In Openbaring 5 is sprake van een verzegelde boekrol, die door niemand geopend kan worden. Uiteidelijk blijkt er slechts Één waardig te zijn om de boekrol te openen: de Leeuw uit de stam van Juda, anders gezegd: het Lam, dat staat als geslacht.
Ook hier vinden we, net als in het hele boek Openbaring, veel symboliek. Wat betekent dit allemaal en wat is de verzegelde boekrol waarover gesproken wordt? Dat moeten we verstaan als we hoofdstuk 6 lezen, waar de zegels geopend worden. In deze studie bespreken we Openbaring 5 vers voor vers.
(het volume is wat zachter dan u gewend bent, dat is volgende keer weer goed)
📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst
“Als we dan een verzegeld boek hebben met een eigendomsakte, dan weten we meteen dat die geopend gaat worden door de Losser.”
⏱️ Hoofdstukindeling van deze studie:
- Introductie: een Verzegelde Boekrol en de Toekomstige Gebeurtenissen
- Het Werkelijke Onderwerp van het Boek Openbaring
- De Zeven Zegels en de Oordelen over Israël
- Voorlezing van Openbaring 5
- De Symboliek van de Boekrol in de Hebreeuwse Profeten
- De Boekrol als Eigendomsakte en het Recht van Lossing (goël)
- Het Boek Ruth: Boaz als Uitbeelding van de Ultieme Losser
- Terug Naar Openbaring 5: de Leeuw uit Juda en het Lam
- De Lofzang: het Lam Koopt een Koninkrijk van Priesters
- Wereldwijde Aanbidding Door Engelen en de Schepping
Introductie: een Verzegelde Boekrol en de Toekomstige Gebeurtenissen ↑ hoofdstukken
Ja, dit is het onderwerp voor deze ochtend: een verzegelde boekrol. En ik durf toch wel te zeggen dat er niemand zal zijn die zal zeggen van: "O, is er nu weer een spreker die het over dat onderwerp gaat hebben?" Want wellicht zijn er zelfs in ons midden die zoiets hebben van: "Een verzegelde boekrol, waar gaat hij het nu weer over hebben dan?" Er zijn wel een aantal hoofdstukken trouwens hoor, die hiervoor in aanmerking komen. Ik ga het hebben over Openbaring 5, maar dat zouden ook andere hoofdstukken kunnen zijn. We vinden ook op andere plaatsen in de Schrift de vermelding van een verzegelde boekrol.
Maar waarom wil ik het nu eens over dit onderwerp hebben, Openbaring 5? Omdat die dingen me nogal bezighouden. Dat in de eerste plaats: de dingen met betrekking tot de toekomende gebeurtenissen, gebeurtenissen die aanstaande zijn. We gaan het volgende maand op de Bijbelconferentie ook hebben over de toekomstige gebeurtenissen. De dingen die we kunnen verwachten na de wegrukking en dan vooral in de korte periode van de grote verdrukking en de tijd daaropvolgend. Vandaar dat deze dingen me ook nogal bezighouden.
Maar als wij het – dan generaliseer ik even – als wij het hebben over die gebeurtenissen, bijvoorbeeld over de tijd van vrede en zekerheid die Paulus voorzegt in 1 Thessalonika 5 die gaat komen, en het plotselinge verderf, de grote verdrukking die daarop zal volgen; als we het dan hebben over het boek Openbaring, dan hebben we het vaak over Openbaring 6, want daar wordt gesproken van het openen van die zeven zegels. En ja, die zegels zijn de verzegeling van een boekrol en die worden in Openbaring 6 dan één voor één geopend. Telkens als zo’n zegel dan wordt geopend, dan wordt er ook als het ware een toneel geopend. Dan wordt er gezegd van: "Nou, ik zag dat het eerste zegel werd geopend en bij het eerste zegel zag ik: zie, een wit paard." Ik kom daar straks nog wel even op terug.
Maar hoezo zegels? En hoezo een boekrol? En hoezo dus een verzegelde boekrol? Wat is daar nu de betekenis van? Ik neem jullie dan eerst even inleidend mee naar het boek Openbaring. Als ik op het knopje druk, dan gebeurt er iets... deze keer niet. Net deed hij het nog wel, maar de laser doet het wel. Dus als ik de pijltjestoetsen gebruik, dan doet hij het ook niet, Leo hoor. Die zat nog in slaapmodus, denk ik.
Het Werkelijke Onderwerp van het Boek Openbaring ↑ hoofdstukken
Wat is nu het onderwerp van Openbaring? Dat lijkt een open deur, want dat is de openbaring van Jezus Christus. Maar het zal u gedacht zijn hoe vaak ik het niet heb horen zeggen: de openbaring van Johannes. Dat komt omdat Johannes de schrijver is, maar Johannes wordt niet geopenbaard in de boekopenbaring.
Laten we daar gelijk naar kijken. Johannes kwam "in geest in de dag van de Heer". Dat klinkt ook nogal bijzonder. Johannes, een apostel van Jezus Christus, werd ooit door God of de Heer Jezus Christus overgeplaatst in geest in de dag van de Heer. En dan is dat niet op zondag, de dag des Heren. Trouwens ook niet op de zaterdag. Wellicht was het wel op de zaterdag of op de zondag, maar de dag van de Heer is niet een etmaal van 24 uur. Het is een periode die in de Hebreeuwse profeten ook wordt genoemd als de dag des Heren, zo vertaalt men het vaak in onze gangbare vertalingen. Maar dat is de dag van Yahweh. Een dag is wanneer het licht gaat schijnen, dus ook wanneer de Heer openbaar gaat worden, wanneer Hij gaat verschijnen.
Men noemt het boek ook nogal eens 'Openbaringen'. Dat is ook een veelgehoorde fout of vergissing. Het heeft wel enige grond, want het zijn wel openbaringen gegeven aan Johannes, maar het onderwerp van het boek is de openbaring van Jezus Christus. Als je dat eenmaal begrijpt, denk ik dat je het nooit meer verkeerd zegt en dat je er ook weer op aanslaat als het wel verkeerd wordt gezegd. Tenminste, dat heb ik. Want we kennen nu de Heer Jezus Christus als de verborgen Christus. Hij is onttrokken aan het oog in de hemel. In de symboliek van het Oude Testament, van de tabernakel en de tempel, is Hij achter het gordijn. Zo beschrijft de Hebreeënbrief Hem ook. Daar is Hij verborgen, maar Hij zal verschijnen, namelijk openbaar worden. Hij is nu bedekt, maar de bedekking zal ervan afgenomen worden. Het woord apocalypses, zoals we openbaring ook kennen, is het Griekse woord voor openbaring en dat betekent dat de bedekking eraf moet komen.
