Paulus vangt dit hoofdstuk aan met het beantwoorden van vragen (:1) die hij van de Korinthiërs heeft gekregen over het huwelijk. Wie trouwt, geeft zich aan de ander en zou de ander ‘het verschuldigde’ niet onthouden, mits in harmonie. Het Griekse woord dat hiervoor gebruikt wordt, is ‘sumphonou‘ waar ons woord symfonie vanaf is geleid. Is dat geen schitterend beeld van het huwelijk: verschillende klanken die een harmonische geheel vormen, en dat onder Zijn leiding?!
📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst
“In een huwelijk geef je jezelf aan de ander; je behoort elkaar toe.”
⏱️ Hoofdstukindeling van deze studie:
Het Verschuldigde Geven in Plaats van Nemen ↑ hoofdstukken
Hallo allemaal, we gaan weer verder met 1 Korinthe 7 vers 3, waar Paulus een uiteenzetting geeft over huwelijkse zaken, over trouwen, over relaties, over vrijgezel blijven, het celibaat, enzovoort. In vers 3 aangekomen, daar zegt hij: laat de man aan zijn vrouw het verschuldigde geven en eveneens de vrouw aan haar man.
In het voorgaande ging het over hoererij en ontucht. Vanwege de gevallen van ontucht en hoererij, laat iedere man zijn eigen vrouw hebben en laat iedere vrouw haar eigen man hebben. Laat de man aan zijn vrouw het verschuldigde geven en eveneens de vrouw aan haar man. Dat is het verband, dus dit gaat in ieder geval natuurlijk ook over de seksualiteit.
Wij hebben het vaak in onze cultuur en maatschappij over geven en nemen. Het is geven en nemen. Paulus heeft het hier over geven. Nemen, daar heeft hij het niet over. Misschien dat hij het nog over ontvangen heeft, maar over nemen in ieder geval niet.
Het lijkt me ook de juiste instelling als je niet van plan bent om te nemen. Dan is alles wat je ontvangt genade en zijn de verwachtingen ook niet zo hoog. Laat de man aan de vrouw het verschuldigde geven en eveneens de vrouw aan haar man. Dit gaat natuurlijk ook over seksualiteit.
Zeggenschap en Wederzijdse Overgave ↑ hoofdstukken
Als we dan verder lezen: de vrouw heeft geen autoriteit over haar eigen lichaam, maar haar man. En eveneens heeft de man geen autoriteit over zijn eigen lichaam, maar zijn vrouw. In een huwelijk geef je jezelf aan de ander; je behoort elkaar toe. Dat is ook wat Paulus hier naar voren brengt, natuurlijk ook op het gebied van seksualiteit. De vrouw heeft geen macht, geen autoriteit over haar eigen lichaam, maar haar man. En eveneens heeft de man geen autoriteit over zijn eigen lichaam, maar zijn vrouw.
Wat er niet staat – en kijk, hier wordt de vrouw aangesproken: de vrouw heeft geen autoriteit, geen macht over haar eigen lichaam, maar haar man. En eveneens heeft de man geen autoriteit over zijn eigen lichaam, maar zijn vrouw. Hier wordt dus de vrouw aangesproken in het eerste zinsdeel en in het tweede zinsdeel wordt de man aangesproken.
Wat er niet staat – en dat is denk ik wel goed om erbij te zeggen – is dat de man tegen de vrouw zou zeggen: "Jij hebt geen macht over jouw eigen lichaam, dus onderwerp je daaraan." Ik bedoel, dat staat er niet. De vrouw wordt aangesproken op het feit dat zij geen autoriteit of macht over haar eigen lichaam heeft, maar haar man, en andersom. En de bedoeling is dat degene die aangesproken wordt, daar gehoor aan geeft. Het is natuurlijk niet zo dat degene die níet aangesproken wordt, de ander zijn of haar wil zou opleggen. Het gaat hier over dingen die in harmonie zouden geschieden, want dat is natuurlijk het ideaal binnen een huwelijk.
Harmonie als een Gezamenlijke Symfonie ↑ hoofdstukken
Het woord harmonie wordt ook genoemd in het volgende vers: "Doe elkaar niet te kort, tenzij in harmonie, voor een periode om vrij af te hebben voor vasten en gebed." Daar kom ik zo op terug. "En dat jullie dan weer bij elkaar zijn, omdat niet Satan jullie zal beproeven vanwege jullie gebrek aan zelfbeheersing."
Doe elkaar niet te kort. Dat betekent tekortdoen, benadelen of ontnemen; die betekenis zit er allemaal in. Doe elkaar niet tekort, tenzij in harmonie. En dat is wel mooi. Paulus heeft het in dit hoofdstuk ook over trouwen. Wanneer we trouwen in de Heer, dan is de Heer onze eigenaar en wij zijn Zijn eigendom. En wanneer we huwen, wanneer we trouwen, dan geven we onszelf ook aan de ander.
Doe elkaar dus niet tekort, tenzij in harmonie. Dit woord kennen we natuurlijk als het woord symfonie. Symfono, daar is ons woord symfonie van afgeleid, en dat is opgebouwd uit twee woorden samen. Dat "sum" en "fono" of "fonu", dat betekent zoiets als geluid of klank. Samenklank, samengeluid. Natuurlijk kennen wij dat idee van een symfonie: allerlei verschillende geluiden en klanken die weliswaar verschillend klinken, maar een samenklank, een samengeluid vormen. Daar is harmonie.
