31. 1 Korinthe 3:18-20 – zinvolle en zinloze redeneringen

De Korinthiërs keken op tegen de wijsheid van deze wereld. Ongetwijfeld kwam dit door leraren die na Paulus in Korinthe waren gekomen en daar hadden gepredikt. De Korinthiërs ‘meenden wijs te zijn in deze aeon’. En die zogenaamde wijsheid is dwaasheid voor God, betoogde Paulus al eerder. Die wijsheid heeft niet als uitgangspunt dat er een God is, dus lopen alle redeneringen op niets uit. Werkelijke wijsheid begint bij God als God te erkennen.

 

 

📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst

Samenvatting: De studie behandelt de tegenstelling tussen goddelijke wijsheid en wereldse dwaasheid. Menselijke redeneringen en de wijsheid van deze eeuw zijn dwaasheid voor God, omdat ze geen rekening met Hem houden. Echte wijsheid begint bij het ontzag voor God en het erkennen van Zijn bestaan. Zonder dit fundament worden alle plannen en menselijke redeneringen volkomen zinloos en verduisteren zij het hart.

Besproken Schriftgedeelten: 1 Korinthe 3:18, 1 Korinthe 4, Job 5:12-13, 1 Korinthe 1:19-20, Psalmen 94:11, Jesaja 40, Romeinen 1:21

“Wanneer men niet rekent met God, dan is dat per definitie dwaas; dan kom je verkeerd uit.”

De Context: Bouwen met Onvergankelijk of Vergankelijk Materiaal ↑ hoofdstukken

Hallo allemaal, beste kijkers en luisteraars. Ik ga verder bij 1 Korinthe 3:18, dat zien jullie ook al in het scherm staan. Het is belangrijk — ik ga niet helemaal terug om de voorgaande verzen te lezen, dat zou wat te ver voeren — maar het is wel essentieel om te zien dat wat Paulus hier naar voren brengt geen zomaar losse tekst is. Je kunt deze tekst niet uit zijn verband halen om hem dan uit te leggen. Wat hij hier naar voren brengt, is onderdeel van wat hij al eerder te melden had.

Paulus had hiervoor aangegeven dat hij de Ecclesia in Korinthe vergelijkt met een tempel die gebouwd wordt. Hij zegt: "Ik heb het fundament gelegd en dat fundament is Jezus Christus." En ieder ziet toe hoe hij daarop bouwt. Paulus legt dan uit hoe je kunt bouwen en wat de aard is van het bouwmateriaal. Dat is of goud, zilver en kostbare stenen, of hout, hooi en stro. Het eerste staat voor onvergankelijke zaken, voor Godswerk — even heel kort gezegd. Het tweede staat voor menselijke redeneringen, menselijke wijsheid, woorden van menselijke wijsheid en alles wat vergankelijk is, wat dus ook weer vergaat. Hij geeft daarbij het voorbeeld van vuur dat het werk zal toetsen. Dan blijven natuurlijk goud, zilver en kostbare stenen over, want die zijn fireproof, maar dat hout, de constructies, het hooi en stro... ja, dat zal verbranden.

Paulus zegt dan: "Laat niemand zichzelf misleiden. Indien iemand onder jullie meent wijs te zijn in deze aeon, in dit tijdperk, laat hem dom of laat hem dwaas worden, om wijs te worden." Ja, en dit grijpt natuurlijk ook terug op wat hij al veel eerder in deze brief naar voren bracht: dat de wijsheid van God dwaasheid voor de wereld is. God redt deze wereld door Iemand die stierf aan het kruis en God wekte Hem drie dagen later op. Dat is Gods wijsheid die voor de wereld dwaas is, maar de zogenaamde wijsheid van de wereld is op haar beurt weer dwaasheid voor God.

Omdat die zogenaamde wijsheid het bestaan van een God ontkent, terwijl de spreukendichter zegt: "De vreze des Heren is het beginsel van wijsheid en van wetenschap." Dus daar begint ware wijsheid. Wanneer men niet rekent met God, dan is dat per definitie dwaas; dan kom je verkeerd uit. Paulus zegt: "Laat niemand zichzelf misleiden. Indien iemand onder jullie meent wijs te zijn in deze aeon, laat hem dwaas worden om wijs te worden."

