Paulus herinnert zich onophoudelijk drie dingen van de Thessalonicenzen: ‘het werk van het geloof, de moeite van de liefde en het verduren van de hoop van onze Heer Jezus Christus’. Voor geloof, liefde en hoop geldt niet dat het ons werk en onze moeite is, maar dat wat Hij uitwerkt in ons. Alles wat wij ontvangen, is genade. En in die genade kunnen wij staan, ook als het moeilijk is. Want Zijn toekomst (hoop) is de onze! Vandaar ‘het verduren van de hoop van onze Heer Jezus Christus.
📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst
“Het is niet ons werk; het is het geloof dat werkt. Het is niet onze moeite; het is de agape, de liefde die arbeidt en die zich inspant.”
⏱️ Hoofdstukindeling van deze studie:
De Ecclesia als Toekomstig Besturend Lichaam ↑ hoofdstukken
Hallo allemaal, beste kijkers. Ik heb de vorige keer ter inleiding 1 Tessalonicenzen 1 besproken en ik ga nu dus verder bij vers 2. Ik wil nog één dingetje zeggen over het eerste vers, want dat ben ik volgens mij in de vorige video vergeten en ik vind het toch wel nodig om daar even op te wijzen.
Ik heb de vorige keer wat dingen gezegd over het woord Ecclesia. Niet al te uitgebreid, omdat ik dat vaker doe als ik het woord tegenkom. Ik wil niet al te veel in herhaling vallen, hoewel je daar natuurlijk niet aan ontkomt. Dit woord Ecclesia, dat heb ik laten zien in de vorige video, wordt in Handelingen 19 drie keer vertaald met 'de volksvergadering'. Daar gaat het om wat wij zouden noemen de gemeenteraad: de bestuurlijke eenheid van een gemeente. Dat zou ook groter kunnen zijn dan een gemeente, zoals wij een bestuurlijke eenheid hebben in de Tweede Kamer van het land.
Die term 'bestuurlijke eenheid' zou je ook toe kunnen passen op de Ecclesia die het lichaam van Christus is. Ook dat is een besturende eenheid, en dat is nu nog verborgen omdat ons Hoofd ook nog verborgen is. Maar in de toekomst zullen wij als het lichaam van Christus delen in het bestuur, in de regering van ons Hoofd, namelijk Christus Jezus. Aan Christus Jezus is heel deze schepping gegeven, hemelen en aarde. Wij zullen — dat doen we nu al, maar we zullen dat ook in de toekomst — in zijn positie delen. Wij zijn het besturend lichaam.
Dat is een wat besmette term, omdat die term gebruikt wordt door de Jehovah's Getuigen. Zij wijzen daar een bepaalde elite binnen de Jehovah's Getuigen mee aan die eigenlijk — dan zeg ik het even heel zwart-wit en een beetje cru, maar zo is het nou eenmaal — de bobo's binnen de Jehovah's Getuigen zijn. Zij bepalen voor het overige deel wat zij moeten geloven en wat zij moeten leren. Nou, daar wil ik maar niet te ver op ingaan, want dat lijkt me niet het onderwerp voor deze Bijbelstudie.
Maar dat 'besturend lichaam' is op zichzelf wel een mooie term. Het lichaam van Christus; wij zullen delen in dat bestuur over de regering, over hemel en aarde. Dat zit allemaal in dat woord Ecclesia. Het wijst ons dus ook — daar wil ik de nadruk nog even op leggen, want dat heb ik in de vorige video niet gedaan — op de toekomst die we zullen hebben met en in Hem.
Danken en Genade Hebben Alles met Elkaar te Maken ↑ hoofdstukken
Nou goed, dan vervolgt Paulus in vers 2: "Wij danken God altijd om jullie allen, wanneer wij jullie gedenken bij onze gebeden." Het is schitterend hoe Paulus zo'n brief opent met dankzegging, met een dankwoord: "Wij danken God om jullie allen, wanneer wij jullie gedenken bij onze gebeden."
