In de dag van Christus zal alles openbaar worden. Hoe hebben we gebouwd op het fundament Jezus Christus? Met ‘goud, zilver en edelgesteente’ of met ‘hout, gras en stro’? Anders gezegd: hebben we ons gericht op Gods woord en werk, of op ‘woorden van menselijke wijsheid’? In die dag wordt alles openbaar, ook de motieven van het hart. Zijn werk is blijvend en onze eigen werken zullen worden weggedaan. Ook dat is genade!
📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst
“Het gaat dus niet om wel of geen redding, of om hemel of hel; dat is sowieso vreemd aan de Schrift in deze context. Het gaat erom dat we bouwen met het juiste materiaal op het fundament.”
⏱️ Hoofdstukindeling van deze studie:
Het Fundament en de Onvergankelijke Versus Vergankelijke Bouwmaterialen ↑ hoofdstukken
Hallo allemaal. We kijken naar 1 Korinthe 3, het twaalfde vers. In het voorgaande vers zei Paulus dat Jezus Christus hét fundament is, en dat is belangrijk om te vermelden voordat ik het vers lees. Hier spreekt hij weer over dat fundament en noemt hij zes dingen: goud, zilver, kostbare stenen, hout, gras en stro.
Het zijn twee groepen. Goud, zilver en kostbare stenen of edelgesteente, dat zijn edele dingen: edelmetaal en edelstenen. En hout, gras en stro, dat is alles wat de aarde voortbrengt en dat is ook allemaal brandbaar. Dat zeg ik niet voor niets, omdat in het volgende vers wordt uitgelegd dat goud, zilver en kostbare stenen blijvend zijn. Dat is dus wat blijft als je op het fundament Jezus Christus bouwt.
Natuurlijk hebben die verschillende dingen – goud, zilver en edelgesteenten – allemaal hun typologische betekenissen. Goud heeft met onvergankelijkheid te maken; het is niet aan bederf onderhevig en het roest niet. Zilver spreekt van de losprijs en edelgesteente komen we nogal eens tegen in bijvoorbeeld Openbaring, bij het nieuwe Jeruzalem. Dat is ook edelgesteente en het is prachtig hoe helder het licht daarop valt; het is doorschijnend, zoals we lezen in Openbaring.
Maar hout, gras en stro, dat is allemaal nogal vergankelijk spul. Zeker natuurlijk dat gras en stro. 'Gelijk het gras is ons kortstondig leven' – het zal de Statenvertaling zijn die ik nu citeer. En ook hout, hooi en stro; dat is allemaal nogal vergankelijk en behoorlijk brandbaar. Paulus zegt: "Indien iemand op dit fundament bouwt met goud, zilver, kostbare stenen, hout, gras en stro..."
De Dag van Christus en het Openbaar Worden van Onze Motieven ↑ hoofdstukken
Ieders werk zal openbaar worden. Dus ieders werk zal aan het licht komen, aan de dag komen. En dat staat er ook, want de dag zal het duidelijk maken. Dit gaat natuurlijk over dé dag van Christus. Wanneer wij zullen... dat is weer een ander schriftgedeelte, wanneer wij zullen geopenbaard worden voor het podium van Christus. Dat is 2 Korinthiërs hoofdstuk 5. Voor de rechterstoel van Christus, zeggen dan de meeste vertalingen, maar het is een podium. Daar zal aan het licht komen wat God door ons heen heeft kunnen doen. En Paulus spreekt hier natuurlijk over zichzelf en Apollos, en anderen die bouwen op dat fundament. En dat kun je doen met hout, hooi en stro. Dat zal vergaan, dat is het idee. En je kunt dat doen met goud, zilver en kostbare stenen, en dat zal de vuurtoets doorstaan.
Want de dag zal het duidelijk maken, omdat het door vuur wordt onthuld. En vuur is hier een beeld van Gods Geest. Omdat het door vuur wordt onthuld... en nu is het allemaal wellicht bedekt: de raadslagen van het hart, de motieven waarmee wij die dingen doen. Maar dan zal de bedekking er vanaf genomen worden; dat is wat het woord onthullen of openbaren betekent. En nu kunnen twee mensen hetzelfde doen, maar met totaal verschillende motieven. De een uit liefde voor God en Zijn Woord en de ander misschien wel uit liefde voor zichzelf en de positie die hij daardoor inneemt. Ik zeg maar wat.
