Paulus noemt in deze verzen vier tegenstellingen of contrasten tussen ons lichaam en het opstandingslichaam. Wanneer Hij ons levend maakt, worden we opgewekt in onvergankelijkheid, heerlijkheid en vermogen. Ook is het geen ‘ziels’ lichaam, maar een geestelijk lichaam. Een geweldige verwachting!
📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst
“Waar een zielslichaam wordt gezaaid, wordt een geestelijk lichaam opgewekt.”
⏱️ Hoofdstukindeling van deze studie:
Gezaaid in Vergankelijkheid, Opgewekt in Onvergankelijkheid ↑ hoofdstukken
In vers 42 zijn we gebleven: "Zó is het ook met de opstanding van de doden." Wat Paulus hier concludeert, doet hij naar aanleiding van het voorgaande, waarin hij gesproken heeft over een zaad dat in de grond wordt gelegd en waaraan God een heel nieuw lichaam geeft. Zo haalt hij ook als voorbeeld aan dat er verschil in vlees is: van mensen, dieren, vogels en vissen. Het is allemaal anders. Hij spreekt ook nog van de hemellichamen – van de zon, de maan en de sterren – die onderling van elkaar verschillen in vorm en in grootte, maar ook nog eens in heerlijkheid, in glans.
En dan volgt de conclusie: "Zó is het ook met de opstanding van de doden." Daar zal dus een enorme diversiteit in zijn, waar we natuurlijk nog geen enkel idee van hebben. Het wordt gezaaid in vergankelijkheid, het wordt opgewekt in onvergankelijkheid. Er wordt een lichaam aan de grond toevertrouwd, begraven, en dat wordt vergeleken met zaaien. Het wordt gezaaid in vergankelijkheid. Ja, wat heet... op het moment dat de dood intreedt, is dat juist onze ultieme confrontatie met de vergankelijkheid. Maar ook het stervensproces is dat vaak natuurlijk al.
Het wordt gezaaid in vergankelijkheid, het wordt opgewekt in onvergankelijkheid. Wij hebben nauwelijks een idee wat onvergankelijkheid precies is, omdat we het niet kennen. We hebben dat nooit aan den lijve ondervonden, om het zo te zeggen. Wat we er echter van weten, is wat het Woord ons vertelt en de illustraties en voorbeelden die daarvan in de Schrift staan.
Ik denk aan edelmetalen zoals goud, die niet roesten; die zijn een beeld van onvergankelijkheid. Of de olijfboom, wat een regenererende boom is die zichzelf dus regenereert. Regeneratie is een synoniem voor wedergeboorte. Of neem bijvoorbeeld een naaldboom, die gedurende het hele jaar groen blijft. Maar ook dat is natuurlijk maar een beeld, want die naaldjes vallen er toch af en die moeten ook weer ververst worden. Dat zijn dus allemaal beelden.
Maar het gaat hier over de opstanding van de doden. "Zó is het ook met de opstanding van de doden", en dan gaat Paulus vier contrasten noemen. Dit is de eerste: het wordt gezaaid in vergankelijkheid, het wordt opgewekt in onvergankelijkheid. Ons lichaam wordt gezaaid in vergankelijkheid, het wordt opgewekt in onvergankelijkheid. Het wordt...
Gezaaid in Oneer, Opgewekt in Heerlijkheid ↑ hoofdstukken
Gezaaid in oneer, het wordt opgewekt in heerlijkheid. Ja, het woord 'gezaaid in oneer' – letterlijk wordt dit woord in de NBG en Statenvertaling soms ook al vertaald met schande, maar dat staat er niet. Het is 'on-', dus niet-gewaardeerdheid. Vandaar: geen eer, of oneer – zonder eer. Dat is het idee.
Er wordt een lichaam gezaaid in oneer, dat is een sterfelijk lichaam. Wat eigenlijk gedurende... zoals ik altijd zeg: een kind wordt geboren, dat groeit, en wanneer je op een gegeven moment een jonge man of vrouw bent, dan ben je energiek en dynamisch. Maar op een gegeven moment kom je op het punt dat er geen vooruitgang meer in zit. En dan is het een neergaande lijn. Dat gaat over het algemeen wel langzaam, hoewel sneller dan ons lief is natuurlijk. Maar dat is oneer. Er verschijnen rimpels, er komen allerlei mankementen enzovoorts. Dus het wordt minder; het wordt gezaaid in oneer.
Maar het wordt opgewekt in heerlijkheid. En ja, heerlijkheid heeft met opstanding te maken, maar dat lees je hier ook; dus ook met onvergankelijkheid. Paulus heeft in dit vers al eerder over heerlijkheid gesproken toen het ging over die hemelse lichamen. Toen zei hij: er zijn hemelse lichamen en aardse lichamen, maar de heerlijkheid van de hemelse is anders dan die van de aardse. De heerlijkheid van de zon is anders dan de heerlijkheid van de maan.
Hier gaat het over de glans, de lichtglans van zon, maan en sterren. Want er is een andere heerlijkheid van de sterren, want de ene ster, enzovoorts. Dus die heerlijkheid van zon, maan en sterren spreekt van de glans van zon, maan en sterren. En hier wordt dan gesproken dat er wordt gezaaid in oneer, maar opgewekt wordt in heerlijkheid.
