14. 1 Thessalonicenzen 3:5-8 – een goed bericht over de Thessalonicenzen

Timotheüs was door Paulus naar de Thessalonicenzen gestuurd om hen standvastig te maken en te bemoedigen inzake hun geloof. Paulus wilde weten of zij nog stonden en niet bezweken waren onder de verdrukkingen. Maar Timotheüs komt terug met een goed bericht over de Thessalonicenzen: Paulus is bemoedigd en opgeleefd door wat hij hoort!

📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst

Samenvatting: Paulus had Timoteüs gezonden om te zien of de Tessalonicenzen standhielden te midden van verdrukking. Timoteüs keerde terug met een goed bericht over hun geloof en liefde. Dit bemoedigde Paulus enorm tijdens zijn eigen nood en verdrukkingen. Hij ervoer het alsof hij weer helemaal opleefde door hun standvastigheid. Het horen van elkaars geloofsvertrouwen dient zo als een krachtige en noodzakelijke wederzijdse bemoediging.

Besproken Schriftgedeelten: 1 Thessalonicenzen 3:5, Galaten 2, 1 Korinthe 15, Romeinen 8:36, 2 Korinthe 4:10, 2 Korinthe 6:9

“Alleen al door een krachtig getuigenis te hebben en vast te staan, standvastig te staan in het geloof; als je dat hoort van anderen, dan bemoedigt jou dat ook weer.”

De Reden voor het Zenden van Timotheüs ↑ hoofdstukken

Hallo allemaal, 1 Tessalonicenzen 3 vers 5. Ik ga redelijk snel door deze brief heen op deze manier, zo dacht ik zojuist, omdat ik toch elke keer een paar verzen bespreek en dat zal ik deze keer weer doen. Dit is echt een brief – ja, dat zijn alle brieven van Paulus wel – maar als je kijkt naar wat hij in deze eerste drie hoofdstukken naar voren brengt, dan is dat heel persoonlijk. Hij grijpt terug op zijn verblijf onder die Tessalonicenzen. Nou, dat is wat wij ook zouden doen als we een brief zouden schrijven. Weet je nog? Nou ja, verzin het maar. Maar dat doet Paulus dus ook en hij vertelt dan ook hoe graag hij hen wil zien.

In het voorgaande van vers 5, de verzen die ik de vorige keer heb besproken, zegt hij dat hij Timoteüs gezonden heeft om te kijken hoe standvastig die Tessalonicenzen waren, en om hen standvastig te maken en aan te moedigen in hun geloof. Want die Tessalonicenzen hadden met verdrukking te maken. En dan zegt Paulus: "Daarom houd ik het ook niet meer uit, en ik zend hem om te weten van jullie geloof, of de beproever jullie soms beproeft en onze moeite voor niets zal worden."

Ja, Paulus heeft dus Timoteüs gezonden. Hij hield het niet meer uit en hij zond hem om te horen van hun geloof, om te weten of de beproever hen soms beproefde. Ja, of hij beproeft, en dan zegt de NBG-vertaling "de verzoeker", of de verzoeker jullie verzocht heeft. Dat gaat natuurlijk ook over de tegenstander, over de Satan. Daarom houd ik het niet meer uit en ik zend hem om te weten van jullie geloof, of de beproever of de verzoeker jullie soms beproeft of verzoekt en onze moeite niet voor niets zal worden. Onze moeite zou dan niet leeg zijn, niet inhoudsloos, niet ijdel.

Paulus had de Tessalonicenzen geëvangeliseerd en het Woord van God gebracht. De bedoeling is natuurlijk dat zij daarop staan. Die boodschap is ook een boodschap om op te staan. Dat is vaste grond, dat is werkelijke hoop, een zekere toekomstverwachting. Dat is ook waar deze brief over gaat. En Paulus, hij hoopte maar – zo gebruiken wij dat woord vaak, maar hopen is een zekerheid – hij wenste maar dat het niet voor niets was geweest en dat zijn moeite dan ook niet voor niets was geweest.

Het Goede Bericht: het Evangelie van Timotheüs ↑ hoofdstukken

Maar nu, omdat Timoteüs van jullie naar ons toe komt en ons een goed bericht brengt van jullie geloof en jullie liefde. Timoteüs was dus weer bij Paulus teruggekomen en hij had Paulus geïnformeerd over hoe het ging met de Thessalonikers. Daarom zegt hij dus ook: "Maar nu, omdat Timoteüs van jullie naar ons toe komt en ons een goed bericht brengt van jullie geloof en jullie liefde." Paulus had Timoteüs gezonden om te bezien of zij standhielden in de verdrukkingen, om hen meer standvastig te maken en om hen aan te moedigen.

