74. Kolossenzen 3:11 – Christus is alles en in allen

In de nieuwe mens(heid) hebben vleselijke verschillen geen betekenis meer. Besnijdenis of voorhuid, Griek of Jood, barbaar, Scyth, slaaf of vrije: in Christus vallen deze onderscheidingen weg. Dat betekent niet dat zulke verschillen in het dagelijks leven niet meer bestaan, maar wel dat zij binnen de ecclesia niemand een hogere of lagere positie geven. Daar is Christus alles en in allen.


📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst

Samenvatting: De apostel Paulus zet in dit gedeelte de oude mens tegenover de nieuwe mens. In Christus en in deze nieuwe mensheid vervallen alle aardse en vleselijke onderscheidingen, zoals die tussen Jood en heiden. God heeft door het kruis van Christus de middenmuur afgebroken en vrede gemaakt, door de vijandschap teniet te doen. Hierdoor zijn gelovigen met God en met elkaar verzoend tot één nieuwe mens, waarin Christus alles en in allen is.

Besproken Schriftgedeelten: Kolossenzen 3:11, Kolossenzen 1:15, Romeinen 9:4, Kolossenzen 1:20, Galaten 3, Kolossenzen 1:27, Kolossenzen 3

“En in die nieuwe mensheid zijn die onderscheidingen, die verschillen, er niet meer.”

De Oude Mens Uittrekken en de Nieuwe Aantrekken ↑ hoofdstukken

Hallo en welkom bij deze video. Ik neem jullie mee naar Kolossenzen 3 vers 11. Zoals gebruikelijk lees ik even de hele zin, want die begint twee verzen eerder in vers 9. En daar staat: Lieg niet tegen elkaar, omdat jullie de oude mens uittrekken – zo lees ik het bij voorkeur – samen met zijn praktijken, en jullie de nieuwe aantrekken. Die vernieuwd is tot besef, of die vernieuwd wordt tot besef, naar of in overeenstemming met de afbeelding of het beeld van degene die hem schept. Waarin geen Griek en Jood aanwezig is, besnijdenis en voorhuid, barbaar, Skyth, slaaf, vrije, maar alles en in allen is Christus.

Ja, en in dit gedeelte wordt dus de oude mens tegenover de nieuwe mens gezet. En we zouden die oude mens afleggen of uittrekken als een jas die wij niet meer passen, samen met de praktijken van die oude mens, en de nieuwe aantrekken. Vandaar dat ik er voorkeur voor heb om hier te zeggen: uittrekken. Want die woorden zijn gewoon hetzelfde, alleen het voorzetsel is anders. En vandaar uittrekken en aantrekken, zodat de associatie niet ontgaat dat het als het ware gaat om een jas die we uitdoen en de nieuwe mens die we aantrekken.

Die vernieuwd wordt tot besef – naar, in de richting van, in overeenstemming met het beeld of de afbeelding van degene die hem schept. En het beeld van God is natuurlijk Christus, zoals we hebben gezien in Kolossenzen 1 vers 15. Hij is de afbeelding van de onzienlijke God.

Geen Griek en Jood: Vleselijke Verschillen Vervallen ↑ hoofdstukken

En in Christus, in die nieuwe mens dus – daar gaat het over – daar is geen Griek en Jood aanwezig. Staat er dan? De Statenvertaling vertaalt het volgens mij het beste door te zeggen: 'waarin niet is Griek en Jood.' Dat 'daarin' of 'waarin niet is', dit woord is opgebouwd uit het woordelement 'in' plus 'is'. Dus: waarin niet is Griek en Jood, besnijdenis en voorhuid, barbaar, Skyth, slaaf, vrije, enzovoort. Daar komen we nog wel op, maar in die nieuwe mensheid vervallen die verschillen dus.

In het vlees zijn er allerlei verschillen. Zoals de Jood het uitverkoren volk was; daardoor hadden zij de wet gekregen, de verbonden en de beloften, zegt Paulus in Romeinen 9 vers 4. En de Griek is dan een term voor degenen die buiten Israël stonden – wij zouden wellicht zeggen: heidenen, de heidenen uit de natiën. En dat heeft natuurlijk nog te maken met het Griekse spreken van die tijd. Er valt meer over te zeggen, maar ik houd het er nu even op dat het de tegenstelling is tussen Griek en Jood, en dat de Grieken dus in dit geval niet-Joden zijn.

Paulus zegt het wel vaker. Ik ga weer naar die parallelbrief, de Efezebrief – een best wel lang gedeelte dat ik dus niet helemaal ga bespreken, want ik ben Efeze niet aan het bespreken maar Kolossenzen, en ook deze verzen hebben we al eerder bezien tijdens de bespreking van Kolossenzen. Maar hier zegt Paulus: 'Herinner je daarom dat jullie eens, jullie de natiën in het vlees...' Zie je, daar is het vlees. In het vlees zijn die verschillen dus, en die onderscheidingen.

