13. Kolossenzen 1:9 – het besef van Zijn wil

Het woord van de waarheid, het evangelie, droeg vrucht onder de Kolossenzen en sinds Paulus dat gehoord had van Epafras, hield hij niet op voor hen te bidden dat ze vervuld mogen worden met het besef van Gods wil.

Verderop in het hoofdstuk gaat Paulus dieper in op Gods wil, waarvan Hij bidt dat de Kolossenzen daarmee vervuld worden: Aan hen wil God bekendmaken, wat de rijkdom van de heerlijkheid van dit geheim is onder de natiën: Christus onder jullie, de hoop van de heerlijkheid (Kol.1:27).


📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst

Samenvatting: Paulus bidt dat de gelovigen vervuld worden met het besef van Gods wil. Deze goddelijke wil draait niet om alledaagse, praktische details, maar om het grootse voornemen om alle mensen te redden en de hele schepping onder één hoofd, Christus, samen te brengen. Het geheim is dat de gelovigen uit de natiën nu al in verborgenheid één lichaam vormen met Christus. In de toekomst zullen zij delen in Zijn heerschappij over hemel en aarde.

Besproken Schriftgedeelten: Kolossenzen 1:9, 1 Timotheüs 2, 1 Timotheüs 2:4, Kolossenzen 1:27, Kolossenzen 3, 1 Korinthe 12, Efeze 3:6, Romeinen 8, Kolossenzen 1:18, Efeze 1

“Je kunt dingen weten en je kunt dingen kennen, maar als je besef hebt, dan is het meer ingedaald. Dan heb je het je meer eigen gemaakt.”

Introductie en de Ware Betekenis van Besef ↑ hoofdstukken

Hallo allemaal, goed dat je weer kijkt en goed dat je er weer bij bent. We gaan verder met het bespreken van de Kolossenzenbrief. Ik ben thuis wat aan het klussen en kan niet op elke plek neerstrijken waar ik dat zou willen, dus ben ik nu maar even op de kamer van mijn zoon gaan zitten. Met excuses aan iedereen die een andere club een warm hart toedraagt, om het zomaar te zeggen, maar velen van jullie zal dat niet zo veel interesseren, denk ik.

Ik ga verder in Kolossenzen 1 vers 9. In het voorgaande hadden we gezien dat Paulus zegt dat de Kolossenzen van Epafras de dingen geleerd hadden die zij wisten over het woord van de waarheid, over het evangelie, over de genade van God en over de hoop die voor hen was weggelegd in de hemelen. Dat hadden ze gehoord van Epafras. Ze hadden Paulus weliswaar niet gezien in het vlees en ze hadden hem nooit ontmoet, maar in de geest hadden zij hem lief vanwege zijn bediening: het beheer van de genade van God dat hem was toevertrouwd.

Paulus zegt dan in vers 9: "Daarom houden ook wij vanaf de dag dat wij dit horen niet op voor jullie te bidden en te verzoeken dat jullie met het besef van zijn wil vervuld zullen worden in alle wijsheid en geestelijk inzicht." Ja, dat is een lange zin. Daar moeten we het dan eens uitgebreid over hebben, want er staat erg veel in dit vers. Maar Paulus vangt aan met de dingen die hij gehoord had: "Daarom houden ook wij vanaf de dag dat wij dit hoorden niet op voor jullie te bidden en te verzoeken dat jullie met het besef van zijn wil vervuld zullen worden."

Het woord 'besef', laat ik daar maar mee beginnen. Daar heb ik eerder op gewezen, dus dat doe ik nu kort, maar dat heeft met kennen te maken: *gnosis*. En dat 'epi', dat is een voorzetsel dat zoveel betekent als 'boven' of 'op'. Het is dus dat wat boven kennis uitgaat; op kennis, boven kennis. *Epignosis* is dus... de NBG-vertaling zegt 'rechte kennis', maar hier zegt de Geschriftenvertaling 'besef'. Ik denk dat dat heel dicht in de buurt komt. Je kunt dingen weten en je kunt dingen kennen, maar als je besef hebt, dan is het meer ingedaald. Dan heb je het je meer eigen gemaakt. Het is niet alleen van het hoofd, maar ook in het hart. Zo kun je er nog veel meer over zeggen, denk ik. Besef en realisatie, dat zijn de woorden die het dichtst in de buurt komen. Erkenning wellicht ook. Nou ja, dat dus.