En wat hij hoort, is een goed bericht. Timoteüs bracht hem een goed bericht. Dat is wel aardig, want hier staat letterlijk gewoon dat Timoteüs hem evangeliseerde. Timoteüs evangeliseerde Paulus over de Thessalonikers. Je ziet maar dat het een gewoon werkwoord is, in dit geval het werkwoord van het brengen van een goede boodschap. En dat kan heel specifiek zijn *hét* evangelie – dan weten wij allemaal waarover het gaat, tenminste dat dénken we – maar de Schrift gebruikt nogal wat verschillende termen voor het evangelie.

Ik zou er een heleboel kunnen noemen, maar dat ga ik nu niet doen. Maar daar zit echt wel verschil in. Laat ik er één als voorbeeld noemen: het evangelie van de voorhuid en het evangelie van de besnijdenis, zoals Paulus dat noemt in Galaten 2. Maar dat is een boodschap, een goed bericht met andere aspecten en ook gericht aan een andere doelgroep. Het is dus maar net van wie het goede bericht komt en aan wie het gericht is. Wat ik er maar mee wil laten zien, is dat het woord evangelie niet altijd spreekt over de dood en opstanding van Christus.

Maar hier was het Timoteüs die een boodschap aan Paulus bracht over de Thessalonikers, en dat was een goed bericht, een evangelie van hun geloof en hun liefde. En ook dat jullie altijd een goede herinnering aan ons hebben en dat jullie ernaar verlangen om ons waar te nemen, om ons te zien, net zoals wij jullie. Dat had Paulus natuurlijk in het voorgaande naar voren gebracht: dat hij ernaar snakte om die Thessalonikers te zien en dat hij tot dan toe verhinderd was geweest. Satan had hem verhinderd om weer terug te komen bij die Thessalonikers.

En daarom had hij dan ook Timoteüs gestuurd. Timoteüs was daar geweest en kwam met een boodschap terug bij Paulus: dat ze vaststonden in geloof en liefde, en dat ze ook altijd een goede herinnering aan Paulus hadden, aan Silvanus en Timoteüs, aan zijn medeschrijvers. Ook zij verlangden ernaar om Paulus weer te zien, net zoals Paulus naar hen verlangde.

Bemoediging te Midden van Nood en Verdrukking ↑ hoofdstukken

Net zoals wij jullie, werden wij dan ook, broeders, bij al onze nood en verdrukking bemoedigd over jullie door jullie geloof. Paulus had nood en verdrukking — dat hebben we ook in het voorgaande gelezen — en dat hadden die Thessalonicenzen dus ook. Maar Paulus zegt: wij werden dan ook, broeders, bij al onze nood en verdrukking bemoedigd over jullie door jullie geloof. Dit is overigens weer datzelfde woord waar ik in de vorige video ook op heb gewezen. Parakaleo is dit een afleiding van; het betekent erbij of ernaast roepen en vandaar oproepen, aanmoedigen, bemoedigen.

Dat wordt in de Statenvertaling en de NBG-vertaling heel vaak vertaald met vermanen, en je ziet nu dat de NBG heeft gekozen voor vertroosten. Wat heeft de Statenvertaling? Laat ik dat dan gelijk ook even opzoeken. Ja, ook vertroost, want hier konden ze natuurlijk niet vertalen met vermanen. Het beste lijkt me toch om daar een woord voor te zoeken wat altijd past in elke context. Het is niet altijd even makkelijk, maar dat kan in dit geval prima, en dat is het woord bemoedigen. Wij werden dan ook bij al onze nood en verdrukking bemoedigd over jullie door jullie geloof.

Paulus, dat heb ik ook wel vaker gezegd, die Thessalonicenzen lagen hem dicht aan het hart. En toen hij over hen hoorde dat ze stonden in het geloof en in de liefde, en dat zij er ook naar uitzagen om Paulus te zien, ja, dat verblijdde en bemoedigde Paulus weer. Dus zo gaat het nou eenmaal. Alleen al door een krachtig getuigenis te hebben en vast te staan, standvastig te staan in het geloof; als je dat hoort van anderen, dan bemoedigt jou dat ook weer. Zo werkt dat met die dingen, en dat is overigens geweldig, want zo bemoedigen we elkaar. Wij werden, broeders, bij al onze nood en verdrukking bemoedigd over jullie door jullie geloof.