Dit is een mooi verband met ons onderwerp. Het boek Openbaring beschrijft hoe het grondgebied van deze wereld, van de aarde, terechtkomt of terugkomt bij de Rechtmatige Eigenaar. Daar kom ik straks nog wel op terug. Dat gaat eerst bij Israël en daaropvolgend ook via Israël tot de volkeren. God gaat, om het met andere woorden te zeggen, via Zijn Zoon het koninkrijk vestigen. Dat begint bij Israël en eerst zal Israël tot bekering komen. De Heer zal ook als eerste aan Israël geopenbaard worden.
Terwijl ik dat zeg, moet ik dat meteen een beetje inslikken, maar in verband met ons onderwerp zeg ik hier: eerst Israël, dan de volkerenwereld. Eerst zal de Heer aan Israël verschijnen op de Olijfberg. Zacharia 14 zegt dat Zijn voeten zullen staan op de Olijfberg en dan zal het Koninkrijk gevestigd worden over heel deze wereld. Maar wij zullen daarvóór nog oog in oog met Hem staan bij de wegrukking. Want dan zullen wij weggerukt worden tot een ontmoeting met de Heer in de lucht en dan zullen wij Hem ook zien. Dus eerst de ecclesia, dan Israël en dan de volkerenwereld. Maar hoofdzakelijk gaat het boek Openbaring over het verhaal van hoe Hij geopenbaard wordt aan Israël en de volkerenwereld. En de ecclesia, de gemeente, ja dat is een geheimenis, een verborgenheid die natuurlijk aan Paulus bekend werd gemaakt. Dus dat vinden we met name bij Paulus. Ik zeg niet dat we dat niet in Openbaring vinden, want daar vinden we het wel, maar ook daar is het dus verborgen.
De Zeven Zegels en de Oordelen over Israël ↑ hoofdstukken
Maar die zegels, daar gaan we het over hebben. En die zegels zijn een... laat ik het zo zeggen: aan het einde van het openen van die zeven zegels is het koninkrijk van Israël daar. Dan is er een bekeerd Israël en dan is de Messias verschenen aan Israël. En die zeven bazuinen beschrijven de oordelen, want de zegels en de bazuinen zijn oordelen. De zeven bazuinen beschrijven hoe het oordeel over de volkerenwereld komt. En die schalen — 'violen' zegt de Statenvertaling geloof ik — die lopen parallel aan die bazuinen. Dus ook die hebben te maken met de oordelen over de volken. Ik zeg dat nu even gewoon zonder wat toe te lichten, want nogmaals, dat gaat echt allemaal niet.
Wat ik nog wel even op wil wijzen, is het voorgaande in Openbaring, want we vallen binnen in hoofdstuk 5. Daar heb ik persoonlijk altijd wat moeite mee, want ik zou het liefst iets vers voor vers bespreken. Dat is ook veel makkelijker. Want als je dan Openbaring 1 tot en met 4 hebt gehad, dan sluit Openbaring 5 daar natuurlijk ook gewoon op aan. Maar dat gaat nu helemaal niet in de fragmentarische spreekbeurten die je dan hier en daar hebt. Maar het voorgaande in Openbaring is ook een beetje om onze gedachten te bepalen bij het boek natuurlijk.
Hoofdstuk 1: onderwerp, schrijver, geadresseerden. Daar hebben we het al enigszins over gehad natuurlijk. De openbaring van Jezus Christus. De schrijver Johannes. Hij schrijft overigens — daar kom ik zo op — aan zeven ecclesia’s; daar heb ik ook al op gewezen. Hij komt 'in geest' in de dag van de Heer, de dag van JAHWEH. Hij heeft ook nog een ontmoeting met de Zoon van de mens, lezen we in hoofdstuk 1. In hoofdstuk 2 en 3 zijn er zeven brieven aan de zeven ecclesia’s in Azië, iets specifieker nog aan de zeven boodschappers — vertaald met engelen — van de zeven ecclesia’s in Azië. In die toekomstige periode, de dag van de Heer, zullen er dus zeven ecclesia’s, zeven Joodse gemeenten zijn in Azië en die worden aangeschreven.
En dan hebben we nog hoofdstuk 4. Dat is ook wel een bijzonder hoofdstuk, ook in verband met ons onderwerp. Want daar vinden we ook weer allerlei dingen, tenminste een aantal dingen die we ook terugvinden in hoofdstuk 5. En ik kan niet op elk detail uitgebreid ingaan en elk detail onderbouwen van wat het betekent. Ik wil een beetje de hoofdlijn pakken van waarom nou een boekrol en waarom een verzegelde boekrol. Wat is daarvan de betekenis? Dus ik ga ook wel aan dingen voorbij of er heel kort op in, en die noem ik straks. Maar in hoofdstuk 4 vinden we nog een visioen van de troon in de hemel. Rond die troon bevinden zich 24 oudsten, 4 dieren, 7 geesten. Nou, u raadt het al, dat is natuurlijk alles symboliek. Zou ik daarop ingaan, dan zou ik inderdaad een pauze moeten houden om vanmiddag gewoon verder te gaan. Dus dat gaan we niet doen. Tenminste vandaag niet. Maar wellicht dat we achteraf gesprekken hebben, of ik krijg vragen of opmerkingen, dat we een volgende keer hoofdstuk 4 eens bespreken of een andere keer ingaan op weer andere dingen die naar boven komen.
Ik zei het al, we hebben dus nu hoofdstuk 5 met een verzegelde boekrol; daarop volgt hoofdstuk 6 waar die zegels worden geopend. Dus de opening van die zegels, die wordt beschreven in Openbaring 6. En ik weet niet of jullie dit schema kennen; ik denk de meeste wel. Dat heeft Art gemaakt, dit schema. Ik had van de week nog even contact met Art, die is lekker op vakantie in Italië, maar toen hadden we ook wat nieuw contact over de zaken van de aanstaande dingen, de dingen van de toekomst. Die hielden hem ook bezig blijkbaar. Art heeft ooit dit schema gemaakt; schema's zijn altijd erg makkelijk om dingen visueel te maken. Hier zie je dus dat die zegels geopend worden: zeven zegels. De opening van het eerste zegel brengt een wit paard, ook weer symbolisch natuurlijk. Dat staat voor vrede, voor de valse vrede of schijnvrede, want het volgende paard neemt die vrede weg. En vervolgens vat ik het even samen: dan heb je een rood, een zwart en een groen paard wat dood en verderf brengt — om het zomaar even samen te vatten als uitbeelding van de grote verdrukking die over Israël zal komen. En zoals ik eerder aanhaalde wat Paulus zegt in 1 Thessalonicenzen 5: wanneer zij zullen zeggen "vrede en zekerheid", dan zal er plotseling een haastig verderf hun overkomen.
