89. 1 Korinthe 10:25-26 – de aarde en haar volheid is van de Heer

Dat God de Schepper van alle dingen is en heel de aarde aan Hem toebehoort, geeft ons ontzettend veel vrijheid en ruimte. Krampachtig omgaan met zaken die occult belast zijn of toebehoren aan afgoden? Dat is zwak, zegt Paulus. Alles is van Hem, dus wij mogen genieten van alles en Hem daarvoor danken. Dat is echte vrijheid!

 

 

📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst

Samenvatting: Vanuit de eerste brief aan de Korintiërs wordt de vrijheid van de volwassen gelovige besproken. Vlees dat op de vleesmarkt wordt verkocht, mag zonder kritisch oordeel of gewetensbezwaar worden gegeten. Alles behoort immers God, de Schepper, toe, want de aarde en haar volheid zijn van de Heer. Angst voor occulte belasting door zogenaamde afgodenoffers getuigt van een zwak geweten, omdat een afgod in wezen niets is. Dit besef dat God de enige Heer en Eigenaar is, plaatst de gelovige in een enorme ruimte van vrijheid en vrede.

Besproken Schriftgedeelten: 1 Korinthe 10:23, 1 Korinthe 10:25, 1 Korinthe 10:26, 1 Korinthe 2, 1 Korinthe 4, 1 Korinthe 9, Handelingen 17:11, 1 Korinthe 10, 1 Korinthe 8, 1 Korinthe 8:7

“Hij plaatst ons in de ruimte. Hij geeft ons alles om van te genieten. Hij is de Heer, de eigenaar van alles, maar Hij is ook de Schepper van alles.”

De Ruimte en Vrijheid van de Volwassen Gelovige ↑ hoofdstukken

Hallo vrienden, beste kijkers en luisteraars. De vorige keer heb ik in Korinthe 10 onder andere vers 23 besproken. Het is echt een geweldig vers: "Alle dingen zijn mij geoorloofd, maar niet alles is nuttig. Alle dingen zijn mij geoorloofd, maar niet alles bouwt op." Dat is een geweldig vers dat ons in de ruimte plaatst en ons wijst op wat er werkelijk toe doet.

Het gaat er niet om of iets wel mag of niet mag; dat is wettisch. Dat is ook wat een kind zich wellicht afvraagt, maar een volwassen gelovige ziet niet op zichzelf – of althans niet alleen op zichzelf – maar juist ook op de ander. Die vraagt zich dan af: wat bouwt op? Hier gaat het ook over de ruimte en de vrijheid waarin wij geplaatst zijn. En ik moet zeggen: dit is vers 25, maar het volgende vers, vers 26, is ook wel een van mijn favoriete verzen, in ieder geval uit deze brief. Maar eerst even vers 25.

Vlees Eten Zonder Kritisch te Oordelen ↑ hoofdstukken

Al wat in de vleesmarkt verkocht wordt, eet het zonder het kritisch te beoordelen uit gewetensbezwaar. Letterlijk: vanwege het geweten. Dat kritisch beoordelen is één woord. De MBG zegt 'navraag doen'. Dat zie je in die groene letters onderaan op de dia. Ik ga even terug, want het scherm doet niet helemaal wat ik wil – die groene letters onderaan. Maar als ik verder klik op dit woord, dan zie je hier alle voorkomens. Ik ga dat nu niet allemaal na, maar je ziet dat we dit woord al vaker zijn tegengekomen in de Korintiërsbrief: in 1 Korintiërs 2, 1 Korintiërs 4 en 1 Korintiërs 9.

Maar het wordt bijvoorbeeld ook gebruikt in Handelingen 17 vers 11. Dat haal ik even aan omdat het een bekend vers is waar het gaat over de Bereeërs. Dezen waren edeler dan degenen in Thessalonica; zij ontvingen het woord met alle bereidwilligheid en dagelijks beoordeelden zij kritisch aan de hand van de Schriften of deze dingen al zo waren. Het gaat dus om een kritische houding waarin je beoordeelt wat juist is of niet.

In 1 Korintiërs 10 wordt echter juist gezegd: "Al wat in de vleesmarkt verkocht wordt, eet het zonder dat kritisch te beoordelen vanwege het geweten." Je moet je voorstellen dat in Korinte het vlees dat op de markt verkocht werd, in eerste instantie geofferd was aan afgoden. Paulus gaat in deze brief in op vragen die de Korintiërs stelden. Ik kan me zo voorstellen dat ze hier ook vragen over hadden gesteld; wellicht dat er onderling anders over gedacht werd. Wij zijn nu gelovigen in de ene God, wij dienen geen afgoden meer, maar mogen we dan het vlees nog wel eten dat op de markt verkocht wordt? En Paulus zegt: "Alles wat op de markt, of in de vleesmarkt verkocht wordt: eet het, zonder het kritisch te beoordelen vanwege het geweten."

