24. 1 Korinthe 2:16 – wij hebben het denken van Christus

We hebben Gods geest ontvangen om te mogen verstaan wat Hij tot ons spreekt. Dat is de waarheid en we zouden gericht zijn op het vinden van die waarheid. Veel van wat we in religie vinden is daar helemaal niet op gericht. Het woord wordt misbruikt als opstapje tot een preek en voor eigen leerstellingen. Ook gebed bestaat vaak uit het adviseren van God, wat Hij zou moeten doen. De geestelijke mens heeft het denken van Christus en zoekt slechts: de waarheid en niets dan de waarheid.

 

 

📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst

Samenvatting: Deze studie behandelt de afsluiting van 1 Korintiërs 2, waarin Paulus benadrukt dat gelovigen het denken van Christus hebben ontvangen. De mens kan God niets leren of adviseren, wat wordt onderstreept met verwijzingen naar Jesaja 40 en Romeinen 11. In plaats daarvan schenkt God Zijn Geest, zodat de mens Zijn instructies en genade kan begrijpen. Dit denken van Christus is bij uitstek verborgen geweest en nu geopenbaard via de bediening en brieven van de apostel Paulus. Door geestelijk georiënteerd te zijn, kunnen gelovigen Gods ondoorgrondelijke wegen leren kennen en verstaan.

Besproken Schriftgedeelten: 1 Korinthe 2, Romeinen 11, Romeinen 11:34, Jesaja 40, Romeinen 8, Romeinen 8:9-11, Galaten 1, 1 Korinthe 3

“God geeft ons Zijn Geest, zodat wij de dingen van Zijn Woord zouden verstaan.”

De Geest Onderzoekt de Diepten van God ↑ hoofdstukken

Hallo beste kijkers. We kijken naar het laatste vers van 1 Korintiërs 2. Het laatste vers van dit hoofdstuk natuurlijk, we zijn nog lang niet aan het einde van de brief. Het is nogal een lange brief, maar wel een hele mooie brief. Je moet niet altijd teveel aandacht geven aan die hoofdstukindeling, maar hier sluit Paulus wel een betoog af. Dat zie je ook, want hij zegt: "Want wie kende het denken van de Heer, dat Hem zal instrueren? Maar wij hebben het denken van Christus."

Dat "want" slaat natuurlijk op het voorgaande. Paulus had betoogd – ik heb hier een Bijbel naast me staan, dus ik pik er even een paar dingen uit – in vers 10 al over de verborgen wijsheid van God aan het begin van het hoofdstuk. Daar zegt hij dat God ons dat geopenbaard heeft door Zijn Geest, want de Geest onderzoekt alle dingen, ook de diepte van God. Wij hebben niet de geest van de wereld ontvangen, maar de Geest die uit God is, opdat wij de dingen zouden weten die God ons in genade gegeven heeft.

Ook zegt hij dat we het geestelijke met het geestelijke zouden samenvoegen of vergelijken, en dat de zielse mens de dingen die van de Geest van God zijn niet begrijpt, want die zijn hem dwaasheid. Maar de geestelijke mens onderzoekt en beoordeelt kritisch alle dingen. Dan zegt hij in dit vers: "Wie kende het denken van de Heer, dat Hem zal instrueren?" Dit is een aanhaling uit Jesaja 40. We vinden dit trouwens ook in bekende verzen in Romeinen 11.

Maar eerst even dit: wie kende het denken van de Heer, dat hij Hem zal instrueren? Het is een retorische vraag aan de mens: wie kende het denken van de Heer, dat hij Hem zou instrueren? Dat de mens God zou instrueren, namelijk. Maar hier gaat het over het denken. Waar Paulus tot nu toe elke keer over gesproken heeft, is over de Geest en dat wij de Geest van God ontvangen hebben, zodat we geestelijke dingen met geestelijke woorden zouden vergelijken en zouden beoordelen, en dat we door Gods Geest de dingen kritisch kunnen beoordelen.

Het geestelijke heeft dus alles met het denken te maken. God geeft ons Zijn Geest, zodat wij de dingen van Zijn Woord zouden verstaan. Wie kende het denken van de Heer, dat hij Hem zal instrueren? Nou, dan ga ik naar... dat gaat niet goed, ik dacht dat ik het ingeprogrammeerd had, maar dan moet je het wel goed doen. Ja, daar dus.

