Wij zijn met Christus opgewekt. Alles wat we zijn in Christus en onze toekomst samen met Christus, ligt daar verborgen in Hem. Hij is aan Gods rechterhand, een positie die spreekt van Zijn verheerlijking, maar ook van het feit dat Hij verborgen is. Daarom zouden wij zoeken de dingen die boven zijn.
📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst
“Onze positie en ons leven is met Christus verborgen in God. Daar is dus niets van te zien.”
⏱️ Hoofdstukindeling van deze studie:
Samen Opgewekt met Christus ↑ hoofdstukken
Goedemorgen allemaal, welkom bij een nieuwe video en een nieuw hoofdstuk: Kolossenzen 3 vers 1. Misschien zijn dit voor sommigen wel de bekendste verzen uit deze brief. Ik hoor ze regelmatig voorbij komen en dat is ook logisch, want het zijn schitterende verzen. Laat ik het eerst even lezen: "Indien jullie dan samen met Christus gewekt werden, zoek de dingen die omhoog zijn, waar Christus is, die aan de rechterhand van God zit."
De zin begint met het woordje 'indien'. Dat zou je op kunnen vatten als een onzekerheid of een twijfel, maar dat is het niet. Als we naar het woord kijken, dan zie je dat het met 'indien' vertaald kan worden, maar ook met 'aangezien'. Elders komt het wel voorwaardelijk voor; "Indien jullie vandaag Zijn stem horen", staat er bijvoorbeeld in de Hebreeënbrief, waar God tot het volk Israël spreekt. Dan is het voorwaardelijk. Maar in dit geval niet; hier betekent het: "aangezien jullie dan samen met Christus opgewekt werden."
Ik ga dat grammaticaal niet verder toelichten, maar ik kies een kortere route. Dat samen met Christus opgewekt worden kwamen we namelijk eerder tegen in deze brief, in Kolossenzen 2 vers 12. "Samen opgewekt worden", dat is wat dit woord betekent. We komen het drie keer tegen in de Schriften: twee keer in Kolossenzen, en de eerste keer dat we het zagen was in 2 vers 12, dus nog niet zo heel lang geleden. Daar staat: "In Hem werden jullie ook samen gewekt door het geloof in de inwerking van de kracht van God, die Hem uit de doden wekt." Christus is dus uit de doden opgewekt en wij hebben deel aan Hem gekregen. Zo ziet God ons, en we zijn dus samen met Hem opgewekt.
En dat niet alleen. Als ik naar Efeziërs 2 vers 6 ga — ik ga even terug voor het verband, hoewel ik dit niet helemaal ga bespreken — daar staat: "Maar God, die rijk is aan ontferming (of 'in ontferming' staat er letterlijk) vanwege Zijn grote liefde waarmee Hij ons liefheeft, maakt ons, die dood zijn in de misstappen, samen levend in Christus." De hoofdzin is: "Maar God maakt ons samen levend in Christus." We zijn dood, inderdaad; we zijn dood in de misstappen. Dood voor de zonde. Dood bevrijdt ook van de zonde. Bevrijd van de zonde, dat hebben we ook gezien in Kolossenzen. En we zijn samen levend gemaakt in Christus. "In genade zijn jullie gered." Ja, want het is allemaal Zijn werk.
En Hij wekt ons samen op. Hier is dus dat woord dat we in Kolossenzen 3 vers 1 ook tegenkwamen, wat in totaal drie keer voorkomt. Hij wekt ons samen op en Hij doet ons samen zitten te midden van de hemelsen, of in de hemelen — de kanttekening zou hier zeggen: "in de hemelse gewesten". Ja inderdaad, het gaat erom dat onze taak, functie en positie daar in de hemelen zijn, in Christus Jezus. Dus Hij wekt ons samen op en wij zijn samen met Hem gezet in de hemel. Vandaar dat Kolossenzen 3 ook zegt — dat is dan twee verzen verder, daar komen we vanzelf op.
