In Korinthe was er geen orde in de ecclesia. Men kende de rangorde tussen de verschillende gaven niet, men sprak door elkaar, vrouwen spraken op momenten dat zij zouden zwijgen, enz. Paulus heeft al veel van deze onderwerpen besproken en zet hier de puntjes op de i. Blijkbaar lag ook in die tijd al gevoelig wat Paulus hier zegt over de positie van de vrouw. Ook in onze tijd wordt in het algemeen cultuur hoger aangeschreven dan wat God erover zegt in Zijn woord. Het was niet zomaar de eigen mening van Paulus wat hij hier schrijft, maar een voorschrift van de Heer.
📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst
“Er moet orde zijn; ook volgorde en onderschikking horen bij die orde.”
⏱️ Hoofdstukindeling van deze studie:
Orde in de Ecclesia en een Gevoelig Onderwerp ↑ hoofdstukken
Hallo beste vrienden. We zijn in 1 Korinthe 14 in de laatste verzen zo’n beetje aangekomen voordat we naar de — ja, mag ik wel zeggen — de climax van de brief gaan: 1 Korinthe 15. Dat is een lang hoofdstuk, maar ook een geweldig hoofdstuk dat spreekt van de opstanding. Maar eerst nog de laatste verzen in 1 Korinthe 14, waar Paulus spreekt over de orde die er zou zijn in de Ecclesia. Want, zoals hij in het vorige vers zei: God is niet een God van ongeregeldheid of van wanorde, maar van vrede, zoals in al de Ecclesia’s van de heiligen.
Laat de vrouwen in de Ecclesia zwijgen, want het wordt hen niet toegestaan te spreken, maar laten zij zich onderschikken, zoals ook de wet zegt. En dat is natuurlijk — dat zei ik de vorige keer geloof ik al — een gevoelig onderwerp. Dat komt omdat wij in onze westerse cultuur denken dat we verlicht zijn en dat die verschillen tussen man en vrouw helemaal wegvallen, dat men daar niet mee rekent. Maar ja, we doen Bijbelstudie, dus ik bespreek deze verzen gewoon.
God heeft die dingen geordend in Zijn schepping en het gaat hier ook over orde in deze verzen. Paulus zegt: laat de vrouwen in de Ecclesia’s, in de uitgeroepen vergaderingen, in de gemeentes, zwijgen. Want het wordt hen niet toegestaan te spreken, maar laten zij zich onderschikken zoals ook de wet zegt. Kijk, dit vers moet je niet uit zijn verband halen; dat moet je natuurlijk lezen in het verband van deze brief.
Verband met 1 Korinthe 11: Bidden en Profeteren ↑ hoofdstukken
We hebben een hoofdstuk besproken, 1 Korinthe 11, dat gaat over de positie van man en vrouw. Met name daarover, want het gaat ook nog over andere dingen. In 1 Korinthe 11 wordt de rangorde aangegeven, de volgorde. Ik ga er gewoon even naartoe om dat ter herinnering te brengen.
Daar staat: "Ik wil dat jullie dit weten: het hoofd van iedere man is Christus, het hoofd van de vrouw is de man, het hoofd van Christus is God." Kijk, de rangorde is dus: God, Christus, man, vrouw. En Paulus zegt in vers 5 van 1 Korinthe 11: "Iedere vrouw die bidt of profeteert met een ongesluierd hoofd, maakt haar hoofd te schande," enzovoort.
Dit heb ik toen besproken, dus ik ga dat nu niet dunnetjes overdoen. Wat ik hiermee wel wil laten zien, is dat het blijkbaar wel normaal was – of in ieder geval niet verboden werd – dat een vrouw bidt of profeteert in de Ecclesia, in de samenkomst. Het gaat alleen om de manier waarop zij dat doet. In Korinthe deden die vrouwen de sluiers blijkbaar af wanneer ze dat deden, en Paulus zegt dat ze dat juist niet zouden moeten doen. Dat is het onderwerp van dat hoofdstuk.