Dat is een huwelijk ook. Als we die vergelijking, die metafoor van een symfonie doortrekken, dan is de Heer natuurlijk de dirigent, Degene die de leiding heeft. Hij is onze Heer, Hij is onze Eigenaar, Hij leidt ons. Wij staan onder Zijn leiding. Wanneer we gehuwd zijn, dan zou het geluid dat wij maken een samenklank moeten zijn, ook in de Heer, luisterend naar wat Hij ons te melden heeft. Hoewel we verschillende geluiden maken, zou dat symfonisch moeten zijn, in harmonie.
Doe elkaar niet tekort, tenzij in harmonie, voor een periode. Dit gaat natuurlijk ook over de seksualiteit; dat hoef ik er denk ik niet eens bij te zeggen. "Voor een periode om vrijaf te hebben voor vasten en gebed", staat hier. Nou, dat vasten is overgenomen uit de Textus Receptus. Dat is één van de handschriften. Ik heb de Textus Receptus er even bij gehaald, maar als ik die weglaat, dan staat er gewoon: "naartoe een periode opdat jullie vrijaf zullen hebben voor het gebed." En daar gaat de zin weer verder. Dat vasten staat er eigenlijk niet. De Textus Receptus is niet één van de beste handschriften, niet één van de oudste, dus daar zitten wel wat kleine onregelmatigheden in. Dit is er eentje, dus dat kunnen we gewoon weglaten. Ik denk dat het er gewoon niet staat.
Tijdelijke Afzondering voor Gebed en Waakzaamheid ↑ hoofdstukken
Doe elkaar niet tekort, tenzij in harmonie voor een periode om vrijaf te hebben voor het gebed. Ik denk dat gebed hier ook een brede betekenis heeft. Ik heb er wel eens vaker op gewezen, maar dit woord, gebed, is opgebouwd uit verschillende woorddelen: 'naartoe', dat is een richting; 'wel', dat is goed; en 'hebben' of 'hebbend'. Dus: je richting, je naartoe-gerichtheid goed hebben. Dat is gebed natuurlijk. Wanneer wij een gebed uitspreken, dan richten wij ons tot de Heer. Maar ik denk dat gebed ook hier veel meer is dan alleen het uitspreken van een gebed. Het gaat over tijd vrijmaken om je te richten op Hem, om je gerichtheid goed te hebben.
Dat kan allerlei aanleidingen en oorzaken hebben, maar Paulus zegt: doe elkaar niet tekort. Als je de ander van seksualiteit onthoudt, doe dat dan in harmonie, in samenspraak, in samenklank. Voor een periode, dus een beperkte tijd, om vrijaf te hebben voor het gebed. Om je op Hem te richten en dat jullie dan weer bij elkaar zijn. Dat moet dus maar tijdelijk zijn en daar moet harmonie over zijn.
Opdat niet Satan, de tegenstander, jullie zal beproeven vanwege jullie gebrek aan zelfbeheersing. Je ziet hoe dat woord is opgebouwd: het gaat om het niet op kunnen houden. In het Engels is dat 'incontinence', maar ons woord 'incontinentie' gebruiken we natuurlijk voor iets anders dat je niet op kunt houden. Maar zo zie je een beetje hoe zo’n woord is opgebouwd en wat de betekenis is. Gebrek aan zelfbeheersing gaat hier natuurlijk over de seksualiteit. Paulus sprak daar al over vanaf het einde van hoofdstuk 6; daar ging het over hoererij en ontucht, oftewel seksuele gemeenschap met een ander dan de eigen man of vrouw.
Paulus zegt: als jullie elkaar tekortdoen, doe dat dan in harmonie. Als je elkaar van seksualiteit onthoudt voor een periode om vrijaf te hebben voor het gebed, zorg dan dat jullie daarna weer bij elkaar zijn, opdat niet de Satan, de tegenstander, jullie zal beproeven vanwege jullie gebrek aan zelfbeheersing. Paulus weet hoe wij in elkaar zitten en hij zegt: doe dat niet te lang. Dat is alleen maar vragen om problemen.
Een Tegemoetkoming op Basis van Gezond Verstand ↑ hoofdstukken
Dit zeg ik als een concessie, niet als een uitdrukkelijk bevel. Dit woord is opgehaald uit 'samen' plus 'kennen', oftewel: samen kennis. De Statenvertaling en de MBG hebben hier: 'uit toelating om u tegemoet te komen', niet als een uitdrukkelijk bevel. Dit is dus een advies van Paulus en niet een uitdrukkelijk bevel, ook niet een uitdrukkelijk bevel van de Heer. Dat zegt hij wel vaker in dit hoofdstuk.
Maar we hebben het hier wel over de apostel van de natie, die door Christus Jezus Zelf afgevaardigd is. Dus als hij dan adviezen geeft, dan wegen die wel. Paulus legt geen wet op. Het weegt ook niet zo zwaar als wanneer de Heer dit als een uitdrukkelijk bevel zou zeggen, maar het is wel een advies. Wat Paulus hier zegt – samen kennis, samen kennen – daar komt het Engelse woord 'common sense' bij in de buurt. En dat betekent zoiets als gezond verstand.
Dit zeg ik als een beroep op jullie gezonde verstand, niet als een uitdrukkelijk bevel. Wie zichzelf een beetje kent... Paulus zegt dat dit is vanwege jullie gebrek aan zelfbeheersing. En de mens die zichzelf een beetje kent, die zou hier ook mee moeten instemmen.
Ik ga hier stoppen bij vers 6. De volgende keer gaan we in vers 7 verder, waar Paulus zichzelf als voorbeeld stelt als vrijgezel en uitdrukkelijk niet getrouwd. Daarover hebben we het een volgende keer, dus ik zeg weer graag: tot dan.