzijn. Dat zijn synoniemen die verder gaan dan gewoon kennis, al heeft het natuurlijk met weten en kennen te maken. Net als in Romeinen 6, waar Paulus vraagt: "Weten jullie dan niet?" En: "Dit wetende..." Hij doet vele malen in zijn brieven een beroep op dat weten: "Weten jullie dan niet" of "Wij weten immers dat".

Wij hebben de nieuwe mens aangedaan die vernieuwd wordt tot besef naar het beeld van zijn Schepper, waarbij geen onderscheid is tussen Griek en Jood, besneden of onbesneden, barbaar en Skyth, slaaf en vrije, maar alles en in allen is Christus. In Christus is elk onderscheid tussen gelovigen weg. Elk onderscheid — Jood of heiden — het is allemaal één. Ik heb het overigens niet over verhoudingen zoals man en vrouw. Dat is geen onderscheid, dat zijn verschillen. Dat zijn ook verschillen die God gemaakt heeft. Ook daar gaat Kolossenzen 3 op in. Het laatste deel van het hoofdstuk gaat daarover; over hoe wij ons in die rol kunnen schikken vanwege het feit dat Paulus dit hier in dit hoofdstuk uiteenzet.

Doet dan aan — wil je dat aantrekken? Trek het aan als een jas, als een kledingstuk dat past bij die nieuwe mens. Het oude hebben wij afgelegd, daar geven we geen aandacht meer aan; dat doen we versterven, de leden die op de aarde zijn. De nieuwe mensheid daarentegen geven we wel aandacht, die trekken we aan, die past ons. Doe dan aan als door God uitverkoren heiligen en geliefden: innerlijke ontferming, goedheid, nederigheid, zachtmoedigheid en geduld. Dat zijn zaken die passen bij die nieuwe mens. Verdraagt elkaar en vergeeft elkaar. Ja, dat staat er eigenlijk nog veel mooier: "verdragende elkander en genade-gevende". Genade-schenkende. Elkaar vergeven... is dat dingetjes door de vingers zien? Nee, genade schenken gaat veel verder. Toon altijd genade aan elkaar. Maak elkaar blij, maar wijs elkaar ook op die genade. Wijs elkaar op wie we zijn in Christus: samen-lotsdeel-bezitters met Christus.

Verdraagt elkaar dus en schenkt elkaar genade, indien de een tegen de ander een grief heeft — als je dat dan hebt — zoals ook de Heer u genade geeft. Altijd is de basis, het fundament, niet wat wij moeten doen, maar dat Hij ons genade geeft. Daarom zouden wij elkaar genade schenken. Wij schenken elkaar ook geen genade omdat dat moet, maar gewoon omdat het de basis is van ons leven. Hij heeft ons genade geschonken en daarom mogen we elkaar genade schenken. Doet ook gij evenzo. Wij hebben een Heer, een Eigenaar die ons genade schenkt; dat is de basis waaruit we leven. Hij is ons leven, die nieuwe mensheid, Christus in ons. En die ander heeft datzelfde leven. God ziet ons in Christus en wij mogen elkaar zien in Christus. Dat is ook een voorrecht. Om grieven te hebben tegen anderen, daar heeft u zelf ook niks aan. Dan word je alleen maar gefrustreerd en teleurgesteld. Schenk elkaar genade. Christus heeft ons genade geschonken, doet ook gij evenzo. Dat is namelijk ons leven.

Het is altijd lastig om te gaan stoppen in een hoofdstuk als dit, of in een brief als deze. Maar ja, dit is wel mijn laatste dia. Dit is een schitterend hoofdstuk, een schitterende brief. De troontekst komt er nog net achteraan. Iemand vraagt naar mijn troontekst. Ik heb er geen dia van, maar er staat: "Doet aan de liefde." Dat is al leuk in de Statenvertaling: "Doet aan de liefde." Doet u ook aan de liefde? Het is een mooie tekst. Wij mogen alles doen in Zijn naam, God dankend door Hem. Daar gaat de rest van het hoofdstuk ook over. In welke positie we ons ook bevinden — man, vrouw, heer, slaaf, ouder of kind — Hij geeft ons leven inhoud en daar mogen we uit leven. En dat is geweldig. En daar mogen we zoeken de dingen die boven zijn. Hier wil ik het bij laten.

📖 Categorie: Studies