Deze brief begint met de naam van de schrijver: Paulus. En dat is veelzeggend. Paulus is de apostel van de natiën en zijn boodschap is rechtstreeks aan ons gericht. Eerder heette Paulus nog Saulus. De naamsverwisseling vindt plaats in Handelingen 13, waar een Jood Paulus verhindert om het evangelie aan een heiden te vertellen. Paulus spreekt een oordeel over hem uit en hij wordt tijdelijk blind. In deze geschiedenis wordt de bediening van Paulus geïllustreerd. Het Joodse volk zou terzijde worden gesteld en redding ging naar de natiën. Vanaf dit moment noemt Lukas hem in Handelingen consequent Paulus.
📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst
“Maar Paulus staat dus model voor de terzijdestelling van het Joodse volk, voor de pauze die God in Zijn handelen met het Joodse volk heeft ingesteld.”
⏱️ Hoofdstukindeling van deze studie:
Inleiding: de Opzet van de Studies en de Afzender Vooraan ↑ hoofdstukken
Hallo allemaal, fijn dat je kijkt. Ik heb in de vorige video een inleiding gegeven over hoe ik deze video's, deze mini-studies, wil aanpakken. Wat ik nog niet gezegd heb, is dat ik die video's toch wel betrekkelijk kort wil houden, zo ongeveer tien minuten. Dat kan wel eens uitlopen, dat heb je nu eenmaal al eens. Ik zal ook de tijd wel eens vergeten, denk ik, als we zo aan het studeren zijn. Soms moet je natuurlijk ook gewoon je verhaal even afmaken, want dan is het gewoon niet handig om dat halverwege af te kappen en er twee video's van te maken. Maar de richtlijn is ongeveer tien minuten, maximaal echt wel een kwartiertje denk ik. Dus dat is betrekkelijk kort.
In de vorige video heb ik laten zien hoe dit programma werkt. Toen wees ik er al op dat je op de woorden kunt klikken en dat je dan kunt zien waar ze nog meer voorkomen. De brief begint met Paulus en dat is dus de afzender. Dat staat vooraan, en dat maakt het ook heel belangrijk dat Paulus de afzender is. We zijn zelf, denk ik, het brieventijdperk een beetje voorbij, maar het is natuurlijk heel lang zo geweest dat als wij brieven aan elkaar schreven, we onderaan de afzender vermeldden. Maar dat is in de Bijbel dus niet zo; in de brieven die we in de Bijbel vinden, staat de afzender vooraan.
Overigens is het tegenwoordig bij ons ook weer zo met e-mail. Als die in je mailbox binnenkomt, dan zie je meteen wie de mail gestuurd heeft en ook het onderwerp, want dat is natuurlijk het belangrijkste van alles. Dus in die zin was Paulus zijn tijd ver vooruit. Wat wij nu weer in het digitale tijdperk doen, dat deed Paulus toen al: de afzender als eerste vermelden. Want het is belangrijk, want deze brief is geschreven door Paulus en niet door een van de andere apostelen. Als ik op Paulus klik en zie waar zijn naam allemaal voorkomt, dan is dat echt heel vaak: 158 keer zie ik hier.
De Eerste Vermelding van Paulus in Handelingen 13 ↑ hoofdstukken
De eerste keer dat we de naam Paulus tegenkomen, is in Handelingen 13. Wij zouden dat wellicht opmerkelijk kunnen vinden, omdat we Paulus natuurlijk al eerder tegenkomen; zijn roeping vinden we immers al in Handelingen 9. Alleen heet hij daar nog Saulus, dezelfde naam als de eerste koning van Israël. Die koning van Israël, Saul, moest plaatsmaken voor die andere koning: David. Sauls huis moest plaatsmaken voor het huis van David, en via die dynastie zou God Zijn koninkrijk vestigen. Daar zou ook de Messias uit voortkomen. Het is natuurlijk niet zonder betekenis dat de naam Saulus verandert naar Paulus.
De eerste keer dat we de naam Paulus vinden, is dus in Handelingen 13. Ik kan natuurlijk niet heel het gedeelte bespreken, dus ik noem het nu alleen, maar ik hoop degene die dat graag wil nakijken genoeg in handen te geven om dat te doen. In Handelingen 13 vers 7 komt de naam Paulus voor het eerst voor. Maar als we één vers teruggaan, dan wordt er gesproken over Paulus en de zijnen die het eiland Pafos doorgaan. Daar vonden zij een zekere man, een magiër, een pseudo-profeet, een Jood genaamd Bar-Jezus.
Dit is overigens de Geschriftenvertaling. Ik zou hier nog andere vertalingen bij kunnen halen — dat doen we nogal eens — de NBG en ook andere vertalingen, maar dat even terzijde. Deze man, die hier de pseudo-profeet wordt genoemd, is een Jood. Hij is een magiër en een pseudoprofeet die in het gezelschap was van de proconsul Sergius Paulus, een intelligente man. Waarom was hij intelligent? Dat staat in het vervolg: deze roept Barnabas en Saulus tot zich en hij zoekt ernaar om het Woord van God te horen. Daarom was hij een verstandig man. Hier komt voor het eerst de naam Paulus voor, maar dan is het nog niet de Paulus die wij kennen als de Saulus die Paulus werd; het is Sergius Paulus die zo heet.