En als Paulus dan zegt in 1 Korinthe 14 vers 34: "Laten de vrouwen in de Ecclesia zwijgen", dan gaat het blijkbaar niet over bidden of profeteren, want dat was hun wel toegestaan. Ze zouden alleen, als teken dat zij onderschikt waren aan de man en onder een volmacht stonden, hun sluier ophouden in plaats van afdoen. Dat was even heel kort weer over 1 Korinthe 11. Hier in hoofdstuk 14 gaat het dus blijkbaar niet over bidden of profeteren.
Zwijgen in de Context van het Beoordelen van Profetieën ↑ hoofdstukken
Maar waar het wel over gaat is, als je het mij vraagt, om het gewoon in het verband te lezen. Dan ga ik – kijk, dit is 1 Korinthe 14 vers 34 – en ik ga gewoon even vijf verzen terug naar 1 Korinthe 14 vers 29. 'En wat de profeten betreft: laten er twee of drie spreken, en laten de anderen onderscheid maken, oordelen.' Dat zegt de MBG ook: ze moeten het beoordelen.
Dus wanneer er geprofeteerd werd, zegt Paulus: laten twee of drie spreken en laten de anderen onderscheid maken. Laten de anderen oordelen. En blijkbaar gaat het hierover als Paulus een paar verzen verder zegt dat de vrouwen zouden zwijgen. De vrouwen zouden, wanneer de mannen profeteren en wanneer de anderen dat beoordelen, daarin zwijgen. Hij zegt: 'Ja, daarin wordt het hen niet toegestaan te spreken, maar laten zij zich onderschikken.' Want dat zijn mannen over het algemeen die profeteren, want het is een mannelijke taak, en de vrouw zou dan wanneer er geoordeeld wordt – zo gaat het veel sneller – 'laten de anderen onderscheid maken, laten de anderen oordelen'. Dan zou de vrouw niet die man oordelen of ter verantwoording roepen, of hoe je dat ook wilt zeggen.
Nou, zoals ook de wet zegt. En ja, ik zei net al: het is natuurlijk modern om al die verschillen weg te poetsen en de vrouw, maar ook de man, daarmee niet de positie te geven die de Schrift wel geeft. Maar Paulus zegt: 'zoals de wet zegt', en daarmee verwijst hij natuurlijk naar de Hebreeuwse Bijbel waar al vanaf het begin, vanaf Adam en Eva, die volgorde en die rangorde in de schepping wordt aangegeven.
'Indien zij iets wil leren, laten zij dan thuis aan hun eigen mannen vragen stellen.' Dus zij zouden niet de man ter verantwoording roepen in de samenkomst, in de Ecclesia, maar laat zij dan thuis aan hun eigen mannen vragen stellen. Want het is schandelijk – niet eervol, lelijk, zegt de MBG. Het is schandelijk voor een vrouw te spreken in de Ecclesia; dus in dit verband dan te spreken in de Ecclesia.
Geen Eigen Mening, maar een Voorschrift van de Heer ↑ hoofdstukken
Of ging het woord van God van jullie uit? Kijk, blijkbaar was het zo dat dit gebeurde in die uitgeroepen vergadering. Paulus heeft hier een lang hoofdstuk geschreven over het profeteren en het spreken in talen. Hij spreekt over de volgorde die daarin zou heersen en de orde die er zou worden aangebracht: dat wanneer de één spreekt, de ander zwijgt. Er zouden twee of drie profeteren, en hooguit twee of drie zouden spreken in talen, zodat er ruimte zou zijn voor het profeteren.
Dus hij brengt orde aan. Hij had in hoofdstuk 11 al gezegd dat de vrouwen de sluier niet zouden afdoen wanneer ze bidden of profeteren; allemaal van dit soort dingen. Paulus weet natuurlijk wel dat wanneer hij het hier over mannen en vrouwen heeft — en dat was blijkbaar toen ook zo — en hij gaat zeggen: "Laten de vrouwen in dit verband zwijgen, want het wordt hen niet toegestaan te spreken, maar laten zij zich onderschikken", dat hij daarmee een gevoelig onderwerp aansneed. Maar hij vraagt toch: "Of ging het woord van God van jullie uit?" Is jullie cultuur soms maatgevend? Of wat jullie ervan vinden? Dat is eigenlijk wat hij zegt.
