Paulus was een gevangene toen hij deze brief schreef en toch heeft hij een strijd voor de Kolossenzen, die hij overigens nooit had gezien. Zij waren bekendgemaakt met het woord van de waarheid, door één van hen: Epafras. Maar nu waren er verleiders gekomen, die claimden dat er nog wel wat aan het evangelie van Christus was toe te voegen, zoals filosofie. Paulus leert dat wij in Christus volmaakt zijn en in Hem alle schatten van wijsheid en kennis zijn te vinden. Zijn boodschap werd bestreden en levert strijd op, ook voor ons.
📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst
“God ziet ons in Christus. We zijn deel van Zijn lichaam, we behoren Hem toe en niets kan daar iets aan toevoegen.”
⏱️ Hoofdstukindeling van deze studie:
De Naadloze Overgang Naar Hoofdstuk 2 ↑ hoofdstukken
Hallo allemaal, we zijn in het tweede hoofdstuk aangekomen van de Kolossenzenbrief. Dat is weliswaar een nieuw hoofdstuk, maar we moeten ons niet te veel aantrekken van die hoofdstukindeling, want die hebben de vertalers pas later gemaakt; het is niet Paulus zelf die dat gedaan heeft. Dat blijkt hier ook wel, want als ik even een vers teruglees, dan zegt Paulus: "Hiervoor zwoeg ik ook, terwijl ik strijd, naar zijn inwerking, die met macht in mij inwerkt."
Dat is het vers dat ik natuurlijk de vorige keer besproken heb. Met "hiervoor zwoeg ik ook, terwijl ik strijd" wijst Paulus terug op het voorgaande, waarin hij bekendmaakt dat hij degene is die het laatste deel aan het Woord van God mocht toevoegen: dat geheim, dat geheimenis, die verborgenheid die hij bekendmaakte. Hij geeft aan dat hij daarmee het Woord tot volheid heeft gebracht, gecompleteerd. Dat heeft hij ook fysiek gedaan door de geschriften bij elkaar te brengen met Petrus, Marcus en Lucas; in ieder geval met hen.
Paulus zegt dan dat dit een 'zwoeg' is, een zware arbeid en een strijd; dat het strijd oplevert. In het volgende hoofdstuk gaat hij dat ook toelichten. Want hij zegt dan: "Hiervoor zwoeg ik ook, terwijl ik strijd, naar zijn inwerking, die met macht in mij inwerkt." Hij zegt weliswaar "ik strijd", maar het is in Zijn kracht, in overeenstemming met Zijn inwerking, Zijn macht of Zijn kracht. Dat zijn enigszins uitwisselbare woorden: "die met macht in mij inwerkt".
Want, zo vervolgt hij: "Ik wil dat jullie weten welke omvangrijke strijd ik heb voor jullie." Hier gaat hij dus gewoon verder met zijn betoog over de strijd die hij heeft. Het is dus weliswaar een nieuw hoofdstuk, maar het sluit direct aan op het voorgaande.
Een Omvangrijke Strijd voor Gelovigen op Afstand ↑ hoofdstukken
Paulus zegt: "Ik wil dat jullie weten welke omvangrijke strijd ik heb voor jullie en voor hen die in Laodicea zijn, en voor allen die mijn gezicht niet in het vlees hebben gezien." Paulus zegt dat die strijd ten behoeve was van de Kolossensen en van hen die in Laodicea zijn – daar kom ik zo op terug – en voor allen die zijn gezicht niet in het vlees hebben gezien.
Daarbij sluit hij ons dus ook in, want wij lezen deze brief. Wij weten dat deze brief is gericht aan de gelovigen uit de natieën, geschreven door de apostel van de natieën, en dus ook gericht is aan ons. Ook wij behoren tot hen die zijn gezicht niet in het vlees hebben gezien. We hebben, Godzijdank zeg ik erbij, wel zijn brieven en daar zijn we erg rijk mee gezegend.
En daarbij komt ook nog eens dat wij heel de Schrift hebben, het gecompleteerde Woord van God. Maar ook wij hebben Paulus’ gezicht nooit gezien, dus ja, wij zijn hierbij ingesloten. Paulus had dus een strijd voor allen die zijn brief zouden lezen, en die strijd blijkt ook wel uit wat nu gaat volgen.