De proconsul roept Barnabas en Saulus tot zich — hier wordt hij nog Saulus genoemd — en hij zoekt ernaar om het Woord van God te horen. Dan lezen we een vers verder over Elymas, de magiër. Want zo wordt zijn naam letterlijk vertaald. Elymas de magiër weerstond hen; hij biedt tegenstand en hij zoekt de proconsul — in de NBG-vertaling de landvoogd — om te buigen van het geloof. De NBG zegt dat hij hem van het geloof afkerig wilde maken.
In het volgende vers lees je: "En Saulus, die ook Paulus heet, wordt vervuld van Heilige Geest." Hij kijkt aandachtig naar Elymas. Hier vindt de naamsverwisseling van Saulus naar Paulus plaats, in een geschiedenis van een heiden, Sergius Paulus, die het Woord van God wilde horen en daarin belemmerd werd door Elymas, een Jood. Wat gebeurt er dan? Ik lees het even in de NBG: "Zoon des duivels," zegt Paulus dan, terwijl hij hem aandachtig aankijkt, "vol van allerlei list en streken, vijand van alle gerechtigheid, zult gij niet ophouden de rechte wegen des Heren te verdraaien?"
Het gaat me nu even om dat woord 'ophouden' in verband met de naam Paulus. Want hier vinden we dat woord 'ophouden', dat kennen we wel. Dat is dan gewoon 'pauze', alleen wij schrijven dat met een z. Maar dat betekent dus: ophouden. De naam Paulus heeft er alles mee te maken dat hier een Jood wordt aangesproken die een heiden wilde belemmeren om het Woord van God te horen. En wat gebeurt er dan? Ik lees even verder in de NBG: "En nu, zie, de hand des Heren keert zich tegen u, en gij zult een tijd lang blind zijn en de zon niet zien." En terstond viel op hem donkerheid en duisternis, en rondtastende zocht hij iemand om hem bij de hand te leiden.
De Verblinding van Elimas als Uitbeelding van Israël ↑ hoofdstukken
Wat gebeurt hier? Er is een Jood die Paulus wilde belemmeren om het evangelie aan een heiden te vertellen. En wat doet Paulus? Hij pauzeert die Jood — ik gebruik niet voor niets die woordkeuze natuurlijk. En die Jood, die Elymas, wordt voor een tijd verblind. Jij zal blind zijn en de zon niet zien tot op een bestemde tijd. Dus er zit ook een 'totdat' op.
Dit is een uitbeelding van het Joodse volk dat verblind zou worden, waarna de redding, het heil, naar de natiën zou gaan. Dat wordt in deze geschiedenis met Paulus geïllustreerd. En we vinden in de brieven van Paulus dus ook dat het Joodse volk verblind wordt. In die hoofdstukken Romeinen 9 tot en met 11, die spreken over Israël, lees je dat God de oren toegestopt heeft, maar ook de ogen verblind heeft.
Het Joodse volk staat nu terzijde; het Joodse volk is nu verblind. Zij zien voor een tijd niet, maar zoals hier ook staat: voor een bestemde tijd. Die ogen van het Joodse volk zullen geopend worden, maar dat is dus nog toekomst.
Hier laat ik het maar even bij wat betreft Handelingen 13. Maar Paulus staat dus model voor de terzijdestelling van het Joodse volk, voor de pauze die God in Zijn handelen met het Joodse volk heeft ingesteld. Daar staat de apostel Paulus model voor, en als deze brief dus begint met Paulus, dan is dat ook de onderliggende boodschap. Dat zouden wij moeten weten om deze brief te verstaan.
De Brieven van Paulus Zijn Specifiek aan Ons Geadresseerd ↑ hoofdstukken
Dit is niet een brief voor iedereen; dit is echt een brief gericht aan ons, gelovigen uit de natiën, van het volk dat God Zich verzamelt uit de natiën voor Zijn naam. Dat is Handelingen 15. Maar in deze tussentijd, in deze pauze waarin God Zijn handelen met Israël heeft gepauzeerd, gestaakt voor een periode, daarin is de boodschap van deze Paulus, deze apostel, maatgevend.
Kijk, wat veel christenen doen, is: die hebben een Bijbel en die doen net alsof dit allemaal in hun mailbox is binnengekomen. En die gaan het lezen alsof het aan hen geadresseerd is. Dat is dus niet het geval. Heel veel in de Schrift, eigenlijk het meeste, is gericht aan Israël. Natuurlijk mogen we daar kennis van nemen, want heel de Schrift is door God geïnspireerd en is nuttig tot weerlegging, tot correctie, enzovoorts (2 Timoteüs 3 vers 16). Maar hoewel het wel vóór ons is — we mogen dat lezen en we mogen daar kennis van nemen — is het niet geschreven áán ons.
En deze brief van Paulus, en ook de andere brieven van Paulus, die zijn dat wel. En daarom zouden wij op deze brieven juist extra acht geven. In dat licht bespreek ik deze brief dan ook. We hebben nu slechts één woord besproken en we zullen in de volgende video's waarschijnlijk ook wel wat langzaam gaan, omdat we toch ook een kader neer moeten zetten: waarom bespreken we juist deze brief en waarom is dat juist wel voor ons, enzovoorts. Maar voor nu laat ik het hier even bij en ik zeg dan ook graag: tot de volgende.