Gods Wil Overstijgt Onze Dagelijkse Details ↑ hoofdstukken

Het gaat hier dus over het besef van Zijn wil. Wanneer wij over Gods wil nadenken, denken we misschien vaak aan allerlei praktische dingen in ons leven. Bijvoorbeeld aan de vraag of we die nieuwe baan wel of niet moeten aannemen. Je kunt natuurlijk talloze andere voorbeelden noemen, maar ik denk dat we God daarmee eigenlijk al heel klein maken. Hier gaat het namelijk over het besef van Zijn wil, en niet over al die kleine details in ons leven.

Paulus heeft het hier over iets specifieks. Ik heb daar overigens afgelopen zondag in Epe ook over gesproken vanuit 1 Timotius 2. Niet alleen over vers 4, maar ook over andere verzen uit dat hoofdstuk. In 1 Timotius 2 staat dat God wil dat alle mensen gered worden. Kijk, dat is Zijn wil en dat is groots! Hij wil dat alle mensen gered worden. Als je daar werkelijk besef van krijgt, dan worden die dingen in je eigen leven opeens heel klein. Dat is volgens mij ook de bedoeling: dat we Zijn grootheid leren kennen en gaan zien hoe klein wij eigenlijk zijn, terwijl de grote God voor ons zorgt en ons geeft wat we nodig hebben.

God wil dus dat alle mensen gered worden. Om het wat betreft 1 Timotius 2 even af te ronden: daar staat dat er één God is. Nou, als er maar één God is die alles bepaalt, plaatst en beschikt, en die God wil dat alle mensen gered worden, dan wórden alle mensen ook gered. Dat zegt Paulus twee hoofdstukken verder ook. Maar hier gaat het denk ik ook over iets anders: het besef van Zijn wil, het besef van Gods wil.

Het Geheim Onthuld: Christus Onder de Natiën ↑ hoofdstukken

Als ik naar Colossensen 1 vers 27 ga, dan gaan we eerst even één vers terug. Dan heeft Paulus het over het geheim, de verborgenheid. Dat is wat hij onder andere in de brief aan de Colossensen bekendmaakt, en ook met name in de brief aan de Ephesiërs; dat is een andere brief, maar hier in Colossensen en Ephesen trekt hij echt alle registers open, om het zo maar te zeggen. Het gaat over het geheim, de verborgenheid die aeonen en generaties lang verhuld is geweest. Paulus maakt dus een geheim, een verborgenheid bekend die aeonen, tijdperken en generaties lang verhuld of verborgen is geweest, maar nu aan zijn heiligen – daar zijn ze weer, de gelovigen dus – openbaar gemaakt werd. Het werd nu geopenbaard aan zijn heiligen, aan de gelovigen uit de natiën. Dat gebeurt via de apostel Paulus, want aan hem was dat beheer gegeven. Aan hem wil God bekendmaken – en hier gaat het over de wil van God, ook weer datzelfde woord dat verband houdt met het woord in vers 9 – aan hem wil God bekendmaken wat de rijkdom van de heerlijkheid van dit geheim is onder de natiën: Christus onder jullie, de hoop van de heerlijkheid.

Letterlijk staat hier: Christus in jullie. Wanneer dit woord gevolgd wordt door een meervoud, dan wordt het meestal vertaald met 'onder', en als er een enkelvoud staat, dan wordt het vertaald met 'in'. Maar Christus is dus in ons; dat geldt voor ons individueel, wij zijn in Christus, maar dat geldt ook voor ons als Ecclesia, als gemeente, als het lichaam van Christus. Christus is in ons, en dus ook onder ons. Hier gaat het specifiek over Christus onder de natiën. De Messias – dat is het Hebreeuwse woord, Christus is het Griekse woord en dat betekent overigens 'Gezalfde' – de Messias die aan Israël beloofd was, die bevindt zich nu waar? Welnu, onder de natiën.

