8. 1 Korinthe 1:17 – Paulus’ evangelie, geen rituelen en wijsheid van woorden

Paulus sluit zijn onderwerp over de doop af met de mededeling dat hij niet gezonden was om te dopen, maar om het goede bericht te brengen. Óók niet met wijsheid van woorden. De wijsheid van de wereld is het onderwerp van de volgende verzen. Paulus heeft het in dit vers al over wat hij later samenvat als: Joden zoeken tekenen en Grieken zoeken wijsheid (:22).

 

 

📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst

Samenvatting: Paulus benadrukt dat hij specifiek is afgevaardigd om het evangelie te verkondigen en niet om te dopen. Zijn apostelschap aan de natiën verschilt wezenlijk van de zendingsopdracht van de twaalf apostelen aan Israël. In Paulus' prediking spelen Joodse rituelen en Griekse menselijke wijsheid of retoriek geen rol, omdat deze een aanstoot vormen. Het fundament is uitsluitend het kruis van Christus, aangezien menselijke toevoegingen of retoriek dit kruis leeg en ijdel zouden maken.

Besproken Schriftgedeelten: 1 Korinthe 1:17, 1 Korinthe 1:22, 1 Korinthe 2:2, Mattheüs 28, Marcus 16, Romeinen 11

“Christus vaardigt mij niet af om te dopen, maar om te evangeliseren, om het goede bericht te brengen. Niet met wijsheid van woorden, opdat niet het kruis van Christus leeg gemaakt zal worden.”

Paulus Is Niet Gezonden Om te Dopen, maar Om te Evangeliseren ↑ hoofdstukken

Goedemorgen allemaal. We zijn nog steeds in de eerste Korinthebrief, in het eerste hoofdstuk. Paulus had het in de voorgaande verzen – die ik gisteren in mijn video heb besproken – over de waterdoop. En ja, ik gaf gisteren ook al aan dat hij er vrij laconiek in is. Hij lijkt zich nog net te kunnen herinneren wie hij gedoopt had.

En dan zegt hij hier in vers 17: "Want Christus vaardigt mij niet af om te dopen." Hij stuurt mij niet om te dopen, Hij zendt mij niet om te dopen, maar om het goede bericht te brengen. Dat is één woord; we kennen dat wel, dat is het woord evangeliseren. Hij geeft aan om het evangelie te verkondigen, maar dat ene woord was al voldoende geweest, want we weten allemaal wat evangeliseren is: dat is het goede bericht brengen.

Christus vaardigt mij niet af om te dopen, maar om te evangeliseren, om het goede bericht te brengen. Niet met wijsheid van woorden, opdat niet het kruis van Christus leeg gemaakt zal worden. Wat Paulus hier zegt, gaat over zijn apostelschap. Hij was een apostel en dat woord 'afvaardigen' is ook een werkwoord dat afgeleid is van het zelfstandige naamwoord 'apostolos' in het Grieks. En Paulus zegt: "Ik ben niet afgevaardigd... Christus vaardigt mij niet af om te dopen, maar om te evangeliseren."

Het Verschil Tussen Paulus' Apostelschap en de Zendingsopdracht van de Twaalf ↑ hoofdstukken

Kijk, wat we moeten zien als we het Nieuwe Testament juist willen lezen, is dat Paulus geen Jood was die, zoals Petrus en Johannes van de twaalf, gezonden was tot Israël. Maar ook — dat lezen we aan het einde van de evangeliën — zij werden gezonden tot de natiën om hen tot discipelen te maken. Dat is de grote zendingsopdracht die natuurlijk nooit vervuld is, maar in de toekomst alsnog vervuld zal worden.

De inhoud van die zendingsopdracht, om dat maar even zo te noemen, vinden we bijvoorbeeld aan het einde van Matthäus 28 of Marcus 16. Daar worden de twaalf gezonden als gelovige Joden tot de natiën om hen tot discipelen te maken. In de toekomst zal die opdracht alsnog vervuld worden wanneer Israël, de twaalf stammen, tot de natiën gaat. Dan zijn het de 12 x 12.000, de 144.000, die alle natiën tot discipelen zullen maken en de wereld zullen onderwerpen; zij zullen het koninkrijk vestigen door de prediking van het evangelie.

Maar Paulus was niet zoals de twaalf een Jood die tot de natiën werd gezonden. Hij was als apostel een heiden. Dat wil zeggen: uit de natiën. Hij was apostel van de natiën en hij werd tot alle natiën gezonden zonder onderscheid. Dat was zijn apostelschap en het doel, zo zegt hij zelf in Romeinen 11 met betrekking tot Israël, was om hen tot jaloersheid te verwekken. Paulus werd dus gezonden met een boodschap tot alle natiën zonder onderscheid. Daarbij was geen speciaal onderscheid voor Israël als natie, maar hij ging tot de natiën zonder onderscheid met het doel hen die uit Israël zijn tot jaloersheid te wekken en enigen uit hen te behouden. Dat zegt hij in Romeinen 11. Ik weet het vers niet uit mijn hoofd, maar dat is ergens tussen vers 15 en 18, meen ik zo ongeveer. Maar iedereen die dat wil vinden, kan dat ook wel vinden.

