De geschiedenissen van Simson behoren tot de meest bekende in de Bijbel. Zijn bovennatuurlijke kracht, het verscheuren van de leeuw, het verraad van Delilah en zijn wraak op de Filistijnen vormen samen een indrukwekkend en meeslepend verhaal.
Toch omvat het verslag van zijn leven slechts vier hoofdstukken, waarvan één volledig aan zijn geboorte is gewijd. Een boodschapper van God bezoekt zijn ouders en kondigt zijn komst aan.
De geschiedenis van Simson is niet slechts een spannend verhaal, maar ook een vooruitwijzing naar de ware Verlosser, de Sterke Man, die zou komen om Zijn volk te verlossen. Simson is een voorafschaduwing van Jezus Christus, en als we willen begrijpen op welke manier, moeten we het hoofdstuk over zijn geboorte goed lezen.
📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst
“Want Simson is een uitbeelding van Jezus van Nazareth, van Zijn geboorte tot aan Zijn dood.”
⏱️ Hoofdstukindeling van deze studie:
- Introductie: Jeugdherinneringen aan de Held Simson
- Simsons Leven in Vogelvlucht: een Schaduwbeeld van Christus
- Richteren 13: de Onvruchtbare Vrouw als Type van Israël
- Het Nazireeërschap: Jezus van Nazareth in Zijn Vernedering
- Het Sleutelvers: een Begin van Verlossing voor Israël
- Het Opvallende Thema van Tweevouden in Simsons Leven
- Het Opstijgoffer op de Rots als Beeld van de Opstanding
- De Engel Des Heeren en Zijn Wonderbare Naam
- De Geboorte van Simson: de Zon in een Duistere Wereld
- Aangedreven Door Gods Geest: Gods Soevereine Leiding
Introductie: Jeugdherinneringen aan de Held Simson ↑ hoofdstukken
Een hele goede morgen allemaal hier in Epe. Fijn om weer eens in jullie midden te zijn. Volgens mij is het alweer even geleden, ik heb het niet nagekeken, maar zo voelt het in ieder geval wel. Ik wil het met jullie deze morgen eens hebben over een bekende figuur, mag ik aannemen. Ik kan me niet voorstellen dat hier iemand is die nog nooit van Simson heeft gehoord. Hij is een bekende figuur uit het Oude Testament en ik moet zeggen dat de figuur van Simson mij in ieder geval altijd geïntrigeerd heeft.
Ik herinner me dat ik als kind op een christelijke school zat, een 'school met den Bijbel'. Dat stond heel groot op de gevel van het monumentale pand. Het is inmiddels al jaren geleden gesloopt, maar daar werd dus echt elke dag een Bijbelverhaal verteld en daar zal ik ongetwijfeld de nodige Bijbelkennis hebben opgedaan. En over mijn moeder gesproken: ik weet ook nog dat als ik tussen de middag thuis kwam, zij voorlas uit de kinderbijbel van W.G. van de Hulst. Ik heb die boeken van de week nog even erbij gepakt, want ik heb ze nu zelf in mijn kast staan. Ik pak ze niet te vaak, want ze vallen bijna uit elkaar, maar mijn moeder las me dan voor uit de Bijbel aan de keukentafel. Wat ik me daar nog van kan herinneren is dat als zij vroeg: "Welk verhaal wil je horen, Gerard?" – want zij wist het soms ook even niet meer – dan was het meestal Simson en heel soms David en Goliath. Dat zijn toch een beetje de echte jongensverhalen waar ook wat geweld in voorkomt natuurlijk, maar Simson was één van die figuren die er uitsprong.
Een paar jaar geleden zat ik nog eens foto's te kijken en toen kwam ik foto's tegen van de zondagsschool, waar ik dus ook nog op heb gezeten. Het enige wat ik me daarvan herinner, was dat ik het geen zaak van vreugde vond dat ik daar ook nog eens naartoe moest. Maar ik heb dus wel heel wat Bijbelverhalen meegekregen in mijn opvoeding en Simson was toch altijd wel voor mij de nummer één. Toen ik later ging geloven – want ik heb dat echt een tijdje allemaal naast me neergelegd in de pubertijd, hoewel die pubertijd dan wel wat lang duurde – was dit ook een van de verhalen die mij als eerste weer aansprak. Het is dus ook niet de eerste keer dat ik ergens over Simson sta te spreken; ik zoek altijd wel weer een gelegenheid om dat te doen.
Die geschiedenis van Simson vinden we in het boek Richteren. Ik ga het met jullie hebben over de geboorte van Simson. En dat is... even kijken of hij het ook doet. Nee, die doet het niet. Gaan we even... Mag ik dat zelf doen, Gerard? Toen ik net aan het testen was, deed alles het. Gerard heeft aan de knoppen gezeten en... Nee hoor, Gerard. Die techniek is soms onnavolgbaar, want je zou zeggen: als je de ene keer op de knop drukt, doet hij dit, en dan doet hij dat de volgende keer weer, maar dat was dus even niet zo.
De geschiedenis van Simson, daar was ik gebleven, vinden we in Richteren 13 tot en met 16. Dat zijn dus maar vier hoofdstukken. De geboorte van Simson beslaat een heel hoofdstuk en dat is dus een kwart van de geschiedenis van Simson. Je zegt: "Ja, is dat wel zo? Want misschien zijn die andere hoofdstukken veel langer." Nou, dat is dus niet zo. Hoofdstuk 14 en 15 zijn zelfs iets korter dan hoofdstuk 13 en alleen hoofdstuk 16 is langer. Het is dus een relatief groot gedeelte dat over de aankondiging van de geboorte van Simson gaat. Daar ligt heel veel nadruk op. Doordat er zoveel aandacht aan wordt besteed, wordt daar de nadruk op gelegd en ik zal straks ook vanzelf zeggen waarom dat is.
Simsons Leven in Vogelvlucht: een Schaduwbeeld van Christus ↑ hoofdstukken
Ik neem u graag even mee door die hoofdstukken met een paar bullets om te laten zien waar de geschiedenis van Simson ook alweer over gaat. Gerard had het net al over honing. We kennen de geschiedenis van Simson natuurlijk, bijvoorbeeld dat hij een leeuw verscheurt. Hij is op dat moment op weg naar Timna, want hij heeft daar een vrouw gezien die hij graag wil hebben. Onderweg komt hem die leeuw tegemoet, die hij vervolgens verscheurt. Later gaat hij opnieuw naar Timna en besluit hij even bij die leeuw te gaan kijken. Er blijkt een bijennest in de leeuw te zitten en hij eet van de honing. Ja, dan krijg je natuurlijk verlichte ogen; tenminste, dat was zo bij Jonathan, dus zo zal het hier ook wel zijn.
