21. 1 Thessalonicenzen 4:15 – de doden in Christus zullen eerst opstaan

Paulus neemt de bezorgdheid van zijn lezers weg met betrekking tot degenen die ontslapen zijn. Zij missen de gebeurtenis van de wegrukking niet, integendeel. Eerst zal God hen opwekken en de doden in Christus zullen eerst opstaan. Met deze gebeurtenis vangt de ‘parousia’ van de Heer aan. Het moment dat Zijn afwezigheid zal veranderen in Zijn aanwezigheid. Eerst voor de ecclesia, die Zijn lichaam is.

📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst

Samenvatting: In deze Bijbelstudie wordt 1 Thessalonicenzen 4 vers 15 grondig geanalyseerd om te verklaren wat er met de ontslapen gelovigen gebeurt bij de komst van de Heer. Er wordt uitgelegd dat de wegrukking een verborgenheid is die door Paulus werd geopenbaard. De gelovigen die levend overblijven tot de aanwezigheid van de Heer, zullen de ontslapenen absoluut niet inhalen of voorgaan. De doden in Christus zullen namelijk als eerste opstaan om deel te hebben aan deze nieuwe periode van Zijn aanwezigheid.

Besproken Schriftgedeelten: 1 Thessalonicenzen 4:13, 1 Thessalonicenzen 4:14, 1 Thessalonicenzen 4:15, 2 Timotheüs 3:16, 1 Korinthe 11:23, 1 Korinthe 15, Filippenzen 2:12, Mattheüs 24

“Er wordt iets geopenbaard wat tot dan toe geheim was, dichtgedaan en bewaard tot het juiste moment.”

Een Geheim Onthuld: een Woord van de Heer ↑ hoofdstukken

Hallo allemaal. 1 Thessalonicenzen 4, daar ben ik gebleven in vers 15. Ik lees even vanaf vers 13; dit zijn de verzen 13 en 14 die ik de vorige keer besproken heb, maar ik lees ze even mee voor het verband, want dat is belangrijk. En daar staat: "Maar wij willen niet dat jullie onwetend zijn, broeders, wat betreft hen die ter ruste liggen of die ontslapen zijn, opdat jullie niet bedroefd zullen zijn zoals de overige mensen die geen hoop, die geen verwachting hebben. Want indien wij geloven dat Jezus stierf en opstond, zal God ook zó hen die ter ruste gelegd worden, of die ontslapen zijn door Jezus uitleiden, meevoeren samen met Hem."

Ja, wat Paulus hier bekendmaakt, is dat degenen die ontslapen zijn, de doden in Christus, bij de komst van de Heer – bij Zijn *parousia*, daar kom ik straks op – dat zij niet zullen achterblijven. Want de Thessalonicenzen hadden Paulus waarschijnlijk vragen gesteld, of hem waren dingen ter oren gekomen waardoor zij zich zorgen maakten: hoe zit het nu bij de komst van de Heer? Zij wisten blijkbaar dat degenen die levend overblijven tot dat moment, veranderd zullen worden en de Heer tegemoet gaan in de lucht. Maar hoe zit het dan met de doden in Christus? Zij die ons al ontvallen zijn, de ontslapenen, de ontslapen gelovigen – missen die dan de boot?

Nou, Paulus gaat dat uitleggen; integendeel, hij zegt: zoals Jezus stierf en opstond, zo zal God ook hen, degenen die ontslapen zijn, door Jezus uitleiden of meevoeren samen met Hem. "Want dit zeggen wij jullie met een woord van de Heer: wij die leven, die overleven tot de aanwezigheid van de Heer, zullen absoluut niet degenen die ter ruste gelegd worden, inhalen." Dit vers wil ik dus bespreken en daar valt echt heel veel over te zeggen. Nog meer dan ik ga doen natuurlijk.

Laten we beginnen bij het begin, want daar zegt Paulus: "Dit zeggen wij tegen jullie met een woord van de Heer." Paulus zegt dat wel vaker; het is eigenlijk iets wat hij niet eens zou hoeven zeggen, want wij weten dat heel de Schrift door God begeestigd en geïnspireerd is, 2 Timotheüs 3 vers 16. Dus als hij het dan zegt, dan is dat natuurlijk sowieso om daar een bepaalde nadruk op te leggen. Soms zegt hij het natuurlijk ook in wat andere woorden, maar ook wanneer hij iets bekendmaakt wat nog niet eerder bekendgemaakt is.