En dat zijn de zegels, dat is de grote verdrukking. Nou, ook nog een zegel met zij die omkomen in die verdrukking. En dan het zesde zegel, wat het einde markeert van de grote verdrukking voor Israël, met een aardbeving en tekenen aan zon, maan en sterren. De zon wordt verduisterd, er vindt een aardbeving plaats waardoor de Olijfberg scheurt. Want in Zacharia 14 lezen we dat bij het zesde zegel de Heer namelijk zal terugkeren en Zijn voeten zal zetten op de Olijfberg. Maar die Olijfberg zal scheuren en het overblijfsel dat in uiterste nood de Naam des Heren zal aanroepen, zal een vluchtweg krijgen, juist door die Olijfberg, naar de woestijn van Bozra om daar bewaard te worden en daar ook een ontmoeting te hebben met hun Heer.
Er zal overigens al een deel van Israël daar zijn in Bozra, in de woestijn, die al eerder daarnaartoe gevlucht zijn. Zoals de Heer Jezus ook zegt als je dat afgodsbeeld ziet wat de grote verdrukking inleidt: de gruwel der verwoesting, zegt Hij in Mattheüs 24. Als je dat ziet, dan is er nauwelijks tijd nog om te vluchten. Maar vlucht dan en neem niks mee; pak niet eens je jas of wat dan ook mee, maar vlucht naar de berg. En dat half uur stilte, dat is dus een half uur stilte voordat de bazuinen met de dag van toorn, met de oordelen over de volkeren, zullen aanvangen. In die periode worden nog 144.000 Israëlieten verzegeld. Want die gaan namelijk het evangelie van het koninkrijk prediken aan alle volkeren, maar ook aan de Israëlieten die zich onder de volkeren bevinden. En ook daarbij is de oproep om naar het land te keren, want de Koning, de Rechthebber op de troon, de Messias, is dan gearriveerd. Zijn voeten staan op de Olijfberg; Hij is dus geopenbaard aan Zijn volk. Die 144.000 hebben de taak om dat evangelie van het koninkrijk te prediken: de Koning is er en Hij gaat Zijn koninkrijk vestigen.
En de Israëlieten die daar gehoor aan geven, die zullen terugkeren naar het land. En ook onder de natiën, de overige volken, zal dat evangelie van het koninkrijk gepredikt worden. Ook met de boodschap: ja, wie zal volharden? Mattheüs 24 vers... nou, dat weet ik niet uit mijn hoofd, maar de eerste perikoop in ieder geval. "Maar wie zal volharden, verduren tot het einde, die zal gered worden", namelijk: die zal dat koninkrijk op aarde ingaan. Want dat koninkrijk op aarde gaat gevestigd worden; dat is op dat moment een kwestie van tijd. Nou, die 144.000, als je daar meer over wil weten... ik heb er vorige week een paar blogjes over geschreven, vrij uitgebreid, dus daar laat ik het dan maar even bij.
Voorlezing van Openbaring 5 ↑ hoofdstukken
Ik wil nu eerst het gedeelte van Openbaring 5 even lezen om ook een beeld te hebben van het geheel. Goedemorgen. Het zijn dertien of veertien verzen, dacht ik. Ik lees het even door en dan gaan we er vers voor vers doorheen.
Ik zag in de rechterhand van Hem die op de troon zit – Openbaring dus, het visioen van die troon – een boekrol, van binnen en van achteren beschreven en verzegeld met zeven zegels. En ik zag een sterke boodschapper (de meeste vertalingen zeggen een engel, maar een engel is een boodschapper) die met een luide stem proclameert: "Wie is waardig de boekrol te openen en haar zegels los te maken?" En niemand in de hemel, noch op de aarde, noch onder de aarde, kon de boekrol openen of haar inkijken. En ik huilde veel, omdat niemand waardig werd gevonden om de boekrol te openen of die in te zien.
En een van de oudsten zegt tegen mij: "Huil niet. Zie, de leeuw uit de stam van Juda, de wortel van David, overwint om de boekrol te openen en om haar zeven zegels los te maken." En ik zag in het midden van de troon en van de vier dieren en in het midden van de oudsten een Lammetje staan als geslacht, met zeven horens en zeven ogen (die zijn de zeven geesten van God, die over de gehele aarde afgevaardigd zijn). En Het kwam en heeft de boekrol genomen uit de rechterhand van Hem die op de troon zit.
En toen Het de boekrol in ontvangst nam, vielen de vier dieren en de vierentwintig oudsten voor het Lammetje neer. En ieder van hen heeft een harp en gouden schalen boordevol reukwerk (dit zijn de gebeden van de heiligen). En zij zingen een nieuw lied en ze zeggen: "Jij bent waardig de boekrol te nemen en haar zegels te openen, want jij werd geslacht en jij kocht ons voor God met jouw bloed uit elke stam en taal en volk en natie. En jij maakt hen voor onze God tot een koninkrijk en priesters, en ze zullen heersen op de aarde."
En ik zag en ik hoorde een geluid als van vele boodschappers rondom de troon en van de dieren en van de oudsten. En hun getal was tienduizendtallen van tienduizendtallen en duizendtallen van duizendtallen. En zij zeggen met een luide stem: "Het Lammetje dat geslacht is, is waardig in ontvangst te nemen de macht, de rijkdom en de wijsheid en de sterkte en de eer en de heerlijkheid en de zegen."
En elk schepsel wat in de hemel is en op de aarde en onder de aarde en op de zee en alles wat daarin is, hoorde ik zeggen: "Hem die op de troon zit en het Lammetje, zij de zegen en de eer en de heerlijkheid en de kracht, tot in de aeonen van de aeonen." En de vier dieren zeiden: "Amen!" De oudsten vallen neer en zij aanbidden.
Dat is het gedeelte van Openbaring 5. Daar hebben we best wel een hele kluis aan, denk ik, om dat te bespreken. En nogmaals: op sommige dingen ga ik al dieper in en op sommige wat minder, maar het visioen en het beeld staan er nu in elk geval.