Later in dat hoofdstuk vinden we de geschiedenis van Simsons huwelijk. Tenminste, was het nou wel een huwelijk? Op de bruiloft werd een raadsel opgegeven en de genodigden konden dat raadsel niet raden. Uiteindelijk hebben ze het geheim van Simson ontfutseld via zijn vrouw, of aanstaande vrouw. Simson wordt boos en vertrekt. Je kunt je dan afvragen of het huwelijk wel echt tot stand is gekomen. Wat doet Simson vervolgens? Later komt hij terug omdat hij weer wat was afgekoeld, om die vrouw alsnog tot zijn vrouw te nemen. Maar dan blijkt de vrouw al aan een ander te zijn gegeven. Simson wordt witheet, vangt driehonderd vossen, bindt een fakkel tussen hun staarten en brandt het hele Filistijnse land plat. Simson was dus niet alleen sterk, maar blijkbaar ook heel slim, want hoe vang je driehonderd vossen? Ik heb daar wel eens over nagedacht. Ik ken iemand met een kippenhok die wel eens een kip kwijt is; probeer die maar eens te pakken, laat staan driehonderd vossen. Maar Simson doet dat.
Vervolgens vinden we in Richteren 15 een geschiedenis waarbij ik hoop dat u met dubbele oren luistert. Wat zou daarmee bedoeld worden? Gerrit had het er net al over dat we dieper gaan spitten. Dat doen we inderdaad, want Simson is natuurlijk een uitbeelding, een type van Christus. Laat ik dat alvast gezegd hebben, al is dat op een bijzondere manier waar ik nog op terugkom. In Richteren 15 willen zijn eigen volksgenoten Simson overleveren aan de Filistijnen. Simson pakt vervolgens een ezelskaak en slaat daarmee duizend man neer. Dat verhaal gaat natuurlijk nog veel verder.
Als we naar Richteren 16 gaan, dan is Simson in Gaza. Er zitten kinderen in de zaal, dus wat hij daar precies deed mag ik natuurlijk niet zeggen, maar hij bezocht daar een hoer. De mannen van Gaza kregen daar lucht van en dachten: Simson is in de stad, die gaan we te pakken nemen. Ze besloten te wachten tot het donker en nacht was. Simson kwam er op de een of andere manier achter. Ze hadden de stadspoorten gesloten zodat hij er niet meer uit kon, maar die poorten konden Simson niet houden. Hij rukt ze gewoon met grendels en al los, neemt ze op zijn rug en zet ze op de berg bij Hebron neer. Dat is bijna zestig kilometer verderop. Simson bezat dus werkelijk een bovennatuurlijke kracht.
Dan komen we, ook in Richteren 16, bij de schitterende geschiedenis van Simson en Delilah. Ik denk dat dit wel de bekendste van de verhalen over Simson is. Het is verfilmd en er wordt over gezongen. Simson had natuurlijk iets met vrouwen, dat blijkt wel uit de geschiedenis. In vier hoofdstukken komen er drie vrouwen voor en dat wordt Simson ook wel eens nagedragen. Hij was een ruwe douwer, hij gebruikte geweld en moordde er lustig op los, en hij had een zwak voor vrouwen. De geschiedenis van Simson beslaat echter twintig jaar. We vinden twee keer beschreven dat Simson Israël twintig jaar richtte. Dan zeg ik: drie relaties in twintig jaar valt ook wel weer mee. Dat is dus ook weer te relativeren. Maar natuurlijk had Simson een zwak voor vrouwen. We vinden in de geschiedenis beschreven hoe hij drie keer een vrouw nadert.
Als we dat echter lezen met een Bijbelse bril en weten dat Simson een beeld is van de Heere Jezus, en de vrouw een beeld van Israël, dan weten we ook dat de Heer een zwak heeft voor Israël. Dat is namelijk Zijn oogappel. De geschiedenis van Simson en Delilah vertelt het verhaal van de Heer die kwam in het huis van de vrouw en door haar werd overgeleverd en van Zijn kracht ontdaan. Dat is wat er in de geschiedenis van Simson en Delilah onder de oppervlakte ligt. Daar zou ik veel meer over willen vertellen, maar dat doe ik nu niet.
Het eindigt met die geweldige overwinning van Simson in de tempel van Dagon, nadat men zijn ogen heeft uitgestoken. Ze vieren feest voor die afgod en zeggen: 'Laten we Simson halen, dan kunnen we ons met hem vermaken.' Dat gebeurde bij de Heere Jezus ook; ze zetten een doornenkroon op Zijn hoofd en hingen Hem een spotmantel om om zich met Hem te vermaken. Simson bidt dan tot God: 'Geef mij nog één keer mijn kracht terug.' Hij duwt de pilaren om en de hele tempel van de god Dagon stort in. In zijn dood heeft hij een grotere overwinning bereikt dan in heel zijn leven. Zoiets wordt erover gezegd.
Dat is de geschiedenis van Simson in vogelvlucht. Zoals ik al zei, heb ik vaker over deze geschiedenissen gesproken. Ik heb er ook wel eens vers-voor-vers blogs over geschreven en Stichting Evangelie om niet, die boekjes uitbrengt met Bijbelstudiemateriaal, heeft dat in een boekje gebundeld. Ik heb wat van die boekjes bij me, want ik hoop u ook een beetje te prikkelen om zelf verder in deze geschiedenissen te duiken. Vanmorgen bespreek ik de geboorte van Simson en ik hoop u hiermee op een spoor gezet te hebben om dat eens verder te onderzoeken.
Richteren 13: de Onvruchtbare Vrouw als Type van Israël ↑ hoofdstukken
We gaan naar Richteren 13 vers 1, want daar vangt de geschiedenis van de geboorte van Simson aan. Er staat dat de zonen van Israël — de meeste vertalingen zeggen de kinderen, maar er staat 'zonen' — voortgingen te doen wat kwaad is in de ogen van JAHWEH. Dat vinden we zeven keer in Richteren. In Richteren 3 staat het twee keer, dus je zou kunnen zeggen dat we het in totaal acht keer vinden, maar dat is twee keer in één adem in één vers. Dit is het refrein van het boek Richteren: dat het volk deed wat kwaad was in de ogen des Heeren. We weten uit andere schriftplaatsen dat het altijd ging om afgodendienst; het volk liep andere goden na. Overigens is dit een term die u waarschijnlijk nog beter kent uit de boeken van de Koningen. Dan kwam er een nieuwe koning en die deed of wat recht was in de ogen des Heeren — dat gebeurde een paar keer — maar meestal deed men wat kwaad was in de ogen des Heeren. Vaak staat er dan ook achter welke goden men vereerde en dat men dus niet de God van Israël diende.
