Paulus predikt vrijheid en geen religie. We zouden ons niet afvragen of iets mag of niet, maar of iets nuttig is en opbouwt. Gods liefde voor alle schepselen richt ons op de ander. Bouwt wat we doen de ander op?
📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst
“Als jij wel iets doet omdat het mag, dan ben je net zo wettisch als iemand die iets niet doet omdat het niet mag.”
⏱️ Hoofdstukindeling van deze studie:
Introductie en de Sociale Prijs van het Breken met Afgodendienst ↑ hoofdstukken
Hallo allemaal. We zijn bij 1 Korinthe 10 vers 22. Ik maak wel eens een opmerking over de hoofdstukindeling in de perikopen en dat is bijzonder makkelijk, want ik kan nu zeggen: 1 Korinthe 10 vers 22, en u zou het kunnen opzoeken in uw Bijbeltje. Maar ik zeg ook weleens dat je je niet al te veel moet aantrekken van die hoofdstukindeling, want soms is die niet echt ten dienste. Dan begint er een nieuw hoofdstuk, maar is het onderwerp nog hetzelfde. In dit geval had ik me daar echter beter wel aan kunnen houden, want in mijn Bijbel hoort dit vers nog bij het voorgaande en begint in vers 23 pas een nieuwe pericoop. Maar ja, als je zo'n brief vers voor vers bespreekt, is dat ook weer niet zo erg; je pakt gewoon de draad op waar je gebleven was. Dat doe ik dus ook.
Hier staat in vers 22: "Of maken wij de Heer jaloers? Zijn wij soms sterker dan Hij?" In het voorgaande had Paulus gesproken over religie, over afgodendienst, en had daarbij aangegeven dat men daarvan zou wegvluchten. Daar gaat hij hier nog over verder. Dat moet best wat geweest zijn hoor, voor die Korinthiërs. Want Paulus was daar gekomen, had daar altijd het evangelie gepredikt en daar waren Korinthiërs tot geloof gekomen. Maar die hadden wellicht een hele familie of kennissenkring die religieus was en de afgoden diende. Als zij zich daar nu aan onttrekken, dan ga je ook sociale contacten verliezen.
Ik ken ook mensen die in een kerk of gemeente zaten en in aanraking kwamen met bepaalde Bijbelse waarheden. Zij getuigden daarvan en werden vervolgens óf uitgekotst, óf kwamen zelf tot de conclusie dat ze hun biezen maar beter konden pakken. Dat is wat Paulus hier ook zegt: vlucht daarvan weg, blijf niet in die afgodendienst, maar vlucht daarvan weg. Dat kan dus voor wat wrijving zorgen met je familie die dat niet begrijpt, of met een vriendenkring die je daar hebt opgebouwd, waardoor je zelfs contacten verliest. Maar als je de waarheid kent, maakt de waarheid vrij. Ik geloof ook, en dat is mijn eigen ervaring, dat je daar altijd weer nieuwe contacten voor terugkrijgt. Dat zijn dan mensen die ook staan op de waarheid. Als je het evangelie kent en je hebt dat met elkaar gemeen, dan is dat het mooiste wat er is. Nou, ik ga nu naar de tekst.
Maken Wij de Heer Jaloers? Gods Trouw en Kracht in Zwakheid ↑ hoofdstukken
Of maken wij de Heer jaloers? Zijn wij soms sterker dan Hij? God is een God – dat zegt het Oude Testament al, de Hebreeuwse Bijbel – die naijverig is, jaloers, en geen andere goden naast Zich duldt. En dat zegt Paulus hier ook: of maken wij de Heer jaloers? Zijn wij soms sterker dan Hij?
Nee, natuurlijk zijn we niet sterker dan Hij. En daarom zouden we ons ook aan Hem moeten onderschikken en naar Hem luisteren. Maar dit is ook mooi: zijn wij soms sterker dan Hij? Het antwoord is nee, maar het prachtige is dat Paulus eerder in vers 13 al had gezegd dat ons geen verzoeking heeft bevangen dan een menselijke. Maar God is getrouw, die u niet zal laten verzocht worden boven hetgeen gij vermoogt. En Hij zal met de verzoeking ook de uitkomst geven, opdat gij ze kunt verdragen.