De Symboliek van de Boekrol in de Hebreeuwse Profeten ↑ hoofdstukken
Dat vangt al zo aan: "Ik zag in de rechterhand van Hem die op de troon zit, een boekrol, van binnen en van achteren beschreven." Ja, de Openbaring wordt ook wel het sluitstuk van de profetie genoemd. Dat is niet alleen omdat het het laatste Bijbelboek is en daarmee de Bijbel afsluit, maar ook omdat het boek Openbaring een aaneenschakeling is van profetieën. Ik weet niet of iemand het ooit wel eens exact heeft vastgesteld – ik denk het niet, want het is heel lastig – maar ik denk dat er honderden schriftplaatsen uit het Oude Testament, uit de Hebreeuwse Bijbel, worden aangehaald.
Als je dan wilt weten wat dat voor een boekrol is, dan komt dat niet zomaar uit de lucht vallen. Dat vinden we ook al terug in het Oude Testament. Bijvoorbeeld in Ezechiël. In Ezechiël 2 staat: "En ik zag, en zie, een hand wordt naar mij uitgestrekt; en zie, daarin is een boekrol. En Hij spreidde die uit voor mijn gezicht; en zij is beschreven aan de voorkant en aan de achterkant; en daarop zijn klaagliederen geschreven, en gezucht, en weeklacht." Dat is dus de overeenkomst met de boekrol die we in Openbaring 5 vinden. Want als die geopend wordt – ik wees net even op het schema van die paarden – dan horen we klaagliederen, gezucht en weeklacht. Het woord "wee" wordt ook genoemd in verband met de oordelen die we vinden in de Openbaring.
Die boekrol bevat dus oordelen. Via oordelen wordt Israël, maar ook de volkerenwereld, onderworpen. Vergelijk daarbij Openbaring 10 vers 8 en 9, want dat is echt een letterlijke aanhaling van dit gedeelte uit Ezechiël. Ik had eigenlijk het hele gedeelte al in een overzichtje moeten laten zien, maar dan had ik ook Openbaring 10 erbij moeten nemen. Ik excuseer me ervoor dat ik dat niet doe. We hebben hier echt een Bijbelstudieonderwerp te pakken. Nu zeg ik niet dat dit normaal gesproken niet zo is als ik hier sta te spreken, maar dit is toch wel een onderwerp waarbij we goed bij de les moeten blijven. Ik denk dat jullie achteraf toch ook nog wel wat huiswerk hebben om dat eens te checken en na te gaan, na te zoeken en simpelweg gewoon eens na te lezen.
In Openbaring 10 wordt tegen Johannes gezegd: "Neem die boekrol en eet die op." Dat is precies wat we ook in het vervolg van Ezechiël lezen – volgens mij Ezechiël 2 vers 8 tot 3 vers 3 ongeveer – waar dit ook tot Ezechiël werd gezegd. Johannes overkomt dus hetzelfde als Ezechiël. Het is dan zoet voor het gehemelte, maar bitter voor de buik. Het zijn immers die klaagliederen, dat gezucht en die weeklacht, om het maar zo te zeggen. Dat ligt zwaar op de maag. Zo ervaar ik dat ook wel als ik de zegels en bazuinen in Openbaring lees. Maar toch, het dient Gods doel, dus het is zoet voor het gehemelte.
Het was een boekrol die van binnen en van achteren beschreven was. Eigenlijk van voren en van achteren, maar de voorkant is natuurlijk ingerold en verzegeld met zeven zegels. Ik liet net dat plaatje zien van die verzegelde boekrol. Het idee is natuurlijk – en dat weten we uit het vervolg van de Openbaring – dat telkens wanneer er een zegel geopend wordt, er een gedeelte van de boekrol geopend wordt. Dan moet er een volgende zegel geopend worden, en dan wordt er een volgend gedeelte van de boekrol geopend. Zo wordt die boekrol geleidelijk steeds verder geopend, totdat alle zegels verbroken zijn.
Een verzegeld boek in de Bijbel kun je simpelweg niet lezen. De profeet Jesaja zegt er bijvoorbeeld dit over (ik heb dit wel een beetje uit het verband gehaald, maar het gaat nu even over wat de Bijbel zegt over een verzegeld boek): "Zo werd het gezicht van dit alles voor u als de woorden van een verzegeld boek." Dit gaat over het Joodse volk dat blind is voor het Woord van God; verblind. Zij zien het niet en voor hen is het Woord, ook al is het open en kunnen ze het zelfs uit hun hoofd citeren, een verzegeld boek, want ze zien niet wat er werkelijk staat. Want een verzegeld boek is iets dat men aan iemand geeft die lezen kan, terwijl men zegt: "Lees dit eens." Maar hij antwoordt: "Ik kan niet, want het is verzegeld." Die zegels kunnen niet zomaar verbroken worden. Een verzegelde boekrol is dus een boekrol die niet te lezen is; hij kan niet geopend worden.
De boekrol is verzegeld met die zeven zegels. Ik heb dit al even aangehaald, dus daar ga ik snel weer verder. "En ik zag een sterke boodschapper" – of een engel, zoals de meeste vertalingen zeggen. Dat Griekse woord *aggelos* is in het Nederlands verhaspeld tot "engel". "Engel" is eigenlijk gewoon een leenwoord, maar het betekent zoiets als "boodschapper". Kijk, die boekrol is verzegeld. Er komt dus een boodschapper, zoals we die vele malen vinden in de Openbaring, die met een luide stem proclameert: "Wie is waardig de boekrol te openen, en haar zegels los te maken?" Die boekrol kan dus niet zomaar door iedereen geopend worden.
De Boekrol als Eigendomsakte en het Recht van Lossing (goël) ↑ hoofdstukken
En dat komt – ik loop een beetje op de muziek vooruit – omdat de boekrol een eigendomsakte is van het land. Ik zal het straks laten zien. En dan komen we op een begrip dat in de Hebreeuwse Bijbel een belangrijke rol speelt, en dus ook in het openen van die boekrol, namelijk het begrip lossing. Wie heeft recht op lossing? Ik kom er zo wel op terug wat dat nu precies is, lossing. Oftewel: wie is de rechtmatige eigenaar? Want de verzegelde boekrol gaat over het land Israël; het is een eigendomsakte van het land van Israël en diegene heeft het recht die boekrol te openen.
Laten we even naar Jeremia 32 gaan. Dat is ook een Hebreeuwse profeet die iets zegt over die lossing en hoe dat in zijn werk ging met zo'n boekrol. Chanameël, de zoon van mijn oom – de zoon van mijn oom is volgens mij mijn neef, maar... Chanameël, de zoon van mijn oom kwam overeenkomstig het woord van JAHWEH naar mij toe, en dat kwam hij. Ook hier ga ik natuurlijk aan allerlei details voorbij. Hij zei tegen mij: "Koop toch mijn akker." Het gaat hier dus ook over een stuk land. Ik had het net over het land Israël, dat is natuurlijk een stuk groter dan een akker, maar het ene representeert natuurlijk het ander. Het ene is een beeld van het andere. "Koop toch mijn akker die in Anathoth is, dat in het land van Benjamin is, want u hebt het recht van bezit en u hebt het recht van lossing."