En JAHWEH, de Heere, gaf hen in de hand van de Filistijnen, veertig jaren. Dat is natuurlijk ook een Bijbels getal, die veertig. Dat spreekt van beproeving, maar ook van verlossing. Denk aan de veertig weken van de zwangerschap; dat is de beproeving, maar na veertig weken komt de verlossing. Zo noemen wij een bevalling natuurlijk ook: een verlossing. En degene die dat begeleidt, heet ook de verloskundige. Hier wordt Israël veertig jaren beproefd doordat ze overgegeven worden in de hand van de Filistijnen.
Er was een man uit Zora, uit de familie van de Danieten, en zijn naam was Manoach. Zijn vrouw was onvruchtbaar en zij baarde niet. Dit is iets wat we heel vaak in de Bijbel vinden. Een onvruchtbare vrouw — er staat zelfs nog achter 'zij baarde niet', voor het geval we niet weten wat onvruchtbaar is. Het gaat om een vrouw die niet in staat is om leven voort te brengen. Als ik een rondje zou doen, zouden we even kunnen brainstormen over voorbeelden uit de Bijbel, zoals Sarah, maar ik ga er niet eens aan beginnen want er zijn echt heel veel voorbeelden van. Maar elke keer is het in ieder geval zo: als dit gebeurt, gaat er iets bijzonders volgen. Hier gaat Simson geboren worden. Deze vrouw is onvruchtbaar, maar ze gaat leven voortbrengen. Alleen dat is natuurlijk al een uitbeelding van leven dat voortgekomen is uit de dood.
Het doet ons ook denken aan de moeder van de Heere Jezus. Zij was niet onvruchtbaar, maar zij was niet getrouwd en er staat nadrukkelijk bij dat Jozef en Maria geen gemeenschap hadden gehad. Die relatie was tot zover in die zin onvruchtbaar; er was geen gemeenschap tot stand gekomen, dus ook Maria was in die zin niet in staat om uit zichzelf nieuw leven voort te brengen. Ik weet wel dat het wat anders is dan wanneer ze daadwerkelijk onvruchtbaar zou zijn geweest, maar Maria had geen gemeenschap gehad en toch kwam er leven uit haar voort. De Heere Jezus werd geboren. Dat is een uitbeelding van God die in de vrouw nieuw leven voortbrengt.
En een boodschapper van JAHWEH — uw vertalingen zeggen nu waarschijnlijk 'een engel des Heeren' — verscheen aan de vrouw. Er staat letterlijk in het Hebreeuws het woord 'malak' en dat betekent boodschapper. Dat kan een geestelijk wezen zijn, maar dat moet uit het verband blijken. Soms is het ook gewoon een man. Dat zullen we straks zien; deze boodschapper wordt ook echt als man herkend. In eerste instantie heeft Manoach later ook niet door dat het een boodschapper van God is. In het Grieks is dat overigens ook zo: het woord 'angelos', waar ons woord engel van is afgeleid, betekent simpelweg een boodschapper. Deze boodschapper van JAHWEH verscheen aan de vrouw en hij zei tot haar: "Zie, jij bent onvruchtbaar en jij baarde niet, maar jij zult zwanger worden en een zoon baren."
Waar zijn Manoach en zijn vrouw nu een uitbeelding van? Zij zijn een uitbeelding van God en Israël. God is in het Oude Testament de man en Israël de vrouw. Israël was een onvruchtbaar volk en toch kwam uit Israël de Heere Jezus Christus voort. Zo zijn zij een uitbeelding van God en Israël onder het Oude Verbond. Dat Oude Verbond was trouwens een huwelijksverbond. Ik heb er nu één voorbeeld bij gegeven, maar ik zou er talloze van kunnen noemen. Het Oude Verbond was een huwelijksverbond tussen God en Israël: God de man, Israël de vrouw. Het land was dan de echtelijke woning en het verbond was de huwelijksakte. Zo kunnen we nog wel even doorgaan. Het Oude Verbond was een huwelijksverbond en het Nieuwe Verbond zal dat trouwens ook zijn. Daar komen we misschien nog wel op terug, maar Manoach en zijn vrouw zijn dus een beeld van God en Israël.
Maar we kunnen nog een steekje dieper gaan. Als we één steekje minder diep gaan, is het ook een uitbeelding van Jozef en Maria. Want als ik dit vers had geprojecteerd zonder te zeggen dat we in Richteren zijn om de geschiedenis van Simson te bespreken, en ik had gezegd: "Er verscheen een engel des Heeren aan de vrouw en hij zei tot haar: zie, jij bent onvruchtbaar en je baarde niet, maar je zult zwanger worden en een zoon baren," waar hadden we dan aan gedacht? Het is nu november en het loopt weer tegen Kerst, dus dan zouden we al snel denken dat we in Lukas terechtgekomen zijn. Daar lijkt het immers als twee druppels water op. In Lukas lezen we: "En de boodschapper zei tegen haar: Vrees niet Maria, want jij hebt genade gevonden bij God. En zie, jij zal zwanger worden en je zal een zoon baren en je zult Hem de naam Jezus geven." Dus ook daar is de geboorte van Simson een uitbeelding van de geboorte van de Heere Jezus Christus: een voorafschaduwing, een uitbeelding, een type.
Dan wordt er tot de vrouw gezegd: "En nu, neem jezelf in acht en drink geen wijn en sterke drank en eet niets wat onrein is." Hoezo dan? Dat lezen we meteen in het volgende vers: "Want zie, je zult zwanger worden en een zoon baren en geen scheermes zal op zijn hoofd komen, want van de moederschoot af zal de jongen een Nazireeër van God zijn." Het niet drinken van wijn en het feit dat er geen scheermes op het hoofd komt, kennen we natuurlijk van Simson, maar dat is omdat hij een Nazireeër zou zijn.
Het Nazireeërschap: Jezus van Nazareth in Zijn Vernedering ↑ hoofdstukken
Ja, wat is dan een Nazireeër? Nou, daar zou ik eigenlijk een heel hoofdstuk over moeten lezen in Numeri, maar dat ga ik dus niet doen. Wel wil ik in een paar punten aangeven wat die Nazireeërs ongeveer moesten en juist ook niet mochten. Een Nazireeër mocht geen wijn drinken. Hier mag de vrouw al geen wijn drinken op het moment van de zwangerschap, maar ook de Nazireeër zelf zou later geen wijn drinken. Dat zou u als Bijbelkenner moeten opvallen. Het juist niet drinken van wijn is bijzonder, want ik zou bijna zeggen dat de Bijbel het drinken van wijn juist aanmoedigt. Wijn is namelijk een uitdeling van leven, van nieuw leven. Wijn heeft in de Schrift een heel positieve betekenis; het spreekt van nieuw leven. Daarom zeggen wij ook vaak, als we het glas heffen op het leven, in het Hebreeuws: L’chaim.
