4. 1 Korinthe 1:4-7 – danken vanwege de genade van God

Hoewel Paulus de Korinthiërs verwijt dat zij vleselijk waren en onmondigen in Christus (3:1) vangt hij deze brief toch aan met God te danken voor hen, vanwege de genade van God, die hen in Christus Jezus gegeven wordt. Paulus keek naar hen zoals God dat deed en zoals ze eens zullen zijn: volmaakt!

 

📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst

Samenvatting: Paulus drukt zijn dankbaarheid uit voor de gelovigen in Korinthe vanwege de genade van God die zij in Christus Jezus hebben ontvangen. Ondanks hun vleselijke toestand, herinnert hij hen eraan dat zij in alles rijk zijn gemaakt in Hem, zowel in woord als in kennis. Het resultaat van deze genade (charismata) zorgt ervoor dat zij aan niets tekortkomen, terwijl zij wachten op de onthulling van Jezus Christus. Deze overvloedige genade past bij God, die altijd meer dan genoeg geeft.

Besproken Schriftgedeelten: 1 Korinthe 1:4, 1 Korinthe 1:3, 1 Korinthe 3, 1 Korinthe 8, Efeze 1:3, Romeinen 5

“Genade is datgene wat verheugt, en wij kunnen ons te allen tijde verheugen in die genade. Maar het is ook dat wat dankbaar maakt.”

⏱️ Hoofdstukindeling van deze studie:

Dankbaarheid voor de Gegeven Genade ↑ hoofdstukken

Hallo allemaal. We zijn aangekomen in vers 4 van het eerste hoofdstuk van de Eerste Korinthebrief, waar we gezien hebben hoe Paulus zich introduceert als apostel, aan wie hij de brief schrijft – de Ecclesia van God in Korinthe – en de gebruikelijke groet: genade en vrede van God onze Vader en onze Heere Jezus Christus. Dat was het voorgaande vers 3. Ik heb geprobeerd te laten zien hoeveel inhoud die woorden hebben die voor ons vaak zo standaard overkomen, maar juist omdat Paulus ze in al zijn brieven herhaalt, zijn ze van groot belang.

Wat ook typisch Paulus is, is dat zijn brieven overstromen van dankbaarheid. En juist op deze Korinthiërs was nogal wat aan te merken. Dat doet Paulus ook in deze brief; dat is ook de reden dat hij deze brief schrijft. Hij zegt bijvoorbeeld in de eerste verzen van hoofdstuk 3 dat die Korinthiërs nog vleselijk waren. Zij zagen op het vlees in plaats van op de geest, en dat is geen compliment. En toch, in vers 4, meteen bij de aanvang van deze brief, zegt Paulus dit: "Ik dank mijn God altijd voor jullie." Kijk, dat is typisch Paulus. Hij was dankbaar.

Waarom was hij dankbaar? Hij was dankbaar vanwege iets waarvoor wij altijd dankbaar kunnen zijn. Kijk maar wat hij zegt: "Ik dank mijn God altijd voor jullie vanwege de genade van God die aan jullie in Christus Jezus gegeven wordt." Gods genade is dan ook altijd een reden om te danken. Ook hier wil ik er weer even op wijzen dat dit woord eucharistō afgeleid is van het woord charis, wat verheugen of genade betekent. Die woorden genade, verheugen en danken hebben dus alles met elkaar te maken. Genade is datgene wat verheugt, en wij kunnen ons te allen tijde verheugen in die genade. Maar het is ook dat wat dankbaar maakt.

We weten op voorhand dat we een God hebben die genadig is. Niet alleen voor ons, want de reddende genade van God is verschenen aan alle mensen; daar kunnen we God altijd voor danken. Er staat ook weer "de God". Dat vinden we heel vaak in de brieven: "Ik dank de God van mij altijd aangaande jullie op de genade van de God." Twee keer staat hier dat bepaald lidwoord ervoor; het is de God. Paulus wijst erop: er zijn vele goden, zegt hij in hoofdstuk 8, maar voor ons nochtans is er maar één God.

"Ik dank God altijd voor jullie vanwege of aangaande jullie op de genade van God." Dat zou je denk ik kunnen vertalen met "over de genade van God", of er staat "vanwege de genade van God", of "met het oog op de genade van God die aan jullie in Christus Jezus gegeven wordt." Dat was dus de reden dat Paulus dankbaar was voor die Korinthiërs.

