10. 1 Korinthe 1:21-23 – de dwaasheid van de prediking

Dat God redt door iemand die stierf aan een kruis, is voor Joden een ergernis en voor Grieken dwaasheid. Het voldoet niet aan hun verwachtingen. God heeft dit echter zo bepaald met een doel, het is zo geplaatst door Hem. Opdat Hij de zogenaamde wijsheid van de wereld te kijk zou zetten.

 

📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst

Samenvatting: De studie behandelt Gods besluit om de wereld niet te redden via menselijke wijsheid, maar door de ogenschijnlijke dwaasheid van de proclamatie van een gekruisigde Christus. Er wordt een scherp onderscheid gemaakt tussen prediking, waarbij vaak iets van de mens wordt gevraagd, en proclamatie, wat een zuivere en openlijke bekendmaking is van Gods volbrachte werk. Terwijl de religieuze Joden om tekenen vragen en de Grieken filosofische wijsheid zoeken, struikelen zij over deze boodschap. Voor gelovigen is juist deze openlijke bekendmaking van de gekruisigde en opgewekte Christus de ware wijsheid en reddende kracht van God.

Besproken Schriftgedeelten: 1 Korinthe 1:21, Jesaja 29, 1 Korinthe 2:2, Handelingen 19, Handelingen 17, 1 Korinthe 2:4, 1 Korinthe 15

“Joden verzoeken tekenen, Grieken zoeken wijsheid, maar wij proclameren een gekruisigde Christus.”

Gods Wijsheid Versus de Menselijke Wijsheid ↑ hoofdstukken

Goedenavond allemaal. We gaan verder in 1 Korinthe 1, vanaf vers 21 alweer. Daar ben ik de vorige keer gebleven en ik ga het meteen maar lezen: "Want omdat de wereld in de wijsheid van God door haar wijsheid God niet kende, heeft God een welbehagen om door middel van de domheid, de dwaasheid van de proclamatie hen te redden die geloven."

Dit is een mooi vers, maar je moet goed lezen wat er staat. Er staat: "Want omdat de wereld..." Omdat namelijk, want daar in de wijsheid van de God, kende de wereld de God niet door de wijsheid. Dat is wat krom natuurlijk om het zo te zeggen, maar zoals de vertaling zegt: "Omdat de wereld in de wijsheid van God, door haar wijsheid, God niet kende."

Wat hier dus staat, is dat de wereld God niet kende in haar wijsheid, in haar zogenaamde wijsheid. Maar dat is juist zo bepaald in de wijsheid van God. Het is Gods wijsheid om het zo te bepalen. Als ik het letterlijk zou zeggen: het is in de wijsheid van de – er staat "van de God" – van de Plaatser namelijk. Hij is God, Hij is de Plaatser, de Beschikker die alles op zijn plek zet, die alles beschikt want alles is aan Hem ondergeschikt. Hij is God en Hij kent vanaf het begin de afloop en Hij heeft een plan; Hij plaatst de dingen zoals Hij dat wil. Hij is de God en het is in de wijsheid van de God, van de Plaatser, dat de wereld in haar zogenaamde wijsheid God niet kent.

God heeft dat dus zo geplaatst. En die wereld, dat heb ik in de vorige video laten zien, is in eerste instantie de godsdienstige wereld. Paulus haalt een vers aan uit Jesaja 29 en daar gaat het echt over het Joodse volk. Daar staat ook, dat heb ik ook laten zien, dat het God is die hun een geest van diepe slaap geeft en die hun ogen dicht maakt. Dus ook dat is in de wijsheid van God zo bepaald. Dat past in Gods plan.