Gods Ondoorgrondelijke Wegen (romeinen 11) ↑ hoofdstukken

Romeinen 11 vers 34, kijk, hier staat ongeveer hetzelfde: "Want wie kende het denken van de Heer? Of wie werd Zijn adviseur?" Dit wat Paulus hier zegt, is onderdeel van de lofzang die een vers eerder begon: "O, diepte van rijkdom en wijsheid en de kennis van God!" Paulus roept die lofzang uit naar aanleiding van het voorgaande dat hij naar voren gebracht heeft: dat God Israël weliswaar door hun struikeling terzijde heeft gesteld, en dat Hij nu in de tussentijd, in de huidige periode, een volk verzamelt uit de natiën.

Israël staat momenteel buitenspel. Maar toen God Israël uitverkoren had, waren de natiën ongehoorzaam, en nu de natiën uitverkoren zijn, is Israël ongehoorzaam. Paulus zegt: God heeft allen onder die ongehoorzaamheid opgesloten om zich over allen te ontfermen. God sluit allen samen op, Joden en heidenen, in ongezeglijkheid, in ongehoorzaamheid, om zich over allen te ontfermen. O, diepte van de rijkdom en de wijsheid en de kennis van God! Hoe onnavorsbaar zijn Zijn oordelen en onnaspeurlijk Zijn wegen!

Wij kennen Zijn wegen, wij kennen Zijn oordelen, maar niet omdat wij dat zelf zo goed nagevorst of nagespeurd hebben. Nee, wij kennen dat omdat Hij ons dat bekendmaakt, namelijk door Zijn Geest. En de geestelijke mens die de Geest ontvangen heeft, die geestelijk georiënteerd is, die onderzoekt al die dingen. Wat is waarheid? Daar gaat het om bij de geestelijke mens.

"Want wie kende het denken van de Heer, of wie werd Zijn adviseur?" Het is natuurlijk belachelijk dat wij God zouden adviseren. Maar ik moet er wel bij zeggen – laat ik het meteen nuanceren – mijn ervaring is dat veel gebed eigenlijk het adviseren van God is. Wij willen iets en we gaan God advies geven over wat Hij eigenlijk zou moeten doen. Dan zeg ik het natuurlijk wel weer wat gechargeerd, maar dat is hoe ik dat vaak ervaren heb. Of wie geeft eerst aan Hem en het zal aan hem terugbetaald worden? Nee, want uit Hem en door Hem en tot Hem zijn alle dingen.

Daar gaat het dus over in deze verzen, en aan het einde van 1 Korintiërs 2 dus ook. "Want wie kende het denken van de Heer, dat hij Hem zou instrueren?" Wij hoeven God niet te instrueren. Nee, Hij geeft ons Zijn Geest zodat we Zijn instructies, Zijn onderwijzing kunnen vatten, kunnen begrijpen, kunnen waarnemen en kunnen onderzoeken. Zodat we zouden weten de dingen die God ons in genade schenkt.

De Onmetelijke Grootheid van de Schepper (jesaja 40) ↑ hoofdstukken

Laten we nog even kijken naar Jesaja 40. Ik heb soms het idee dat ik hier vrij snel doorheen ga, maar dat is het voordeel van video: spoel het gewoon een keer terug, kijk het nog eens of zet de video even op pauze.

Kijk, hier staat: "Wie bestuurde de Geest des Heren en onderrichtte Hem als zijn raadsman?" De overeenkomsten tussen 1 Korintiërs 2 en Romeinen 11 zijn duidelijk, maar dit vers is onderdeel van een gedeelte waarin God retorische vragen stelt. Net zoals Hij dat ooit bij Job deed, doet Hij dat hier via de profeet Jesaja.

Als er één grote getuige is in de Hebreeuwse geschriften van het feit dat God werkelijk God is – van de grootheid van God, van het plaatsen, het scheppen en het beschikken van alle dingen – dan is het wel de profeet Jesaja. Hij zegt hier: "Wie mat de wateren – al die wereldzeeën – met zijn holle hand, bepaalde de omvang der hemelen met een span, vatte met een maat het stof der aarde, woog de bergen met een waag en de heuvelen met een weegschaal?" Al die geweldige en grootse dingen in de schepping weegt God als het ware in Zijn holle hand, in de span van Zijn hand en in een weegschaal.

