In dit vers zegt Paulus dat hij de Thessalonicenzen aanmoedigde te wandelen God waardig. Dit is iets dat we meerdere keren vinden in zijn brieven: ‘de heiligen waardig’, ‘waardig aan de roeping waarmee jullie werden geroepen’, ‘waardig het evangelie, enz. Onze wandel mag zijn in het besef van alles wat wij weten, ontvangen hebben en nog zullen ontvangen.
📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst
“Wij kennen een God die onvoorwaardelijk van Zijn schepping houdt en in overeenstemming met die waarde zouden wij wandelen.”
⏱️ Hoofdstukindeling van deze studie:
Paulus als Vader en Moeder voor de Gemeente ↑ hoofdstukken
Hallo allemaal, beste kijkers. In 1 Thessalonicenzen 2 ga ik weer verder. Ik was gebleven in vers 12; eigenlijk ben ik in vers 11 ongeveer gestopt, maar de zin gaat verder in vers 12. Vandaar dat ik vers 11 nog even meelees. Hoofdstuk 2 gaat over het verblijf van Paulus onder de Thessalonicenzen en hij zegt hier in dit vers, met wat andere woorden, hoe genegen die Thessalonicenzen hem waren.
Hij zegt hier: "Net als jullie weten hoe wij, als een vader zijn eigen kinderen, ieder van jullie bemoedigen en troosten." Eerder had hij al aangegeven dat hij onder hen was geweest als een voedster. Hoe stond het er ook weer in vers 8? "Wij zijn vriendelijk geweest in het midden van jullie, zoals een voedster haar kinderen koestert." Dus dan heb je de vader en de moeder. Paulus had die Thessalonicenzen lief en hij was met hen omgegaan op een manier die hij zo schildert: als een vader met zijn eigen kinderen en als een moeder met haar kinderen.
Het was een hele diepe relatie, een diepe liefde, nietwaar? Er zit natuurlijk ook achter dat die Thessalonicenzen verwekt waren naar de geest door de prediking van de apostel Paulus, en vandaar dat zij zijn geestelijke kinderen waren, om het zo te zeggen. "Net als jullie weten hoe wij, als een vader zijn eigen kinderen, ieder van jullie bemoedigen en troosten, en betuigen om te wandelen op een wijze God waardig, die jullie roept tot Zijn eigen koninkrijk en heerlijkheid."
De Betekenis van 'god Waardig Wandelen' ↑ hoofdstukken
Dit vers heb ik vorige keer nog wel gelezen, maar toen zei ik dat ik daar wat dieper op in moet gaan. Paulus betuigde – dat is verklaren of verzekeren – om te wandelen, God waardig. Dat drukte hij die Thessalonicenzen op het hart en letterlijk staat er zoiets als: op een wijze waardig van de God. Dit woord komt een aantal keer voor in het Nieuwe Testament, in de brieven van Paulus. Dus niet alleen in 1 Thessalonicenzen 2 of het vers dat we nu bespreken, maar het gaat vaak over het wandelen op een waardige wijze: of waardig aan de God, of waardig aan het evangelie, of waardig aan jullie roeping.
Wat betekent dat nou? Ik zat het net even op te zoeken in het woordenboek. Kijken of ik dat nog heb openstaan. Ja, dat heb ik nog openstaan. Al de reclames even wegklikken. Maar hier zie je dat dus, dit is de Van Dale, vandale.nl. Waardig, dat is ernstig, eerbiedwekkend, zich waardig gedragen; maar een tweede gelijke betekenis is ongeveer: passend bij de rang of betekenis. En dan als voorbeeld: dat is een staatshoofd waardig. Laten we het maar niet over staatshoofden gaan hebben. Maar het idee van in overeenstemming met de waarde van een rang, dat zit er hier en op andere schriftplaatsen ook in.
Wij zouden wandelen waardig van de God. En dat betekent niet dat wij ons best moeten doen of dat we de wet moeten houden of weet ik veel wat, maar het betekent gewoon wat het ook letterlijk zegt: wij zouden een wandel hebben die in overeenstemming is met de waarde van de God. Of zal ik het zo zeggen: in overeenstemming met de waarde dat wij dé God kennen. En Hij is dé God, Hij is de plaatser, de beschikker, Hij heeft alles in Zijn hand. Wij kennen een God die onvoorwaardelijk van Zijn schepping houdt en in overeenstemming met die waarde zouden wij wandelen.