Het begrip lossing is in het Hebreeuws de losser. Dus degene die gaat lossen – verlossen zeggen wij dan meestal. Maar degene die gaat lossen is de goël in het Hebreeuws. Ik lees nog even mee: "Koop hem voor uzelf." Toen wist ik dat dit het woord van JAHWEH was. Maar wat is nu die losser? Wat is die goël?
Nu we bij Openbaring 5 zijn, maak ik een uitstapje naar Jeremia 32, maar binnen dat uitstapje maak ik nu weer een uitstapje naar wat het begrip lossen precies inhoudt. Ik zei al: we doen wel een beetje studie vanmorgen. De goël is de naaste bloedverwant. Dit was voor het volk Israël allemaal bij de wet geregeld. Het is de naaste bloedverwant die het recht heeft om het verloren familiebezit terug te kopen, of los te kopen uit slavernij, of het recht te herstellen. Nou ja, er zijn nogal wat dingen, maar denk bij het recht herstellen bijvoorbeeld aan de bloedwreker. Ook het woord bloedwreker, zoals dat vertaald is in de Statenvertaling meen ik, is gewoon de vertaling van het woord goël.
Laat ik een vers uit Leviticus 25 lezen: "Wanneer uw broeder verarmd is en iets van zijn bezitting heeft moeten verkopen, bijvoorbeeld een akker, dan zal zijn naaste bloedverwant als losser optreden en hij zal loskopen wat zijn broeder heeft moeten verkopen." In Israël was het dus zo geregeld – en dat lees je dan ook ergens – omdat het land niet van het volk zelf was; het was van de Heer. Dus als zij iets verkochten, kon het daarna altijd terugkomen bij de oorspronkelijke eigenaar. Maar dat ging dan via de naaste bloedverwant, een losser die ook het recht had om op te treden als losser. Het is niet zomaar dat iedereen dat kon doen; dat kon alleen diegene die het naaste aan de familie verwant was.
Ik hoop dat jullie al een beetje – we hebben het over het boek Openbaring – dus ik hoop dat jullie ook een beetje denken van: wat betekent dat? Of dat jullie al een idee hebben van wat dat betekent, want dat is natuurlijk allemaal symboliek die wijst op iets veel groters.
Het Boek Ruth: Boaz als Uitbeelding van de Ultieme Losser ↑ hoofdstukken
Om dat te laten zien, wil ik jullie wijzen op de meest bekende losser in de Bijbel. Ik moet eigenlijk zeggen: de op één na bekendste losser in de Bijbel, want de bekendste is natuurlijk Christus. Maar voor mij is dat Boaz. We kennen allemaal, denk ik wel, het verhaal van Ruth. Als u het niet kent, dan leest u het vanmiddag even; het zijn maar vier hoofdstukken. In dat verhaal is er Naomi met haar man Elimelech — ik moet goed bij de les blijven met al die namen. Elimelech vertrekt naar het buitenland en daar krijgt Naomi te maken met het feit dat haar zonen trouwen met twee buitenlandse vrouwen. De ene heet Ruth en de ander is Orpah. Uiteindelijk overlijdt de man van Naomi en ook haar zonen overlijden.
Naomi besluit terug te keren en Ruth gaat dan met haar mee. Haar andere schoondochter, Orpah, denkt: ik keer terug naar mijn eigen land. We hebben daar vroeger misschien beter op gelet toen moeder voorlas uit de kinderbijbel, al wilde ik toen natuurlijk alleen maar over David en Goliath horen. Maar Orpah keert dus terug en uiteindelijk komen alleen Naomi en Ruth in het land aan. Ze zijn berooid en hun vermogen kwijt. Dan gaat Ruth op het land van ene Boaz werken. Deze Boaz blijkt een bloedverwant en een naaste familieleden te zijn. Om het even heel kort te zeggen: Ruth is hier een uitbeelding van het volk Israël in de verstrooiing, zogezegd alle zegeningen kwijt die zij hadden. Ze keren verarmd terug en dan is er dus die naaste bloedverwant, Boaz.
We zien dan het optreden van Boaz. De naam Boaz betekent 'in hem is kracht'. Boaz is natuurlijk een uitbeelding van Christus, want in Hem is kracht. Die kracht werd gedemonstreerd bij de aanvang van de gersteoogst, namelijk op de dag van de eerstelingsschoof. Dat was de dag dat de Heere Jezus Christus opstond. Dat is ook de dag waarop het optreden van Boaz begint, want hij vangt aan bij het begin van de gersteoogst. Dat wordt nadrukkelijk genoemd in het boek Ruth. Overigens moest de Goël, de losser die het bezit van de familie terug ging kopen, ook nog eens het vermogen hebben om dat te doen. Je kunt wel een naaste bloedverwant zijn, maar als je geen cent te makken hebt, dan kun je nog steeds dat land niet terugkopen. Maar Boaz, in hem was niet alleen kracht, hij was ook een vermogend man. Hij was dus in staat en vermogend om als Goël op te treden. Hij was een bloedverwant en hij had het recht op lossing. Boaz koopt dat verloren land terug voor Naomi en Ruth, dus voor hen die een uitbeelding zijn van Israël.
Boaz is een beeld van de Heere Jezus Christus; in Hem is kracht en Hij is vermogend. Hij is opgewekt uit de dood door God de Vader aan het begin van de gersteoogst, op de dag van de eerstelingsschoof. Hij is in staat om dat verloren land terug te kopen. En wat ook nog mooi is: hij verwerft zich Ruth tot bruid. Dit is natuurlijk een uitbeelding van het nieuwe gevolg waarin Israël de bruid is en de Heere de man. Dat huwelijk zal gesloten worden in de toekomst en dat vind je allemaal gesymboliseerd en beschreven in het boek Ruth. Enkele geslachten later wordt uit het huwelijk van Ruth en Boaz een zoon geboren, Obed, en die krijgt weer een zoon, en die krijgt een zoon... en dat is de geslachtslijn van David. Uiteindelijk wordt David daaruit geboren en natuurlijk later ook de Zoon van David. Dat is dezelfde geslachtslijn.