Zoals bijvoorbeeld in 1 Korinthe 11, meen ik. Ja, dat is 1 Korinthe 11, waarin hij spreekt over wat wij dan noemen het Laatste Avondmaal. Ik noem het dan ook maar even zo, want dan weet iedereen waar ik het over heb. Maar toen de Heer Jezus het brood brak met Zijn discipelen en de beker met wijn rond liet gaan, zegt Paulus: "Ik heb van de Heer overgeleverd gekregen, en ik lever jullie nu ook over wat ik van de Heer ontvangen heb." Dat zegt hij daar in 1 Korinthe 11 vers 23, geloof ik.

En dat doet hij ook hier: "Dit zeggen wij jullie met een woord van de Heer." De Heer had hem dat dus overgeleverd en dat geeft hij door; dat zegt hij met een woord van de Heer. Dan ga ik ook weer even naar dat parallelle gedeelte in 1 Korinthe 15, waar Paulus ook iets dergelijks zegt. Daar zegt hij: "Neem waar, zie, ik zeg jullie een geheim." Een verborgenheid, een *mysterion*. Een mysterie, iets wat tot dan toe dichtgedaan was en bewaard. Want zo is het woord opgebouwd: 'dichtdoen' plus 'bewaren'. Dat is het woord *mysterion*. Ik vind het mooi om daarop te wijzen bij dit woord: *mysterion*. Het is een geheim, een geheimenis, een verborgenheid. Het was er wel, maar het was dichtgedaan en bewaard tot het juiste moment.

Paulus is dus degene die dit mag openbaren. Dat heeft met openen te maken: open-baren. En ook het woord 'baren' zit daarin; dat is ook mooi, want dat heeft met nieuw leven te maken. Deze gebeurtenis waar Paulus hierover spreekt – wat wij de wegrukking noemen – ja, daar worden doden opgewekt. Dus dat heeft met nieuw leven te maken. En degenen die levend overblijven, die – daar komen we natuurlijk nog op – zullen veranderd worden. Die zullen ook een nieuw lichaam ontvangen, dus ook in die zin een nieuw leven. Het is dus ook openbaren. Er wordt iets geopenbaard wat tot dan toe geheim was, dichtgedaan en bewaard tot het juiste moment.

Paulus maakte al meer geheimen bekend en dit is er dus één van. Ik ga nu niet in op het vervolg in 1 Korinthe 15 – dat doe ik nog wel een keer – maar ik houd me nu even bij 1 Thessalonicenzen 4. "Dit zeggen wij jullie met een woord van de Heer." Een geheim noemt hij het in 1 Korinthe 15. De Heer had hem dat overgeleverd en hij mocht het doorgeven. Hij mocht het openbaren, hij mocht de onthulling doen – dat is ook een mooie – de bedekking ervan afnemen, want het was dichtgedaan en bewaard. Er lag een bedekking overheen en zoals een standbeeld onthuld wordt, is Paulus degene die het doek wegtrekt en die het in de openbaarheid brengt door het bekend te maken. "Dit zeggen wij tegen jullie met een woord van de Heer: wij die leven, die overleven tot de aanwezigheid, de *parousia* van de Heer, zullen absoluut niet degenen die ontslapen zijn, die ter ruste gelegd worden, inhalen."

Wie Zijn de Levend Overgeblevenen? ↑ hoofdstukken

Nou, eerst even over dat "wij die leven, die overleven". Er staat: "wij, degenen" of "de levenden, overlevenden", en daar wil ik even op ingaan, op dit woord "overlevenden". Want het woord is opgebouwd uit "rondom" plus "ontbreken". En dus overleven in de zin dat degenen die er rondom waren, nu ontbreken. En dat gaat natuurlijk over degenen die nog leven op het moment van Zijn parousia, van Zijn komst, van Zijn aanwezigheid. Ja, die leven nog op dat moment, maar degenen die al ontslapen zijn — zie het vorige vers, die in het volgende vers zelfs "de doden in Christus" worden genoemd — die ontbreken dus rondom.