Verborgen met Christus in God ↑ hoofdstukken
Want jullie stierven en jullie leven is samen met Christus verborgen in God. Dus ons leven is daar. Alles wat wij zijn in Christus, zowel nu als in heel onze toekomst, daar gaat Kolossenzen 3 ook nog over. Het volgende vers is immers vers 4: "Wanneer Christus, die ons leven is, geopenbaard wordt, dan zullen jullie ook samen met Hem in heerlijkheid openbaar gemaakt worden." Dus wanneer Hij verschijnt, zichtbaar wordt voor de wereld en geopenbaard wordt, dan zullen wij ook samen met Hem in heerlijkheid geopenbaard worden.
Het is wat lastig om deze eerste vier verzen van Kolossenzen 3 vers voor vers en zinsdeel voor zinsdeel te bespreken, omdat het natuurlijk een eenheid is. Je kunt vers 1 niet goed bespreken zonder te weten wat er in vers 4 staat, om het zo maar te zeggen. Maar alles wat wij zijn en alles wat wij zullen zijn — de positie die wij nog zullen krijgen — dat is nu allemaal verborgen. Het ligt allemaal verborgen daar in Hem, in de hemelen, totdat het geopenbaard wordt in vers 4.
Onze positie en ons leven is met Christus verborgen in God. Daar is dus niets van te zien. Dat is een van de sleutelwoorden in de brieven van Paulus als het gaat over de Ecclesia, het lichaam van Christus, maar ook over Christus zelf: Hij is verborgen. Er is zoveel gedoe in het christendom omdat men het Koninkrijk van God zichtbaar en openbaar wil maken. Maar dat lijkt me — en ik spreek gelukkig niet uit ervaring — ontzettend frustrerend. Want hoe zeg je dat? Het is een druppel op een gloeiende plaat of vechten tegen de bierkaai; er zijn allerlei uitdrukkingen en gezegden die daarbij in de buurt komen. Maar dit is een mission impossible, want deze tijd is daar niet voor bedoeld. Wij leven in de verborgenheid.
Christus is verborgen. Hij heeft Zich verborgen. God heeft ook al in het Oude Testament gezegd, in Deuteronomium lees je dat in de laatste hoofdstukken een paar keer: "Ik zal Mijn aangezicht ganselijk voor hem verbergen." Ik citeer nu even de vertaling, maar ik denk dat er in het Hebreeuws staat: "verbergende verbergen". Gods aangezicht is immers Christus ten diepste, want Christus is het beeld, de afbeelding van God. We hebben in Kolossenzen 1 gezien dat Hij Degene is die de onzienlijke God zichtbaar maakt. Hij is dus het gezicht van God, het aangezicht van God; Hij die de onzienlijke God zichtbaar maakt.
God verbergt Zijn aangezicht, in ieder geval voor Israël, maar ook voor de wereld. Wij mogen Hem echter kennen, zoals de Hebreeënschrijver dat ook zo mooi zegt: "Wij zien Jezus met eer en heerlijkheid gekroond." De verheerlijkte Jezus, de Christus dus, die zien wij. Maar hoe zien wij Hem? Door de dingen te zoeken die boven zijn, door ons oog omhoog te richten.
Hoe anders komt tot ons wie Hij is, wie wij in Hem zijn en dat Zijn toekomst de onze is? Hoe komt dat anders tot ons dan in het Woord van God, en dan specifiek in de brieven van Paulus? Daar richten we ons op en zo, door dat Woord te onderzoeken, zoeken wij de dingen die omhoog of die boven zijn. Want daar is Christus, die aan de rechterhand van God zit, staat er dan nog.
Aan de Rechterhand van God (psalm 110) ↑ hoofdstukken
Dat Hij aan de rechterhand van God zit, is een uitspraak die we herhaaldelijk tegenkomen in het Nieuwe Testament. Ik zal dat straks laten zien, maar ik ga eerst even naar Psalm 110, want Colossenzen 3 vers 1 is een rechtstreekse aanhaling van of referentie aan deze psalm. Daar wordt dit namelijk al gezegd, en daarmee wordt ook duidelijk dat de positie aan de rechterhand van God inhoudt dat Hij daar momenteel verborgen is. Dat vind je al terug in Psalm 110.