Als je deze schriftplaatsen zo naast elkaar legt – dat hoeft eigenlijk niet eens, want het staat naast elkaar, het staat onder elkaar, het is één gedeelte – ja, dan heeft heerlijkheid met glans te maken. Dus blijkbaar heeft dat opstandingslichaam ook een bepaalde glans, een bepaalde heerlijkheid.
Gezaaid in Zwakheid, Opgewekt in Macht ↑ hoofdstukken
Het wordt gezaaid in zwakheid, het wordt opgewekt in macht. Ja, het wordt gezaaid in zwakheid en dit Griekse woord wordt ook nog wel eens vertaald met zwakheid of zwakheden, maar ook met ziek of ziekte, enzovoorts. Het wordt nogal eens vertaald met ziek of ziekte, of ziek zijn, maar ziekte is natuurlijk ook zwakheid. Het is een lichaam dat niet in staat is om zich te herstellen; dat noemen wij dan ziek, maar dat is natuurlijk ook een bepaalde zwakheid.
Het wordt gezaaid in zwakheid, het wordt opgewekt in macht, in dynamisch, in vermogen. Dat is ook wat het woord betekent: vermogen, macht, uitdrukkingskracht. Wij herkennen daar natuurlijk onze woorden dynamiet en dynamisch in.
Het is een, ja, ons sterfelijke lichaam wordt gezaaid in zwakheid, maar het wordt opgewekt in dynamisch. Het is een dynamisch lichaam, een vermogend lichaam. Ja, een vermogend lichaam; het is tot veel in staat, in tegenstelling tot het lichaam dat wij nu hebben.
Een Zielslichaam Versus een Geestelijk Lichaam ↑ hoofdstukken
Een zielslichaam wordt gezaaid en een geestelijk lichaam wordt opgewekt. En indien er een zielslichaam is, dan is er ook een geestelijk lichaam. Een zielslichaam wordt gezaaid, een geestelijk lichaam wordt opgewekt. Het is in Leviticus 17, ik dacht vers 11, waar staat dat de ziel in het bloed is. Dus een zielslichaam wordt gekenmerkt door bloed en dat hebben wij dus ook gemeen met de dieren. Ook dieren zijn zielen, zegt de Schrift. Dat lees je al meteen in Genesis 1.
Waar een zielslichaam wordt gezaaid, wordt een geestelijk lichaam opgewekt. Dus je zou het ook zo kunnen zeggen: een 'zielig' lichaam wordt gezaaid, een geestelijk lichaam wordt opgewekt. En dat 'ziels' tegenover 'geestelijk' is dus een contrast. Bij ons in het algemene spraakgebruik worden de begrippen ziel en geest zo vaak door elkaar gebruikt, maar hier in de Schrift scheidt het Woord van God de dingen van elkaar als een tweesnijdend scherp zwaard; dat zegt Hebreeën 4. In Hebreeën 4 vers 12 staat dat het Woord van God levend en krachtig is en scherper dan een tweesnijdend zwaard. Het scheidt de dingen van elkaar, zoals ziel en geest. Daar worden die twee begrippen ook genoemd; ze zijn tegengesteld.
Dus het zielse lichaam wordt gezaaid en de ziel is in het bloed, maar een geestelijk lichaam wordt opgewekt. Een geestelijk lichaam zal dus geen bloed hebben, maar wat zal daar door de aderen stromen, om het zo te zeggen? Ja, geest. Vandaar dat het een dynamisch lichaam is en wij zijn met dat zielse lichaam aan allerlei beperkingen gebonden. Maar wat wij weten van een opstandingslichaam, is wat we zien bij de Heer Jezus toen Hij verscheen. Diverse verschijningen vinden we beschreven in de evangeliën. Van de Heer weten we dat Hij, toen Hij Zijn opstandingslichaam had, niet gehinderd werd door bepaalde barricades zoals een deur en muren, maar gewoon op een gegeven moment in het midden van Zijn discipelen stond.
Zijn geest kon dus Zijn lichaam besturen waar Hij het hebben wilde. En dat kunnen wij natuurlijk niet; wij zijn daarvoor aan allerlei beperkingen gebonden. Dan moeten we eerst in de auto stappen en ergens naartoe gaan en hopen dat er geen file is en dat er niet veel stoplichten op rood staan, ik noem maar wat. Wij zijn van alles en nog wat afhankelijk, maar dat geestelijke lichaam heeft dat niet. Dat wordt echt gestuurd door geest.
Ik begin weer een beetje te stotteren omdat ik niet zo goed weet wat ik daar nog meer over moet zeggen. Dit staat er en hier mogen we het dan ook mee doen. Maar dat het een geweldig iets is, dat lijkt me duidelijk. Wat een hoop hebben wij en wat een vooruitzicht, wat een verwachting! En niet alleen voor ons, maar zoals Paulus al in dit hoofdstuk aangaf, is dit het toekomstbeeld voor alle mensen. Dat is een geweldig evangelie en daar mogen we op staan. En de volgende keer ga ik dan ook weer verder bij vers 45, want het hoofdstuk is nog niet afgelopen. Tot dan!