"Wie bestuurde de Geest des Heren en onderrichtte Hem als zijn raadsman?" Het is toch een volledig krankzinnig idee dat wij God zouden voorzien van ons advies of dat wij Hem zouden onderrichten? Nee, het is natuurlijk precies omgekeerd: Hij onderricht ons, zodat wij Zijn onderricht mogen begrijpen. Dat wij dat mogen zien en kunnen vatten, kan alleen omdat Hij ons Zijn Geest geeft. Daar gaat het slot van 1 Korintiërs 2 over.

Wie raadpleegde Hij, of vroeg Hij soms om advies? "Wie raadpleegde Hij, dat deze Hem inzicht zou geven?" Ik schiet altijd in de lach als ik het lees, want het is te gek voor woorden om alleen al op het idee te komen. "Wie raadpleegde Hij, dat deze Hem inzicht zou geven, het rechte pad zou leren, kennis bijbrengen en de weg des verstands doen kennen?"

Ik hoef niet verder te lezen, maar lees deze perikoop in Jesaja 40 zelf maar eens. Het spreekt van de macht, de grootheid en de grootsheid van God, van wie Hij is. Dan besef je ook hoe ontzettend klein en nietig wij eigenlijk zijn. Dus: wie kende het denken van de Heer, dat hij Hem zal instrueren? Niemand. Geen mens. Geen enkel schepsel, laat ik het zo zeggen.

Wij Hebben het Denken van Christus ↑ hoofdstukken

Maar wij hebben het denken van Christus. Geweldig hè? God geeft ons zijn Geest en dat wordt hier het denken van Christus genoemd. Voor degenen die denken dat dat echt iets anders is, lees Romeinen 8 maar eens. Ik zal de verzen erbij geven: Romeinen 8 vers 9 tot 11, waar gesproken wordt over de Geest die in ons is. De Geest van Christus die in ons is en "indien Christus dan in uw lieden is". Indien de Geest van Degene die Jezus uit de doden opgewekt heeft... Daar worden telkens andere begrippen voor Geest genoemd. En als je dit in het verband leest, dan gaat het hier ook over Gods Geest. Wij hebben het denken van Christus, wij hebben Gods Geest ontvangen, zodat wij de dingen van zijn Woord kunnen verstaan wat Hij ons in genade schenkt.

Maar nog een ander aspect, nog een stukje dieper. Wij hebben het denken van Christus. Dat zegt Paulus, en Paulus maakte dat denken van Christus bekend. Hij was afgevaardigd door Christus Jezus; Christus Jezus had hem alles bekendgemaakt wat Hij wilde openbaren, wat tot dan toe ook verborgen was gebleven. Dat is de bediening van Paulus: de bediening om de huishouding van de verborgenheid bekend te maken.

Paulus zegt: wij hebben het denken van Christus. En dat denken van Christus is geopenbaard in de brieven van Paulus. Dus God maakt via Paulus zijn Woord, wat nog verborgen was, bekend. Sterker nog, in Galaten 1 staat dat Paulus zegt: ik ben vanaf de moederschoot afgezonderd en ik heb de Ecclesia vervolgd. Hij had allerlei ongerijmdheden uitgehaald – dan zeg ik dat heel genuanceerd – maar dan zegt hij: toen het God behaagde zijn Zoon in mij te openbaren, toen is hij niet te rade gegaan bij vlees en bloed enzovoorts, maar is hij naar Arabië gegaan.

En daar heeft God hem die dingen geopenbaard. Maar God openbaart, onthult zijn Zoon, de verborgen Christus in Paulus. En het zijn ook zijn brieven waar we te rade moeten gaan. Paulus zegt ook: "maar wij", en wij kunnen ook zeggen: "maar wij". Wij dus ook, wij hebben het denken van Christus. Nou, geweldig om zo te mogen leven met geopende ogen en geestelijk georiënteerd te mogen zijn op wat er staat geschreven en wat waarheid is.

Die Korintiërs waren dat niet, maar daarover gaat het in 1 Korintiërs 3. En daar ga ik dan ook de volgende keer verder in vers 1. Graag tot dan!

Deel 24 van 157