In een vorige video liet ik zien dat onderschikken niet hetzelfde is als gehoorzamen. In deze video bespreek ik wat de taak van een overheid is en wat dus ook, volgens de Schrift, niet tot de taak van een overheid behoort.
Onderschikken zal in de meeste gevallen leiden tot gehoorzamen aan de overheid, maar er zijn nu eenmaal voorschriften die hoger zijn volgens de Schrift. Laat een ieder in zijn eigen denken ten volle verzekerd zijn (Rom.14:5).
📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst
“Nog steeds onderschikken we ons aan die overheid; ik herken hen als de overheden, maar in dit geval kan ik geen gehoor geven aan wat zij mij opdragen of verbieden.”
⏱️ Hoofdstukindeling van deze studie:
De Overheid als Rechtverschaffer en Dienares van God ↑ hoofdstukken
Hallo allemaal, ik wil nog even verder gaan met dat voor velen toch wel lastige onderwerp over de overheden en hoe we daarmee om zouden gaan. Ik heb daar al een tweetal video's over gemaakt, met name over Romeinen 13. Mij resten nog wat losse aantekeningen die ik heb gemaakt waarvan ik denk: dat moet ik eigenlijk ook nog zeggen. Maar het is natuurlijk ook zo dat hoe langer ik erover nadenk, hoe meer je erover zou kunnen zeggen. Dus ik moet er toch een keer een punt achter gaan zetten en wellicht dat onderwerp op momenten dat daar alle tijd voor is, op een zondagochtend ofzo, nog eens verder uitdiepen.
Ik verwijs nog even terug naar dit vers, Romeinen 13 vers 4. Daar wordt over de overheid gesproken en daar staat wat zij is: Gods bediende, een rechtverschaffer voor boosheid tegen hem die kwaad verricht. Als toornende vreekster staat de vertaling: Gods dienares, een vreekster tot straf voor degene die kwaad doet. Nou, daar ga ik dan verder niet op in. Maar goed doen en kwaad doen kom je in deze verzen 1 tot en met 4 tegen. En daar gaat het niet om wat wij goed en kwaad vinden, maar wat het goede is in deze verzen is onderschikken en het kwade is niet onderschikken. Dat even terzijde.
De overheid is Gods bediende. Zij is daardoor... alle overheden zijn onder God gesteld. Er is geen autoriteit, geen macht dan onder God, en die er zijn, zijn onder God gezet. Dat is echt een troostvolle gedachte als je het mij vraagt, want hoe die overheden zich ook gedragen, wij kennen God, de God die daarboven staat. Zij zijn dus ook verantwoording aan Hem schuldig.
Maar de overheid is een dienaar van God, een bediende van God, een rechtverschaffer. Wat je hier vindt, is een perfecte samenvatting van de taak die een overheid heeft: zij zou ervoor zorgen binnen een staat of wat voor eenheid dan ook, dat er recht gedaan wordt. Dat vind je eigenlijk al vanaf het boek Genesis na de zondvloed. Daar staat in Genesis 9, ik meen vers 5 of 6, dat wie het bloed van een mens vergiet, diens bloed door een mens vergoten zal worden. Daar gaat het dus met name om: wanneer de ene mens de ander doodt, dan zou de overheid de toornende vreekster zijn, de rechtverschaffer. Maar ook op andere gebieden kan een overheid recht verschaffen. We lezen ook in het boek Handelingen waar Paulus ook echt een beroep doet op die overheden om zijn recht daarbij te zoeken wanneer hem onrecht wordt aangedaan.
Dus als ik zeg dat dit een perfecte samenvatting is van de taken van een overheid, dan denken we natuurlijk ook aan onze overheden in de tegenwoordige tijd. Je kunt je afvragen: zijn zij rechtverschaffer? Doen ze dat op een juiste manier? Nou ja, wellicht niet, maar dan zijn wij niet degenen die in verzet zouden komen tegen die overheid. Wij zijn ondergeschikt, wij zijn onderschikt aan die overheid. Dat is ook de oproep die Paulus hier doet: om je te onderschikken.
En wij mogen weten dat God... maar dat is Romeinen 12 vers 19, daar heb ik ook al op gewezen. Dat God uiteindelijk al die dingen recht zal zetten en dat ook die overheden zoals wij die nu kennen... Ik zoek even Romeinen 12 op in mijn Bijbel om het goed te vestigen. Ja, daar staat in hoofdstuk 12 vers 19: "Verschaf jezelf geen recht, wreek uzelf niet, beminden." Want het is God die aan ieder gaat vergelden, terugbetalen. "Mij komt de wraak toe", staat daar. Ik ga het nu niet opzoeken, ik heb dat in eerdere video's gedaan. Maar je kunt je dus afvragen: voert de overheid haar taak op dit gebied goed uit? Maar dat is niet aan ons, daar zullen ze aan God zelf verantwoording voor moeten afleggen. Want zij zijn onder God gesteld.