Maar de Nazireeër zou geen wijn drinken. En dat komt omdat Simson een type is van Christus, maar dat zeg ik dan eigenlijk niet helemaal goed. Als ik het nauwkeuriger formuleer, zou ik moeten zeggen: Simson is een uitbeelding van Jezus van Nazareth. Simson is een type van de Heere Jezus die kwam om te sterven, van de mens Jezus Christus. Dus niet zozeer van de opgewekte Christus, maar van Hem die als mens naar deze aarde kwam in het vlees. Dat is dan ook de reden dat die Nazireeërs geen wijn zouden drinken. Omdat hij een type is van Jezus in Zijn eerste komst, van Jezus als mens, van Jezus van Nazareth; van Degene die kwam om te sterven en niet zozeer van de opgewekte Christus. Want bij wijn denken we aan nieuw leven, aan de opgewekte Christus. Simson zou nadrukkelijk geen wijn drinken en is daarmee nadrukkelijk een type van de Heer die kwam om te sterven. Door geen wijn te drinken, demonstreerde die Nazireeër dat hij daar op dat moment geen deel aan had.
Ik zeg er meteen overigens bij dat dit niet betekent dat we in de geschiedenis van Simson geen uitbeeldingen van leven tegenkomen. We hadden het net al over de honing en ik zou er nog meer voorbeelden van kunnen noemen. Je kunt het verhaal van Hem, van onze Heer, niet vertellen zonder het ook over de opstanding te hebben. Dus dat vindt u ook echt wel in de geschiedenis van Simson terug, maar primair is Simson een type van Jezus van Nazareth, die kwam als mens.
Het tweede belangrijke ding wat genoemd wordt, is dat er geen scheermes op zijn hoofd zou komen. Dan blijft je haar dus groeien; het zou niet afgeknipt worden. Laat ik daar dit over zeggen: wij leven natuurlijk in een tijd dat zulke dingen een beetje vervaagd en weggeëbd zijn, maar in de Bijbel wordt lang haar voor een man beschreven als 'zonder eer'. Sommige vertalingen zeggen 'schande', maar wat er letterlijk staat, is dat het zonder eer is. Als een man lang haar heeft, zegt de Schrift daarover dat er geen eer in zit voor de man. Dit is in tegenstelling tot de vrouw, want lang haar is de heerlijkheid van de vrouw; dat staat ook in datzelfde hoofdstuk. Maar dat lange haar van Simson spreekt van Jezus, die kwam in vernedering, in oneer. Om met de woorden van Filippenzen 2 te spreken: door de gestalte van een slaaf aan te nemen, door Zich te vernederen en de mensen gelijk te worden. En gehoorzaam te worden tot de dood, ja, de dood van het kruis. Dat is wat er in Filippenzen 2 gezegd wordt en daar is Simson een type van: van de Heere Jezus die kwam in gehoorzaamheid om te sterven.
Ja, dat Nazireeërschap, ik weet niet wat u daarvan weet. Ik denk over het algemeen niet zoveel, want de Bijbel zegt er ook niet zo heel veel over. We hebben dat hoofdstuk in Numeri 6 wat daarover gaat; dat geef ik mee om thuis eens te lezen, want dat ga ik hier dus echt niet doen. Maar eigenlijk is Simson de enige waarvan specifiek vermeld wordt dat hij een Nazireeër is. En dan overigens ook nog een hele bijzondere, want hij is het vanaf zijn geboorte. Als u Numeri 6 leest, dan gaat het over iemand die de gelofte van een Nazireeër heeft gedaan. Gedurende die tijd zou er geen scheermes op het hoofd komen en zou hij geen wijn drinken, maar na het Nazireeërschap zou dat hoofd kaalgeschoren worden en zou hij weer van de wijn drinken. Dat is dus een tijdelijk iets bij een Nazireeër; het is de periode van het afleggen van die belofte.
Bij Simson weten we echter dat het al vanaf zijn geboorte zo is, wat het sowieso heel bijzonder maakt. Nu zijn er wel andere Bijbelse figuren waarvan men zegt: 'Ja, dat zal ook wel een Nazireeër geweest zijn.' Samuël is er één; daar wordt inderdaad gesproken over het feit dat er geen scheermes op zijn hoofd zou komen, maar over die wijn wordt weer niets vermeld. Er wordt ook niet expliciet gezegd dat hij een Nazireeër zou zijn. Johannes de Doper kwam ik van de week nog tegen; die staat niet eens in dat boekje, zag ik. Maar daar wordt ook van gezegd dat hij geen wijn en sterke drank zou drinken, maar er is dan weer geen vermelding over een scheermes. En in de Handelingen lezen we nog dat Paulus een gelofte had gedaan, waarbij het hoofd kaalgeschoren werd. Maar ook hier weer geen mededeling over wijn. Het kan best dat daar de gelofte van een Nazireeër is gedaan, maar dat wordt er niet bij vermeld. Voor zover ik weet, maakt dat Simson dus echt de enige waarvan we met 100% zekerheid weten dat hij een Nazireeër was. En meteen een hele bijzondere, want hij was dat vanaf zijn geboorte.
Het Sleutelvers: een Begin van Verlossing voor Israël ↑ hoofdstukken
Nu komen we echt bij een sleutelvers voor het verstaan van de geschiedenis van Simson. Tenminste, als we willen weten waar het van spreekt. Want ik vond het verhaal vroeger al geweldig; het is een schitterend verhaal van een man met bovennatuurlijke krachten en natuurlijk de tragiek in die geschiedenis met Delila. Maar als je gaat zien waar het een beeld van is, dan komt het pas echt tot leven. Als we gaan inzien waar Simson van spreekt, wie hij uitbeeldt, waarom en hoe, dan ga je meerdere lagen zien en dan gaat het pas echt spreken.
In het volgende vers staat dat de engel, de boodschapper van Yahweh, tegen de vrouw zegt: "Hij zal een begin maken met het verlossen van Israël uit de hand van de Filistijnen." Want Simson is een uitbeelding van Jezus van Nazareth, van Zijn geboorte tot aan Zijn dood. En de Heer kwam in Zijn eerste komst om een begin te maken met de verlossing van Israël. Maar die verlossing van Israël is nu ook nog steeds niet voltooid; daar zou tijd overheen gaan. Simson is dus nadrukkelijk een type, een uitbeelding van de Heer Jezus die kwam als Jezus van Nazareth, vanaf Zijn geboorte tot aan Zijn dood. Dus niet van de opgewekte Christus, want hij zou een begin maken met het verlossen van Israël uit de hand van de Filistijnen.