Dus als het dan gaat om het overleven, dan gaat het om degenen die nog leven tot het moment, tot in de parousia van de Heer. En dat zeg ik met enige nadruk omdat ik ook wel eens de uitleg heb gehoord — maar dat is geen uitleg, dat is inleg — dat degenen die overleven de gelovigen zijn die de grote verdrukking overleven. Nou, daar gaat het dus absoluut niet over. Het gaat hier — ik zou het daarom ook liever vertalen, ik denk dat dat echt een betere vertaling is — met: "wij die leven, die overblijven" of "wij de levend overgeblevenen". En als je per se dat woord "overleven" wilt gebruiken, dan zeg ik: nou, dan is het natuurlijk wel het overleven in relatie tot degenen die al ontslapen zijn. De doden in Christus hebben de levend overgeblevenen dan overleefd. Maar het gaat absoluut niet over gelovigen die de grote verdrukking overleven, want wij van het lichaam van Christus zullen juist weggerukt worden vóór die grote verdrukking.

En het tijdstip van deze wegrukking, daar ga ik in deze video niet op in. Maar dan zal ik de komende video's van 1-4 maar ook van 1-5, zal ik daar vanzelf op terugkomen. Want het tijdstip is echt wel duidelijk op te maken vanuit dit gedeelte, en zeker als we daar ook andere gedeeltes naast gaan leggen. Dus ik heb een voorkeur voor "wij die levend overblijven" of "wij die leven, de overblijvenden". En het woord "leven", dat kennen wij sowieso, wilde ik zeggen. Maar dat is het woord zōntes of zōē. Zoë zijn ook dames die zo heten; dat is een meisjesnaam, Zoë. Maar dat is dus het woord voor leven. En je ziet dat dat woord in dit Griekse woord in ieder geval niet voorkomt. Je ziet het woord "leven" er niet in, maar echt het "rondom ontbreken". Dat zou dan best vertaald kunnen worden met "overleven". Daar ben ik niet zo op tegen, maar "overblijven" lijkt me echt een beter woord als je kijkt naar de woordopbouw. Nou, laat ik dat even laten rusten voor nu, want er staat nog veel meer.

Parousia: de Intrede van Zijn Aanwezigheid ↑ hoofdstukken

Wij die levend overblijven tot de parousia van de Heer. Letterlijk staat er: tot in de parousia van de Heer. Dus tot in de parousia – dat is het Griekse woord voor de aanwezigheid van de Heer. Laat ik dan ook iets over dit woord zeggen. Het wordt vertaald met 'komst' in de NBG-vertaling en met 'toekomst' in de Statenvertaling. Natuurlijk is het het moment van Zijn komst, het moment van Zijn toekomst, wanneer Hij naar ons of naar wie dan ook toekomt. Die vertalingen dekken de lading dus wel enigszins, maar je moet het toch altijd uitleggen, en dat ga ik bij dezen dan ook doen.

Je ziet dat het woord te maken heeft met tegenwoordigheid en aanwezigheid. Dit is ook hoe de NBG het elders vertaalt, of met verschijning. Daar heeft het dus ook mee te maken: wanneer Hij verschijnt. Wanneer we kijken naar waar het woord nog meer voorkomt, dan zien we bijvoorbeeld Filippenzen 2 vers 12. Ik ga dan even volledig voorbij aan het verband: "Zodat, mijn geliefden, zoals jullie altijd gehoorzamen, niet alleen in mijn aanwezigheid (parousia), maar nu des te meer bij mijn afwezigheid..." Het is duidelijk waar Paulus het hier over heeft. Hij heeft het over zijn parousia, zijn aanwezigheid, tegenover zijn apousia, zijn afwezigheid.

Dat is de letterlijke vertaling van dit woord: aanwezigheid tegenover afwezigheid. Als het dus gaat over de aanwezigheid van de Heer, dan hebben we het over de komst van de Heer, maar dan vanaf het moment dat Hij komt en in Zijn hele aanwezigheid daarna. Zoals we ook spreken over de eerste komst van de Heer Jezus Christus, die we beschreven vinden in de evangeliën. Dat is ook niet alleen het moment dat Hij geboren werd in Bethlehem. Nee, dat is de gehele periode vanaf Zijn geboorte tot aan Zijn hemelvaart. Want vanaf dat moment is Hij afwezig, en er komt een moment dat Hij weer aanwezig is. Dat heeft dus ook weer te maken met verborgenheid en openbaring.