Ik gebruik hier een vertaling — soms aangeduid als een maskilim-vertaling — waarin sommige Hebreeuwse woorden zijn blijven staan. Een mizmor is daarin bijvoorbeeld gewoon een psalm. Alleen wordt de godsnaam Yahweh in deze vertaling weergegeven als Adonai, en daar ben ik het werkelijk absoluut niet mee eens. Om het maar eens zwak uit te drukken — of liever gezegd: ik druk het nu gewoon sterk uit — ik ben het er absoluut niet mee eens. Deze vertaling is vermoedelijk gemaakt om de Jood te kunnen bereiken en hen te 'pleasen', want zij spreken de naam van Yahweh niet uit. Ze hebben het over 'de Naam', of hoe ze het ook zeggen, 'de Ene'. De naam Jehova — over de juiste uitspraak bestaat verschil van mening — spreken zij uit een soort vrome eerbied niet uit. Men doet dat vanuit de gedachte dat ze de naam van God niet ijdel zouden gebruiken.
Er staat echter ook in de Schrift dat al wie de naam van Jehova zal aanroepen, gered zal worden. Daarom past het ook wel weer bij een volk in ongeloof dat ze die naam juist niet uitspreken. Maar in de toekomst zullen ze de naam van Yahweh wel aanroepen en dan zal het volk tot bekering komen. Dat is weer een verhaal apart; ik ben nu Colossenzen aan het bespreken en niet de Hebreeuwse Bijbel, hoewel ik hier natuurlijk in Psalm 110 uitkom omdat Colossenzen 3 vers 1 een aanhaling uit deze psalm is.
In Psalm 110 staat: 'Van Davied, een mizmor. Yahweh, de Heer, zegt nadrukkelijk tot mijn Heer...' Nou, hier staat in deze vertaling dus weer 'Adonai'. Dat is het gekke: er staat eigenlijk 'Adonai zegt tot Adonai'. Dat klopt dus niet. Yahweh zegt nadrukkelijk tot mijn Heer, tot mijn Adonai: 'Zit aan mijn rechterhand.' Zie je, hier wordt die rechterhand genoemd. Maar dan staat er direct iets achter: '...totdat Ik jouw vijanden als een voetenbank voor jouw voeten stel.'
Het gaat hier in deze psalm dus over de positie van de Messias. Hij zou aan Gods rechterhand zijn totdat Zijn vijanden als een voetenbank voor Zijn voeten gesteld zouden worden. Jezus kwam op aarde als Messias, en het volk Israël heeft Hem gekruisigd en gedood. Maar God wekte Hem op en sindsdien zit Hij aan Gods rechterhand, totdat God Zijn vijanden gaat stellen als een voetbank voor Zijn voeten. De Heer Jezus Christus zit daar dus totdat Hij openbaar wordt. Want het moment dat Hij Zijn vijanden gaat stellen als een voetbank voor Zijn voeten, begint bij de verschijning aan Israël op de Olijfberg, en dan zal Hij Zijn koninkrijk gaan vestigen over alle natiën.
Een vergelijkbare term kom je ook tegen in vers 4 en 5. Dat is iets anders geformuleerd, daar staat: 'Yahweh, de Heere, is aan uw rechterhand. Hij verplettert koningen ten dage van Zijn toorn.' Zie je, hier gaat het over de Messias in de toekomst die Zijn koninkrijk gaat vestigen. Hiervoor staat trouwens nog: 'De Heere heeft gezworen en het berouwt Hem niet: Gij zijt priester voor de olaam, voor de aion, naar de ordening, naar de wijze van Melchizedek.' En met dat in gedachten ga ik nu weer terug naar Colossenzen 3.