Dwaas Worden in Deze Aion Om Werkelijk Wijs te Zijn ↑ hoofdstukken

Deze Corinthiërs hadden onderwijs van Paulus gekregen. Hij was er anderhalf jaar geweest, zo lezen we in het boek Handelingen. Maar blijkbaar waren er daarna leraren gekomen die een andere boodschap predikten. Want Paulus zei ook: laat aan ieder toezien hoe hij op dit fundament verder bouwt. En blijkbaar werd er dus – om in de beeldspraak te blijven – door leraren die daar in Corinthe kwamen, gebouwd met hout, hooi en stro. Met houten constructies; woorden van menselijke wijsheid. En direct aansluitend bij die woorden van menselijke wijsheid: de wijsheid van deze aeon.

Paulus zegt nu: indien iemand onder jullie meent wijs te zijn in deze aeon, laat hem dwaas worden om werkelijk wijs te worden. Want de wijsheid van deze wereld is domheid, dwaasheid bij God. Dit heeft hij al een aantal keren gezegd in deze brief en hij zegt het nog maar eens. Maar die Corinthiërs – dat lees je elke keer tussen de regels door – hadden allerlei verkeerde leraren en verkeerde leerstellingen ontvangen. En dat merk je ook aan wat zij zelf zeggen en wat ze naar voren brengen; de vragen die ze aan Paulus hebben gesteld en die hij in deze brief beantwoordt.

In het volgende hoofdstuk, 1 Korinthiërs 4, lees je bijvoorbeeld ook dat zij blijkbaar wat heersten. Zij heersten, dus ze hadden blijkbaar wat politieke ambities; daar waren ze mee bezig. Nou, dat is dus echt de wijsheid van deze aeon: je aanpassen aan wat in deze boze aeon gangbaar is en wat daarin de wijsheid is. Paulus zegt: als je echt wijs wilt worden in deze aeon, dan zul je dwaas moeten worden om wijs te worden. Want de wijsheid van deze wereld – en hier genoemd als het wijs zijn in deze aeon – de wijsheid van deze wereld is dwaasheid bij God.

God Vangt de Wijzen in Hun Eigen Sluwheid ↑ hoofdstukken

Want er staat geschreven: Hij grijpt de wijzen beet in hun sluwheid. Ik spiek even, maar dat is een aanhaling uit Job 5, vers 12 of 13. God doet de plannen van de sluwen teniet, zodat hun handen geen voorspoed zullen maken. Hij grijpt de wijzen in hun sluwheid, zodat de raadgeving van de vernuftigen wordt overhaast. Overdag komen zij duisternis tegen en op het middaguur tasten zij rond als in de nacht.

Paulus had het in 1 Korinthe 3 al eerder gehad over de wijsheid van deze wereld, de wijsheid van deze aeon. Maar daarin heeft hij het ook specifiek over de godsdienstige wijsheid, dat is in hoofdstuk 1 vers 19 en 20. Juist waar men de Messias verwachtte, waar men zei Die te verwachten, waar men Hem dus had moeten herkennen en erkennen, daar erkenden zij Hem niet. En God heeft ook de plannen van de sluwen, degenen die de wijzen van deze wereld zijn en die Jezus gekruisigd hebben, tenietgedaan. Want God heeft Jezus, die zij hebben gedood, na drie dagen opgewekt. God vat ook de wijzen in hun eigen sluwheid; dat is daar natuurlijk ook op van toepassing.

Daarna werd het volk verblind. Overdag komen zij duisternis tegen en op het middaguur tasten zij rond als in de nacht. Zij zijn ziende blind, zeg maar. Dat komen we vele malen tegen in de Schrift. In 1 Korinthe 3 gaan we terug, waar was ik? Indien iemand onder jullie meent wijs te zijn in deze aeon, laat hem dom worden om wijs te worden. Want de wijsheid van deze wereld is domheid bij God, want er staat geschreven: Hij grijpt de wijzen beet in hun sluwheid.