Dat moment van Zijn aanwezigheid is een langere periode. Voor ons als Ecclesia, als lichaam van Christus, breekt die periode eerder aan dan bijvoorbeeld voor Israël. Dit is de rede over de laatste dingen, de tweede bergrede in Mattheüs 24. Daar vragen de discipelen aan de Heer Jezus: "Zeg ons, wanneer zullen deze dingen zijn en wat is het teken van Jouw parousia, Jouw aanwezigheid, en van de afsluiting van de aion?" De parousia is dus een periode die aanvangt bij het moment waarop wij Hem tegemoet zullen gaan in de lucht. Dan is Hij voor ons aanwezig, terwijl Hij dat voor Israël op dat moment nog niet is. Daar gaat het hier over. Wat is het teken van Jouw parousia, van Jouw aanwezigheid en van de afsluiting van de aion? Want dat gaat daarna allemaal nog plaatsvinden.

Goed, daar moet ik het wat betreft de uitleg van dit woord even bij laten, maar ik hoop dat het enigszins duidelijk is. Dit zeggen wij jullie met een woord van de Heer: wij die levend overblijven, wij de levenden, de overblijvenden tot in de parousia van de Heer. Want het is ook niet "tot de parousia" van de Heer, als zijnde slechts tot het moment van Zijn komst, maar "tot in", want het is een periode. Wij overblijven tot in de parousia van de Heer.

De Levenden Zullen de Ontslapenen Absoluut Niet Voorgaan ↑ hoofdstukken

Wij die levend overblijven tot in de parousia van de Heer, zullen absoluut niet degenen die te rusten gelegd worden of die ontslapen zijn, inhalen. Wat Paulus hier zegt, is: wanneer de Heer komt, wanneer Zijn parousia aanvangt – en die vangt aan met deze gebeurtenis, met de wegrukking – hoe zit het dan met de doden in Christus? Met degenen die al ontslapen zijn? Wij die leven, die overblijven, wij de levend overgeblevenen tot in die parousia, wij zullen absoluut niet – en dat is een nadrukkelijke ontkenning: 'niet, toch niet' – wij zullen degenen die ontslapen zijn en ter ruste liggen, absoluut niet inhalen.

Of voorgaan. Ik zag in de Nederlandse Concordante Versie dat zij dat vertaald hadden met: 'Wij zullen in geen geval uitgaan voor'. Dat is ook een bijzondere vertaling. Ik hoop dat jullie het kunnen lezen op het scherm, ondanks de kleine lettertjes: 'Uitgaan voor'. Ik kijk even of ik dat hier kan vinden. Ja, dit is het woord. Hier staat dan 'inhalen' of 'voorlopen' en het is hier vertaald met 'uitgaan voor'. Op een andere plek wordt het dan vertaald met 'inhalen'. De NBG zegt ook: 'zullen voorgaan'.

Als je dat allemaal naast elkaar legt – ik kan ook nog laten zien hoe het in de NBG vertaald wordt met 'zullen voorgaan', 'bereiken' of 'toekomen' – dan is het idee duidelijk: degenen die ontslapen zijn, de doden in Christus, zullen absoluut niet ingehaald worden door degenen die levend zijn overgebleven. Of anders gezegd: degenen die levend zijn overgebleven, zullen absoluut niet degenen die ontslapen zijn voorgaan.

Ik lees het volgende vers nog even mee, maar ik ga dat de volgende keer verder bespreken. Omdat hier een komma staat, lees ik even verder: 'Want de Heer zelf zal met een commando, met de stem van de overste van de boodschappers en met de bazuin van God neerdalen van de hemel.' En waar het nu even om gaat, is dit: 'En de doden in Christus zullen het eerst opstaan.' Vandaar dat de levend overgeblevenen die doden in Christus niet voor zullen gaan. Zij zullen immers eerst opstaan.

Over dit vers valt ook weer heel veel te zeggen. Dat wil ik graag zinsdeel voor zinsdeel doen, dus daar ga ik de volgende keer mee verder. Graag tot dan!