Over het woord danken: ik heb in de vorige video bij vers 1 al wat gezegd over het woord *charis*, genade. Het woord danken is *eucharistoumen*; daar is ook de term eucharistieviering van afgeleid. Maar het woord *eucharistoumen* is dus ook weer een vervoeging of afleiding van dat woord *charis*, genade. Danken en genade hebben dus alles met elkaar te maken. Eigenlijk hoef ik het niet eens te zeggen, want het is volstrekt logisch, maar het is zo mooi om te laten zien dat wanneer wij Gods genade kennen, en naarmate wij Zijn genade meer leren kennen en meer leren verstaan, je vanzelf meer gaat danken. Want alles wat God ons in genade schenkt, daar kunnen we voor danken. En alles wat Hij ons schenkt, is ook genade. Alles is genade. Wat wij ook hebben, wie we zijn, wat we bereiken: het is ons allemaal gegeven. Hij is God; Hij is de Beschikker, Hij is de Plaatser.
Dus ja, dan zeggen eigen prestaties, eigen werken en zeker niet natuurlijk de dingen waar ik het nu over heb – dat we gelovigen zijn, dat we gered zijn, dat we verzoend zijn – helemaal niets. Het is allemaal een gave van God, en ook geloof is dat. Nou ja, dan rest er maar één ding, dan kun je ook maar één ding doen: Hem danken. Want alle roem is voor Hem. "Wij danken de God" – de God, de Plaatser, de Beschikker. "Wij danken de God", staat er letterlijk. "Wij danken de God altijd om jullie allen, aangaande allen van jullie." Dat doet hij "gedachtenismakende", of herinnering – daar heeft het woord mee te maken: "jullie herinnerend in onze gebeden". Of: "gedachtenis makende op de gebeden van ons", zo staat het er letterlijk. Jullie herinnering makend van jullie in onze gebeden.
Paulus had dus altijd reden om God te danken over die Tessalonicenzen en hij gaat straks ook uitleggen in de volgende verzen waarom dat was. Maar ja, Paulus vloeit over van dankbaarheid en ook in deze brief over de Tessalonicenzen had hij goede dingen gehoord. "Wij danken God altijd om jullie allen, wanneer wij jullie gedenken bij onze gebeden."
Het Werk van het Geloof en de Moeite van de Liefde ↑ hoofdstukken
Wanneer wij ons op ononderbroken wijze van jullie herinneren: het werk van het geloof, de moeite van de liefde en het verduren van de hoop op onze Heer Jezus Christus, vlak voor onze God en Vader. Paulus dankte God altijd om hen allen, om die Tessalonicenzen, wanneer hij in zijn gebeden gedachtenis van hen maakte. En wanneer wij ons ononderbroken of onophoudelijk van jullie herinneren, dan noemt hij drie dingen: het werk van het geloof, de moeite van de liefde en het verduren van de hoop. Dat is natuurlijk prachtig, want hier noemt hij geloof, liefde en hoop. Niet in de bekende volgorde; hij zegt geloof, liefde en hoop. Een iets andere volgorde. Maar het zijn die drie begrippen die we ook in 1 Korinthiërs 13 vinden bij Paulus, in zijn uiteenzetting over de liefde.
Het werk van het geloof, de moeite van de liefde – en de liefde is hier het woord agape, de onvoorwaardelijke liefde, de liefde van God. En het verduren, het ondergaan. Dit woord is opgebouwd uit twee woorden: 'onder' en 'blijven'. Dat is wat verduren is. Veel vertalingen geven hier het woord 'volharding' weer; in de MBG staat de vertaling ook zo, meen ik. Maar volharding is meer iets wat wij doen, terwijl verduren of ondergaan – eronder blijven – eerder passief is. Het is geen activiteit van onszelf. Wij kunnen eronder blijven, wij kunnen het ondergaan en verduren omdat wij de hoop hebben, de hoop op onze Heer Jezus Christus. Het is een toekomstverwachting, een zekere toekomstverwachting. Daar kom ik in de komende gedeelten nog wel op terug.