Dit wijst natuurlijk allemaal in beeld op de Heere Jezus Christus, want de Heere is de Losser. Ik heb hier één schriftplaats uit de Hebreeuwse Bijbel en ik laat er straks nog een paar zien: "Een kort ogenblik heb Ik jou verlaten" — zoals Ruth en Naomi in het buitenland waren, zoals Israël in de verstrooiing is — "een kort ogenblik heb Ik jou verlaten, maar met groot mededogen zal Ik jou bijeenroepen." Dat gebeurt via die 144.000 in de toekomst. "In een uitstorting van toorn heb Ik mijn aangezicht een ogenblik voor jou verborgen" — God spreekt hier tot Israël ter tuchtiging — "maar in eeuwigdurende of aeonische getrouwheid, voor de toekomende aeonen, ontferm Ik Mij over jou, zegt uw Losser, JAHWEH." De Goël, want dat is het woord dat hier wordt gebruikt, is de Heere, is JAHWEH.
Hier heeft u nog een paar plaatsen waar gesproken wordt over het feit dat de Heere de Losser is. Die laatste wordt door Paulus aangehaald in Romeinen 11 vers 26 en daar wordt het in het Grieks vertaald met de Uitredder: "De Uitredder zal uit Sion komen", enzovoorts. Dit is dus de Goël, de Losser. Als we dan een verzegeld boek hebben met een eigendomsakte, dan weten we meteen dat die geopend gaat worden door de Losser. Hij is de enige rechthebbende die die eigendomsakte mag openen. Dat is wat we in Openbaring beschreven vinden.
We gaan nog even terug naar Jeremia 32, waar we dat uitstapje naar maakten. Daar staat: "Dus kocht ik van Hanameël, de zoon van mijn oom, de akker die in Anathoth is. Ik woog voor hem het geld af: zeventien sikkel zilver." In de Bijbel is 17 de dag dat de Heere opstond. "Ik ondertekende de koopbrief en verzegelde die." Dit is dus de verzegelde koopbrief, de verzegelde boekrol. "En ik liet die door getuigen bevestigen dat ik het geld op mijn weegschaal had afgewogen. Ik nam de koopbrief die volgens het gebod en de verordeningen verzegeld was en de opengelaten brief." Er zijn dus twee brieven, maar dat laten we nu even rusten. "En ik gaf de koopbrief aan Baruch, de zoon van Neria, de zoon van Machseja, voor de ogen van Hanameël, de zoon van mijn oom, voor de ogen van de getuigen die de koopbrief hadden ondertekend en voor de ogen van alle Judeeërs die op het binnenplein van de wacht zaten." Dat is een hele officiële bedoeling.
Ik gaf Baruch voor hun ogen deze opdracht en zei: "Zo zegt JAHWEH van de legermachten, de God van Israël: Neem deze brieven, deze koopbrief, deze verzegelde en deze opengelaten brief, en doe ze in een aarden pot, zodat ze vele dagen bewaard zullen blijven." Dit is natuurlijk ook van toepassing op de verzegelde boekrol die we vinden in Openbaring 5. Die is vele dagen bewaard. Israël is nu Lo-Ammi, niet mijn volk. Het land is van JAHWEH, het land is van de Heere. Dat is ook wel interessant met alles wat daar nu plaatsvindt in het land. Want van wie is het land nu eigenlijk? Daar gaat het hele conflict over rond Israël, nauwer nog rond Jeruzalem en nog nauwer rond de plaats waar die tempel staat of heeft gestaan. Daar gaat het allemaal om. Maar het land is des Heeren, het is van de Heere. Hij heeft Israël eens uit dat land gezet en straks in de toekomst, wanneer Hij Zijn voeten zal zetten op de Olijfberg en het gelovig overblijfsel zal vluchten, is dat een vlucht buiten het land. Er zullen dan ook geen levende inwoners meer in het land zijn, want eerst zal men er nog uitgezet worden. Want het land is van Hem en alleen een gelovig Israël, een bekeerd Israël, heeft recht op dat land. Maar dat is weer een verhaal op zich. We gaan nu terug naar Openbaring 5.
Terug Naar Openbaring 5: de Leeuw uit Juda en het Lam ↑ hoofdstukken
We gaan wat sneller nu. We hebben de uitleg van de Goël gehad en ik denk dat we het plaatje nu aardig kunnen inkleuren. Niemand in de hemel, noch op de aarde, noch onder de aarde kon de boekrol openen of haar inkijken. En een van de oudsten zegt tegen mij—tja, wie zijn die oudsten ook alweer? Wel, dat is één van de vierentwintig oudsten. Een overblijfsel uit de oudsten, om het zo maar te zeggen, zeg ik met een knipoog. Die oudsten vinden we terug in hoofdstuk 4. Het zijn er vierentwintig, dat is twee keer twaalf. Ik zeg het heel kort en ga het niet verder toelichten, want anders zouden we een studie op zich moeten houden over iedereen die een rol heeft in dit verhaal. Maar zij zijn een beeld van het koningschap en het priesterschap van Israël. Daar hebben we net al iets over gelezen toen ik het hele hoofdstuk las; dat komen we diverse keren tegen in Openbaring. Israël is een volk van koningen en priesters—of liever: zal een volk zijn van koningen en priesters. Wanneer God Zijn Koninkrijk opricht over deze aarde, zal het een Israëlitisch Koninkrijk zijn. Het begint bij Israël, en Israël zal een volk van koningen en een koninkrijk van priesters zijn. Ze hebben ook een priesterlijke functie, wat wil zeggen: het woord uitdragen naar de andere volken.
Eén van de oudsten zei tegen mij: "Huil niet, zie, de Leeuw uit de stam van Juda overwint." De leeuw is natuurlijk de koning der dieren, dat weten wij allemaal sinds *The Lion King*, de film, de musical en weet ik veel wat nog meer. Maar het is ook zo: de leeuw is de koning. Daarbij is Juda natuurlijk de koningsstam. Hier gaat het dus over Degene die het recht heeft, het koningschap bezit en dus ook het recht op de troon heeft. Vandaar dat "de Leeuw uit de stam van Juda" een benaming en een titel van de Here Jezus Christus is. In Genesis 49 lees je al dat aan Juda de scepter, de koningsstaf, zou worden toevertrouwd. En daar komt die geslachtslijn waar we het net over hadden weer kijken: daar komt de Zoon van David uit voort. De Leeuw uit de stam van Juda overwint, de Wortel van David. Dat is mooi, want wij zouden zeggen dat het een boodschap van de Vader is. Als je de schriftplaats opzoekt waar dit aan refereert—want ook dit verwijst natuurlijk naar de bekende Bijbelteksten—dan staat er dat er een Twijg zal voortkomen uit de tronk, de afgehouwen tronk van Isaï. Een stamboom die is omgehakt, waar alleen nog een stronk van over is, maar daar zal een Twijg uit voortkomen: nieuw leven. Een Loot uit zijn wortels zal vrucht dragen; dat is een parallelle zin. Die wortels zullen een Twijg, een scheut, een Loot voortbrengen. Er zou dus iemand voortkomen uit die stamboom, uit de vervallen hut van David—dat is ook zo’n term. Die vervallen hut zou weer worden opgericht. Uit die afgehouwen tronk zou nieuw leven voortkomen, en natuurlijk is dat ook weer een verwijzing naar de Messias. Die Loot, die scheut, die Twijg zou vrucht dragen. Vandaar de Wortel van David: ergens bevindt Hij Zich in een stamboom die is afgehakt, maar uit die wortels zou de scheut voortkomen.
