Voor de wereld is de boodschap van een gekruisigde Christus dwaasheid. Voor de Jood, die een Messias verwacht die een koninkrijk opricht en dit begeleidt met tekenen, is de boodschap van het kruis een struikelblok. Maar er zijn er, zowel uit de Joden als uit de Grieken, die gehoor geven aan de boodschap. Zij zijn geroepenen. Voor hen is Christus de kracht en wijsheid van God!
📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst
“Wat Paulus hier naar voren brengt, is dat waar het voor Joden en Grieken ophoudt, waar het voor de mens ophoudt – Joden en Grieken en een gekruisigde Christus die stierf – daar begint God Zijn vermogen te laten zien: het vermogen van God en de wijsheid van God.”
⏱️ Hoofdstukindeling van deze studie:
Inleiding en de Gekruisigde Christus als Valstrik ↑ hoofdstukken
Hallo beste kijkers en vrienden. Wellicht ziet u mij niet als een vriend, maar ik weet dat een aantal mensen die ik goed ken deze video's kijken. Trouwens ook mensen die ik nog nooit face-to-face heb ontmoet, of nauwelijks, die deze video's kijken. Maar wanneer wij elkaar vinden in het Woord van God, dan zijn we broeders en zusters, dus toch op zijn minst ook vrienden, lijkt me.
Ik was gebleven in 1 Korinthiërs 1 vers 24. Maar die zin begint met 'echter', dus dat grijpt even terug op het voorgaande. Dat lees ik er even bij. Daar staat: "Want Joden verzoeken tekenen en Grieken zoeken wijsheid, maar wij proclameren een gekruisigde Christus; voor Joden een valstrik en voor de natiën een domheid."
Dus Joden begeren tekenen en het kruis van Christus is voor Joden een valstrik, staat hier. De Joden verwachten de Messias – dat is Hebreeuws: Mashiach – maar het Griekse woord daarvoor is Christus. Dat betekent hetzelfde: het betekent Gezalfde. En die Messias, die zou een koninkrijk oprichten en als koning heersen op de troon van zijn vader David in Jeruzalem. Dat is wat de Joden verwachten. Dus een gekruisigde Christus, dat is voor hen een valstrik, een struikelblok. En Joden zoeken tekenen van het koninkrijk die met de komst van de koning gepaard gaan. Dat verwachten zij, en dat de Christus gekruisigd zou worden, dat is voor hen echt een valstrik – of 'ergernis', zoals andere vertalingen zeggen.
Voor de natiën is dat dwaasheid; een idioot, dwaas, dom idee dat God via een gekruisigd mens, via iemand die stierf aan een kruis, dat God daardoor mensen gaat redden. Wij proclameren een Gekruisigde. Maar wij, in tegenstelling tot Joden en Grieken, wij proclameren – doen de mededeling van – een gekruisigde Christus; voor Joden een valstrik en voor de natiën domheid en dwaasheid. Echter, voor hen die geroepen zijn, Joden en Grieken, proclameren wij Christus: de macht van God en de wijsheid van God. Dus over het algemeen zoeken Joden en Grieken tekenen en wijsheid.
De Ekklesia: de Geroepenen uit Joden en Grieken ↑ hoofdstukken
Maar er zijn uit die Joden en Grieken, echt voor hen die geroepen zijn – zo noemt Paulus hen hier: geroepenen. Dat woord voor roepen is hier *klētois*. En het woord *ekklesia*, wat vaak vertaald wordt met gemeente – de *ekklesia*, het lichaam van Christus – bestaat onder andere uit dit woord en het voorzetsel 'uit'. Dus *ekklesia* betekent letterlijk: uitgeroepenen.
Echter, voor hen die geroepen zijn, de *ekklesia* uit Joden en Grieken, uit Jood en heiden, proclameren wij Christus. Dat is de macht van God, ook weer dat woord *dunamin*: vermogen. Wij kennen dat van woorden als dynamiek, dynamiet en dynamo; allemaal woorden die wij kennen die met kracht en vermogen te maken hebben. Voor hen die geroepen zijn, Joden en Grieken, proclameren wij Christus: het vermogen, de macht van God en de wijsheid van God.
Het Vermogen en de Wijsheid van God in de Opstanding ↑ hoofdstukken
Wat Paulus hier naar voren brengt, is dat waar het voor Joden en Grieken ophoudt, waar het voor de mens ophoudt – Joden en Grieken en een gekruisigde Christus die stierf – daar begint God Zijn vermogen te laten zien: het vermogen van God en de wijsheid van God.
Christus is het vermogen van God en de wijsheid van God, want God wekte de gekruisigde en gestorven Christus na drie dagen op uit de dood. En bij de dood houdt het ook op voor een mens; daar staan wij machteloos. Zolang iemand leeft is er altijd nog hoop en zijn er in de medische wereld behandelingen mogelijk, maar wanneer iemand dood is, dan houdt het voor de mensen op.
En daar begint God. Dat is toch geweldig? Voor Joden en Grieken is het dwaasheid, vanwege de redenen die ik al genoemd heb, maar daar begint het vermogen van God; daar laat God Zijn vermogen zien. Wij proclameren Christus, zegt Paulus. De kracht, de macht, het vermogen van God en de wijsheid van God. Nou, dat is geweldig.
Alles Is Genade: de Absolute Soevereiniteit van God ↑ hoofdstukken
En als je ogen daarvoor geopend zijn, als je dus zo’n geroepene bent, dan is dat alleen maar genade. En daar danken we God voor: dat Hij onze ogen heeft geopend, maar ook dat Hij dat gaat doen met de hele schepping. Wat God hier doet, is de wijsheid, de zogenaamde wijsheid van de wereld, tot dwaasheid maken. En wat in Gods ogen wel wijsheid is, dat is voor de wereld weer dwaasheid.
Ja, dat heeft ook allemaal een doel. God gaat die wijsheid van de wereld te kijk zetten. Dat doet Hij nu al, maar dat zal natuurlijk in de toekomst pas helemaal openbaar worden. Daar gaan ook de volgende verzen over, want ook dit is weer zo’n hoofdstuk waarvan ik zeg: hier wordt echt geschilderd dat God werkelijk God is. Namelijk de Plaatser en Beschikker van alles, en dat er niets van de mens bij is.
God doet alles. God doet Zijn werk en bij de mens is er geen eigen werk bij. Zo eindigt dit hoofdstuk ook: dat wie roemt, roeme in de Heere. Maar daar komen we nog op. We gaan de volgende keer weer verder bij het volgende vers, vers 25. Graag tot de volgende keer.