Volmaakt in Christus in Plaats van Ijdele Filosofie ↑ hoofdstukken
Dat is het grote onderwerp van het begin van hoofdstuk 2. Paulus had een zware strijd om ieder mens volmaakt te doen staan in Christus. Onder de Kolossenzen bevonden zich leraren die hen wilden meeslepen in filosofie. Dat lees je in Kolossenzen 2 vers 8, dus daar komen we vanzelf terecht. Paulus zegt daar: "Kijk uit," de NBG zegt: "Ziet toe dat niemand u als buit of roof zal wegvoeren door middel van filosofie en inhoudsloze verleiding." Nogmaals, daar komen we dus nog op, maar onder die Kolossenzen bevonden zich leraren die, als ik het even snel zeg, zeiden: "Goed dat we Christus hebben, maar er is nog wel meer. Er zijn ook bepaalde filosofen die dingen zeggen of hebben geschreven en daar moeten we toch ook niet aan voorbijgaan, want dat heeft echt nog wel wat toe te voegen." Ik zeg het even met mijn eigen woorden natuurlijk.
Nou, Paulus zegt dat het filosofie en inhoudsloze, ijdele — zegt de Statenvertaling — verleiding is. Het is ook verleiding; het verleidt omdat het weliswaar mooi klinkt, het zijn schone woorden, maar het brengt je juist af van Christus. Want Paulus zegt dan: "Jullie zijn compleet gemaakt in Hem." "Gij hebt de volheid verkregen in Hem," zegt de NBG. "Gij zijt in Hem volmaakt," zegt de Statenvertaling. Maar nog letterlijker: compleet gemaakt. Dat is weer datzelfde woord, of een vervoeging daarvan, waarvan Paulus zegt dat hij het woord van God compleet gemaakt heeft. Nou, dat woord van God is compleet, maar wij zijn als gelovigen ook compleet gemaakt in Hem en buiten Hem is er niets te vinden.
Vandaar dat Paulus ook zegt in dit hoofdstuk — maar daar ga ik nu nog niet naartoe — dat in Hem alle schatten van wijsheid en kennis verborgen zijn. In Hem worden alle grote levensvragen, om het zo maar te zeggen, beantwoord. Maar Paulus had dus een zware strijd om, ja, dat zei hij in het voorgaande trouwens al, om ieder mens volwassen te stellen. De NBG en de Statenvertaling zeggen "om ieder mens volmaakt te stellen in Christus Jezus" of "volmaakt te doen staan". Wij zijn in Hem volmaakt.
Daar is natuurlijk heel veel over te zeggen. God ziet ons in Christus. We zijn deel van Zijn lichaam, we behoren Hem toe en niets kan daar iets aan toevoegen. Want buiten Hem is er niets, maar ook niets kan daar iets van afdoen. Dus wat wij ook uitvreten, Zijn liefde voor ons verandert niet. Ik bedoel, dat is geen aanbeveling om van alles te gaan uitvreten. Dat zegt Paulus ook: "Zouden wij in de zonde blijven, opdat de genade te meerder worde?" Want hoe meer zonde, de genade is altijd overvloediger, zegt hij in de Romeinenbrief. Maar dat is geen aanbeveling om te zondigen, want Paulus zegt: "Nee, we zijn dood voor de zonde, dus zouden we dan in de zonde blijven?" Nee, we zijn levend in Christus, dus we zouden ons in Hem bevinden, in Hem wandelen. We zijn in Hem, dus daar is ons leven.
Ik was in 2 vers 1: "Want ik wil dat jullie weten welke omvangrijke strijd ik voor jullie heb." Dus dat Paulus elk mens volmaakt in Christus wilde doen staan, dat leverde strijd op. En als je dat onbekend voorkomt, dan zeg ik: sta daar maar eens in en spreek er maar over, zeker in een religieuze kring waar Paulus zich natuurlijk ook vaak in bevond. Daar levert dat altijd strijd op. Niet omdat je die strijd zoekt, maar omdat je wordt bestreden. Natuurlijk werd Paulus ook bestreden, en hier heeft hij het ook nog eens over een strijd op afstand. Want Paulus zat in de gevangenis, dat blijkt uit deze brief, zoals ik zo nog wel zal laten zien.
De strijd voor Paulus bestond er ook uit dat hij had gehoord van Epaphras dat er leraren waren binnengeslopen — nu zeg ik het even met woorden uit de Galatenbrief waar iets dergelijks aan de hand was — die een andere leer verkondigden. In Kolosse was dat de gedachte dat er buiten Christus ook nog wel bepaalde wijsheden zijn die er echt wel toe doen. Nou, en daar reageert Paulus dus op. Dat was een strijd voor hem.
