119. 1 Korinthe 13:13 – nú blijven geloof, hoop en liefde

In 1 Korinthe 13 wordt beschreven dat de geestelijke gaven zouden ophouden Men leest vaak ten onrechte dat dit pas zou zijn wanneer we ‘bij de Heer zijn’. Maar Paulus spreekt over een periode hier op aarde, want nú zouden nog blijven (in tegenstelling tot de gaven): geloof, hoop en liefde. Wanneer we bij Hem zijn, zullen ook geloof en hoop verdwijnen. Geloof wordt verwisseld voor aanschouwen (2 Kor.5:7) en de hoop (=verwachting) is dan vervuld (Rom.8:24). Daarom is de liefde de grootste.

 

 

📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst

Samenvatting: Deze studie behandelt de bekende tekst uit 1 Korinthe 13 over geloof, hoop en liefde. Er wordt uitgelegd dat 'het volmaakte' niet verwijst naar de hemel, maar naar de voltooiing van het Woord van God en geestelijke volwassenheid. Waar de geestelijke gaven slechts tijdelijk waren, bleven geloof, hoop en liefde bestaan. Uiteindelijk zullen ook geloof en hoop verdwijnen, omdat geloof overgaat in waarnemen en de hoop vervuld zal worden. Alleen de liefde vergaat nooit, omdat Gods liefde uiteindelijk de hele schepping bij Hem zal brengen.

Besproken Schriftgedeelten: 1 Korinthe 13:13, Romeinen 3, 1 Korinthe 13, 2 Korinthe 5:7, Hebreeën 2, Romeinen 8:24, 1 Korinthe 14

“En het is ook Gods liefde die heel Zijn schepping terecht zal brengen bij Hem, aan Zijn hart.”

Het Misverstand over 'het Volmaakte' ↑ hoofdstukken

Hallo beste kijkers. 1 Korinthe 13 vers 13, dat is het laatste vers van dit hoofdstuk en daar staan die toch wel bekende woorden: "En nu blijven geloof, hoop en liefde, deze drie; maar de grootste van deze is de liefde." Het zijn bekende woorden, maar dat men ze juist toepast en in deze context leest, dat is minder bekend. Dat doet men over het algemeen niet.

Men is over het algemeen op het verkeerde been gezet in vers 10 door de vertaling van de NBG en de Statenvertaling, waar staat: "Wanneer het volmaakte komt" of "zal gekomen zijn". Men denkt daarbij aan de situatie waarin we naar de hemel gaan. Daar gaat het echter niet over; het gaat over volwassenheid ten opzichte van kindschap en onmondigheid. Die onmondige fase, die kinderlijke fase, staat voor de fase van de ecclesia, de gemeente, waarin er geestelijke gaven werden gegeven en waarin Gods Geest bepaalde uitingen gaf, zoals een profetie, een woord in een taal, een woord van kennis, enzovoorts.

De volwassenheid, de rijpheid en de volgroeidheid zou komen wanneer de Geest alles had geopenbaard wat er geopenbaard moest worden. Ik refereer dan weer aan de woorden van Paulus, die het Woord van God zou completeren. Samen met onder andere Petrus, Marcus en Lukas heeft hij die geschriften die hij gecompleteerd heeft, waaraan hij de laatste woorden heeft toegevoegd, ook bij elkaar gebracht en geboekstaafd. Dat is de volwassenheid, namelijk wanneer het Woord van God gecompleteerd zou zijn. Want daar gaat het hier in dit hoofdstuk over: over de uitingen van de Geest.

Er staat ook: "En nu blijven geloof, hoop en liefde." Ik zal straks laten zien dat wanneer wij inderdaad bij Hem zijn, in de hemel — hoe je het ook wilt zeggen — wat dan de volmaaktheid is, om het maar even zo te noemen, er geen geloof en hoop meer zijn. Dat zijn namelijk zaken die hier op aarde spelen. Daarom zegt Paulus overigens ook: "Maar de grootste van deze is de liefde", want de liefde vergaat nooit. Waar stond dat ook alweer? In vers 8: "De liefde vervalt nooit." De liefde vergaat niet meer en daar refereert Paulus dus ook weer aan in vers 13 wanneer hij zegt: "En nu blijven geloof, hoop en liefde, deze drie; maar de grootste van deze is de liefde", want die vergaat nooit.

De Theologische Nadruk van 'nu Echter' ↑ hoofdstukken

Nou, om even bij het begin te beginnen. "En nu, nu blijven", en dat "nu", dat zie je hier in de beschrijving, is "nu" met nadruk. Er staat erachter ook: "nu echter". Je ziet dat het geassereerd is, dus ik heb die term "nu echter" even opgezocht. Die komt nogal eens voor in de brieven van Paulus. En ja, ik kan dat nu niet uitgebreid doen, maar dat zou op zich een mooi onderwerp zijn om eens een serie Bijbelstudies over te geven.