Waardig de Roeping, het Evangelie en de Heer ↑ hoofdstukken
En je vindt bijvoorbeeld het woord in Romeinen 16; daar staat "de heiligen waardig". "Opdat jullie naar haar uit zullen zien in de Heer op een wijze de heiligen waardig." Ik ga nu even niet in op de rest van het vers, maar een heilige is iets wat heilig is; dat is gewijd of apart gezet. Wij gelovigen worden ook heiligen genoemd. Dat komt omdat God ons uitverkoren heeft, uitgekozen heeft, en daarmee ook apart heeft gezet. Dat betekent: apart van deze wereld, van een ongelovige, in duisternis levende wereld. Maar dat wij heiligen zijn, geroepen heiligen, dat heeft ook weer met onze toekomst te maken. Want wij zijn apart gezet als lichaam van Christus. Niet alleen nu, maar ook in de toekomst, omdat wij een specifieke taak te vervullen hebben samen met de Christus. Wij zullen delen in Zijn positie, in Zijn heerlijkheid en in alles wat Hem toekomt. Alles wat Hem beloofd is, daar zullen wij in delen. Dat is een onderwerp op zich wat ik hier even aansnijd, maar daar heb ik het wel vaker over gehad en dat zal ik ook ongetwijfeld nog doen. Maar dat wij heiligen zijn, dat we zijn apart gezet, toegevoegd aan het lichaam van Christus, dat betekent dat alles wat Hem toekomt, ons ook toekomt. Wij zullen delen in Zijn positie, en die positie is het besturen, het regeren, het onderschikken, enzovoorts, van hemelen en aarde. De hele schepping, het hele heelal.
Nou, snel verder naar de volgende schriftplaats. Daar zegt Paulus: "Als gevangene in de Heer roep ik jullie dan op te wandelen waardig van de roeping waarmee jullie geroepen werden." Dus hier roept Paulus op te wandelen waardig, op een wijze waardig, te wandelen van de roeping door welke jullie werden geroepen. Nou, daar hoef ik nu niet meer zoveel over te zeggen, want dat is precies wat ik hiervoor zei over het begrip "heiligen": apart gezet tot. Ja, nu ook apart gezet van de wereld, maar met betrekking tot onze positie in Christus spreekt dit ook van de toekomst waarin wij zullen delen in Zijn roeping. Dat zeg ik nu heel kort, en vandaar dat Paulus in vers 1 – dat is volgens mij vers 18 – ook bidt om verlichte ogen van het hart, opdat wij zouden begrijpen en beseffen wat de hoop is van Zijn roeping. En waarom zouden wij verlichte ogen hebben om te verstaan en te beseffen wat de hoop, de verwachting is van Zijn roeping? Nou, omdat dat ook de onze is. Zijn roeping is de onze. Zijn positie is de onze. Zijn toekomst is de onze. Wij zijn nu al één met Christus, maar dat is verborgen. Maar wanneer Hij straks zal worden geopenbaard, dan zullen wij met Hem worden geopenbaard in heerlijkheid. Daar kunnen we natuurlijk uren over praten en tegelijk denk ik: ja, wat kunnen we er eigenlijk over zeggen? In hoeverre kunnen we ons beseffen wat ons nog te wachten staat? Ik weet alleen maar dat het echt geweldig is. En daarom zouden wij wandelen waardig van de roeping waarmee we geroepen werden; dus in overeenstemming met de waarde van die roeping.
Ja, die waarde van die roeping, die kunnen we nauwelijks in woorden uitdrukken natuurlijk. Maar dat geeft ook zo'n blijdschap in dit leven en die is ook niet afhankelijk van de omstandigheden. Vandaar dat Paulus in Filippenzen ook zegt: "Verblijd je in de Heer altijd." Nou, ik moet maar weer snel verder gaan voordat ik elke keer in zo'n vers blijf hangen. Ja, hier zegt Paulus: "Wees burgers op een wijze waardig van het goede bericht van Christus." En bij dat "wees burgers", daar zegt de MBG: "gedraagt u". Ik ga dat nu niet opzoeken, maar dat is ook Filippenzen, Filippenzen 3 vers 20. Ik haal het aan omdat ik denk dat de meesten dat vers wel kennen. Daar staat dat... nou, nu schiet het me net even niet binnen. Ja, wij zijn... wat ons... ja, dat is het: "ons burgerschap", zegt de MBG in de vertaling dan. Ons burgerschap is in de hemelen, en daar staat de vertaling "onze wandel is in de hemelen". Dat is ook dit woord, "burger zijn", zoiets betekent het. Dus: "wees burgers op een wijze waardig van het goede bericht, het Evangelie van Christus." Of de Statenvertaling zal hier wel hebben: "wandelt waardig aan de wijze van het Evangelie van Christus." En de MBG heeft dan "gedraagt u". Dat klinkt al weer iets wettischer, hè? Maar het idee is: je kent het goede bericht, het Evangelie van Christus. Ja, dat is een onovertroffen goed bericht. God is de Redder van alle mensen. Nou, wandel op een wijze waardig aan dat Evangelie. Zoals God het goede in beeld heeft voor alle mensen, zo zouden wij dat dus ook hebben, en op een wijze daaraan waardig wandelen.