De Grenzen van Overheidsgezag: Zeggenschap over het Lichaam ↑ hoofdstukken
Pardon. Je kunt je ook afvragen, als je dit leest en als je de rest van de Schrift daarbij neemt: de taken die een overheid, de overheden zich in onze tijd, maar ook in andere tijden, toe-eigenen, is dat wel van oorsprong de taak van een overheid? Tot op macroniveau – en dat merken we steeds meer – worden aan ons dingen opgelegd of dingen verboden die wij wel of niet zouden mogen. En ja, ik denk op basis van de Schrift en onder andere van dit vers dat dat geen taken zijn van de overheid.
En zodra het gaat over de beschikking van mijn lichaam, met wat we nu zien met maskers op en vaccinaties die men nog niet wil verplichten, maar waarvoor men toch wel dwingende maatregelen wil nemen om ons te vaccineren, dan kun je je afvragen... nou ja, dan vraag ik me niet af, maar dan zeg ik: dat is geen taak van de overheid. Zij hebben niet de beschikking over mijn lichaam. Ze hebben ook niet de beschikking en de verantwoordelijkheid over mijn kinderen, over hoe ik mijn kinderen opvoed en ook over de lichamen van mijn kinderen bijvoorbeeld. Of hoe ik mijn kinderen onderwijs en wat ik mijn kinderen onderwijs; ook daar gaan zij niet over.
Eigenen zij zich die taak wel toe, dan is dat dus onrechtmatig. Nogmaals, dan hoeven wij niet in verzet te komen of in opstand te komen. Ook dan geldt onderschikking. We accepteren dat die overheid boven ons staat, want er is een God die daar weer boven staat en Die zal recht verschaffen. Maar dan kun je dus nog steeds onderschikken en daaraan geen gehoor geven, daaraan niet gehoorzamen.
Het Hoogste Gebod: Naastenliefde Boven Beperkende Maatregelen ↑ hoofdstukken
Ik wil dat nog wat verder trekken, want in het boek Marcus wordt een vraag gesteld aan de Heer door een van de schriftgeleerden. Deze schriftgeleerde hoort dat zij met Hem discussiëren en hij neemt waar dat Hij hen op ideale wijze antwoordde. Hij komt naar Hem toe en stelt Hem een vraag: "Welk voorschrift is de eerste van allen?"
Jezus antwoordde hem: "Het eerste voorschrift van allen is: Hoor Israël! De Heer Yahweh — zoals staat in Deuteronomie 6 vers 4 — Yahweh onze God is één, één Heer." Daar valt een hoop over te zeggen, maar dat ga ik nu niet doen. Het gaat me om het volgende: "En jij zal de Heer jouw God liefhebben vanuit geheel je hart, vanuit geheel je ziel, vanuit geheel je denkwijze en vanuit geheel je sterkte." Dit is het eerste voorschrift.
Het tweede lijkt op dit — dat "lijkend op" heeft met diverse handschriften te maken; in sommige handschriften staat het er wel, in sommige niet, maar dat doet er niet zoveel toe. Het tweede is dit: "Jij zult je naaste liefhebben als jezelf." Let op: een ander voorschrift groter dan dit is er niet.
Dus als een overheid ons verbiedt om bijvoorbeeld mensen die dat behoeven te bezoeken door lockdowns of weet ik veel wat, dan zeg ik: er is geen groter voorschrift dan dit, dat we onze naaste zouden liefhebben. Dus ik doe dat wel. Ik onderschik me weliswaar aan die overheid, maar ik ben in deze niet gehoorzaam.
Onze naaste is in de eerste plaats Christus; Hij staat ons het meest naast. We zijn één lichaam met Hem, dichterbij kan het niet. Maar het zijn ook degenen die daarbij horen, die één lichaam zijn met Christus, net als ik en net als jullie. Wij zijn één lichaam met Christus, wij zijn elkaars naasten. Nader kun je niet tot elkaar zijn dan wanneer je één lichaam met elkaar bent, één organisme.
We kennen talloze oproepen in de brieven van Paulus — ik ga niet eens mijn best doen om dat allemaal te laten zien — om elkaar aan te moedigen, om elkaar op te zoeken, om samen te komen en om elkaar te attenderen. Als een overheid ons verbiedt of het ons heel moeilijk maakt om samen te komen, dan zeg ik: ja, ik zoek degenen die mij zo naast staan wel op. Ik geef daar dus geen gehoor aan. Nog steeds onderschikken we ons aan die overheid; ik herken hen als de overheden, maar in dit geval kan ik geen gehoor geven aan wat zij mij opdragen of verbieden.