De Hemelse Positie van Onze Hogepriester ↑ hoofdstukken
Onthoud dit even: dat hogepriesterschap naar de ordening van Melchizedek. Want nu ga ik naar Kolossenzen 3 en dan klik ik op die rechterhand. Het is in de grondtekst eigenlijk 'rechter'; het woord 'hand' staat er niet letterlijk, maar het betekent 'rechts' of 'aan de rechterzijde'. Als ik dan kijk waar dat woord nog meer voorkomt, dan vinden we dat een aantal keren in het Nieuwe Testament, bijvoorbeeld in Romeinen 8. Daar staat: "Christus Jezus is degene die stierf, wat meer is: die gewekt is, die ook aan de rechterhand van God is, die ook ten behoeve van ons pleit." Ook hier gaat het over de positie van Christus aan Gods rechterhand.
Efeziërs 1 vers 20 gaat over Gods kracht die Hij heeft ingewerkt in Christus, wanneer Hij Hem wekt uit de doden en wanneer Hij Hem doet zitten aan Zijn rechterhand, ook hier weer: te midden van de hemelsen of in de hemelen. Dat wordt dus herhaald in het Nieuwe Testament. Ik wees net ook al even op Psalm 110, op dat hogepriesterschap dat de Messias zou hebben, want dat heeft ook met Zijn verborgenheid te maken. Die term 'aan de rechterhand van God', of hoe het hier ook genoemd wordt – "Die gaat zitten aan de rechterhand van de Majesteit in de hoogten" of in de hoogste hemelen – wordt hier aangehaald: "totdat Ik jouw vijanden tot een voetbank voor jouw voeten zal plaatsen."
Ik ga dit vers nu niet uitgebreid uitleggen, maar dit is de hoofdsom, de hoofdzaak van de dingen die gezegd zijn: wij hebben zulk een hogepriester, die is gaan zitten aan de rechterhand van de troon van de Majesteit in de hemelen. Ook hier wordt de Messias voorgesteld als Degene die aan de rechterhand van God is gaan zitten, aan de rechterhand van de troon van God. Dat zijn zo'n vijf verzen die ik even heb laten zien. Wat ik daarmee wil zeggen, is dat in de Hebreeënbrief – die dus geschreven is aan de Hebreeën – uitgebreid wordt ingegaan op Psalm 110. Christus wordt daar voorgesteld aan de rechterhand van God, maar Hij wordt daar specifiek beschreven als Hogepriester.
Onder het Oude Verbond was de hogepriester degene die verzoening deed voor de zonden van het volk. Dat deed hij op Grote Verzoendag. Eigenlijk is het 'beschutting' voor de zonden van het volk. Eenmaal per jaar ging de hogepriester het heiligdom binnen en bracht daar beschutting of bedekking aan voor de zonden van het volk; hij nam namelijk al de zonden van het volk weg. Die hogepriester is een uitbeelding – zo zegt de Hebreeënbrief – van Christus, die ook eenmaal (niet jaarlijks, maar eens voor altijd) is ingegaan in het ware heiligdom, de hemel zelf, om daar de zonden van het volk weg te nemen.
Dat is Zijn positie aan de rechterhand van de troon van God. Weliswaar verborgen, maar wachtend totdat Hij geopenbaard zal worden – dat zullen we nog zien in Kolossenzen 3 – waarbij Hij vanaf dat moment ook alle vijanden onder Zijn voeten zal leggen. In de Hebreeënbrief wordt Hij aan de rechterhand van God voorgesteld als de Hogepriester. Waar een gewone hogepriester naar binnen ging om de zonden weg te nemen, is Christus nu ingegaan in het ware heiligdom, de hemel zelf, om de zonden van het volk weg te nemen. Dat is Zijn positie aan Gods rechterhand: verborgen.
En wij zouden die dingen zoeken. Dat betekent dus ook gewoon het bestuderen van bijvoorbeeld: hoe zit het dan met die hogepriester en met Yom Kippur, wat we de Grote Verzoendag noemen? Wat werd daar gedaan in die rituelen en wat betekent dat allemaal? Nou, daar wil ik het voor nu maar even bij laten, want dat lijkt me wel even genoeg voor deze video. Bedankt voor het kijken en tot de volgende.