40. 1 Korinthe 4:18-21 – een vermogend woord

Paulus was van plan om snel naar Korinthe te gaan. Hij was zich bewust dat dit tot een confrontatie zou kunnen leiden met ‘hen, die opgeblazen zijn’. Dan zou hij hun lege woorden doorprikken en zou blijken dat het geen woord van vermogen was.

Paulus was niet bang voor de confrontatie, maar had liever dat ze terugkeerden tot zijn onderwijs, zodat hij zou kunnen komen in een geest van zachtmoedigheid. Daarom stuurde hij hen deze brief, zodat ze het konden rechtzetten.

 

📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst

Samenvatting: Paulus is van plan om snel naar de Korinthiërs te reizen om daar niet naar de overredende woorden van hoogmoedigen te luisteren, maar om hun ware vermogen te beproeven. Hij benadrukt dat het woord van God geen menselijke retoriek is, maar een levend vermogen en een demonstratie van geest en macht. Hij plaatst de gemeente voor de keuze: wil men dat hij met de roede komt, of in een geest van liefde en zachtmoedigheid? Daarbij maakt Paulus duidelijk dat het sluiten van compromissen ten koste van de waarheid onwenselijk is. De boodschap herinnert de gelovigen eraan dat het Koninkrijk van God niet in woorden bestaat, maar in Gods macht.

Besproken Schriftgedeelten: 1 Korinthe 1:18, 1 Korinthe 2, 1 Korinthe 4, Romeinen 1

“Want het Koninkrijk van God bestaat niet in woorden, maar in macht, in vermogen.”

Paulus' Voorgenomen Komst en de 'opgeblazenen' ↑ hoofdstukken

Hallo beste kijkers. In het laatste vers van 1 Korinthe 4 zegt Paulus: maar sommigen werden opgeblazen alsof ik niet naar jullie toe zou komen. In het voorgaande vers heeft Paulus gezegd dat hij wat dingen over die Korintiërs had gehoord, waar ik al uitgebreid op in ben gegaan, en dat hij Timotheüs zou sturen om hen eraan te herinneren wat zijn onderwijs was. Want daar waren zij van afgeweken. Paulus merkt op dat sommigen opgeblazen werden alsof hijzelf niet naar hen toe zou komen. Hij was dat echter wel degelijk van plan, maar hij stuurde Timotheüs alvast vooruit.

Ik zal vlug naar jullie toekomen, zo de Heer wil. Dat is altijd het voorbehoud: zo de Heere wil en wij leven. Dat is een standaard uitdrukking geworden, maar Paulus zegt: ja, ik zal vlug naar jullie toekomen. Dat was hij dus ook echt van plan, zo de Heer wil. Hij zegt: en dan zal ik weten niet het woord van hen die opgeblazen zijn, maar de macht. Kijk, er was een gedeelte van die Korintiërs, waarschijnlijk een groot gedeelte, die vatbaar waren voor ander onderwijs dan de apostel Paulus had gegeven.

Paulus legt in de volgende hoofdstukken uit dat hij niet gekomen was met overredende woorden en woorden van superioriteit, of woorden van menselijke wijsheid. Er waren leraren die daar wel kwamen met een bepaalde vorm van retoriek en die de wijsheid van deze wereld omarmden. Paulus heeft in dit hoofdstuk aangegeven wat dat onder de Korintiërs teweeggebracht heeft, dat ze politieke posities innamen enzovoorts. In ieder geval was het contrast met Paulus en met zijn onderwijs heel groot.