Nu wordt er ook gezegd in de Bijbel dat er iemand was die uiteindelijk die vijand versloeg. Simson maakte slechts een begin met de verlossing uit de hand van de Filistijnen, want later had Israël nog steeds last van dat volk. Maar wie in de Bijbel voltooide die verlossing van de Filistijnen? Weten jullie dat? Ja, David. David zou Israël verlossen van de Filistijnen en van al hun vijanden. Maar wat David betreft — en dat is eigenlijk een open deur intrappen — David is een type van de Zoon van David. Niet primair van Hem die kwam om te sterven, zoals Simson in vernedering, maar van Hem die gezeten is op de troon in heerlijkheid en Zijn koninkrijk wereldwijd vestigt, waarbij al Zijn vijanden worden onderschikt. David is met name een type van de Heer Jezus in de toekomst, die zal komen en zitten op de troon van zijn vader David. Zo werd dat trouwens ook aangekondigd bij Zijn geboorte. Hij zal alle vijanden onderschikken, maar dat is nog steeds toekomst; dat heeft Hij natuurlijk niet gedaan in Zijn eerste komst. Simson is de uitbeelding van Degene die kwam om een begin te maken met die verlossing van Israël, en David voltooide dat.
Dit vers is in die zin echt een sleutelvers om de geschiedenis van Simson te verstaan. Misschien dat ik het ooit nog wel eens hier over Simson ga hebben, dat weet ik niet, maar dit hoofdstuk moet je ook eerst lezen, begrijpen en bestuderen om de hele geschiedenis van Simson op de juiste manier te plaatsen.
Dan vertrekt de engel blijkbaar en dan staat er: "En de vrouw kwam en zij zei tot haar man: 'Een man van God — hij wordt dus aangeduid als een man — kwam tot mij en zijn verschijning was als de verschijning van een boodschapper van God.' " Ja, daar is toch wel iets bijzonders mee aan de hand; het was uitermate vreeswekkend. Ze zegt: "Ik vroeg hem niet van waar hij was en hij vertelde mij zijn naam niet. En hij zei tot mij: 'Zie, jij zal zwanger worden en een zoon baren; en drink geen wijn en sterke drank en eet niets onreins, want de jongen zal een Nazireeër van God zijn vanaf de moederschoot tot aan de dag van zijn dood.' " Dus Simson zou Nazireeër zijn vanaf zijn geboorte, vanaf de moederschoot — nou eigenlijk al eerder dan zijn geboorte — want ook de vrouw zou geen wijn en sterke drank drinken tot aan de dag van zijn dood. En dat spreekt, nogmaals, van Jezus in Zijn eerste komst.
Nu wordt het een beetje vermakelijk, vind ik altijd. Toen sprak Manoach tot Yahweh en hij zei: "O mijn Heer, de man van God die U zond, laat hem alsjeblieft opnieuw tot ons komen, en dat hij ons onderricht wat wij zullen doen voor die jongen die geboren zal worden." En God hoorde naar de stem van Manoach en de boodschapper van God komt opnieuw tot de vrouw als zij in het veld zit. Die boodschap komt dus opnieuw, weer bij de vrouw, op het moment dat Manoach er helemaal niet bij is. Er staat nog eens extra achter: "Manoach, haar man, was niet met haar." De vrouw haastte zich, ze rende en ze vertelde het aan haar man. Ze zei tot hem: "Zie, de man die op die dag aan mij verscheen, kwam tot mij." Manoach stond op en hij ging achter zijn vrouw aan en hij kwam bij de man. Hij zei tot hem: "Bent u de man die tot de vrouw sprak?" En hij zegt: "Ik ben het."
Als we een stapje verder doen naar het Nieuwe Testament — want dit is natuurlijk een uitbeelding van de geboorte van de Heer Jezus — dan zien we dat de aankondiging van de geboorte van Jezus ook via een engel kwam. Die werd trouwens wel met name genoemd: dat was Gabriël bij Maria. Maar hij komt eerst bij Maria, en later komt er een engel, een boodschapper bij Jozef. Het gaat dus net zo als in de geschiedenis van Simson: twee verschijningen. De engel verschijnt twee keer en daarmee komt er nadruk te liggen op die verschijningen. Ik zei net al dat die geboorte van Simson echt heel uitgebreid beschreven wordt. Als je later de geschiedenis van Simson nog eens in één adem naleest, dan zie je dat het eerste hoofdstuk eigenlijk heel langzaam gaat. Dingen worden ook elke keer herhaald. Dat vind je vaker in de Bijbel, zoals in de geschiedenis van Daniël die dromen uitlegt, of bij Jozef. Dingen worden herhaald, ook al weten we het al, maar daardoor komt er nadruk op te liggen. Blijkbaar is de geschiedenis van de geboorte van Simson heel belangrijk, want het wordt nogal nadrukkelijk en uitgebreid uiteengezet. Als je daarna in hoofdstuk 14 komt, dan volgen de geschiedenissen elkaar in rap tempo op. Ik heb ze net in een paar bullets weergegeven, maar dat gaat veel sneller dan dat eerste hoofdstuk. Maar hier zien we dus ook weer die twee verschijningen voor de nadruk. En dan wil ik toch op één dingetje wijzen; dat probeer ik even snel te doen. Maar dat "twee keer"...
Het Opvallende Thema van Tweevouden in Simsons Leven ↑ hoofdstukken
Die tweemaal, die twee keer, vind je elke keer weer terug in de geschiedenis van Simson. Ik daag u uit, ik daag jou uit om die geschiedenis te lezen. Pak een briefje en schrijf elke keer op wanneer je er twee tegenkomt. Als je dat gedaan hebt, zou ik het nog een paar keer doen, want dan kom je er waarschijnlijk toch weer zaken tegen die je de eerste keer niet hebt gezien.
Ik ga er een paar noemen, hoewel ik zeker niet volledig ben. Simson gaat twee keer naar Timna. De leeuw wordt verscheurd; hij scheurt hem in tweeën en daartussen bevindt zich die honing. Dit is ook een leuke: twee keer is er sprake van "tussen Zorah en Esthaol". Maar Zorah en Esthaol zijn er natuurlijk ook twee. Ik meen dat het zo vaak voorkomen van een tweevoud, van twee keer, van twee helften, erop wijst dat Simson — zoals ik net al zei — een beeld is van de Here Jezus in Zijn eerste komst. Maar er moet nog een tweede zijn, er komt nog een tweede komst. Ik denk dat je daarom zo vaak die tweetallen vindt in de geschiedenis van Simson.
