Dit is een beroemd en berucht gedeelte wat o.a. spreekt over het dragen van een hoofddeksel (of niet). Maar voordat Paulus hierop ingaat, onderwijst hij eerst hoe de volgorde in de schepping is en hoe God die gesteld heeft: God, Christus, man, vrouw. De eerdere is het hoofd van de volgende. Deze dingen zijn onbekend in de wereld, maar ook in religie.
📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst
“Want wat je namelijk doet wanneer je als man bidt of profeteert met iets op je hoofd, is daarmee uitdrukken dat het hoofd bedekt is. En dat is een schande, omdat je daarmee in beeld, in type, Christus bedekt.”
⏱️ Hoofdstukindeling van deze studie:
Introductie en de Overgeleverde Scheppingsorde ↑ hoofdstukken
Hallo beste vrienden. Ik ben vorige keer begonnen in 1 Korinthe 11. De eerste twee verzen heb ik daar besproken en dat betekent dat ik nu vanaf vers 3 verder ga. Dit is een hoofdstuk dat beroemd is, of moet ik zeggen berucht. Bij mij staat er boven in de Statenvertaling: 'De vrouwen in de gemeente'. Dit gaat ook over het — nou ja, zo vat men het op tenminste — het hoedje. De kerken waar de vrouwen hoeden dragen in de kerkdiensten, die baseren dat onder andere op dit hoofdstuk. Ik meen dat er ook Vergaderingen van Gelovigen zijn, ook zo’n genootschap, waar ze dat ook doen.
Nou, daar komen we dus nog op. Eerst maar eens gewoon bij het begin van het betoog beginnen. Vorige keer heb ik vers 2 gelezen en besproken. Er staat dat Paulus zegt: 'Nu, ik prijs jullie, dat jullie je alles van mij hebben herinnerd, en dat jullie de overleveringen vasthouden, zoals ik ze aan jullie overlever.' Paulus had hen dingen overgeleverd en dat slaat natuurlijk ook op het voorgaande vers wat ik vorige keer besproken heb, maar ook op het nu volgende.
Paulus had hen dingen overgeleverd ook met betrekking tot rangorde en volgorde in de schepping. En ja, ik moet u waarschuwen: die dingen zijn niet zoals men daar anno 2021 naar kijkt. Laat ik het maar zo zeggen: het is niet genderneutraal. Maar dat doet er niet toe. Want ook die genderneutraliteit en die hele hype eromheen, dat is zo vergankelijk als het maar kan. Zoals met elke hype overigens. Dus dat zal ook alweer ophouden, in ieder geval in de toekomende aeon, denk ik zo.
Maar dit zijn dingen die basaal zijn en die zijn vastgelegd door God in Zijn scheppingen, zo geordend. Daarop staan ze ook vast en zijn ze ook gewoon zo. Net zoals wanneer je geboren wordt, je een identiteit hebt. Dan zijn er twee smaken: je bent een man of je bent een vrouw.
De Goddelijke Rangorde en de Betekenis van het Woord 'hoofd' ↑ hoofdstukken
Paulus zegt: "Maar ik wil dat jullie dit weten." Het hoofd van iedere man is Christus, het hoofd van de vrouw is de man, en het hoofd van Christus is God. Dit gaat dus over rangorde en volgorde. Het begint bij God, vervolgens Christus, vervolgens de man, en vervolgens de vrouw.
Letterlijk staat er: "Ik wil echter dat jullie weten, dat jullie waarnemen, dat van elke man het hoofd de Christus is; echter van de vrouw is de man het hoofd — dus het 'man-hoofd' van de vrouw — en echter van de Christus, dus het hoofd van de Christus, dat is God." Dan ben je dus helemaal bij de oorsprong: God, Christus, man, vrouw. Dat is de volgorde en tevens ook de rangorde.
Wat Paulus in dit hoofdstuk doet, is het woord "hoofd" nogal eens gebruiken. De ene keer is dat ons fysieke hoofd, zoals we allemaal een hoofd op ons lichaam hebben. De andere keren wordt het echter gebruikt voor datgene wat het hoofd representeert. In het geval van iedere man is dat Christus. Het hoofd van de man is Christus, maar het hoofd van de vrouw is de man. Dus ook ons fysieke hoofd representeert — laat ik het zo zeggen — het fysieke hoofd van de vrouw representeert de man. En het hoofd van Christus is God.
Daar komen we vanzelf op als we de volgende verzen lezen. Ik zal daarop wijzen wanneer dat woord "hoofd" telkens wordt gebruikt. Dus: God, Christus, man, vrouw.
Waarom een Biddende Man Zijn Hoofd Niet Mag Bedekken ↑ hoofdstukken
Iedere man die bidt of profeteert met iets op zijn hoofd, maakt zijn hoofd te schande. Het opvallende in dit hoofdstuk is – tenminste, het opvallende aan hoe men met dit hoofdstuk omgaat – dat het altijd gaat over de vrouw die een hoedje zou opzetten. Maar hier staat juist dat een man, iedere man die bidt of profeteert met iets op zijn hoofd, zijn hoofd te schande maakt. Hier moet de man dus juist iets afzetten wanneer hij bidt of profeteert.