Paulus zegt: ik zal naar jullie komen, zo vlug als ik kan en zo de Heer wil. Nou, dan zal ik weten niet het woord van hen die opgeblazen zijn, maar de macht. Wat hij hier natuurlijk zegt, is dat diegenen die opgeblazen zijn, wat hij in het voorgaande vers noemde, wel spreken, maar het is inhoudsloos. Dat is ook wat opgeblazen zijn is. Paulus zegt van: nou, als ik naar jullie toekom, dan zal ik die ballon, die opgeblazenen, wel lek prikken. Want dan zal ik zien wat hun woord zal zijn. Dan zal ik weten, niet het woord van hen die opgeblazen zijn, maar de macht. Heeft dat woord van hen ook daadwerkelijk macht, vermogen? Het gaat natuurlijk wel degelijk, die macht of dat vermogen, dat gaat natuurlijk wel degelijk ook over het woord.

Het Woord van God als Levend Vermogen ↑ hoofdstukken

Want het woord van God, dat is levend en krachtig. Als we naar dit begrip kijken — en het komt heel vaak voor — dan zie je dat het bijvoorbeeld ook al voorkwam in 1 Korinthe 2. Daar hebben we het over gehad in een eerdere video. Paulus zei daar: "En mijn woord en mijn proclamatie waren niet met overredende woorden van menselijke wijsheid, maar met demonstratie van geest en van macht." Paulus was dus wel degelijk met een woord gekomen, met zijn woord en zijn proclamatie, maar dat was niet met overredende woorden of woorden van menselijke wijsheid. Je zou kunnen zeggen: het waren woorden van demonstratie van geest en van macht.

Je kunt namelijk het woord van God prediken en het woord van God proclameren, en dat is een demonstratie van geest en van macht, want dan doet het woord zijn werk. Of je kunt vertrouwen op overredende woorden of woorden van menselijke wijsheid, maar dan zit de zogenaamde kracht ervan in de mens; in het charisma van die mens, in de overreding of de wijsheid waarmee hij die woorden zo retorisch mogelijk brengt. Maar Paulus had dat niet gedaan. Hij was niet gekomen met een woord en proclamatie van overredende woorden en van menselijke wijsheid, maar hij had niets geweten onder hen dan Jezus Christus en Die gekruisigd. En die boodschap had hij verkondigd.

In Romeinen 1 staat daar ook iets over, waar het gaat over het evangelie. Paulus zegt daar: "Ik schaam mij niet voor het goede bericht, het evangelie, want het is Gods macht." Het is Gods dynamiek, Gods vermogen tot redding voor ieder die gelooft. Het woord is dus wel degelijk kracht en vermogen. Ik moet het eigenlijk zo zeggen: juist het woord is kracht, is vermogen. En die woorden waar het hier over gaat, van hen die opgeblazen zijn, die zijn zo lek te prikken.

Paulus zou dus vlug naar hen toe komen, zo de Heer dat wil. Hij zegt dan: "Ik zal weten niet het woord van hen die opgeblazen zijn, maar de macht." Want het Koninkrijk van God bestaat niet in woorden, maar in macht, in vermogen. Het woord van God bestaat niet uit zomaar woorden of in de retoriek van overredende woorden en wijsheid van woorden. Nee, het is echt dynamisch; het is vermogen, de kracht van God. Het evangelie is Gods vermogen en Gods macht tot redding. Dat is het woord dat Paulus gepredikt had, het woord dat Paulus onder de Korinthiërs verkondigd had. En daar waren dus anderen gekomen met hun woorden van menselijke wijsheid, met retoriek enzovoorts.

Het Gevaar van Overredende Retoriek en Menselijk Charisma ↑ hoofdstukken

Overigens is dat natuurlijk iets waar mensen zeer gevoelig voor zijn: voor retoriek, voor charisma. Maar het gevaar schuilt er altijd in dat wanneer iemand een goede retoriek heeft en charismatisch is, hij probeert het woord kracht bij te zetten. Dat kan natuurlijk helemaal niet, maar men probeert het woord kracht bij te zetten door charisma, door overredende woorden. Het gevaar is dan dat de luisteraars niet vallen voor het woord dat hij verkondigt, maar voor de manier waarop dat gedaan wordt; voor het charisma en de overredingskracht.