Dit vind ik de allermooiste: het raadsel. Dat is een raadsel in twee delen. Ik ken hem uit de Statenvertaling en de NBG-vertaling: "Spijze ging uit van de eter, en zoetigheid ging uit van de sterke." Dat is dus een raadsel in twee delen, maar de oplossing van het raadsel is ook tweeledig. Want wat is zoeter dan honing en wat is sterker dan een leeuw? Dat is het antwoord. Het antwoord is ook tweedelig. Sterker nog, het is eigenlijk helemaal geen antwoord, want het is zelf ook weer een raadsel. Dus heb je twee raadsels. "Spijze ging uit van de eter, zoetigheid ging uit van de sterke." "Wat is zoeter dan honing en wat is sterker dan een leeuw?" Dat zijn ook weer vragen, dat is ook weer een raadsel. Het antwoord op het raadsel vindt u in dat boekje. Dat ga ik nu niet meer zeggen, ik ga nu niet meer aan het boekje refereren, maar dit vind ik wel echt heel mooi: twee raadsels, elke keer weer tweeledig, elke keer weer die tweevoud daarin.
Simson wordt met twee nieuwe touwen gebonden en later ook met twee koperen ketenen. De vossen gaan in tweetallen. Er zijn twee zuilen in de tempel van Dagon. En er staat ook nadrukkelijk dat Simsons beide ogen werden uitgestoken. Ik heb er nogal wat die minder voor de hand liggen. Hij deed bijvoorbeeld iets met een ezelskaak. Nou, die heeft ook een onder- en een bovenkant, en daartussen gebeurt ook nog iets. Er komt iets uit die kaak. Net zoals er honing uit de leeuw kwam, kwam er water uit die kaak.
Wat dacht u van — ik zie nu vragende blikken, en dat was ook mijn bedoeling — wat dacht u van twee keer Nazireërschap? Want Simson wordt kaalgeschoren door Delilah, toch? Maar later lees je nadrukkelijk dat zijn haar weer begon te groeien. Ik denk dat die Filistijnen dom zijn geweest dat ze dat hebben laten gebeuren; ze wisten immers dat zijn kracht daarin zat. En dan lees je dat zijn haar weer begon te groeien, en dan ontvangt hij dus ook zijn kracht weer terug. Dat was maar heel kort, maar hij ontvangt die kracht weer terug. Zijn haar groeide aan en dan volgt het verhaal van Simson in de tempel van Dagon.
En twee keer wordt vermeld dat Simson Israël twintig jaar richtte. Twintig jaar, dat getal kennen we toch ook wel? Dat is een uitbeelding van de twintig eeuwen, de twee keer duizend jaar, de twee dagen, noem het maar. Dat is de periode van tweeduizend jaar die zou verstrijken tussen de eerste en de tweede komst van Christus. Dus ook dat vind je terug in de geschiedenis van Simson. Enzovoorts, enzovoorts.
We gaan verder richting vers 12. En Manoach zei: "Wanneer uitkomt wat u gezegd hebt, wat zal de leefwijze en het werk van de jongen worden?" En de boodschapper van JAHWEH zei tot Manoach: "Voor alles wat ik sprak tot de vrouw, zal zij zich in acht nemen. Van alles wat van de wijnstok afkomstig is, zal zij niet eten, en wijn en sterke drank zal zij niet drinken, en niets onreins eten; alles wat ik haar als instructie gaf, zal zij in acht nemen." Hebben jullie iets gelezen wat de engel anders zegt dan tegen de vrouw? Nee, sterker nog, die engel geeft de vrouw nog meer informatie. Daarom zeg ik: het is nogal vermakelijk. Manoach bidt tot God: laat die engel alsjeblieft ook tot mij komen. Nou, dan komt die engel eerst nog eens bij de vrouw, die gaat snel Manoach halen, en dan komt Manoach erbij en dan vertelt die engel eigenlijk hetzelfde verhaal. Eigenlijk nog minder ook, want aan de vrouw voegt hij nog toe: "Want vanaf de moederschoot zal de jongen een Nazireeër van God zijn en hij zal een begin maken met het verlossen van Israël uit de hand van de Filistijnen."
Manoach zei vervolgens tot de boodschapper van JAHWEH: "Alsjeblieft, laat ons u hier houden. Blijf nog even, dan bereiden wij voor uw aangezicht een geitenbokje." Dat is natuurlijk de oosterse gastvrijheid. Maar wat zegt die boodschapper dan? De boodschapper van JAHWEH zei tot Manoach: "Indien jij mij ophoudt, ik zal niet eten van jouw brood. Maar indien jij het bereidt — dat gaat dan blijkbaar ook over dat geitenbokje — offer het als brandoffer aan JAHWEH." Want Manoach wist niet dat hij een boodschapper van JAHWEH was. Dat is toch wel bijzonder, nietwaar? Maar dat blijft blijkbaar voor Manoach toch verborgen. De engel zegt: "Offer het als brandoffer aan JAHWEH." Letterlijk staat hier — ik weet niet of u dat kunt lezen in de interlineair — "doe het opgaan als opstijgoffer". En alle offers in de Bijbel zijn een uitbeelding van het offer van Christus.
Het Opstijgoffer op de Rots als Beeld van de Opstanding ↑ hoofdstukken
En dat is een onderwerp waar heel veel over te zeggen valt. Wij denken bij het offer vaak aan het slachten van het offerdier, maar dat is niet het offer; dat is de slachting. Dus het offer van Christus was ook niet dat Hij aan het kruis ging, want dat was Zijn slachting, Zijn dood. Wat er gebeurde met een offerdier, was dat het geslacht werd op de slagbank of naast het altaar en daarna werd het op het altaar gebracht. En daar 'ging het op', zoals dat vele malen in het Oude Testament staat, tot een lieflijke reuk voor JAHWEH.
Het slachten van het offerdier is een uitbeelding van de dood van de Heer Jezus. Zijn kruisdood, waarbij Hij overigens ook letterlijk geslacht werd. Maar het op het altaar brengen is het verhogen van het offerdier en het opstijgen tot een lieflijke reuk voor JAHWEH. Het is een uitbeelding van Zijn opstanding en Zijn hemelvaart. Een offer spreekt dus van opstanding. Daarom staat er ook: 'doe het opgaan als opstijgoffer'. Dat is wat er letterlijk staat.
Kijk naar dit offer: sommige offers hoeven helemaal niet geslacht te worden om een offer te worden. Dat gebeurt hier ook, want hier is het een spijsoffer en een geitenbokje. Een spijsoffer hoeft niet geslacht te worden, dus niet bij alle offers vond ook een slachting plaats. Heeft Hij nu Zijn naam gezegd of niet?