De gelovigen uit de natiën zijn één met Christus. Dat is het geheim waarover het vorige vers sprak, en ook dit vers noemt de rijkdom van de heerlijkheid van dit geheim: dat Christus en de gelovigen uit de natiën één zijn. Dat is nu allemaal nog verborgen, maar het wordt geopenbaard. Daar gaan we het ook nog over hebben in Colossensen 3. Het is nu allemaal nog verborgen dat de gelovigen uit de natiën één lichaam zijn met Christus, maar dat zal in de toekomst worden geopenbaard. Wanneer Christus namelijk geopenbaard wordt – Hij is nu ook verborgen, Hij is in de hemel, verborgen in de hemel – maar wanneer Hij geopenbaard zal worden en zal verschijnen, dan zullen wij daarbij zijn. Dan zullen wij delen in Zijn positie.

Dat is het geheim, de verborgenheid die aeonen en generaties lang verhuld was geweest, maar die nu geopenbaard wordt. Dat geheim wordt nu geopenbaard in deze tijd waarin Israël als uitverkoren volk terzijde staat en God Zich een volk verzamelt uit de natiën voor Zijn Naam. Ik ga nu weer terug naar Colossensen 1 vers 9. Als ik dan nog even klik op dat woord 'wil' en kijk waar het allemaal nog meer voorkomt, dan vraag ik daar een overzichtje van aan.

Bestemd tot Zoonschap en Mede-erfgenamen ↑ hoofdstukken

En dan ga ik even naar de feestbrief. Daar wordt bijvoorbeeld gezegd dat Hij, dus God, ons tevoren bestemt tot het zoonschap. Er staat: door Jezus Christus tot in Hem. Wij zijn dus tevoren door God bestemd tot zoonschap. Over dat zoonschap — wij worden als zonen aangesteld — zou ik heel veel kunnen en ook wel willen zeggen, maar ik ben nu niet de Efezebrief aan het bespreken. Als aanvulling op wat Paulus zegt in Kolossenzen noem ik dit echter wel: zoonschap betekent dat wij zullen delen in Zijn lotsdeel, in Zijn lotbezit of in Zijn erfenis, zoals het ook wel in de vertalingen wordt gezegd. Dat betekent dat alles wat Hem toekomt, wij daarin zullen delen. Het zoonschap, de zoonstelling, is het moment dat wij als zonen aangesteld worden en daadwerkelijk in de positie komen van wat ons beloofd is; dat we dat gaan ontvangen.

En wat is dat dan? Hij bestemt ons tevoren tot het zoonschap, en dan staat er: door Jezus Christus tot in Hem. Dat "tot in Hem" betekent dat we dat zoonschap in Hem ontvangen. Hij is dé Zoon, met alle hoofdletters natuurlijk. En wij zullen ook aangesteld worden als zonen van God, namelijk als erfgenamen van God. Want we zijn mede-erfgenamen, samen-erfgenamen, samen lotbezitters van Christus. In dat wat Hij ontvangt, delen wij. Wat dat precies is, daar lees ik straks nog even over verder. Hij bestemde ons tevoren tot het zoonschap door Jezus Christus tot in Hem, in overeenstemming met — of naar — het welbehagen van Zijn wil. Hier wordt dus ook weer gesproken over Zijn wil. God heeft er een welbehagen, een plezier in. Het is Zijn wil, het is in overeenstemming met Zijn wil dat Hij ons van tevoren heeft bestemd tot dat zoonschap door Jezus Christus tot in Hem.

Waar gaat dat zoonschap over? Dat wordt verderop nog wat toegelicht. Paulus spreekt weer over dat geheim; Hij maakt aan ons het geheim van Zijn wil bekend, naar Zijn welbehagen dat Hij Zich voornam in Hem. Ik lees even verder: om in het beheer van de compleetmaking, of de volheid van de tijden, het al — zowel wat in de hemelen als wat op de aarde is — in Christus samen te vatten. Ik klik even de MBB-vertaling erbij, en die zegt: om in de volheid der tijden alles, al wat in de hemelen en op de aarde is, onder één hoofd — dat is Christus — samen te vatten. In dit woord voor samenbrengen of samenvatten zit ook het woord hoofd opgesloten. Vandaar dat de NBG-vertaling wel mooi is: onder één hoofd samen te brengen. Maar dat zal in de volheid van de tijden gebeuren, dus wanneer de tijden tot volheid komen — de aeonen uit dat andere vers. Om in de volheid van de tijden alles wat in de hemel en op de aarde is onder één hoofd, dat is Christus, samen te brengen.