Christus vaardigt mij niet af om te dopen, want dat was een Israëlitische en Joodse aangelegenheid, die doop. Maar om te evangeliseren, zegt hij dan. In de bediening van Paulus spelen rituelen dus geen rol. Hij zegt: "Christus vaardigt mij niet af om te dopen, maar om te evangeliseren." En dan zegt hij: "Niet met wijsheid van woorden, opdat niet het kruis van Christus leeg gemaakt zal worden." Of leeg of ijdel gemaakt, zeggen andere vertalingen. Bij dit vers zou je op het eerste gezicht een beetje de indruk kunnen krijgen dat Paulus opeens switcht naar een ander onderwerp: van de doop naar wijsheid van woorden. Maar wat hij hier in dit hoofdstuk uiteenzet, is...

Het Kruis van Christus: een Aanstoot voor Joodse Rituelen en Griekse Wijsheid ↑ hoofdstukken

Dat zegt hij bijvoorbeeld in vers 22. Hij zegt: Joden zoeken tekenen en rituelen, en Grieken zoeken wijsheid. Maar hier in dit vers vind je die beide dingen terug.

Een ritueel: de doop. Paulus zegt dat Christus hem niet afvaardigt om te dopen, maar om te evangeliseren. En dat is voor de Joden een aanstoot. Ook dat komt in dit hoofdstuk ter sprake. Maar hij zegt er meteen achteraan: niet met wijsheid van woorden, opdat niet het kruis van Christus leeggemaakt zal worden. Dat is weer een aanstoot voor de Griek, want de Grieken zoeken wijsheid. De Griekse wereld was in die tijd de niet-Joodse wereld, maar ook de beschaving van die tijd. Joden en Grieken, zo kon je de mensheid toen ongeveer onderverdelen.

Paulus zegt dus: Christus vaardigt mij niet af om te dopen. In de prediking van Paulus spelen rituelen geen rol. En als de doop al een rol speelt, dan is het een geestelijke doop. Daar heb ik het gisteren in mijn video over gehad, dus dat ga ik niet herhalen. Hij zegt dat hij er is om te evangeliseren, en niet met wijsheid van woorden, opdat niet het kruis van Christus ijdel of leeg gemaakt zou worden.

Dat is een aanstoot, een struikelblok voor de Griek, want de Grieken zoeken wijsheid. De Griekse filosofie is tot in onze dagen bekend, en Griekse wijsgeren zoals Plato hebben een grote invloed gehad op onze huidige cultuur, de manier van denken en de filosofie zoals we die nog steeds kennen. Maar Paulus zegt dat hij het goede bericht bracht, maar niet met wijsheid van woorden, omdat anders het kruis van Christus leeggemaakt zou worden.

Hij zegt later in hoofdstuk 2, in het tweede vers: "Ik heb mij voorgenomen niets onder u te weten dan Jezus Christus, en Die gekruisigd." Over dat woord van het kruis gaan de volgende verzen. Dat is voor de Joden een struikelblok, een ergernis, want er komen geen rituelen aan te pas en er komen geen werken van de mens zelf aan te pas. Het blaast juist alles wat van de mens is omver: zowel die rituelen en de werken van de mens, als de zogenaamde wijsheid van de mens.

En dat is het onderwerp: die wijsheid van de wereld. Dat is het thema in de volgende verzen en daar gaat Paulus dus verder over spreken. Maar Paulus kwam met een bericht, het goede bericht van het evangelie, niet met wijsheid van woorden.

Het Gevaar van Menselijke Retoriek Tegenover de Vastigheid van Gods Woord ↑ hoofdstukken

Ik weet niet of u dat zelf ook weleens heeft meegemaakt, maar ik heb dat zelf al ervaren wanneer ik naar samenkomsten ging: daar werd de boodschap heel erg op het gevoel en met een goede retoriek gebracht. Ik had ook altijd het idee dat dat de bedoeling was. Maar Paulus zegt: "Ik kwam helemaal niet met retoriek." Paulus speelde niet op het gevoel; Paulus predikte het Woord.

Ik heb het vaak gehad — en ik spreek dan echt even uit eigen ervaring — dat je op zondagochtend in de samenkomst zat en dat iedereen na afloop zei: "Dat was mooi gesproken." Maar dat was dan vaak erg op het gevoel gespeeld, gebracht met wijsheid van woorden. Op zondag zat je daar bij wijze van spreken helemaal vol van, maar op maandag begon je het al kwijt te raken en op dinsdag was je het al kwijt.

Maar als je bouwt op het Woord van God, dan is dat niet alleen voor de zondag en nog een beetje voor de maandag wellicht. Dan heb je vastigheid. Daar heeft Paulus het ook over in deze verzen. Hij kwam niet met wijsheid van woorden. Hij zegt sterker nog: "Als ik dat wel zou doen, als ik met retoriek zou komen, dan zou ik het kruis van Christus leeg maken." Ijdel maken.

De volgende keer ga ik daarmee verder, over die wijsheid van de wereld en die wijsheid van God. Want dat zijn schitterende woorden en het is geweldig om daar ook eens het vergrootglas op te leggen. Ik hoop dat jullie er dan weer bij zijn. Tot dan!