104. 1 Korinthe 11:31-34 – Hij voedt ons op

In Korinthe waren velen zwak en ziek, omdat ze geen besef hadden van de betekenis van de gemeenschappelijke maaltijd en de dingen die daarop stonden: brood en wijn. Werkelijk besef van wie God is, wat Hij geeft en de eenheid die er is, geeft kracht en vitaliteit. Wie dat mist, komt tekort. Dat het zo ging onder de Korinthiërs was niet om hen te straffen, maar om hen op te voeden. Opdat ze niet veroordeeld zouden worden.

 

📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst

Samenvatting: Paulus legt uit dat gelovigen in Korinthe zichzelf moeten beoordelen om het lichaam van de Heer zuiver te onderscheiden tijdens de maaltijd. Ziekte of zwakte onder de gelovigen wordt niet gezien als een vernietigende straf, maar als disciplinering en opvoeding door de Heer. Deze tuchtiging is bedoeld om te voorkomen dat zij samen met de wereld veroordeeld worden. Tot slot klinkt de praktische instructie om bij de gemeenschappelijke maaltijd op elkaar te wachten, zodat de eenheid daadwerkelijk in praktijk wordt gebracht.

Besproken Schriftgedeelten: 1 Korinthe 11:31, 1 Korinthe 11, 1 Korinthe 12, 1 Korinthe 13, 1 Korinthe 14, 1 Korinthe 15

“Opvoeden is niet eisen, maar is onderwijzen. Opvoeden is niet eisen, maar juist geven; je geeft uitleg.”

Onszelf Berechten en het Lichaam Onderscheiden ↑ hoofdstukken

Hallo beste kijkers, ik ben aangekomen in vers 31 van 1 Korinthe 11. Nog vier verzen meen ik, dus ik denk dat dat wel gaat lukken in deze video. Paulus zegt: "Indien wij onszelf zouden berechten, dan zouden wij niet geoordeeld worden."

Ja, daar moet ik natuurlijk weer even terug naar het voorgaande voor het verband. Daar ging het over dat onwaardige wijze eten en drinken. Dat heb ik volgens mij nu al een aantal keren naar voren gebracht, dus dat ga ik nu niet weer mijn best doen om dat te laten zien. Het ging erom dat sommigen hongerig waren en anderen dronken. En Paulus zegt dat dit op onwaardige wijze eten is. "Want wie op onwaardige wijze eet en drinkt, eet en drinkt voor zichzelf een oordeel, omdat hij het lichaam van de Heer niet onderscheidt."

Ze waren bij elkaar als gelovigen, als eenheid, als het lichaam van Christus. En wie dus die eenheid niet ziet, die zal daar in de praktijk ook geen rekening mee houden en het dus in de praktijk ook niet zien. En dat was in Korinthe het geval natuurlijk. En Paulus zegt: "Want wie op onwaardige wijze eet en drinkt, eet en drinkt voor zichzelf een oordeel, omdat hij het lichaam van de Heer niet onderscheidt. Daarom zijn er onder jullie velen zwak en ziekelijk, en een aanzienlijk aantal zijn ontslapen." Dat is wat er staat.

"Want indien wij onszelf zouden berechten, dan zouden wij niet geoordeeld worden." Ja, berechten is gewoon beoordelen. Dat zegt de NBG ook, dat zie je hier. En je ziet dat dit woord wel wordt vertaald met 'geoordeeld'. En dat *diekrinomen* – dat zie je hier ook, *ekrinometha* – die woorden zijn gewoon aan elkaar verwant. En natuurlijk: oordelen is rechtzetten, en vandaar het 'berechten'. Indien wij onszelf zouden oordelen, beoordelen of berechten; indien wij onszelf zouden oordelen, op onszelf zouden zien of wij het lichaam van de Heer onderscheiden en of wij de waarde van brood, wijn en drinkbeker kennen en erkennen.

En daarmee ook de waarde van die gemeenschappelijke maaltijd die men had en de eenheid die er is in Christus, en dat het uitgebeeld wordt in het brood en in de wijn. Als we dat bij onszelf zouden beoordelen, dan zouden wij niet geoordeeld worden. En dat 'geoordeeld worden', dat slaat natuurlijk op het voorgaande, waar Paulus zegt: "Daarom zijn er onder jullie velen zwak en ziekelijk, en een aanzienlijk aantal zijn ontslapen." Als wij onszelf zouden beoordelen, berechten, of bezien of wat we doen recht is – recht doet aan Zijn Woord namelijk. Want indien wij onszelf zouden berechten, dan zouden wij niet geoordeeld worden. Dan zouden er onder hen dus niet velen zwak en ziek zijn.

De Tuchtiging van de Heer Is Opvoeding (pedagogie) ↑ hoofdstukken

En wanneer wij geoordeeld worden, geeft Paulus daar toch een positieve uitleg aan. Paulus is altijd zo positief, zelfs in dit geval. Wanneer wij geoordeeld worden, worden wij door de Heer gedisciplineerd, opdat wij niet samen met de wereld veroordeeld zouden worden. Dit woord is 'geoordeeld' of 'beoordeeld'. Bij dit woord staat een voorzetsel; dat zie je in de woordopbouw: neerwaarts oordelen. Dus dat is inderdaad veroordelen. Wanneer wij geoordeeld worden, worden wij door de Heer gedisciplineerd, opdat wij toch niet samen met de wereld veroordeeld zouden worden.