Een Ware Opleving en het Dagelijks Sterven ↑ hoofdstukken

Want nu leven wij, als jullie vaststaan in de Heer. Wij zouden het in het Nederlands misschien niet zo zeggen, maar ik denk dat Paulus hier bedoelt – en ik zou geen andere uitleg weten – dat hij wil zeggen: "Hier leven wij van op." Het is als een herleving, een opleving. Van zo'n bemoediging leef je helemaal op.

Ik noemde zelf ook al zoiets. Het is heel vervelend als het andersom gebeurt, maar als je bemoedigd wordt door anderen en je ziet hen staan in het geloof, ook in allerlei moeilijke omstandigheden – en ik ken echt wel voorbeelden van mensen die omhoogkijken en het van God verwachten – dan vind ik dat, als ik voor mezelf spreek, ontzettend bemoedigend. Het is aanmoedigend en het roept ook op om zelf ook zo te blijven staan in het geloof.

Paulus zegt dus dat het voor hem een opleving is als zij vaststaan in de Heer. Hij had dat gehoord van Timoteüs; zij stonden vast in de Heer. Daar leefde Paulus helemaal van op, dat bemoedigde hem, zoals hij in de volgende verzen zegt. Paulus zag het leven ook als een continu sterven, tenminste het leven dat hij had als apostel. Ik zal daar een voorbeeld van geven. Ik zie dat ik er een viertal heb genoteerd, maar die ga ik niet allemaal uitgebreid opzoeken.

Paulus zegt bijvoorbeeld in 1 Korintiërs 15: "Waarom zijn wij ook elk uur in gevaar?" Hij spreekt dan over zijn apostelschap. Aan het tekstverband van 1 Korintiërs 15 – dat over de opstanding gaat, dat mag duidelijk zijn – ga ik nu even voorbij. Paulus zegt daar dat als Christus niet is opgestaan, onze prediking zinloos is. "Waarom zijn wij dan ook elk uur in gevaar? Ja, ik sterf dagelijks." Natuurlijk stierf hij niet letterlijk, maar wat er aan de hand was, was dat Paulus dagelijks in doodsgevaar was.

In Romeinen 8 vers 36 staat – ik doe het even in sneltreinvaart en lees de teksten alleen voor; dat is het mooie van YouTube, je kunt het op pauze zetten, even terugspoelen en ze zelf opzoeken – daar staat: "Zoals geschreven staat: Wegens U worden wij de gehele dag ter dood gebracht, wij worden gerekend als schapen voor de slachting." In een vertaling staat: "worden wij gedood". Dat woord heeft alles met sterven te maken. De Statenvertaling zegt ook: "worden wij de ganse dag gedood." Dus als het ware stierf hij elke dag; hij was elke dag in doodsgevaar.

Ik zou het snel doen, dus ik ga gewoon verder naar 2 Korintiërs 4 vers 10: "Wij dragen altijd in het lichaam de doding van Jezus rond, opdat ook het leven van Jezus in ons lichaam gemanifesteerd zal worden." Dat is een schitterend vers, maar ik ga er nu niet te diep op in. Paulus is elke dag in levensgevaar, "opdat ook het leven van Jezus in ons lichaam gemanifesteerd zal worden." Want wij die leven, worden steeds aan de dood overgeleverd vanwege Jezus, opdat ook het leven van Jezus in ons sterfelijk vlees gemanifesteerd zal worden. Hier zegt hij het precies andersom: "Zodat de dood inwerkt in ons, maar het leven in jullie."

De laatste dan; dan heb ik ze toch allemaal gedaan, althans de teksten die ik heb gevonden. Wellicht zijn er nog wel meer. In 2 Korintiërs 6 vers 9 staat: "Als die onbekend zijn en die herkend worden; als die sterven en neem waar – of zie – wij leven; als die gedisciplineerd worden en die niet ter dood gebracht worden." Dus: "als die sterven". Paulus was elke dag als een stervende in doodsgevaren. Hij noemt daar hele rijtjes van op, bijvoorbeeld in de tweede Korintiërsbrief, met allerlei gevaren enzovoort.

Nu zat ik even in het verkeerde hoofdstuk, maar ik wilde afsluiten bij het vers waar we gebleven waren. Daarom zegt Paulus: "Want nu leven wij." Dat was voor hem een opleving. Paulus kende veel verdrukking, veel vervolging en allerlei moeilijke omstandigheden die hij ervoer aan het lichaam en wellicht ook aan de geest. Dat was als een dagelijks sterven, maar hij zegt nu: "Nu leven wij, als jullie vaststaan in de Heer." Hij werd daar zo ontzettend door bemoedigd; het was echt een opleving. Laten we elkaar zo ook aanmoedigen, want het is geweldig. Ik zou bijna zeggen: "Amen", maar ik zeg gewoon: tot de volgende keer.