Of ging het woord van God van jullie uit? Nee, natuurlijk niet. Het is het woord van God en God heeft die orde aangebracht, en wij zouden ons daaraan dus ook onderschikken. Of ging het woord van God van jullie uit of bereikt het alleen jullie? Indien iemand meent een profeet of een geestelijk mens te zijn, laat hem beseffen dat wat ik aan jullie schrijf een voorschrift van de Heer is.
Dit was niet Paulus zijn eigen mening. Die geeft hij soms ook in deze brief, dat hebben we gezien. Bijvoorbeeld bij allerlei zaken in het relationele aspect in 1 Korinthe 7, waar het over huwelijksrelaties gaat. Dan zegt hij er soms bij: "Ja, dit is mijn mening, maar ik meen ook de Geest van God te hebben." Maar hier zegt hij echt: "Dit is een voorschrift van de Heer." Indien iemand meent een profeet of een geestelijk mens te zijn, laat hem beseffen dat wat ik aan jullie schrijf een voorschrift van de Heer is. Het is dus niet zomaar een eigen mening van Paulus. En indien iemand onwetend is, laat hem dan onwetend zijn. Zij waren daar blijkbaar onwetend over heel veel dingen. Achteraf denk ik: dat was wellicht een vervelende aanleiding, maar wat mooi dat wij daardoor deze brief, maar ook de tweede Korinthebrief hebben ontvangen.
Afronding 1 Korinthe 14: Alles Achtenswaardig en met Ordening ↑ hoofdstukken
Ik maak het nog even af, dan heb ik dit hoofdstuk afgerond. "Zodat, mijn broeders, wees hartstochtelijk toegewijd." Daar komt dat woord 'ijver' vandaan, van *zeloo*, wat 'kokend maken' betekent. Wees dus hartstochtelijk toegewijd aan het profeteren en verhinder het spreken in talen niet. Daar hoef ik niet zoveel over te zeggen; dit is de rangorde die er is tussen het profeteren en het spreken in talen. Wees hartstochtelijk toegewijd aan het profeteren, zegt Paulus, maar verhinder het spreken in talen niet. Nogmaals, die gaven zouden verdwijnen, maar zolang die gaven er nog waren, zegt Paulus: wees hartstochtelijk toegewijd aan het profeteren en verhinder het spreken in talen niet. Maar laat dat ook uitleggen of vertalen, want pas dan is het tot opbouw.
En laat alles achtenswaardig en met ordening gebeuren. Er was in Korinthe zoveel wat niet achtenswaardig, niet op een juiste wijze betamelijk gebeurde — "betamelijk", zegt de MBG. Ze waren daar zelfs dronken in de samenkomst als ze een gezamenlijke maaltijd hielden; de ene was dronken, de andere was hongerig. Vrouwen deden hun sluiers af als ze baden of profeteerden, en vrouwen riepen mannen ter verantwoording. Maar dat is niet achtenswaardig. Het is niet waardig in de zin zoals Paulus dat noemt: beantwoordend aan de roeping waarmee je geroepen bent. In de brief zegt hij: laat alles achtenswaardig en met ordening gebeuren. Er moet orde zijn; ook volgorde en onderschikking horen bij die orde. Dat is wat Paulus hier naar voren brengt.
Hiermee ronden we hoofdstuk 14 af. De volgende keer gaan we dus naar 1 Korinthe 15, dat geweldige hoofdstuk. Ik geloof dat het achtenvijftig verzen heeft, dus daar gaan we wel even over doen, want daar valt zoveel in te zien en te ontdekken en te lezen. Ik zeg graag: tot dan!