26. 1 Korinthe 3:3-5 – geloof, zoals de Heer aan een ieder geeft

Een houding gericht op het vlees zal de mens altijd groter willen doen lijken dan hij is. Opgeblazen, noemt Paulus dat in deze brief. Het lijkt groter, maar heeft geen inhoud. Vleselijk denken veroorzaakt ook ruzie en jaloezie en dat was ook het geval in Korinthe. Men wilde zich onderscheiden door bij een favoriete leraar te horen. Paulus zegt dat die leraren (hijzelf en Apollos) slechts bedienden van God zijn. Degene die geloof geeft, is God.

 

📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst

Samenvatting: In deze studie wordt de vleselijke mens tegenover de geestelijke mens geplaatst. Vleselijke mensen zijn gericht op zichzelf en maken onderscheid tussen menselijke leiders, wat leidt tot jaloezie en ruzie. Een geestelijk mens richt zich daarentegen op God en beseft dat dienaren slechts instrumenten in Zijn hand zijn. Uiteindelijk wordt benadrukt dat geloof geen menselijke keuze of eigen werk is, maar uitsluitend een gave van God.

Besproken Schriftgedeelten: 1 Korinthe 3:3, 1 Korinthe 2, 1 Korinthe 1:12, 1 Korinthe 1, Efeze 2:8, Filippenzen 1:29

“Geloof is wat God geeft en dat doet Hij op Zijn wijze en op Zijn tijd.”

Nog Vleselijk: de Mens Die Zichzelf Groot Maakt ↑ hoofdstukken

Hallo allemaal. In 1 Korinthe 3, het derde vers, daar zijn we aangeland. Ik val daar midden in de zin: "want jullie zijn nog vleselijk". Dat heeft natuurlijk betrekking op het voorgaande, dus laat ik dat er even bij lezen. Dat zijn de verzen die ik de vorige keer besproken heb. Er staat: "Jullie waren nog niet bij machte. Nee, zelfs nu nog zijn jullie niet bij machte. Want jullie zijn nog vleselijk. Want waar er onder jullie jaloezie en ruzie is, zijn jullie dan niet vleselijk en wandelen jullie dan niet naar de mens?"

Kijk, degenen die op het vlees gericht zijn – en dat waren de Korinthiërs, in tegenstelling tot geestelijken. Paulus zegt in vers 1 dat hij tot hen niet kon spreken als tot geestelijken, maar als tot vleselijken. In het voorgaande, in 1 Korinthe 2, noemde hij dat de zielse mens. Zij die gericht zijn op het vlees, die zijn gericht op zichzelf, en dat zorgt er al heel snel voor dat men opgeblazen wordt. Dat maakt de mens groter. Het vlees wil zich altijd groter voordoen dan het is.

Ik gebruikte dat woord "opgeblazen" omdat we dat woord ook gaan tegenkomen in de Korinthebrief. Het is opgeblazen zoals zuurdeeg bijvoorbeeld brood opblaast. Het maakt het groter, maar de massa, de inhoud, is uiteindelijk niet meer. Dus wanneer iets opgeblazen wordt, lijkt het wel groter, maar het is nog net zo nietig als het was.

De geestelijke mens daarentegen is gericht op de waarheid, gericht op God en op wat God ons in genade geeft. Wanneer je dat beseft, dan word je zelf steeds kleiner. Zoals Johannes de Doper zei: "Hij moet wassen" – ik zeg het natuurlijk verkeerd – "Hij moet wassen, Hij moet groeien, en ik moet minder worden." Dat is een geestelijke houding; dat is de geestelijke mens. Wanneer je gericht bent op God en op wat Hij tot stand brengt en geeft, dan word je daar kleiner van.

Maar wanneer je op het vlees gericht bent, dan wordt het al snel pochen, bluffen en roemen in dingen, en noem maar op. Dat zorgt dus al snel voor jaloezie en ruzie. Want waar er onder jullie jaloezie en ruzie is, zijn jullie dan niet vleselijk en wandelen jullie dan niet naar de mens? Dat is in overeenstemming met de mens, net zoals eigenlijk alle mensen wandelen. Want zij die de Geest van God niet hebben ontvangen, die wandelen natuurlijk per definitie vleselijk en zijn ook per definitie vleselijk. Maar al dat vleselijke onderscheid, dat zorgt juist voor jaloezie en ruzies. Wanneer we echter gericht zijn op het Woord en op wat de waarheid is, dan brengt dat eenheid en harmonie tot stand.