In Alles Rijk Gemaakt in Christus ↑ hoofdstukken

Want in alles worden jullie rijk gemaakt in Hem, in alle woord en alle kennis. Paulus was een aantal jaren voordat hij deze brief schreef een redelijk lange periode in Korinthe geweest en had daar veel vrucht van zijn prediking ondervonden. Want hij zegt dan ook: want in alles worden jullie rijk gemaakt in Hem. In alles waren zij rijk geworden in Hem, in Christus Jezus namelijk, in alle woord en alle kennis. Zij hadden het woord ontvangen en door dat woord natuurlijk ook alle kennis. Zij wisten van God en Zijn Zoon Christus Jezus en daarin waren zij rijk gemaakt, in Hem, in alle woord en alle kennis. Namelijk ook de kennis van de positie die zij hebben in Hem.

In alles worden jullie rijk gemaakt in Hem. Dat is ook typisch Paulus, dat is het geheimenis dat Paulus bekendmaakte: dat wij in Hem zijn, in Christus. Dat wij een onlosmakelijke eenheid vormen met de Heer Jezus Christus. Hij is het Hoofd, wij zijn het lichaam. In alles worden jullie rijk gemaakt in Hem. In Efeziërs 1 vers 3 zegt Paulus dat wij zijn gezegend met alle geestelijke zegen in de hemel in Christus. Nou, vandaar: in alles worden jullie rijk gemaakt in Hem, in alle woord en alle kennis, zoals het getuigenis van Christus onder jullie bevestigd werd. Ze hadden de boodschap gehoord en het was ook onder hen bevestigd.

Geen Tekort aan Genadegaven (charismata) ↑ hoofdstukken

Zodat jullie aan geen enkele genadegave tekort hebben, terwijl jullie in afwachting zijn van de onthulling, of de openbaring, van onze Heer Jezus Christus. Ook hier gaat het weer over genade. Paulus dankte God vanwege de genade die aan hen gegeven werd. Dat was dat eerste vers wat ik besprak: "Ik dank mijn God altijd voor jullie vanwege de genade van God die aan jullie in Christus Jezus gegeven werd", zodat jullie aan geen enkele genadegave tekort hebben.

Dat woord "genadegaven", dat is ook weer een woord wat we kennen uit het Grieks: *charismati*. De *charis* is genade – dat zei ik net al – en dat heeft met vreugde te maken. *Charismati* is het resultaat daarvan, het resultaat dat de genade heeft. De genade die wij ontvangen van God in Christus Jezus, die is voor iedereen hetzelfde. Dat is Gods genade en Hij geeft naar de rijkdom van Zijn genade. Maar het resultaat, het vreugdevolle genaderesultaat – vaak vertaald met genadegaven – dat is het resultaat dat die genade in ons heeft.

En dat is natuurlijk bij iedereen anders. Denk bijvoorbeeld aan het bespelen van een muziekinstrument. Ik heb daar niet veel verstand van, dus ik begeef me op glad ijs als ik daarover spreek, maar het is dezelfde lucht die in een blaasinstrument geblazen wordt, terwijl elk instrument een ander geluid geeft. Zo zijn er natuurlijk heel veel voorbeelden te noemen. Genade heeft in ieder van ons een uitwerking; het is dezelfde genade, maar het heeft een ander resultaat. Daar gaat dat *charismati* over: het resultaat, het effect van genade. En hen, die Korinthiërs, ontbrak het aan geen enkele genadegave, aan geen enkel genade-effect. Daar hadden ze geen tekort aan.

Gods Genade Is Altijd Voldoende ↑ hoofdstukken

Nou, dat is wat genade doet. Dat is ook altijd genoeg. Dat is altijd voldoende; daar is geen tekort. En Paulus zegt – ik meen dat het Romeinen 5 is uit mijn hoofd – dat waar de zonde toeneemt, daar de genade altijd meer overvloedig is. Dus de genade is altijd meer, zelfs veel meer dan de zonde. Onevenredig meer.

Zij kwamen aan geen enkele genadegave tekort. Zoals – dat vind ik altijd een mooi voorbeeld – toen Israël in de woestijn was en daar het manna viel. Dan lees je dat ieder voor die dag dat manna mocht oprapen en mocht verzamelen, en dan staat er dat eenieder genoeg had. De één had een half kruikje nodig en de ander had zelf wat meer, of die had een groot gezin en verzamelde meer, maar iedereen had voor die dag genoeg.

Nou, dat is Gods Woord, want manna is een beeld van het Woord van God, het levende brood dat uit de hemel is neergedaald, en daarmee ook van Christus. Dus Hij geeft altijd genoeg. En ook die Corinthiërs hadden aan geen enkele genadegave, geen enkele charismati, tekort.

Nou, op het volgende deel van het vers en de verzen daarna ga ik een volgende keer weer in. Graag tot dan!