Ja, en hier: "om de Heer waardig te wandelen". Daar hoort natuurlijk het volgende vers nog bij, maar ik ga er niet naartoe. Maar wij hebben een Heer, we hebben een Eigenaar. We hebben iemand... nee, we hebben een Heer die ons heeft gekocht, betaald. We zijn Zijn eigendom. Wij zijn voor Zijn rekening. Nou, wandel op een wijze waardig daarmee. Dat is wat Paulus hier naar voren brengt. Er is nog één schriftplaats uit Johannes, 3 Johannes. Ook hier staat: "op een wijze die God waardig is." Maar letterlijk staat er gewoon: "waardig van de God". Op een wijze waardig van de God. Ook weer het kennen van dé God, wat ik eerder al aangaf.
Nou, snel nog even terug naar 2 Thessalonians 2 vers 12. "En betuigen om te wandelen godwaardig", of waardig van de God die jullie roept tot Zijn eigen koninkrijk en heerlijkheid. Heerlijkheid, dat zeg ik er heel vaak bij, dat gaat altijd over onvergankelijkheid. De Heer, onze Heere Jezus Christus, is verheerlijkt en gezet aan Gods rechterhand. Dat betekent dat Hij... ja, dat houdt meteen in dat Hij is opgewekt en God Hem heeft geplaatst aan Zijn rechterhand in een hoge positie. Nou, wanneer... ik haalde net dat vers al uit het hoofd aan uit Colossens 3... wanneer Christus, die nu nog verborgen is, geopenbaard zal worden, dan zal Hij Zijn heerlijkheid gaan betonen en demonstreren en uitbreiden. Maar dan zullen wij met Hem geopenbaard worden in heerlijkheid. En om te betuigen om te wandelen godwaardig, die jullie roept tot Zijn eigen koninkrijk en heerlijkheid.
Ons Hemels Lotbezit in het Koninkrijk ↑ hoofdstukken
En daar moet ik er nog één ding over zeggen, want ik krijg vaak opmerkingen of vragen over die Thessalonicaanse brieven. Er zijn sommigen die zeggen dat dit brieven zijn die weliswaar door Paulus geschreven zijn, maar niet aan de Ecclesia die het lichaam van Christus is. Ze zouden geschreven zijn aan de gelovigen uit Israël, en dan zegt men: "Zie je wel, want hij heeft het hier over het Koninkrijk, en wij zijn niet geroepen tot zijn Koninkrijk, maar wij zijn het lichaam van Christus." Dat is een misverstand. Natuurlijk zijn wij geroepen tot zijn Koninkrijk!
Dit is een vroege brief van Paulus, maar in zijn latere brieven spreekt hij ook gewoon over het Koninkrijk. In Kolossenzen bijvoorbeeld: Hij redt ons vanuit de autoriteit, vanuit de macht van de duisternis, en Hij verplaatst ons tot in het Koninkrijk van de Zoon van zijn liefde. En in Efeze: "Want dit kennen en weten jullie, dat geen enkele ontuchtige man of onreine of hebzuchtige – dat is een afgodendienaar – een lotbezit heeft in het Koninkrijk van Christus en van God."
Juist deze brief gaat erover dat wij wel een lotsdeel, een lotbezit hebben in het Koninkrijk van Christus en van God. En dat lotbezit, die erfenis die wij hebben in het Koninkrijk van Christus, ja, dat is een heel andere dan Israël heeft. Zij zullen Gods priesterlijk koninkrijk zijn op aarde, maar wij zullen delen in de positie van Christus in dat Koninkrijk. Hij is ons lotsdeel en wij zijn samen lotbezitters met Christus, mede-erfgenamen met Christus in dat Koninkrijk. Dat is weer Romeinen 8, maar hier in de Efezebrief staat het ook.
Nou goed, ik moet het hier nu bij laten. 1 Thessalonicenzen 2 vers 12 heb ik hiermee afgesloten. Eén vers maar deze keer, en de volgende keer gaan we verder met vers 13. Tot dan!