Vleselijke Onderscheidingen: 'ik Ben van Paulus' ↑ hoofdstukken

Want wanneer iemand zegt – en Paulus geeft dan een voorbeeld over vleselijk zijn – want wanneer iemand zegt: "Ik ben van Paulus", en een ander: "Ik van Apollos", zal hij dan niet vleselijk zijn? En hier hoef ik niet diep op in te gaan, want Paulus had het in hoofdstuk 1 vers 12 ook al gezegd. Ik blader er even naar terug in mijn Bijbel die hier naast me staat. Daar zei hij – dat had hij gehoord van degenen die van Chloë waren – dat er ruzies waren onder die Korinthiërs. Hij zegt daar: "En dit zeg ik, dat in ieder geval een ieder van jullie zegt: Ik ben van Paulus, ik van Apollos, ik van Kephas en ik van Christus." Dan zegt hij: "Is Christus gedeeld? Is Paulus voor u gekruisigd? Of zijn jullie in de naam van Paulus gedoopt?" Nou, enzovoort.

Maar Paulus zegt dus dat die onderscheidingen vleselijk zijn. De moderne versie is natuurlijk de Hervormde Kerk, een evangelische gemeente, een pinkstergemeente en de baptisten. Het zijn allemaal vleselijke onderscheidingen; dat heeft niets met het geestelijke te maken. En Paulus verklaart ook degenen die zeggen dat zij van Paulus zijn; juist die groep pakt hij aan. Want dat deed hij in 1 Korinthiërs 1 ook: "Is Paulus voor jullie gekruisigd, of zijn jullie in Paulus’ naam gedoopt?" Dus juist hen pakte hij aan. Daar was hij niet door gevleid of iets dergelijks. Want wanneer iemand zegt: "Ik ben van Paulus", en een ander: "Ik van Apollos", zal hij dan niet vleselijk zijn? De vraag is natuurlijk retorisch.

Apollos en Paulus: Slechts Bedienden ↑ hoofdstukken

Wat is dan Apollos en wat is Paulus? Bedienden zijn zij, diakenen. *Diakonoïe* is het Griekse woord en dat betekent gewoon een bediende; dat is geen kerkelijk ambt ofzo. Ja, daar is er wel van gemaakt, maar het is gewoon het Griekse woord voor bediende. En Paulus zegt: "Ja, wat of wie is dan Apollos en wat of wie is dan Paulus?" Zij zijn bedienden, wij zijn bedienden. Bedienden zijn zij door wie jullie geloven, zoals de Heer aan een ieder geeft.

Zij waren slechts dienaar, gereedschap in de hand van God, instrumenten in de hand van God. En ook al... ja, natuurlijk, ze waren apostelen. Ze waren de eersten enzovoorts, en ze hadden een bevoorrechte, een hoge positie als apostel. Maar Paulus zegt: "Ja, wij zijn toch maar bedienden." Bedienden zijn zij door wie jullie geloven, zoals de Heer aan een ieder geeft.

Dus God had Paulus en Apollos in dit geval, maar ook die anderen, gegeven als dienaren, als bedienden. Het zijn instrumenten of gereedschappen van God. En God gebruikte hen om de Korintiërs tot geloof te brengen. Maar dat zeg ik natuurlijk niet helemaal goed, want er staat gewoon meteen achter: "zoals de Heer aan een ieder geeft". Bedienden zijn zij door wie jullie geloven, zoals de Heer aan een ieder geeft.

Geloof Is Uitsluitend een Gave van God ↑ hoofdstukken

God is het die geloof geeft. Dat geeft Paulus niet, dat geeft Apollos niet. Het is ook niet onze eigen keuze. Dat is geen eigen werk; dat is allemaal ook Gods werk. Zoals Paulus in hoofdstuk 1 al zei: opdat het zou zijn zoals geschreven is: wie roemt, roeme in de Heer.

Bedienden zijn zij door wie jullie geloven, zoals de Heer aan eenieder geeft. En dat is niet de enige keer dat Paulus dit zegt, dat geloof een gave van God is. In Efeze 2 vers 8 zegt hij dat: geloof is een gave, of een naderingsgeschenk van God. Ik heb daar wel eens een video over gemaakt, over dat naderingsgeschenk. Dat is in ieder geval een gift van God, en ook in Filippenzen 1 vers 29 zegt hij het ook.

Nou, dat zijn al drie getuigen. God geeft geloof; alles is uit Hem, en daarom is ook alles door Hem en vooral ook weer tot Hem. Alles vindt ook weer zijn bestemming in Hem. God geeft eenieder geloof en dat doet Hij. Hij gaat ook iedereen geloof geven, vandaar dat elke knie gaat buigen en elke tong van harte gaat belijden dat Jezus Christus Heer is. En dat kan niet anders dan door geloof. Geloof is wat God geeft en dat doet Hij op Zijn wijze en op Zijn tijd.

De volgende keer ga ik verder met de volgende verzen in dit hoofdstuk. Ik hoop dat jullie er dan weer bij zijn. Graag tot dan!

Deel 26 van 157