En weer: De Heer weet dat de redeneringen van de wijzen — aanhalingstekens natuurlijk bij "de wijzen" — zinloos zijn. Dit is een aanhaling uit de Psalmen; ik wist het wel, maar ik wist even niet meer welke. Psalm 94 vers 11 is dat. Ik heb zo'n Bijbel waar dat er netjes onder staat, dus dat is makkelijk. En Yahweh, dat staat er: Yahweh kent de plannen van de mens, dat zij een vluchtige ademtocht zijn. Dus al die plannenmakerijen van de mensen worden hier voorgesteld als een vluchtige ademtocht. Eén keer uitademen. Al die plannen van de mens en de individuen, maar ook van de natiën, het is voor God als een vluchtige ademtocht. In Jesaja 40 staat dat de natiën zijn als een druppel aan de emmer, maar ook als een stofje. Blaas dat zo weg. Terug naar 1 Korinthe 3.

Het Begin van Wijsheid Versus Zinloos Doorredeneren ↑ hoofdstukken

De Heer weet dat de redeneringen van de wijzen zinloos zijn. Ik haalde net al dat woord aan uit Spreuken; laat ik er toch maar even naartoe gaan. Ik noem het wel vaak omdat het een bekend vers is, maar het is ook schitterend natuurlijk en heel basaal en fundamenteel om in de belevingswereld van 1 Korinthe 3 te blijven.

De vreze des Heren – het ontzag, het kennen en het rekening houden met Yahweh – is het begin van wijsheid. Laat ik de Statenvertaling erbij pakken, want de vertaling van het MBG is hier gewoon niet goed. De Statenvertaling zegt: "De vreze des HEEREN is het beginsel der wijsheid, en de wetenschap der heiligen is verstand." De wetenschap der heiligen is verstand. Een heilige is in de Schrift een synoniem voor een gelovige. En wat zij weten, is dat er een God is en daar houden ze rekening mee.

Dit zijn eigenlijk twee parallelle zinnen: de vrees van Yahweh is het begin van wijsheid. Werkelijke wijsheid is Yahweh kennen, Hem erkennen, God kennen en herkennen. En dat is dan ook de wetenschap die gelovigen hebben: er is een God. Nee, sterker nog: er is één God, namelijk dé God.

Ik sluit af met Romeinen 1 vers 21, waar dat ook nog wordt gezegd. Dat gaat over de natiën: "Want terwijl zij God kennen, verheerlijken of danken zij Hem niet als God, maar zij werden zinloos gemaakt in hun redeneringen en hun onintelligente hart wordt duister gemaakt." Alle levensvragen die ertoe doen, die worden ijdel en zinloos gemaakt. Dat geldt ook voor de redeneringen, de dialogen; *dialogismos* is het Griekse woord. Doorredeneren wordt het dan. Die redeneringen worden verduisterd en daardoor wordt ook het hart duister gemaakt. Zij worden dus zinloos gemaakt, leeggemaakt in hun redeneringen – zo moet ik het zeggen – en hun onverstandige, onintelligente hart wordt verduisterd omdat zij niet uitgaan van God als God, omdat zij niet uitgaan van de ene God en Hem niet verheerlijken of danken als God.

Dan word je dus leeg, zinloos en ijdel gemaakt, zoals we dat ook hiervoor zagen. Want je kunt dan wel doorredeneren, maar als je uitgangspunt verkeerd is... In het woord 'doorredeneren' zit het woordje 'door' opgesloten. Je hebt dan een startpunt van waaruit je doorredeneert, maar als dat startpunt niet deugt omdat je God niet herkent als God, dan word je dwaas en dan wordt je hart verduisterd. De omgekeerde redenering is natuurlijk dat wanneer je God wel kent en je redeneert door, dat dán het begin van wijsheid is. De vreze van Yahweh is het begin van wijsheid.

Volgende keer verder met de laatste twee verzen van 1 Korinthe 3. Ik zou zeggen: graag zie ik jullie dan weer terug. Tot dan!

Deel 31 van 157