20. 1 Korinthe 2:12 – opdat wij zouden weten wat God ons in genade geeft

Wij hebben Gods geest ontvangen opdat wij de dingen zullen weten, die door God genadig aan ons gegeven worden. Paulus zegt er nog maar eens bij dat we niet de geest van de wereld hebben ontvangen. Daar ligt onze focus dus niet. We hebben Zijn geest ontvangen om te onderzoeken wat Hij ons geeft, in Christus. En dat is veel, we delen in Zijn roeping!

 

Excuses voor het storende geluid in deze video.

📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst

Samenvatting: In deze Bijbelstudie staat centraal dat gelovigen de Geest van God hebben ontvangen en niet de geest van de wereld. Hierdoor zijn zij in staat om de verborgen dingen, die God uit genade schenkt, werkelijk te kennen en waar te nemen. Dit betreft zowel huidige zegeningen als de toekomstige erfenis die met Christus gedeeld wordt. De gelovige wordt opgeroepen om zich niet te verliezen in wereldse hypes of wijsheden, maar de ogen gericht te houden op deze rijke roeping in de Heer.

Besproken Schriftgedeelten: 1 Korinthe 1, 1 Korinthe 2:10, 1 Korinthe 2:12, Efeze 1, Romeinen 8

“Waarnemen is niet alleen iets met het hoofd, het kennen of het weten, maar het is het ook echt 'waarnemen' in de letterlijke zin van het woord: het voor waar aangenomen hebben.”

⏱️ Hoofdstukindeling van deze studie:

De Geest Doorzoekt de Diepten van God ↑ hoofdstukken

Goedenavond allemaal. We zijn in 1 Korinthe 2, bij het twaalfde vers alweer. Laat ik het even vanaf vers 10 lezen, dat lijkt me voor het verband wel zo handig. Daar staat: "Maar aan ons onthult God het door Zijn Geest, want de Geest doorzoekt alle dingen, ook de diepten van God. Want wie van de mensen weet de dingen van de mens dan de geest van de mens die in hem is? Zo weet ook niemand de dingen van God dan de Geest van God."

De redenering die Paulus hier volgt is een heel eenvoudige: God onthult ons de dingen door Zijn Geest. Het zijn dingen die weliswaar verborgen zijn, maar Hij openbaart ze, Hij onthult ze aan ons door Zijn Geest, want de Geest doorzoekt alle dingen, ook de diepten van God.

God geeft ons Zijn Geest en daardoor kennen we de dingen van de Geest. Dat zegt dit vers ook, en Paulus maakt daarbij een heel simpele vergelijking. Hij zegt: ja, dat is bij de mens ook zo. Wie anders weet de dingen van de mens dan de geest van de mens die in hem is? Jouw eigen diepste gedachten en overleggingen, die weet je zelf. Dat is jouw geest, jouw innerlijke.

Zo weet ook niemand de dingen van God dan de Geest van God. Het is dan ook logisch dat God de dingen die Hij ons schenkt, aan ons bekendmaakt door Zijn Geest.

Niet de Geest van de Wereld, maar uit God ↑ hoofdstukken

En dan staat er: wij namen niet de geest van de wereld in ontvangst, maar de geest die uit God is, opdat wij de dingen zullen weten die door God genadig aan ons gegeven worden. Ik denk dat Paulus hier, met dat we niet de geest van de wereld in ontvangst namen, refereert aan wat hij eerder noemde in het eerste gedeelte van hoofdstuk 1 en ook in hoofdstuk 2: de wijsheid van deze wereld.

Hij zegt erover: we namen niet de geest van de wereld in ontvangst, maar de geest die uit God is. Dus daar klinkt toch tussen de regels door dat wij de geest van God hebben ontvangen om de dingen te onderzoeken. We hebben niet de geest van de wereld ontvangen zodat wij de dingen van deze wereld zouden onderzoeken, de wijsheid van deze wereld en wat er allemaal voor doorgaat.

Ik bedoel, dat kan soms best een beetje nuttig zijn om bepaalde wijsheden tot je te nemen, maar als ik dit zo lees, dan is het geen oproep om ons daarin te verdiepen – in wat er allemaal mis is in deze wereld, maar ook de wijsheid van de wereld en de filosofieën die daar populair zijn, de hypes, en noem allemaal maar op. Nee, wij namen niet de geest van de wereld in ontvangst, maar de geest die uit God is.