De Engel Des Heeren en Zijn Wonderbare Naam ↑ hoofdstukken
Kijk, die engel zegt tegen Manoach: "Waarom vraag je naar mijn naam? Die is wonderbaar." Was dat nou zijn naam, of heette die engel nu 'Wonderbaar'? Het doet mij wel wat als je weet dat ook die engel — en dan loop ik even voor de muziek vooruit — een representant is van de Here Jezus Christus. Alles in deze geschiedenis spreekt van Hem, en ook deze engel spreekt van de opstanding van Christus.
Ditzelfde Hebreeuwse woord dat vertaald is met 'wonderbaar', vinden we ook in Jesaja 9. Ik zei al: het loopt weer tegen Kerst, dus dan krijgen we deze verzen wel weer een keer voorgeschoteld. Daar staat: "Een Kind is ons geboren, een Zoon is ons gegeven, en de heerschappij is op Zijn schouder; en men zal Zijn naam noemen: Wonderbaar." Dat is het eerste wat in Jesaja 9 over Hem gezegd wordt: men zal Zijn naam noemen Wonderbaar, Raadsman... nou ja, nogal wat dingen: Sterke God, Machtige Vader van de toekomst, Vredevorst. Ik ga nu niet op al die termen in, maar als eerste wordt Hij 'Wonderbaar' genoemd. Deze engel is ook een uitbeelding van Christus en daarom zegt hij wellicht: "Waarom vraag je naar mijn naam? Die is wonderbaar."
Natuurlijk denk ik ook wel dat het een ontwijkend antwoord is, maar het is typerend dat hij het zo zegt. Voor de liefhebbers noem ik Jesaja 29, waar ditzelfde woord drie keer in één zin wordt gebruikt: 'wonderbaar' of 'wonderbaarlijk'. Als het gaat over het ongeloof van Israël, zegt de Heer: "Ik ga voort wonderlijk te handelen met dit volk, wonderlijk en wonderbaarlijk." Omdat zij Jezus van Nazareth, die kwam in gehoorzaamheid en vernedering, hebben afgewezen, ging God een ander werk doen dat voor Israël wonderlijk en wonderbaarlijk is. Als je het mij vraagt, ligt dat hier ook nog wel in besloten.
Vervolgens lees je dat Manoach een geitenbokje nam en het spijsoffer, en hij offerde het op de rots aan JAHWEH. Dan staat er: er gebeurde iets wonderbaarlijks. Ditzelfde woord weer! Er gebeurde iets wonderbaarlijks en Manoach en zijn vrouw zien toe. Wat gebeurt hier nu? Er wordt een geitenbokje genomen en een spijsoffer, en dat wordt geofferd. Het geitenbokje wordt bereid en geslacht, en het wordt geofferd op de rots.
Ik zei al: dat offer is een beeld van de dood en opstanding van de Here Jezus Christus, maar de rots is dat ook. In 1 Korinthiërs 10 vers 4 staat letterlijk — daar gaat het over Israël dat allerlei rotsen tegenkwam op hun reis door de woestijn waar water uitkwam toen Mozes op de rots sloeg — daar staat: "en de rots was Christus." Die rots die hen volgde, is een beeld van, een voorafschaduwing van Christus. We zouden een rondje kunnen brainstormen over rotsen. De laatste keer dat ik hier sprak, was over Psalm 118: de steen die de bouwlieden hebben verworpen. Die steen is ook een rots die spreekt van Christus. Denk ook aan Jakob die een steen overeind zet, de rots die in Daniël 2 het beeld verpulvert, of de rots waarin David met zijn gezelschap woonde in Adullam. Het is allemaal een uitbeelding van Christus. De rots was Christus, zeg ik dan met de woorden van Paulus uit 1 Korinthiërs 10.
En dan gebeurt er iets wonderbaarlijks als dat offer wordt gebracht. Terwijl de vlam vanaf het altaar opging naar de hemelen, gebeurde het dat de boodschapper van JAHWEH opging in de vlam van het altaar. Manoach en zijn vrouw zien toe en zij vallen op hun gezichten op de aarde. Dat offer wordt op die rots gelegd, dat geitenbokje en dat spijsoffer. Er komt een vlam — ja, vanaf het altaar, maar dat altaar is hier de rots. Er komt een vlam uit die rots en in die vlam gaat die engel op naar de hemelen. Als dat geen beeld is van de opstanding van Christus, dan weet ik het ook niet meer. Natuurlijk is dat het! Je vindt iets soortgelijks in de geschiedenis van Gideon. Als Gideon geroepen wordt, wordt er iets soortgelijks beschreven met een offer op een rots en een engel die hem zijn roeping aankondigt.
Die boodschapper van JAHWEH stijgt dus op in die vlam. Daarmee beschrijft God dat Hij het offer accepteert doordat die vlam uit de rots ging. Maar het offer, hét offer dat Hij accepteert, is het offer van Christus: Zijn dood en Zijn opstanding. Manoach en zijn vrouw zien toe en vallen op hun gezichten op de aarde. Die engel identificeert zich dus ook met dat offer. Als het offer een uitbeelding is van Christus en de engel identificeert zich daarmee, dan is hij ook een uitbeelder van Christus.
Dan staat er: "En de boodschapper van JAHWEH verscheen niet opnieuw aan Manoach en zijn vrouw." Toen wist Manoach dat het een boodschapper van JAHWEH was. Manoach zei tot zijn vrouw: "Wij zullen sterven, ja sterven" — zo'n echt Hebraïsme — "we zullen zeker sterven, want wij hebben God gezien." Manoach had dus wel Bijbelkennis, want in Exodus staat dat God tegen Mozes zegt: "Je kunt Mijn aangezicht niet zien, want geen mens zal Mij zien en leven." Zij hadden een representant van God gezien, een Engel des Heeren, en dat wisten ze. Daarom zei Manoach: "Wij zullen dus sterven."
Hij had echter een wijze vrouw, want haar antwoord was: "Stel dat JAHWEH ons had willen doden, dan zou Hij uit onze hand toch geen brandoffer en spijsoffer hebben aangenomen? Dan had Hij ons al deze dingen niet laten zien en horen." Kijk, Manoach spreekt ervan dat hij bang is om te sterven, maar hij heeft zojuist een offer gezien dat een uitbeelding is van leven. En aan hem werd een zoon beloofd, wat natuurlijk ook een uitbeelding is van leven, zeker omdat het voortkomt uit een onvruchtbare vrouw. Alles in deze geschiedenis spreekt van leven: geen dood, maar leven.