Waar ik in dit vers op wil wijzen, is dat Paulus zegt: onophoudelijk herinnerende van jullie het werk van het geloof en de moeite, of de arbeid zoals de Statenvertaling zegt, de inspanning van de liefde en het verduren van de hoop. Wij zouden misschien zeggen dat geloven en werken tegenovergesteld aan elkaar zijn, maar kijk wat hier staat. Het gaat hier niet om ons werk, maar om het werk van het geloof. Het is namelijk het geloof dat in ons werkt. En wie geeft dat geloof? Hij geeft het geloof; het geloof is een gave van God, Efeziërs 2 vers 8. Dat is dus al Zijn werk, dat we dat hebben mogen ontvangen. Wanneer dat geloof dan werkt – het werk van het geloof – dan is dat dus ook Zijn werk.
Zo gaat het natuurlijk ook met betrekking tot de moeite van de liefde. Agape, de moeite of de inspanning of de arbeid van de liefde, is ook wat de liefde, Gods onvoorwaardelijke liefde, in ons uitwerkt. Het is dus niet onze eigen moeite die wij doen. Er staat wel een woord 'moeite', wat in de Statenvertaling vertaald is met 'arbeid' en elders met 'inspanning'. Er komt wel arbeid bij kijken, er komt inspanning bij kijken en er komt moeite bij kijken, maar dat is niet onze arbeid. Het is niet onze moeite en het is niet onze inspanning. Het is de liefde, Gods onvoorwaardelijke liefde, die dat uitwerkt. Je zou het hier ook zo kunnen zeggen: op ononderbroken wijze herinnerende van jullie de uitwerking van het geloof. Dan zeg je het iets anders, en ik weet niet of dat in het Grieks zo mag zijn of verantwoord is, maar dat is natuurlijk wel de gedachte. Het is niet ons werk; het is het geloof dat werkt. Het is niet onze moeite; het is de agape, de liefde die arbeidt en die zich inspant.
Verduren Vanwege de Hoop op Jezus Christus ↑ hoofdstukken
En het verduren, waarom kunnen wij verduren? Vanwege de verwachting van de Heer van ons, Jezus Christus. Verduren heeft natuurlijk met ondergaan te maken, het eronder blijven. De Tessalonicenzen hadden met veel verdrukking te maken. Daar komen we ook nog over te spreken; dat komen we vanzelf tegen als we deze brief doornemen. Maar zij verduurden, zij ondergingen het.
Dat is net zoiets als met onderschikken, bijvoorbeeld het onderschikken aan overheden of het onderschikken in allerlei maatschappelijke verhoudingen. Dat kunnen wij omdat we onze blik hebben gevestigd op onze Heer. Hij is Heer – dat is ook zo'n woord – Hij is de Eigenaar en Hij staat boven die partijen waaraan wij ons onderschikken. En zo kunnen wij ook in die zin ondergaan als we verdrukt worden. We kunnen dat verduren vanwege de hoop, de verwachting, de toekomstverwachting van onze Heer Jezus Christus.
Want wij gaan delen in die toekomstverwachting. Zijn toekomstverwachting is de onze; Zijn positie is de onze. Dat komen we ook allemaal tegen in deze brief. In 1 Tessalonicenzen 4 vers 17 of 18 is het, meen ik. Daar gaat het voorgaande over de wegrukking. En dan zegt Paulus dat als dat moment geschiedt: "alzo zullen wij altijd samen met de Heer wezen." Delend in Zijn positie.
Ja, "vlak vóór onze God en Vader" staat er dan. De NBG zegt: "voor het oog van onze God en Vader." Het is de Heere Jezus Christus die het beeld van God is, en vandaar: vóór onze God en Vader. Nou, daar ga ik het voor deze video bij laten. En ik ga de volgende keer dan verder in vers 4. Graag weer tot dan!