Dit Griekse woord kennen we trouwens; het heeft met pedagogie te maken. Disciplineren. De pedagogie heeft natuurlijk met opvoeden te maken. Het heeft met 'raken' te maken, volgens de woordopbouw. Maar is dat ook niet wat opvoeden werkelijk ten diepste is? Als ik een voorbeeld noem van het opvoeden van je kinderen: je kunt ze van alles proberen op te leggen en te dwingen, maar je kunt ze beter uitleggen hoe de dingen zijn. Dat is wat opvoeden werkelijk is. Opvoeden is niet eisen, maar is onderwijzen. Opvoeden is niet eisen, maar juist geven; je geeft uitleg. Dat zou ten diepste, als je het mij vraagt, opvoeding moeten zijn: pedagogie.

Bij 'gedisciplineerd' hebben wij wellicht ook een ander denkbeeld, maar dat is het natuurlijk ook wel. Wanneer wij geoordeeld worden, worden wij door de Heer opgevoed. Dus Paulus zegt: ja, dat oordeel dat er velen zwak en ziek waren, dat is weliswaar een oordeel van de Heer, maar het is ook een opvoeding, een disciplinering. Het is een opvoeding, opdat wij niet samen met de wereld veroordeeld zullen worden. Het gaat erom dat wij door Hem worden getuchtigd, gedisciplineerd, opgevoed dus, opdat wij daarvan zouden leren. Dat is ook wat opvoeding is. Ook bij kinderen is het zo natuurlijk dat je soms denkt van: ga maar, doe het maar, en dan kom je er vanzelf wel achter. Je stoot vanzelf je hoofd en daar leer je van. En dat doet de Heer ook. Hij voedt ons op: pedagogie. En dat deed Hij blijkbaar door sommigen zwak en ziek te maken.

Maar je kon het natuurlijk ook omdraaien. Wanneer je besef hebt en kennis van de eenheid van het lichaam, van de vreugde die er is in het nieuwe leven en de overwinning van de drinkbeker... En als er één uitbeelding is van gemeenschap, dan is het wel die gemeenschappelijke maaltijd. Als je dat erkent, bekent en beseft, dan is dat gezondmakend. En wanneer je daar geen oog voor hebt en je naaste te schande laat maken – zo zei Paulus het in het voorgaande – dan word je door de Heer gedisciplineerd. En blijkbaar was dat in Korinthe in ieder geval zo. Maar dat is met als doel dat we niet samen met de wereld veroordeeld zullen worden. Die laatste twee verzen maak ik nog even af.

Praktische Instructie: Wacht op Elkaar bij de Maaltijd ↑ hoofdstukken

Zodat, mijn broeders, wanneer jullie samenkomen om te eten: wacht op elkaar. Ja, daar gaat het hier ook nog eens over. Ze kwamen bij elkaar om te eten, een samenkomen om te eten, een gemeenschappelijke maaltijd als een uitbeelding van eenheid. Waarom dat zo is, heb ik in de voorlaatste video's ook al gezegd, maar de maaltijd is een uitbeelding van gemeenschap.

Dan is het natuurlijk ook vreemd, en het strookt ook niet met de eenheid van de maaltijd, dat de één al gaat zitten eten terwijl de ander nog moet komen. Daarvan zegt Paulus ook: wacht op elkaar. En indien iemand honger heeft, laat hem thuis eten, opdat jullie niet tot oordeel zullen samenkomen. Blijkbaar waren er mensen die zo'n honger hadden dat ze alvast begonnen terwijl de anderen er nog niet waren; terwijl de anderen nog niet eens aan tafel zaten.

Volgens mij is het nog steeds een goed gebruik om even te wachten tot je allemaal aan tafel zit en tot je met elkaar de maaltijd begint. Dat is ook logisch, want het gaat om eenheid en je eet van hetzelfde brood; je bent één lichaam, enzovoorts. Dus indien iemand honger heeft, laat hem dan thuis eten, zodat je niet knorrend van de honger aan tafel zit en niet kan wachten met eten. Paulus zegt, heel praktisch: als dat al zo is, eet dan thuis even wat. Laat hem thuis eten opdat jullie niet tot oordeel zullen samenkomen. Want de één had zich al volgevreten, om het even zo te zeggen, en was dronken, terwijl de ander niets had en honger had.

Afronding en Vooruitblik op de Volgende Hoofdstukken ↑ hoofdstukken

"En het overige zal ik voorschrijven zodra ik kom," zegt Paulus dan. Ja, Paulus had nog wel meer te zeggen, maar dit heeft hij opgeschreven. Ik ben hem daar enorm dankbaar voor, want Paulus had natuurlijk een niet zo positieve aanleiding om die brief aan de Korinthiërs te schrijven. Hij is echter elke keer positief in zijn uitleg; hij wijst ze op hoe de dingen zijn. Pedagogie – hij onderwijst hen, hij voedt hen eigenlijk op door ze te vertellen hoe de dingen zijn.

En daar staat ook zoveel tussen de regels door. Dat heb ik ook al vaker gezegd en dat zullen we nog wel vaker tegenkomen. Ik ben blij dat hij dít heeft opgeschreven; het overige zou hij vertellen als hij kwam.

Nou goed, dit was 1 Korinthe 11. Het volgende vers is dus 1 Korinthe 12. Dat gaat over de geestelijke manifestaties – of wat het ook wezen mag: de geestelijke gaven. Daar komen we nog wel op. We volgen die bekende hoofdstukken 12, 13 en 14. Hoofdstuk 12 en 14 gaan over die geestelijke gaven en hoofdstuk 13 is natuurlijk het hoofdstuk over de liefde. Hoofdstuk 14 is een vrij lang hoofdstuk en daarna komt, als je het mij vraagt, echt het hoogtepunt van de Korinthiërbrief in 1 Korinthe 15. Maar daar zijn we nog lang niet. Laten we eerst maar eens door die andere hoofdstukken gaan. Ik zeg graag: tot de volgende keer.

Deel 104 van 157