Dat geldt ook voor al die maatregelen: dat we elkaar niet aan mogen raken, niet mogen omhelzen en op anderhalve meter afstand van elkaar moeten blijven. Men noemt dat "social distancing", maar ik zeg dat het asociaal gedrag is. Het is niet sociaal, omdat zaken die een jaar geleden nog volstrekt normaal waren — zelfs gewenst — nu als abnormaal worden gezien. Als je het niet deed, juist dan week je af. Dingen die vroeger volstrekt normaal waren, die worden nu als abnormaal gezien. Ik geloof daar niet in. Ik geloof dat het asociaal en abnormaal gedrag is dat we elkaar niet zouden aanraken, elkaar niet zouden groeten, elkaar niet zouden opzoeken en op anderhalve meter afstand van elkaar zouden gaan zitten. En je handen kapot wassen en weet ik veel wat ons allemaal wordt opgedragen; het is allemaal ongezond en asociaal gedrag.
Als het gaat om het liefhebben van de naaste, het dienen van de naaste, het opzoeken, attenderen en bemoedigen van onze naaste, ja, dan zoeken wij elkaar op. Ik geef daar in deze dus geen gehoor aan. Voor iedereen die mij geen hand wil geven of wel op anderhalve meter afstand wil blijven: ik vind het prima. Alleen bij degenen die er net zo over denken als ik, vind ik het ook prima om het anders te doen. Dat is heel kort gezegd hoe ik die dingen zie. Wij leven niet onder wetten en dogma's, dus wij zouden daarin ook ons gezond verstand gebruiken, waarbij ieder in zijn eigen geweten ten volle verzekerd is.
Onze Ware Positie in Deze Wereld: Ambassadeurs voor Christus ↑ hoofdstukken
Ik wil afsluiten met nog één ding dat ik in dit verband echt moet laten zien. Als het gaat om overheden en onze positie ten opzichte van die overheden, noemt Paulus ons ambassadeurs. Ik heb die verzen alvast opgezocht; dat is in 2 Korinther 5 vers 20 en in Efeze 6 vers 20. Paulus zegt: "Wij zijn dan ambassadeurs voor Christus, alsof God door middel van ons oproept; in naam van Christus smeken wij jullie: word verzoend met God!" En in Efeze 6 vers 20 spreekt hij over het geheim van het evangelie, de verborgenheid van het goede bericht, waarvoor hij een ambassadeur is, gebonden met een keten. Paulus was gevangen, maar ook daar zegt hij dat hij een ambassadeur is. Dat woord komt twee keer voor in het Nieuwe Testament.
Wat is nu een ambassadeur? Een ambassadeur is iemand die zijn regering vertegenwoordigt in een ander land; het land waartoe hij behoort, vertegenwoordigt hij in een vreemd land. En wij zijn ambassadeurs van Christus, zegt Paulus. Er staat letterlijk: "ten behoeve van Christus zijn wij ambassadeurs". Wij zijn dus onderdanen van Zijn koninkrijk, om het zo te zeggen – weliswaar een verborgen koninkrijk – maar wij bevinden ons in deze wereld. Wat is onze positie in deze wereld? Nou, als een ambassadeur. Een ambassadeur woont weliswaar in een vreemd land, maar hij vertegenwoordigt zijn eigen koninkrijk en zijn land in dat andere land. Hij bemoeit zich niet met de politiek in dat land; hij onderschikt zich gewoon netjes aan de overheden en heeft verder geen bemoeienis met het politieke proces. Hij komt daar ook niet tegen in opstand, maar hij schikt zich daarin.
Zo zijn ook wij ambassadeurs voor Christus. De overheden staan boven ons, zij zijn over ons gesteld. Dank God dat Hij daarboven staat en dat al die overheden onder God zijn gesteld. Het is nu niet de tijd voor rechtverschaffing; we hoeven niet in verzet te komen tegen die overheden. We hoeven niet naar het Malieveld of wat voor verzet dan ook te plegen. God heeft die overheden daar zelf neergezet – zie ook Daniel 4 vers 17 – en er komt een tijd dat die overheden verantwoording aan Hem zullen afleggen. Sterker nog, bij de grote witte troon is het Christus die op de troon zit. En vanaf het moment dat wij bij Hem zijn, zullen wij altijd met de Heer wezen. Wij zullen delen in Zijn positie, ook in de toekomst wanneer de wereld geoordeeld zal worden. Dat zegt Paulus dan ook in 1 Korinther 6: "Weten jullie dan niet dat wij de wereld zullen oordelen?" Onze tijd komt nog, dus tot die tijd onderschikken wij ons. Dat heb ik duidelijk hopen te maken.
Toch kan het zijn dat je daarin niet altijd aan alles gehoor kunt geven. Ieder zij in zijn eigen geweten overtuigd hoe hij daarmee omgaat. Maar dit is hoe ik het zie, en mocht u er anders over denken, dan hoor ik dat graag. Niet vanuit ons eigen denken, maar vanuit de argumenten van de Schrift; daar sta ik natuurlijk altijd voor open. Hier laat ik het bij en graag tot de volgende keer.