Wat God Ons in Genade Schenkt ↑ hoofdstukken

En waarom is dat zo? Omdat wij de dingen zullen weten die door God genadig aan ons gegeven worden. Dat is prachtig, want zo staat het er ook echt. In het woord 'genadig gegeven' zie je het grondwoord *charis* terug. Genade heeft ook alles te maken met vreugde. De NBG-vertaling heeft het ook zo vertaald: "opdat wij zouden weten wat ons door God in genade geschonken is." De Statenvertaling heeft het iets minder sterk: "opdat wij zouden weten de dingen die ons van God geschonken zijn." Dat is natuurlijk zo, het is ons door God geschonken, maar het is ons door Gods genade geschonken.

Alles wat wij hebben ontvangen, is genade. Lees het slot van hoofdstuk 1 nog maar eens door, waar Paulus zegt: "Uit Hem zijn jullie in Christus Jezus, die ons geworden is van God: wijsheid en rechtvaardigheid en heiligmaking en verlossing." En dan staat er ook: "Opdat het zou zijn gelijk geschreven is: wie roemt, roeme in de Heer." God schenkt het ons. Dus als we roemen, roemen we in Hem, omdat Hij het ons geeft en omdat Hij ons genadig is.

Laat ik dit ook nog even zeggen: het staat er eigenlijk nog sterker dan 'weten'. De vertalingen zeggen dat wij de dingen zullen weten, maar er staat letterlijk dat wij de dingen zullen *waarnemen*. Dat is nog krachtiger. Waarnemen is niet alleen iets met het hoofd, het kennen of het weten, maar het is het ook echt 'waarnemen' in de letterlijke zin van het woord: het voor waar aangenomen hebben. Je weet dat het waar is. Dat gaat dieper dan zomaar kennen of weten. Opdat wij de dingen zullen waarnemen, zullen weten, die door God genadig aan ons geschonken worden.

Verlichte Ogen voor Onze Hoop en Erfenis ↑ hoofdstukken

Ja, dat is wel mooi, want de dingen die God ons geeft, dat gaat niet alleen over wat Hij ons nu geeft, maar ook over wat we in de toekomst zullen ontvangen. En dat is alles wat God aan Christus beloofd heeft. Dus aan de Messias zijn beloften gedaan en wij delen, als het lichaam van Christus, in die belofte.

Paulus zegt dat in Efeze 1; daar bidt Paulus voor verlichte ogen van het verstand of van het hart. Dat hangt er een beetje van af, dat is een grondtekstenkwestie geloof ik, maar daar gaat het over verlichting. Laat ik het gewoon even opzoeken. Ik zocht het op in mijn Bijbel, maar dat zien jullie natuurlijk niet, dus laat ik het zo doen: Paulus bidt hier om verlichte ogen van jullie hart, zodat jullie weten wat de hoop is van Zijn roeping en wat de rijkdom is van de heerlijkheid van Zijn lotbezit of erfenis te midden van de heiligen.

Ik ga er nu niet op in wat het allemaal precies betekent, maar hier zegt Paulus dat hij bidt voor verlichte ogen van ons hart, zodat we zullen weten wat de verwachting, de hoop is van Zijn roeping. Wij zouden Zijn roeping dus kennen en Paulus bidt hier dat daar onze ogen voor zouden opengaan, voor de roeping van Christus. Want — en dat heeft hij hier en in het navolgende uiteengezet — Zijn roeping is de onze, en Zijn lotbezit of erfenis, dat wat Hem als lotsdeel toevalt, dat is ook ons lotbezit, onze erfenis. Paulus noemt dan ook in deze brief aan de Efeziërs dat we medelotbezitters zijn met Christus. Dat zegt Romeinen 8 ook over ons.

En daarom zouden wij weten, en daartoe hebben wij ook de Geest ontvangen, de Geest die uit God is, opdat wij de dingen zullen weten die door God genadig aan ons gegeven of geschonken worden. Het is heerlijk om je daarmee bezig te mogen houden, want alle onzin, hypes en desinformatie — of voor mijn part informatie — maar ook al het onrecht in de wereld, daar hoeven we ons niet in te verdiepen. Ik ben daar ook niet blind voor, hoor. Ik bedoel: we zouden ook met verstand in deze aion wandelen en de waarheid van de leugen onderscheiden, maar het bouwt je niet op; het trekt je eerder neer. En hier zegt Paulus dat wij een Geest hebben ontvangen, de Geest van God, opdat we zouden weten de dingen die door God genadig aan ons geschonken worden. Het is heerlijk om je daarin te mogen verdiepen en om daar open ogen voor te mogen hebben. Dat wens ik ook jullie allen toe en ik zou zeggen: graag tot een volgende keer.

Deel 20 van 157