Dat mag natuurlijk nooit het oogmerk zijn. Daarom had Paulus dat allemaal achter zich gelaten; hij had daar geen gebruik van gemaakt. Dat had hij wel degelijk gekund overigens, want Paulus was een geleerd man, maar hij had het allemaal niet gebruikt. Hij had gewoon de boodschap verkondigd die hij in hoofdstuk 1 noemt: het woord van het kruis is voor degenen die verloren gaan een dwaasheid, maar voor ons die gered worden, is het de kracht Gods. Ook daar staat het, in 1 Korinthe 1 vers 18. Het koninkrijk van God bestaat niet in woorden, maar in macht.

Geen Concessies aan de Waarheid: de Roede of Zachtmoedigheid ↑ hoofdstukken

Wat willen jullie? Dat ik met een roede naar jullie toekom of in liefde en in de geest van zachtmoedigheid? Paulus vraagt die Korinthiërs: "Ik ga naar jullie toekomen zo vlug als ik kan, maar wat willen jullie dan? Dat ik met een roede naar jullie toekom?" Hij wist dat als hij naar Korinthe toe zou komen, er kans was op een confrontatie met degenen die hij hier "opgeblazenen" noemt. Hij was er niet bang voor, dus hij geeft ze de keuze: "Zal ik met de roede naar jullie toekomen, of in liefde en in een geest van zachtmoedigheid?"

Daarom schreef hij deze brief: om hen bewust te maken waar zij scheef liepen. Dat doet hij de hele brief door. Hij wijst ze op dingen, hij antwoordt op vragen, hij stelt zichzelf als voorbeeld en zegt: "Wees mijn navolgers, zoals ik van Christus," enzovoorts. Hij geeft ze de keuze: "Gaan jullie terug naar dat woord waarin ik jullie verwekt heb – zoals we eerder in dit hoofdstuk zagen – of naar al die andere leraren die opgeblazen waren?" Enzovoorts.

Hij zegt: "Wat willen jullie? Dat ik met de roede naar jullie toekom?" Paulus was daartoe bereid, maar natuurlijk had hij liever dat het in liefde en in een geest van zachtmoedigheid zou zijn. Dat is natuurlijk altijd de insteek. De Schrift zegt dat wij, voor zover het van ons afhangt, vrede moeten houden met allen. Alleen is dat natuurlijk nooit ten koste van alles. Het is ten koste van veel, maar nooit ten koste van de waarheid.

Paulus deed dus geen water bij de wijn, en dat zouden wij ook niet moeten doen. Hoe vaak zie je niet dat men, om de lieve vrede te bewaren, toch water bij de wijn doet en een loopje neemt met de waarheid? Maar als je de waarheid kwijtraakt, dan raak je alles kwijt. Dan heb je niets meer over. Paulus deed geen concessies aan de waarheid en daarom zegt hij: "Zal ik met de roede naar jullie toekomen? Wat willen jullie? Of in liefde en een geest van zachtmoedigheid?"

Paulus was niet bang voor die confrontatie, maar hij koos liever de andere weg. Want dat zou betekenen dat zij gehoord hadden wat hij zei en dat zij terug zouden keren naar zijn onderwijs. Laten wij daar een voorbeeld aan nemen en ons blijven laten onderwijzen door deze apostel.

Vooruitblik op 1 Korinthe 5 en de Praktijk van Kerkelijke Tucht ↑ hoofdstukken

Volgende keer ga ik verder in hoofdstuk 5. En dat is nogal een hoofdstuk, omdat daar in mijn Bijbel boven staat: 'Zedeloosheid in de gemeente te Korinthe'. Het is een hoofdstuk waarvan men de praktijk van de kerkelijke tucht ook heeft afgeleid. Groot onrecht als je het mij vraagt, maar dat zal ik ongetwijfeld nog ter sprake brengen als we dat hoofdstuk bespreken. Dus ik zou zeggen: graag tot ziens!

Deel 40 van 157