Iedere man die bidt of profeteert met iets op zijn hoofd, elke man biddende of profeterende, "neerwaarts van hoofd" – dus met iets op het hoofd – maakt het hoofd van hem te schande. Maar wie is het hoofd van de man? Daarvoor gaan we even een vers terug: "Het hoofd van iedere man is Christus," zei Paulus.
Dus iedere man die bidt of profeteert met iets op zijn hoofd – fysiek dus, een hoofdbedekking – maakt zijn hoofd te schande. Daarmee maakt hij Christus te schande. Want wat je namelijk doet wanneer je als man bidt of profeteert met iets op je hoofd, is daarmee uitdrukken dat het hoofd bedekt is. En dat is een schande, omdat je daarmee in beeld, in type, Christus bedekt.
De Sluier van Mozes en de Symptomatische Joodse Gebedspraktijk ↑ hoofdstukken
En Paulus gaat in 2 Korinther 3 verder op dit item. Nu kan ik dat niet heel uitgebreid doen; dat doen we nog wel eens als we 2 Korinther 3 bespreken. Maar daar zegt Paulus dat wij, die een hoop hebben, veel vrijmoedigheid gebruiken en niet zijn zoals Mozes, die een bedekking over zijn gezicht plaatste, opdat de zonen van Israël niet aandachtig zouden kijken naar het einde van dat wat tenietgedaan wordt.
Ik aarzel om erop in te gaan en ik ga het ook niet doen, want dit wordt nogal eens misbegrepen. Maar hier gaat het over Mozes die van de berg afkwam; zijn gezicht straalde. Mozes is een uitbeelding van Christus met een gezicht dat straalt. Dat is een uitbeelding van de verheerlijkte Christus, van de Opgewekte. Maar Mozes plaatste een bedekking over zijn gezicht, zodat de Israëlieten niet zagen dat het stralen ook weer ophield. Maar hun gedachten werden versteend en verhard, want tot op de dag van vandaag blijft dezelfde bedekking over de voorlezing van het oude verbond liggen, zonder dat de bedekking weggenomen wordt, omdat zij alleen in Christus tenietgedaan wordt. Maar tot vandaag ligt er, zodra Mozes voorgelezen wordt, een bedekking over hun hart.
Die bedekking die Mozes over zijn gezicht legde, is dus ook een uitbeelding van de bedekking van het hart van het Joodse volk. Hun gedachten zijn versteend en tot de dag van vandaag blijft diezelfde bedekking over de voorlezing van het oude verbond liggen. Het oude verbond is namelijk een bedekking, zodat zij het nieuwe niet kunnen zien.
Wat ook bijzonder is in dit verband – ik heb er een plaatje van opgezocht – is dat Joodse mannen die bidden juist wel hun hoofd bedekken. In de synagoge schijnt dat ook te gebeuren. Dit is een soort sluier die de man op het plaatje om heeft, maar we kennen natuurlijk ook de beelden van de chassidische Joden met die zwarte hoeden bij de Klaagmuur. Dit is overigens ook bij de Klaagmuur, dat zie je op de achtergrond. Die Joodse mannen met die hoeden, die chassidische Joden, doen een bedekking op hun hoofd juist als zij bidden bij die Klaagmuur. En de keppeltjes kennen we natuurlijk ook. Dat is ook een beeld van de man die zijn hoofd bedekt.
Paulus zegt juist in 1 Korinther 11 vers 4 dat iedere man die bidt of profeteert met iets op zijn hoofd, zijn hoofd – namelijk Christus – te schande maakt. Want daarmee bedek je Christus. Hoe zeg ik dat... ja, hoe demonstratief is het? Ik zoek het goede woord, misschien is dit niet helemaal het juiste woord, maar jullie begrijpen me wel: hoe symptomatisch is dit? Hoe demonstratief is dit? Dat Joodse mannen hun hoofd bedekken, terwijl Paulus zegt dat de man zijn hoofd juist niet zou moeten bedekken. De man die het hoofd, namelijk Christus, erkent, zou zijn hoofd niet moeten bedekken als hij bidt of profeteert. Want daarmee maakt hij zijn hoofd, namelijk Christus, te schande.
Het is juist het Joodse volk dat een bedekking over hun hart heeft bij het lezen van het oude verbond, zodat zij daar het nieuwe niet in zien. Zij hebben een bedekking over hun hart en zij kennen en herkennen Christus daarin niet, hun eigen Messias. Hoe symptomatisch en demonstratief is het dan dat zij juist wel een bedekking op hun hoofd doen als zij bidden? Want zij kennen Christus niet, dus vandaar dat ze dat dan ook doen. Dat is toch wel heel bijzonder, dat dat blijkbaar zo werkt.
Het volgende vers gaat over de vrouw en daar kom ik een volgende keer op terug. Graag tot dan!