Hij overwint om de boekrol te openen en om haar zeven zegels los te maken. Hij heeft dus blijkbaar het recht om dat te doen. En waarom? Hij is de naaste bloedverwant die het recht heeft om dat te doen én Hij is daartoe in staat, oftewel: Hij is vermogend genoeg om het te doen. En ik zag in het midden van de troon en van de vier dieren die we hier vinden—dit vinden we ook in Openbaring 4, wat ik al zei: een visioen over een troon in de hemel met daaromheen vierentwintig tronen met vierentwintig oudsten. Zij zijn de uitbeelding van het koninkrijk van priesters, Israël, dat ook op de troon zal zitten en zal regeren over de volkeren. De vier dieren representeren deze hele schepping. Eigenlijk staat hier, als je dit woord in de interlineair opzoekt, een meervoud van "levende wezens". Dat wordt dan vertaald met "de vier dieren" als uitbeelding van de gehele schepping, maar daarvoor moet je weer in Genesis 9 zijn en daar ga ik nu echt niet meer naartoe.
We lezen verder: "Ik zag in het midden van de troon en van de vier dieren, en in het midden van de oudsten, een Lammetje staan als geslacht." Meestal zeggen we "een Lam staan als geslacht", maar hier staat echt een verkleinwoord: een Lammetje. Nu is een lam natuurlijk al klein, maar hier staat ook nog eens "Lammetje". We weten wie dat is. Net werd Hij nog de Leeuw van Juda genoemd, de Wortel van David, en hier is Hij weer het Lam, of het Lammetje, staande als geslacht. Paulus zegt het ook: "Ons Pascha, ons Paaslam, Christus, werd voor ons geslacht." Maar hier staat Degene die geslacht is. Een Lammetje, staande als geslacht; dat is de opgewekte Christus. Hij werd ooit geslacht, maar door de Vader opgewekt uit de doden, en vandaar dat Hij staat. Hij heeft zeven horens en zeven ogen, die de zeven geesten van God zijn die over de gehele aarde uitgezonden zijn. Dat is ook weer heel veel symboliek. Een horen spreekt in ieder geval van koningschap; er wordt gezalfd uit een horen. Ook in Openbaring 13, waar een laatste wereldrijk beschreven wordt, wordt gesproken over horens. Het spreekt van koningschap. Zeven horens en zeven ogen. Ogen spreken natuurlijk van zicht, van visie, van perspectief. Het Lammetje heeft zeven horens en zeven ogen als uitbeelding van Zijn koningschap en Zijn zicht, Zijn overzicht over de dingen. Die zeven geesten vinden we ook al in Openbaring 1, maar daar ga ik nu even aan voorbij. En Het kwam—het is natuurlijk het Lammetje—en heeft de boekrol genomen uit de rechterhand van Hem die op de troon zit. Het Lammetje heeft de boekrol, de verzegelde boekrol, genomen uit de rechterhand van Hem die op de troon zit.
De Lofzang: het Lam Koopt een Koninkrijk van Priesters ↑ hoofdstukken
En toen het Lammetje de boekrol in ontvangst nam, vielen de vier dieren en de vierentwintig oudsten voor het Lammetje neer. Nogmaals: de levende schepping en Israël, uitgebeeld door de vier dieren en de vierentwintig oudsten. Ieder van hen heeft een harp en gouden schalen boordevol reukwerk. Dit zijn de gebeden van de heiligen. Dit hoef ik dus eigenlijk niet uit te leggen, want de verklaring staat er direct achter: het zijn de gebeden van de heiligen.
Tegelijkertijd is het natuurlijk weer een verwijzing naar het reukoffer. In het Oude Testament, in de tabernakel, stond een reukofferaltaar. Als ik nu een studie zou geven over het reukofferaltaar, dan zou ik Openbaring 5 aanhalen om te laten zien dat het reukoffer symbool staat voor de gebeden van de heiligen. Dat is in ieder geval de betekenis van die dingen. Hier wordt gesproken over gebeden van heiligen rondom die troon, en we zullen straks wel zien dat het een gebed is voor de komst van het Koninkrijk. Dat is hier namelijk aanstaande, dus dat gebed wordt dan ook verhoord.
Zij zingen een nieuw lied en die vierentwintig oudsten en de vier dieren zeggen tot het Lammetje, dat daar staat als geslacht: "Jij bent waardig de boekrol te nemen." Hij is immers de Losser, de Goël, die het recht heeft om de zegels te openen. "Want jij bent geslacht en jij koopt ons voor God met jouw bloed uit elke stam, taal, volk en natie." Hier staat dus: "Jij kocht ons." Of "U kocht ons", zoals de meeste vertalingen zeggen, maar die beleefdheidsvorm kennen we in heel veel talen niet. In het Nederlands wel, maar hier gaat het om het Lammetje, de Heer Jezus Christus, de Messias, die ons kocht.
Dit gaat hier specifiek over Israël, een volk van koningen en priesters, zoals we in het volgende vers zullen zien. Maar Hij kocht natuurlijk de hele schepping. In 1 Timotheüs 2 vers 6 lezen we dat Hij Zichzelf gegeven heeft tot een losprijs voor allen. Daarmee heeft Hij allen gekocht en betaald. Maar nogmaals: hier gaat het specifiek over Israël, de zeven zegels en de zeven bazuinen over de bevolkingen. Paulus mocht bekendmaken dat Hij de losprijs heeft betaald voor allen, want Hij was waardig. Hij is geslacht en door God opgewekt, en daarmee heeft Hij Israël gekocht, maar uiteindelijk elk mens.