Dus Hij is sterker dan wij en Hij geeft ons ook de kracht om met die verzoekingen te dealen. Dus zijn wij soms sterker dan Hij? Nee, wees blij, we kunnen de dingen in Zijn kracht doen. Zoals ook in deze brief staat, of ik meen in de tweede Korinthebrief: Zijn kracht wordt in onze zwakheid volbracht.
Genade Versus Wetticisme: Alles Is Geoorloofd, maar Is het Nuttig? ↑ hoofdstukken
En dan: alles is mij geoorloofd, maar niet alles is nuttig. Alles is mij geoorloofd, maar niet alles bouwt op. Dit waren we ook al tegengekomen in een soortgelijk vers in 1 Korinthiërs 6 vers 12. Paulus gaat ervan uit: alles is mij geoorloofd. Als de wet zou bijdragen aan het feit dat mensen beter gaan leven, dan had hij dat aan die Korinthiërs moeten voorhouden. Dat is wel duidelijk uit deze brief.
Maar Paulus doet het niet. Hij predikt vrijheid en hij geeft ze die ruimte ook. Alles is geoorloofd. Alles is mij geoorloofd, maar niet alles is nuttig. De vraag zou dus niet moeten zijn: "Is iets geoorloofd?", maar de vraag zou moeten zijn: "Is iets nuttig?" En wat is dan nuttig? Nou, dat staat er direct achter: "Alles is mij geoorloofd, maar niet alles bouwt op."
Wij zouden dus de juiste vraag moeten stellen. Niet: "Mag het of mag het niet?" Ik heb mensen gekend die dingen juist deden omdát het geoorloofd is, maar dan ben je net zo wettisch als iemand die iets niet doet omdat het niet mag. Als jij wel iets doet omdat het mag, dan ben je net zo wettisch als iemand die iets niet doet omdat het niet mag. Alles is mij geoorloofd, maar niet alles is nuttig; niet alles bouwt op.
Het Kenmerk van Volwassen Geloof: de Ander Opbouwen ↑ hoofdstukken
De vraag die wij ons zouden stellen is: bouwt het op? En dat is ook wat een volwassen gelovige, om het zo te zeggen, kenmerkt. Die ziet niet meer op zichzelf, maar die ziet ook op de ander. Die ziet op de ander, want dat is ook wat God doet. Die ziet ook op de ander. Hij heeft ons lief en Hij schenkt ons genade, dus zouden wij elkaar genade schenken en elkaar opbouwen.
Paulus had over dat eten van vlees dat aan afgoden is geofferd al gezegd: indien de spijs, het voedsel, mijn broeder ergert of verstrikt, dan zal ik tot in de aion geen vlees meer eten, omdat ik mijn broeder niet verstrikke. Want je kunt op je recht staan en zelf eten, want jij weet: wij herkennen geen afgoden, dus we kunnen vlees op de markt kopen. En ook als dat aan een afgod is geofferd, trekken we een lange neus naar die goden en bedanken we God daarvoor. Want het is Zijn schepping, dat is vers 26 van dit hoofdstuk, dus daar komen we snel op: de aarde is des Heren en haar volheid.
Maar wanneer een broeder nog niet zover is en we weten dat, dan zouden we niet eten, want dat bouwt namelijk niet op. Dat breekt af. Dus ja, dat zou de vraag zijn die wij ons stellen: bouwt het op? En dan met name: bouwt het de ander op? Ook onszelf natuurlijk, dat ook, maar ook en zeker juist de ander.
Laat niemand het zijne zoeken, maar dat van de ander. Wat dan van het zijne? Nou, dat wat opbouwt. Dat is de vraag die we ons zouden stellen. Alle dingen zijn mij geoorloofd, maar niet alles is nuttig. Alle dingen zijn mij geoorloofd, maar niet alles bouwt op. Dus als wij hetgeen zoeken wat van de ander is, dan zouden we zoeken naar dat wat die ander opbouwt. Daar gaat het om. Dat komt hier in dit gedeelte naar voren.
Nou goed, dit is vers 24. Ik ga de volgende keer verder in vers 25. Graag tot dan.