Het Verschil Tussen Prediking en Proclamatie ↑ hoofdstukken

Omdat de wereld in de wijsheid van God door haar wijsheid God niet kende, heeft het God behaagd om door middel van de dwaasheid, de domheid van de prediking — de proclamatie — hen te redden die geloven. Dus God redt door wat in de ogen van de wereld en van de godsdienstige wereld een dwaas en een dom woord is, een domme proclamatie. Namelijk de proclamatie van een gekruisigde Christus. Dat zegt Paulus in de volgende verzen, maar hij zegt het bijvoorbeeld ook in 1 Korinthe 2 vers 2. Daar zegt hij — een bekend vers is dat: "Ik heb niets geweten onder jullie dan Jezus Christus en Die gekruisigd."

Dat woord "proclamatie", dat is ook nog een mooie als je dat opzoekt. Veel vertalingen zeggen gewoon "prediking", maar prediking, wat is dat dan? Ons woord "preken" is daar weer van afgeleid. Daar krijg ik altijd een beetje een raar gevoel bij, bij het woord preken. Paulus preekte niet in die zin zoals wij dat tegenwoordig opvatten. Paulus proclameerde. Een proclamatie — zoek het maar op in het woordenboek — dat is een openbare afkondiging of een openlijke bekendmaking. Ik heb het zelf ook net even opgezocht in de Van Dale en de internetencyclopedie.

Bij prediking denken wij christenen vaak aan evangelieprediking. Dan wordt er vooral op zintuigen en gevoelens ingespeeld; tenminste, dat is mijn ervaring, zo heb ik dat ervaren. En dan wordt er iets van de mens gevraagd: "Kom naar voren, kies voor Jezus." Er zijn allerlei varianten: "Laat je dopen," noem maar op. Maar Paulus proclameerde een boodschap. Een openlijke bekendmaking. Zo van: hier volgt de mededeling. En in dat evangelie wordt helemaal niets van de mens gevraagd. Het is een mededeling en de oproep is: geloof dat, vertrouw daarop, sta erop.

Degenen die dat geloven, die geven dus gehoor aan de wijsheid van God, wat in de ogen van de wereld dwaasheid is. En God heeft er een welbehagen in; Hij heeft er een plezier in. Het woord "welbehagen" heeft te maken met "wel". Dat is hetzelfde als het Griekse *eu*, wat "goed" of "wel" betekent. Ook het woord evangelie begint daarmee: *Euaggelion* is een goed bericht. Het Griekse woord *eudokēsen* is opgebouwd uit "wel" plus "toeschijnen". Het schijnt Hem wel toe; "goedachten", dat is natuurlijk wat oud-Nederlands. Maar God heeft er een plezier in om door middel van de dwaasheid van de proclamatie — prediking, verkondiging voor mijn part — hen te redden die geloven.

In de ogen van de wereld is het een dwaze boodschap. Maar waarom heeft God er een plezier in om door de dwaasheid, door een dwaas woord — door wat in de ogen van de wereld, zowel godsdienstig als seculier, een dwaas woord is — te redden? Nou, daar gaat dit hoofdstuk straks over verder. Maar dit hoofdstuk eindigt met het feit "opdat niemand zou kunnen roemen". Want het is zoals er geschreven staat: "Wie roemt, roeme in de Heer." Alles is namelijk Zijn werk.

Joden Verzoeken Tekenen, Grieken Zoeken Wijsheid ↑ hoofdstukken

Dan vervolgt Paulus, want Joden verzoeken tekenen en Grieken zoeken wijsheid. Daar heb ik al eerder aan gerefereerd. Dat lees je overigens ook in de Evangeliën, dat de Joden tegen Jezus zeggen: "Ja, wie ben Je dan? Geef ons een teken" – alsof Hij al niet genoeg gedaan had.