De Geboorte van Simson: de Zon in een Duistere Wereld ↑ hoofdstukken
De vrouw baarde een zoon en zij noemde zijn naam Simson. En die jongen werd groot en JAHWEH zegende hem. De naam Simson is waarschijnlijk afgeleid van *Shemesh*, wat met de zon te maken heeft. Dat is de meest gangbare verklaring: dat hij 'van de zon' is, of 'zonachtig'. Hij is een uitbeelder van het Licht der wereld dat tot deze wereld kwam. Maar de wereld was in duisternis en heeft het Licht niet gekend, zoals Johannes zegt.
Ik maak nog even een koppeling naar een van de geschiedenissen van Simson, die van Simson en Delila. Ik zei daar net al over dat het spreekt van de Heer die in het huis was van de vrouw die Hij liefhad, maar door haar werd overgeleverd en van Zijn kracht beroofd. Hij werd overgeleverd en gedood. De naam Delila is afgeleid van *Laila*, en dat betekent 'nacht'. Simson in het huis van Delila is dus de zon die onderging in de nacht. Het zijn natuurlijk schitterende plaatjes van wat later zou gebeuren met de Heer Jezus Christus, die in het huis van Israël kwam en daar werd overgeleverd.
Anderen zeggen dat de naam Simson afgeleid is van *Hashem*, wat 'de Naam' betekent. Dan zou Simson zoiets betekenen als 'de verdeelde naam'. De naam is dan verdeeld in twee delen, wat weer heel treffend is in verband met Simson, want in zijn geschiedenis vinden we nogal wat tweevouden.
In het laatste vers van dit hoofdstuk staat dat de Geest van JAHWEH hem onrustig begon te maken in Machane-Dan – wat zoiets betekent als 'de legerplaats van Dan' – tussen Zora en Esthaol. Kijk, hier springt het verhaal van de geboorte van Simson meteen over naar, tja, laat ik het maar noemen: zijn openbare optreden. Als ik het heb over zijn openbare optreden, dan denk ik dat u ook als eerste aan de Heer Jezus denkt. Bij Hem hebben we het immers ook over Zijn openbare optreden, zoals we dat beschreven vinden in de evangeliën met betrekking tot Zijn eerste komst.
En dit is eigenlijk wat we bij de Heer Jezus ook terugzien. Over Zijn kindertijd vinden we nauwelijks iets. Over de twaalfjarige Jezus in de tempel is er nog net een korte geschiedenis. Bij de komst van de magiërs uit het oosten was Hij ook geen baby meer, maar al een kind van ongeveer anderhalf jaar. Je vindt dus nagenoeg niets over Zijn kindertijd; dat wordt zo goed als overgeslagen. Bij Simson is dat precies zo, en dat vormt dus opnieuw een parallel met de geschiedenis van de Heer Jezus.
De Geest van JAHWEH begon hem onrustig te maken in Machane-Dan, tussen Zora en Esthaol. Over dit vers valt ontzettend veel te zeggen, maar dat ga ik nu niet doen, want het is tijd om te stoppen en het is bovendien het laatste vers. Maar dit is óók de plek tussen Zora en Esthaol waar het verhaal van Simson eindigt. Simson wordt hier namelijk later ook begraven. Hier begint het dus en hier eindigt het. En wat ik er nog aan toe wil voegen...
Aangedreven Door Gods Geest: Gods Soevereine Leiding ↑ hoofdstukken
Kijk, Simson... ik heb het daar helemaal niet over gehad vanmorgen. Maar als men al iets over Simson zegt, dan is het meestal wel heel ethisch, hè? Van: "Ja, nou, dat zei ik al, hij vocht en moordde er lustig op los, hij bezocht een hoer, had een zwak voor vrouwen", enzovoorts. In de Bijbel vind je er helemaal niets over, dat soort commentaren. Hier staat juist dat het de Geest van God was die hem onrustig begon te maken en hem naar de plekken begon te drijven waar hij naartoe moest.
Als je het volgende hoofdstuk leest, zie je dat hij naar Timna gaat, een stad van de Filistijnen. Daar heeft hij een vrouw gezien. Zijn ouders waren het daar niet zo mee eens, maar Simson wilde niet luisteren. Hij luistert dus niet zo goed naar zijn ouders, want hij zegt: "Die vrouw bevalt mij, dus die wil ik hebben." Maar dan staat erbij dat zijn ouders niet wisten dat het de Geest van Yahweh was die dat in hem bewerkte. Alles wat Simson overkwam, is dus zo geplaatst door God. Het moest zo gaan.
We kunnen wel een ethische bril opzetten, maar ik doe dat liever niet. Nee, ik wil zien waar het verhaal van Simson écht van spreekt. Je vindt meerdere keren over Simson beschreven dat het Gods Geest was die hem aandreef. En als je Hebreeën 11 leest, waar die geloofshelden worden genoemd in die galerij van geloofshelden, dan staat Simson daar ook gewoon tussen. Hij staat daar tussen Jozef, Mozes, Abel en Abraham; ook Simson wordt als een van de richters genoemd. Het gaat om het geloof van Simson.
Dat is trouwens voor ons ook een les. Als God ons aanziet, wat ziet Hij dan? Hij ziet het geloof. Natuurlijk was Simson wel gericht op de dingen van het vlees, zo zou je dat kunnen zien. Maar dat komt omdat hij een type is van de Heer Jezus die kwam in het vlees. Daarom zijn die geschiedenissen zo gelopen en daarom moésten ze zo lopen. Het is de Geest van Yahweh die hem daartoe aandreef.
Nou, dat moet het ongeveer wel zijn voor vandaag. Ik heb een paar van die boekjes meegenomen. Overigens denk ik dat er ook al een paar zijn die ze hier al hebben. Maar ik vroeg aan Inge van 'Evangelie om niet': "Heb je nog wat van die boekjes?", maar die had ze niet meer. Ze stappen namelijk over naar een andere drukker. Ik heb ze dus overal vandaan gehaald en toch nog een stapeltje weten te bemachtigen. Stel je voor dat ze straks op zijn of je wilt ze liever digitaal lezen, dan heb ik in mijn PowerPoint wat linkjes staan waar je het gewoon kunt vinden. Je kunt het via mijn website lezen, of via de website van EVG waar je het 'om niet' kunt lezen. Je kunt het boekje daar ook bestellen en dan wordt het opgestuurd. Dat gaat even duren, want er moet een nieuwe druk komen, maar dan staat het in 'backorder', zoals dat heet, dus dan komt dat vanzelf goed.
Hier wilde ik het bij laten. Ik hoop dat ik jullie een beetje geprikkeld heb met deze studie over Simson. Ik ben er vrij snel doorheen gegaan, want er valt echt wel veel meer over te zeggen. Maar ik hoop in ieder geval dat ik jullie duidelijk heb kunnen maken dat Simson een type is van de Heer Jezus en niet zomaar een sterk verhaal. Hier gaan we het bij laten voor deze ochtend.