De hele schepping zal dus onder één hoofd, namelijk Christus, worden samengevat en samengebracht. Maar het grote geheim dat Paulus mocht bekendmaken, is dat de Christus bestaat uit Hoofd en lichaam. Zij die bij Christus horen — de gelovigen die nu verzameld worden uit de natiën en één zijn met Christus (Christus onder jullie natiën) — zullen delen in de positie van Christus wanneer alles onder één hoofd wordt samengevat. Er staat letterlijk zelfs iets anders dan "dat is Christus"; er staat "in de Christus". De Christus is de uitdrukking voor Hoofd en lichaam. Je vindt die bijvoorbeeld ook in 1 Korinthiërs 12. De Christus, dat is Hoofd en lichaam. Daarmee wil ik zeggen dat alle beloften die aan Christus zijn gegeven — dat staat trouwens ook in Efeziërs 3 vers 6 — Hij deelt met een gezelschap, en dat is Zijn lichaam.

Wij ontvangen dus alles wat aan Hem beloofd is; daar delen wij in. Wat is dat dan? Dat staat hier: dat is al wat in de hemelen en al wat op de aarde is. Dat wordt onder één hoofd, de Christus, samengebracht. Wij zullen dus met Christus regeren en heersen over hemelen en aarde. Dat is onze toekomstige positie. Nu delen wij nog in Zijn vernedering en Zijn verborgenheid. Ons leven is met Christus verborgen in God, maar in de toekomst, wanneer Hij geopenbaard zal worden en zal verschijnen, dan zullen wij met Hem geopenbaard worden in heerlijkheid. Dan zullen wij samen met Hem delen. Wij zijn simpelweg samen deelhebbers in de belofte, zoals Efeziërs 3 vers 6 dat noemt. Samen deelhebbers van de beloften in Christus Jezus. Alles wat aan Hem beloofd is, daar delen wij in. Dat is natuurlijk pure genade, onverdiend. God gaat ons de allerhoogste positie geven in Christus. Dat zal ook aan de schepping geopenbaard worden. Romeinen 8 spreekt daar ook over: over de zonen van God en de hele schepping die daar eigenlijk reikhalzend naar uitziet, zoals Paulus zegt.

Nog even terug naar Kolossenzen 1 vers 9 om het af te sluiten. Daar zegt Paulus: "Daarom houden ook wij, vanaf de dag dat we dit horen, niet op voor jullie te bidden en te verzoeken dat jullie met het besef van Zijn wil vervuld zullen worden." Wat is Gods wil? Hij heeft er een welbehagen, een plezier in, zo hebben we gelezen. Hij gaat heel de schepping onder één hoofd samenbrengen, namelijk Christus, en er is een gezelschap dat deelt in die positie. Het geheim was niet dat Christus zou regeren over hemel en aarde; dat was in het Oude Testament niet verborgen, maar juist voorzegd. Maar wat Paulus bekend mocht maken — dat geheim, die verborgenheid, het geheim van Zijn wil zoals dat in Efeziërs 1 wordt genoemd en hier het besef van Zijn wil — is dat er een gezelschap is dat deelt in die positie van Christus. Het is dus de Christus: Hoofd en lichaam. Zo wordt het overigens in Kolossenzen 1 vers 18 ook genoemd: Hoofd en lichaam.

Wat Paulus eigenlijk doet — en dan zeg ik het heel kort — is dat hij van Christus, de Messias die aangekondigd is in het Oude Testament, een nieuwe definitie geeft. Hij zegt: dat is niet slechts één persoon, maar de gelovigen die nu verzameld worden uit de natiën delen in die positie en zijn één lichaam met Christus. Dat is het geheim, de verborgenheid die Paulus bekendmaakt, en dat is naar Gods wil. Het is geweldig om je bij zulke dingen te mogen bepalen. Dat gaan we nog veel vaker doen als we verder komen in deze Kolossenzenbrief. Maar voor nu laat ik het hier weer even bij en ik zeg graag: tot de volgende keer.