En Grieken zoeken wijsheid. Dat lees je bijvoorbeeld weer in de geschiedenis van Paulus op de Areopagus. Als hij die sokkel ziet staan voor de onbekende God... ik meende dat dat in Handelingen 19 was. Hoop het maar, want anders kan ik het nu niet vinden. Nee, dat is Handelingen 17, en daar gaat het over Grieken op de Areopagus; Paulus is daar. Dan lees je dat Paulus zijn verhaal kon doen, maar als zij van de opstanding van doden horen, spotten sommigen daarmee. Anderen zeiden: "Wij zullen u wederom hiervan horen." Dat is de Statenvertaling die ik naast me heb staan. Maar dan is het gesprek meteen voorbij en dan hebben ze zoiets van: "Nou, we horen je nog wel een keer." Oftewel: niet meer dus.

Maar Grieken zoeken wijsheid, en de boodschap dat God Zijn Zoon naar de aarde stuurde en dat Hij daar stierf en dat God Hem drie dagen later uit de dood opwekte, ja, dat past niet in de Griekse filosofie, in de wijsheidsbeleving. Joden verzoeken tekenen, Grieken zoeken wijsheid, maar wij proclameren een gekruisigde Christus. Voor Joden een valstrik. Voor de godsdienstige mens, de godsdienstige Jood, voor de godsdienstige mens is dat een valstrik. Men valt daarover – een struikelblok of een ergernis, zeggen andere vertalingen – en voor de natiën is dat domheid. De Grieken, de natiën, daarvoor is dat domheid: een gekruisigde Christus.

Maar voor ons is dat de wijsheid van God, en God redt door de proclamatie van een gekruisigde Christus. Want Jezus was drie dagen dood en God wekte Hem drie dagen later op uit de doden. En zo gaat Hij deze hele wereld het leven geven. Dat is de proclamatie van een gekruisigde Christus en, wat meer is, zegt Paulus: "Die ook is opgewekt." En wat de proclamatie van Paulus is, dat zegt hij op meerdere plaatsen.

Nee, dan ga ik even terug naar dit vers. Nu had ik het werkwoord proclameren te pakken, maar ik zoek dit zelfstandige naamwoord. Kijk, dat komt een aantal keren voor. Dat werkwoord veel vaker, dat zag je net even voorbij komen.

De Pure Proclamatie van een Gekruisigde Christus ↑ hoofdstukken

Paulus zegt bijvoorbeeld ook in 1 Korinther 2 vers 4, in het volgende hoofdstuk: "Mijn woord, mijn logos, en mijn proclamatie waren niet met overredende woorden van menselijke wijsheid, maar met demonstratie van geest en van macht." Geen retoriek dus. Paulus zei: "Ik heb niets geweten onder jullie dan Jezus Christus en Die gekruisigd." Hij bracht dat heel puur, zonder daar retoriek en menselijke wijsheidsfilosofie aan toe te voegen.

En Paulus kende de woorden van menselijke wijsheid. Hij was een geleerd man, kende ook die godsdienstige wereld en hij heeft daar ook debatten gevoerd en getwist met schriftgeleerden. Hij wist heus wel hoe hij de dingen moest verpakken als hij dat nodig vond, maar in zijn prediking, in zijn proclamatie, deed hij dat niet.

In 1 Korinther 15 zegt hij dat indien Christus niet is opgewekt, onze proclamatie inhoudsloos is. In de eerste verzen van 1 Korinther 15 vertelt hij wat zijn proclamatie is: "Ten eerste heb ik jullie overgegeven," zegt hij daar, "dat Christus is gestorven voor onze zonden, dat Hij is begraven en ten derde dage opgewekt, en dat alles naar de Schriften."

Dat is de proclamatie van Paulus, dat is de basis. Dat is wat hij bracht, ook onder die Corinthiërs, en dat bracht hij niet met wijsheid van woorden, maar in de kracht van God. Opdat de wijsheid van deze wereld, de zogenaamde wijsheid, tenietgedaan zou worden en dat God door de dwaasheid van die prediking zou redden.

Goed, de volgende keer gaan we weer verder bij het volgende vers in 1 Korinther 1. Graag weer tot de volgende keer.

Deel 10 van 157