Paulus zegt bijvoorbeeld in Romeinen 3: "nu echter", of "maar nu". En dat is in contrast met het voorgaande, echt ook met nadruk om te zeggen: in die eerste hoofdstukken van Romeinen beschrijft Paulus hoe deze wereld, de mensheid, is afgeweken van God. Allen zijn ze afgeweken, hun keel is een geopend graf. Allen zijn ze onnuttig geworden, enzovoorts. En dan is hier het keerpunt: "Maar nu?"

Nou ja, nog een voorbeeldje. In Efeze herinnert Paulus die Efeziërs aan wie hij schrijft eraan dat zij als natiën voorheen... Ja, nou ja, dat ga ik niet uitgebreid benoemen, maar wat hun positie was als natiën voorheen: zonder God, vervreemd van het burgerschap van Israël, zonder God, enzovoorts in de wereld, en los van de verbonden, zonder hoop; ook zonder hoop. Maar nu? Ook weer zo'n omslagpunt waarop echt nadruk ligt.

En dat is in 1 Korinthe 13 ook: "en nu blijven geloof, hoop, liefde". Want het is in tegenstelling tot die geestelijke gaven; die zouden ophouden. Want die zijn ten dele... Nou, nu ben ik echt te ver terug. Ja, profetieën, zij zullen afgedankt worden; talen, zij zullen ophouden; kennis, zij zal afgedankt worden. Maar nu blijven geloof, hoop en liefde. Dus die gaven zouden ophouden wanneer het woord gecompleteerd was, en dan zouden nog wel blijven geloof, hoop en liefde. Deze drie.

Waarom Geloof en Hoop Beëindigd Zullen Worden ↑ hoofdstukken

Ik zal laten zien dat ook geloof en hoop beëindigd zullen worden. Want er staat in 2 Korinthiërs 5 vers 7: "Wij wandelen door geloof, niet door waarneming." Niet door aanschouwen, zoals de NBG zegt; niet door waarneming, niet door zien. Wij zien Hem nu nog niet; Hij is verborgen voor ons oog. Maar wij zien Hem natuurlijk wel met geestelijke ogen in de Schrift. Dat staat ook in Hebreeën 2, meen ik: wij zien Jezus met eer en heerlijkheid gekroond. Ja, in de Schrift natuurlijk. Daar staan beschrijvingen, maar ook allerlei plaatjes, beelden en typen van wie Hij is. Daar zien wij Hem in. Maar hier staat: wij wandelen door geloof, niet door waarneming.

Dus wanneer wij wel waarnemen, wanneer wij Hem wel van aangezicht tot aangezicht zullen zien, dan verdwijnt ook het geloof — in de zin van dat wij wandelen door geloof. Dan is er nog steeds het vertrouwen, want dat beschaamt Hij niet. Wanneer we dan weer een tijdje verder zijn, zijn alle beloften die Hij aan ons gedaan heeft, ook in Hem vervuld.

In Romeinen 8 vers 24 gaat het over hoop: "Want in hoop werden wij gered, maar hoop die bekeken wordt is geen hoop." De hoop die gezien wordt, zegt de NBG, is geen hoop. Want hoe zal men hopen op hetgeen men ziet? Als je het ziet, dan zie je het gewoon. Maar hoop gaat over verwachting en vanuit de Schrift zijn ons beloften gedaan. Wij hebben een toekomstverwachting en in die hoop is ook onze redding. Die heeft met alles te maken; de wegrukking bijvoorbeeld heeft ook alles met redding te maken. Maar hoop die gezien wordt is geen hoop. Dus wanneer wij het wandelen in geloof verwisselen voor aanschouwen, dan is ook de hoop vervuld. Dan is er dus ook geen hoop meer.

De Blijvende Overwinning van Gods Liefde ↑ hoofdstukken

"Nú echter blijven geloof, hoop en liefde," zegt Paulus. Wanneer die geestelijke gaven zouden zijn verdwenen, beëindigd en afgedankt, dan zouden geloof, hoop en liefde nog blijven; deze drie. Maar de grootste van deze is de liefde, want die zal alles overwinnen. Die vergaat nooit. En het is ook Gods liefde die heel Zijn schepping terecht zal brengen bij Hem, aan Zijn hart.

Goed, hier ga ik het bij laten. Dit was 1 Korinthe 13, dus we gaan de volgende keer verder naar 1 Korinthe 14. Ook daar gaat het nog steeds over die geestelijke gaven, zoals ik al eerder heb gezegd. Dit hoofdstuk staat daar precies tussenin, tussen die twee hoofdstukken 12 en 14. Graag tot de volgende keer!

Deel 119 van 157