"Voor God met jouw bloed uit elke stam, taal, volk en natie. En jij maakt hen..." Kijk, die vierentwintig oudsten zijn aan het woord. Ze zeggen eerst "ons", als representanten van Israël. En nu volgt: "Jij maakt hen" — wijzend op het hele volk — "tot een koninkrijk en priesters. En zij zullen heersen op de aarde." Hier wordt dus gesproken over de loskoping, de lossing van het volk Israël. Daar spreekt die verzegelde boekrol van. Er is er maar één die die boekrol mag openen: de Goël. Dat is de Losser, de Heer Jezus Christus.
Het koninkrijk van priesters wordt al in het Oude Testament genoemd. Zelfs in de boeken van Mozes wordt al gezegd dat God zegt: "Jullie zijn Mij een eigendom uit alle volken." Dat wordt tot Israël gezegd. Een verworven volk, een eigendom uit alle volken, een volk van koningen en priesters. Een koninkrijk van priesters dus. Israël zal een koninkrijk van priesters zijn. Als het dus gaat over koningen en priesters of over een koninkrijk van priesters, dan moeten wij niet denken dat het over ons gaat. Dit gaat over Israël; daar wordt specifiek in de boek Openbaring over gesproken.
En zij zullen heersen op de aarde. Israël zal een Israëlitisch koninkrijk zijn. Dat vinden we zo vaak beschreven in het Oude Testament, in de Hebreeuwse Bijbel. Ik vind een van de mooiste voorbeelden misschien wel dat uit Daniël 2, met het beeld van Nebukadnezar. Dat beeld met een hoofd van goud en een borst van zilver, koper, ijzer en leem. Dan wordt er vanaf een berg een steen afgerold. Die steen verpulvert dat beeld aan de voeten, waardoor het hele beeld wordt vergruisd. Dan lees je dat die steen, van een heel ander materiaal dan het goud, zilver, ijzer en koper, het beeld verpulvert en de hele aarde vult. Dat is een uitbeelding van het Koninkrijk; een Israëlitisch koninkrijk dat door de Messias via Israël gevestigd zal worden over heel deze wereld, over heel deze aarde.
Israël zal niet alleen een koninkrijk zijn, maar ook een priesterlijke functie hebben. Denk maar aan die 144.000 die het Evangelie van het Koninkrijk gaan prediken: 12.000 uit elke stam van Israël, twaalf keer 12.000. En wij? Wij worden weggerukt tot de ontmoeting met de Heer in de lucht en ontvangen een hemelse positie. Wij zijn met Christus gezet in de hemel en zullen vanuit die positie met Hem heersen.
Wereldwijde Aanbidding Door Engelen en de Schepping ↑ hoofdstukken
En ik zag en ik hoorde een geluid als van vele boodschappers rondom de troon, en van de dieren en van de oudsten. Het getal was tienduizendtallen van tienduizendtallen en duizendtallen van duizendtallen. Ik struikelde er net al even over, maar dat zijn er dus heel veel. Ik heb het uitgerekend: het is honderd miljoen. Tienduizendtallen van tienduizendtallen, en bij de duizendtallen van duizendtallen kom je op een miljoen, maar er staan ook nog meervouden bij die duizendtallen. Het zijn er dus nogal wat; vele boodschappers, vele engelen rondom de troon.
Zij zeggen met luide stem: "Het Lammetje dat geslacht is, is waardig in ontvangst te nemen de macht, de rijkdom, de wijsheid, de sterkte, de eer, de heerlijkheid en de zegen." Hij, het Lammetje, het Lam dat staat, de opgewekte Christus, is waardig om dat koninkrijk in ontvangst te nemen. Hij is de Rechthebbende op de troon en Hij is ook degene die de zegels mag verbreken en aan wie het eigendom van het land toebehoort.
En elk schepsel dat in de hemel is, op de aarde, onder de aarde, op de zee en alles wat daarin is, hoorde ik zeggen: "Hem die op de troon zit en het Lammetje, zij de zegen en de eer en de heerlijkheid en de kracht, tot in de aeonen van de aeonen." Dat zijn dus de tijdperken die eraan komen: eerst de aeonen, de duizend jaren, en daarna de aeon van de aeonen, het tijdperk van de nieuwe hemel en de nieuwe aarde.
Ik wil even met jullie kijken naar vers 12 en 13. De gangbare lezing is dat al die schepselen dit gaan zeggen: "Hem die op de troon zit en het Lammetje zij de zegen en de heerlijkheid en de kracht tot in de eeuwen van de eeuwen." Maar er is een alternatieve lezing die je in een aantal handschriften of vertalingen vindt. Daarin staat: "Het Lammetje dat geslacht is, is waardig in ontvangst te nemen de macht, de rijkdom, de wijsheid, de sterkte, de heerlijkheid en de zegen, en elk schepsel wat in de hemel en op de aarde en onder de aarde en op de zee en alles wat daarin is." En dan volgt: "En ik hoorde zeggen..." In die lezing zegt niet elk schepsel die woorden, maar behoort elk schepsel in de hemel, op de aarde, onder de aarde en op de zee Hem toe. Je zou kunnen zeggen dat het allebei waar is natuurlijk, want alles behoort Hem toe.
Hij heeft ons losgekocht. In de mond van de vierentwintig oudsten is dat een beschrijving van het loskopen van Israël, want daar gaat het hier over in dit hoofdstuk. Maar uiteindelijk is Hij degene die iedereen gekocht en betaald heeft; Hij heeft de losprijs betaald voor allen. Als dit te snel ging, dan moeten we dat maar eens nazoeken of op een later tijdstip de PowerPoint nog even doornemen met die twee lezingen naast elkaar. Ik had ze eigenlijk naast elkaar moeten zetten op de dia, dat was handiger geweest, maar dat bedenk ik nu pas. Dat is te laat, dus doe dat thuis even als je er nog eens naar wilt kijken.
De vier dieren zeiden "Amen", en de oudsten vallen neer en zij aanbidden. Dat is ook mijn laatste dia. Daarmee heb ik dit hoofdstuk toch net binnen het uur besproken. Dat was ook een beetje mijn doel, al weet je natuurlijk nooit of dat lukt. Ik heb bepaalde dingen niet onbesproken gelaten, maar ik ben er wel snel aan voorbijgegaan omdat ik met name wilde inzoomen op de verzegeling van die boekrol. Waarom een boekrol? Waarom die verzegeling? We hebben het vaak over het openen van de zegels, maar waarom ligt daar die verzegelde boekrol? Dat gaat over de eigendomsakte van het land Israël, waarvan er maar Eén is die deze mag openen. Hij is de Losser van Zijn volk, zoals Boaz de losser was van Naomi en Ruth en waardoor hij ook zijn bruid verwierf. Hier wilde ik het bij laten voor deze ochtend.