De Relatie met Laodicea en het Bericht van Epafras ↑ hoofdstukken
Hij had die strijd voor de Colossensen en voor hen die in Laodicea zijn. En Laodicea, ik heb dat net even opgezocht, was een stadje dat volgens Google op 19,4 kilometer afstand lag van Colosse. Dus het was daar echt vlakbij. Als ik dat woord Laodicea opzoek, dan zie je dat dit in Openbaring twee keer voorkomt, maar dat laat ik even voor wat het is. In de brief aan de Colossensen, hier in 2 vers 1 en in 4 vers 13, 15 en 16 – dus in hoofdstuk 4 waar Paulus de brief afsluit en de groeten doet – komt het nog drie keer voor. Je ziet hieruit dat de gelovigen uit Colosse veel contact hadden met die van Laodicea en andersom. Paulus groet de broeders in Laodicea en de ecclesia bij Nymfa aan huis. In vers 16 zegt hij: "Wanneer deze brief bij jullie wordt voorgelezen, maak dan dat hij ook in de ecclesia van Laodicea voorgelezen wordt, en dat jullie ook die van Laodicea aan jullie laten voorlezen." De brieven zouden dus uitgewisseld worden. Wat die brief uit Laodicea dan precies geweest is, laat ik voor nu even rusten; daar komen we nog wel op als we hoofdstuk 4 vers 16 bespreken. Maar er was dus veel contact tussen die gelovigen.
Paulus had een omvangrijke strijd voor de Colossensen, waarin hij laat zien hoe zeer hij er is voor hen en voor allen die zijn gezicht niet in het vlees hebben gezien. Paulus had dat gehoord van Epaphras. Als ik naar hoofdstuk 4 vers 12 ga – het voorgaande vers van wat ik net liet zien – dan zien we die Epaphras, die we ook al kennen uit hoofdstuk 1 vers 7. Zij hadden het evangelie van Epaphras gehoord en Paulus zegt: "Epaphras groet jullie, die een van jullie is." Epaphras was dus een van de Colossensen en hij was een slaaf van Christus Jezus. Paulus spreekt ook over die strijd, want hij zegt dat Epaphras altijd in zijn gebeden ten behoeve van hen strijdt, opdat zij zullen staan: volwassen en ten volle verzekerd in de gehele wil van God. Zoals Paulus in een vers – ik ben het versnummer even kwijt, maar ik heb het net laten zien – aangaf dat hij elk mens volwassen of volmaakt in Christus wilde doen staan, dat was dus ook waar Epaphras zich bij aansloot.
Als ik op de naam Epaphras klik en opzoek waar die overal voorkomt, dan zie je dat dit in de brief aan de Colossensen is op de twee genoemde plaatsen: 1 vers 7, waar staat dat zij het woord van de waarheid van Epaphras hadden gehoord en geleerd, en in 4 vers 12. Daarnaast komt hij voor in de brief aan Philemon, in vers 23. Daar noemt Paulus hem "mijn medekrijgsgevangene in Christus Jezus". Epaphras was dus een medegevangene van Paulus. Hij zat daar blijkbaar ook gevangen en bevond zich bij Paulus in hetzelfde cel of hetzelfde cellenblok – dat weten we natuurlijk niet precies – maar zij zaten daar samen en hadden contact. Wanneer Paulus dan een brief schrijft, noemt hij ook deze Epaphras.
Paulus zal ongetwijfeld van Epaphras, die immers een van hen was, hebben vernomen dat er dwaalleraars onder de Colossensen waren. Het aan het licht brengen van deze dwalingen levert de strijd op waarover Paulus het hier heeft. Nogmaals, Paulus zegt: "Ik heb een strijd voor degenen die mijn gezicht niet in het vlees hebben gezien." Ook voor ons geldt dat wanneer we op die boodschap staan, dit strijd zal opleveren. Niet omdat wij die strijd zoeken, maar omdat we dan bestreden worden. Ik zou naar Efeziërs 6 kunnen gaan, maar dat doe ik nu niet, waar staat dat we de wapenrusting van God aan zouden doen. Lees dat gedeelte maar na; het gaat elke keer over "staan". "Sta dan" en "staande blijven". Wat wij in die strijd zouden doen, is gewoon verantwoording afleggen van de hoop die in ons is en vasthouden aan het Woord. Daarop staan. En als we worden bestreden, de wapenrusting van God aantrekken, zodat we kunnen staan, staande blijven en stand kunnen houden. Daarin is Paulus natuurlijk ons grote voorbeeld. Ik stop hier even en ga de volgende keer verder in hoofdstuk 2 vers 2. Graag weer tot dan.