En wat zijn dan die verschillen? Nou, die 'Voorhuid' genoemd worden door de zogenoemde 'Besnijdenis', die aan het vlees met handen gemaakt is, geschiedt. Dus door degenen die besneden zijn naar het vlees, het Joodse volk; die besnijdenis naar het vlees, en dat die besnijdenis geschiedt met handen. Ja, in Kolossenzen hebben we het ook gehad over de besnijdenis van Christus, en daar staat juist bij dat het geen werk van mensenhanden is. Het gaat namelijk om de betekenis van de besnijdenis. Maar de besnijdenis keek destijds al neer op de heidenen, de 'hondjes', die door hen denigrerend 'voorhuid' genoemd werden.

Nou, dat zijn dus vleselijke verschillen. Dat jullie natiën in die periode los van Christus waren, vervreemd van het burgerrecht, het burgerschap van Israël, en gasten van de verbonden van de belofte, zonder hoop en zonder God in de wereld. Ja, de natiën stonden dus buiten Israël. De besnijdenis, het Joodse volk, was het uitverkoren volk, en de natiën waren los van Christus, vervreemd, zonder hoop en zonder God in de wereld.

Vrede en Verzoening: de Middenmuur Is Afgebroken ↑ hoofdstukken

Maar nu, zegt Paulus – en daar heeft hij het ook over in Kolossenzen – maar nu in Christus Jezus zijn jullie, die eens veraf waren, dichtbij gekomen door het bloed van Christus. In de opgewekte Christus zijn de natiën die eens veraf waren, dichtbij gekomen door het bloed van Christus. En zijn Jood en heiden, Jood en Griek, eengemaakt. Want Hij is onze vrede, die de beide één maakt.

Weet je gelijk wat vrede is? Vrede is één maken. En dat hebben we ook gezien in Kolossenzen 1 vers 20. Ja, ik praat denk ik vrij snel voor sommigen, maar draai dan de video maar terug of zet hem op pauze en zoek even op de dingen die ik zeg. Want in Kolossenzen 1 vers 20 hebben we gesproken over de heerlijkheid van de Zoon die daar gedemonstreerd wordt. En daar komen we op de climax dat God door Zijn Zoon, in Zijn Zoon, het al met Zichzelf verzoent, zowel wat in de hemel is als wat op de aarde is. Hoe doet Hij dat? Vredemakend door het bloed van Zijn kruis. En daardoor weten we, door gewoon begrijpend te lezen, dat vrede maken en verzoenen synoniemen zijn. Ook eenmaken is zo'n synoniem: God gaat heel deze schepping eenmaken met Zichzelf en ja, ook met elkaar, zodat er harmonie is en vrede. Nou, dat is verzoenen, en dat doet God ook met ons. Hij is onze vrede, wij zijn nu al verzoend.

Hij maakt de beiden één: Jood en heiden maakt Hij één. De besnijdenis en de voorhuid uit vers 11, zo worden ze ook genoemd. En Hij breekt de middenmuur van de stenen omheining af. Ja, dat is even een technisch dingetje. In de tempel stond vroeger een muur, een scheidingsmuur, die heette de Soreg. En die muur maakte scheiding tussen het gedeelte waar de natiën mochten komen en het gedeelte daarachter, waar zij niet mochten komen. Daar mocht alleen de besnijdenis komen, en dat op straffe des doods. Als een heiden daar wel kwam, dan riskeerde hij de doodstraf; dan werd hij ter dood gebracht. Maar in Christus is die middenmuur afgebroken en worden Jood en heiden één. Vandaar dat later ook, denk ik er dan altijd bij, die tempel verwoest moest worden. Want daar stond die middenmuur nog wel. Maar die stenen omheining, die middenmuur, demonstreert de vijandschap in Zijn vlees. Want ook toen Jezus hier op aarde was in het vlees, kwam Hij in de tempel en kwam Hij alleen op de plek waar de Joden, de besnijdenis, mochten komen. Er waren dus plekken waar de heidenen niet mochten komen; dat demonstreerde Hij als Jood nog steeds in Zijn vlees, door daar wel te komen.

Maar die middenmuur is in Christus weg. Hij maakte de beiden één: Jood en heiden. Omdat al die onderscheidingen, die verschillende dingen in het vlees waren, wegvallen. En Hij doet de wet van de voorschriften, die uit dogma’s, officiële besluiten bestaat, teniet, opdat Hij in Zichzelf, terwijl Hij vrede maakt – daar is het weer – de twee tot één nieuwe mens zou scheppen. Dus Hij maakt vrede, Hij doet de vijandschap teniet. Hij breekt die middenmuur af. Hij maakt vrede en Hij schept die twee, Jood en Griek, of voorhuid en besnijdenis, tot één nieuwe mens. En in die nieuwe mensheid zijn die onderscheidingen, die verschillen, er niet meer. Hij verzoent de beiden in één lichaam wederzijds met God door het kruis, waarin Hij de vijandschap doodt. De vijandschap wordt weggenomen en God verzoent zowel de mens met Zichzelf als de mensen onderling. Vandaar een wederzijdse, totale verzoening. En dat is dus die nieuwe mensheid waarin al die verschillen zijn weggevallen.