De Aarde en Haar Volheid Is van de Heer ↑ hoofdstukken

Want – en dat is het volgende vers – de aarde en haar compleet-making is van de Heer. Eerst even dat woord 'compleet-making'. Dat heeft met vullen te maken, met vervullen dus. Volgemaakt. Ik zou in dit verband liever zeggen 'de volheid', zoals de MBG dat ook heeft. Want 'de aarde en haar compleet-making', zo gebruiken wij dat in onze taal niet echt. Wij zouden eerder zeggen: 'Want de aarde en haar volheid'. Dat staat in de MBG en in de Statenvertaling ook: de aarde en haar volheid is van de Heer. Dus alles waar de aarde mee gevuld is, dat is van de Heer.

Dat is natuurlijk hartstikke logisch, omdat Hij de Schepper is van alles. Alle dingen bestaan door Hem; Hij is de Schepper van alles, Hij is God. Hij is de Eigenaar, de Bezitter, de Schepper. Dus alles wat in die vleeshal, op die vleesmarkt verkocht wordt – wat weleens aan afgoden was geofferd – daar kunnen wij aan voorbijgaan. Men kan dat wel aan afgoden offeren, maar dan verwijs ik even terug naar hoofdstuk 8.

Een afgod is niets. Want voor ons, zegt Paulus – laat ik daar nog even naar teruggaan. Ik had het net over een van mijn favoriete verzen uit de Korintiërsbrief, maar dit hoort daar natuurlijk ook bij. Hij zegt: 'Zelfs indien er zogenaamde goden zijn, hetzij in de hemel, hetzij op de aarde – en er zijn vele goden en vele heren die zo genoemd worden'. Dat is in relatieve zin, maar in de absolute zin geldt: 'Maar voor ons is er één God, de Vader, uit Wie alle dingen zijn'. Hij is dus de Schepper van alles.

Paulus zegt vervolgens in 1 Korintiërs 8 vers 7: 'Niet bij allen is deze kennis'. Want sommigen, die tot op dit moment in de traditie van de afgod zijn, eten ervan als een afgoden-offer, en hun geweten, dat zwak is, wordt daardoor bezoedeld. Zij hebben in hun denken het idee dat wat zij eten een afgoden-offer is en dat zij dat dus eigenlijk niet zouden moeten eten. Maar Paulus noemt dat 'zwak'. Als je zo denkt, is dat zwak. Het tegenovergestelde is dat je rekent met één God, en dat is sterk. Daar ben ik destijds op ingegaan. Ik keer nu weer terug naar 1 Korintiërs 10 vers 25, waar ik gebleven was.

Vrijheid en Afrekenen met Occulte Angst ↑ hoofdstukken

Maar dit wil ik benadrukken: denken dat iets occult belast is, dat je iets niet zou mogen eten omdat dat iets met een afgodenoffer te maken zou hebben – en eten zou je natuurlijk ook breder op kunnen vatten – dat is zwak, zegt Paulus hier. Rekenen met die afgoden, daar rekening mee houden, dat is zwak.

Er is een engel, dus ik zeg altijd: trek een lange neus naar die afgoden. Wij herkennen die afgoden helemaal niet. We trekken een lange neus naar die afgoden en wij danken onze God ervoor, want Hij is de Schepper van alle dingen. Alles wat in de vleesmarkt verkocht wordt, moet je eten zonder het kritisch te beoordelen vanwege het geweten. Want de aarde en haar volheid is van de Heer.

Hij plaatst ons in de ruimte. Hij geeft ons alles om van te genieten. Hij is de Heer, de eigenaar van alles, maar Hij is ook de Schepper van alles. Dus alles wat we zien, wat Hij geschapen heeft, maar ook alle mensen zijn het werk van Zijn handen. Hij is Heer van allen, zegt Paulus overigens elders op diverse plaatsen. Dus alles wat we zien, dat is Zijn eigendom.

Nou, wat een vrijheid en wat een ruimte geeft dat. En de gelovige die sterk in het geloven is, die zou dat erkennen en die zou zo leven. Die zou niet zwak zijn en denken van: 'Ja, maar dat kan ik niet eten' of wat dan ook, 'daar mag ik niet mee in aanraking komen, want dat is occult belast.' Nou, vergeten maar. We erkennen die afgoden gewoon niet, want voor ons is er nog wel eens één God. En wat een ruimte en vrijheid en vrede geeft dat om dat te weten en te kennen.

Goed, voor nu laat ik het hierbij. En de volgende keer weer verder in het volgende vers. Tot dan!

Deel 89 van 157