Maar dan, in die dag, dan zal de waarheid aan het licht komen. Paulus zegt dat ook elders; ja, dat is 1 Korinthe 4 vers 5. Ik ga er gewoon even heen. Daar staat: oordeel nog niets voor de bestemde tijd, totdat de Heer komt, die ook de verborgen dingen van de duisternis aan het licht zal brengen en die de raadslagen van de harten openbaar zal maken. Dan zullen de werkelijke bedoelingen, de werkelijke motieven, de raadslagen van het hart openbaar worden. Dus daarom hoeven wij de anderen daar ook niet in te oordelen. Hem komt dat oordeel toe en wat wij nu zien is toch alleen maar buitenkant.
De Ecclesia als Tempel van God en de Aard van Ons Werk ↑ hoofdstukken
Het is toevallig, want ik had net door diverse teksten zitten scrollen die ik wilde bespreken, maar nu klik ik even terug en kom per ongeluk terecht in 1 Korinthe 3 vers 16. Daar zegt Paulus: "Weten jullie niet dat jullie een tempel van God zijn?" Het vers dat ik aan het bespreken was, gaat over het bouwen op een fundament. Paulus heeft daar als een wijsbouwmeester het fundament neergelegd en hij zegt dat eenieder moet toezien hoe hij daarop bouwt.
Maar dat gebouw dat gebouwd wordt, dat is de Ecclesia, de gemeente van de levende God. Paulus vergelijkt die Ecclesia dus met een tempel; dat zegt hij in vers 16. Die tempel kun je bouwen met goud, zilver en kostbare stenen – wat verwijst naar onvergankelijke zaken – of met dat wat de mens voortbrengt en wat het vuur niet doorstaat: hout, gras en stro.
Ieders werk zal openbaar worden, want de dag zal het duidelijk maken, omdat het door vuur wordt onthuld. Het is het vuur dat ieders werk zal toetsen om te testen van welke aard het is. Dat is ook het mooie: het gaat er dus niet om hoeveel goud je hebt voortgebracht, hoeveel edelstenen of hoeveel zilver, enzovoort. Nee, het gaat erom welke aard het heeft. Is het goud, zilver en zijn het kostbare stenen, of is het hout, hooi en stro?
Is het onvergankelijk? Heb je je gericht op het onvergankelijke, namelijk op Gods werk, of op het vergankelijke mensenwerk? Het gaat om de menselijke wijsheid waar Paulus in de hoofdstukken hiervoor over sprak: de wijsheid van deze wereld, de wijsheid van deze aeon, enzovoort, of de wijsheid van God. Die wijsheid van God, uitgedrukt in dat goud, zilver en die kostbare stenen, zal blijven bestaan en dat heeft zijn waarde voor het leven na dit leven. Dat zal de toets van het vuur doorstaan. Want het is het vuur dat ieders werk zal toetsen van welke aard het is. De Statenvertaling zegt daarover: "hoedanig eens ieders werk is, zal het vuur beproeven."
Redding Door het Vuur Heen: Loon Ontvangen of Verlies Lijden ↑ hoofdstukken
Laten we het volgende vers nog even meelezen, want er staat: "Indien iemands werk dat hij erop bouwt zal blijven, dan zal hij loon in ontvangst nemen. Indien iemands werk verbrand zal worden, dan zal het verbeurd worden, en zelfs zal hij gered worden, maar zó als door vuur heen."
Het gaat hier dus niet om redding, want er staat dat hij gered of behouden zal worden, ook al verbrandt alles wat hij had en waarmee hij had gebouwd, wanneer dat hout, hooi en stro was. Hijzelf zal behouden worden, al is het dan als door vuur heen. Het gaat dus niet om wel of geen redding, of om hemel of hel; dat is sowieso vreemd aan de Schrift in deze context. Het gaat erom dat we bouwen met het juiste materiaal op het fundament.
Dat wat door het vuur verbrand zal worden, dat zal verbeurd worden. En verbeurd worden, dat is verlies lijden. Als bijvoorbeeld een crimineel zich allerlei bezittingen heeft vergaard door criminele activiteiten, dan kan de rechter die dingen verbeurd verklaren. Dan raakt hij dat allemaal kwijt. Nou, daar gaat het hier dus om: verlies lijden. Indien iemands werk verbrand zal worden, dan zal het verbeurd worden; dan verliest hij dat gewoon. Zelfs zal hij gered worden, maar zó als door vuur heen.
Dat is ook genade: al die onzinnige dingen waar wij ons mee hebben beziggehouden, God zal het wegdoen. Dat zal als door vuur weggedaan worden en wat overblijft is dat wat er werkelijk toe doet: goud, zilver en kostbare stenen. Nou, dat lijkt me voor nu even genoeg. Ik ga volgende keer gewoon weer verder in dit gedeelte. Graag tot dan!