Vandaar dat Paulus zegt dat daarin geen Griek en Jood aanwezig is, besnijdenis en voorhuid. Dus de godsdienstige tekenen vallen weg. Het teken van het verbond is natuurlijk ook de voorhuid en de beloften die aan het Joodse volk waren gegeven. Dus in die nieuwe mens is er geen voorrang voor de besnijdenis, er is geen voorrang voor de Jood.

Paulus noemt ook barbaar en Skyth. Dan moet u maar even op internet opzoeken wat dat is. Maar dat woord 'barbaren' kennen wij ook nogal: dat zijn onaangepaste en enigszins asociale mensen wellicht, en Skythen schijnen ook zo'n volk geweest te zijn ongeveer. Dit heeft in ieder geval met cultuur te maken. Dus alles komt hier aan bod: afkomst (Griek en Jood), religieuze verschillen, cultuur en maatschappelijke positie.

Want slaaf en vrije worden ook nog genoemd. Paulus roept bijvoorbeeld de slaven niet op om in opstand te komen, maar gewoon te blijven in de positie waarin zij waren. Dus slaven bleven slaven, vrijen bleven vrijen. En als ik naar Galaten 3 ga, dan noemt Paulus ook zo'n rijtje. En daar zegt hij over Christus – en dus de nieuwe mensheid, want Hij is de opgewekte Christus en het Hoofd van de nieuwe mensheid: hierin is geen Jood aanwezig of Griek, zegt hij weer hetzelfde. Geen slaaf of vrije, geen mannelijk en vrouwelijk, want jullie zijn allen één in Christus Jezus. Natuurlijk is dat onderscheid er nog steeds, want we zijn mannen en vrouwen, mannelijk en vrouwelijk, we zijn slaven en vrijen. Er zijn allerlei verschillen, alleen in Christus tellen die verschillen niet. We zijn allemaal gelijkwaardig. De een is niet meer dan de ander, de een staat niet boven de ander, er is niemand die gezag heeft boven de ander. Er is er één die gezag heeft, dat is Christus Jezus. Hij is ons hoofd. En vandaar dat Paulus zegt... maar in Kolossenzen 3 vers 11 ben ik weer.

Christus Is Alles en in Allen ↑ hoofdstukken

Maar alles en in allen is Christus. Of, als je het omdraait: Christus is alles en in allen in de Ecclesia.

En zoals Paulus dat ook verwoordt – we gaan even terug naar Kolossenzen 1 vers 27, om maar ook aan te geven dat hij diezelfde dingen zo ook al eerder naar voren heeft gebracht: Christus in jullie. Dat wordt dan meestal vertaald met 'onder jullie', omdat er een meervoud achter staat. Maar als er gewoon een enkelvoud zou staan, dan zouden we ook 'Christus in u' of 'Christus in jou' hebben staan. Want Hij is in ons en wij zijn in Hem; we zijn onlosmakelijk met Hem verbonden. Christus onder jullie of Christus in jullie natiën... Nou, dat gaat niet goed.

Even terug weer naar Kolossenzen 3 vers 11. Dus in die nieuwe mensheid. Kijk, in de oude mensheid – in Adam, zeg maar – daar zijn al die verschillen: Grieken, Joden, besnijdenis en voorhuid. Je kan mannelijk en vrouwelijk van alles noemen, maar in Christus rekenen wij niet meer naar het vlees, want wij stierven en jullie leven is verborgen met Christus in God. Dus die leden die op de aarde zijn, dat wat deel uitmaakt van de aarde, dat doen wij versterven. Dat geldt niet meer voor ons, daar rekenen wij niet mee, en we zijn in Christus allemaal gelijk en gelijkwaardig.

Natuurlijk, de een is man en de ander is vrouw en we nemen ook die positie in. Daar gaat het in het vervolg nog over, straks in Kolossenzen 3. Maar er is één hoofd en dat is Christus alleen. En Hij is in jou, in mij, in elke gelovige, en daar zijn we één in Hem. Hij is ons hoofd; er is ook maar één die ons aanstuurt, die gezag over ons heeft in de Ecclesia, en dat is onze Heer Christus Jezus. Dat is maar goed ook, want Hij is degene die ons in alles voorziet en ons alles geeft wat we nodig hebben.

Maar dat doet Hij wel weer via de anderen, via de andere leden van het lichaam. Want al die leden van het lichaam hebben een verschillende werking en ze zijn allemaal even nodig, of je nou een arm, een been of noem het maar op bent. Maar Hij is het hoofd en Hij stuurt al die leden aan.

Dan laat ik het hierbij voor nu. De volgende keer gaan we naar vers 12. Tot dan!