De aanvang met “genade en vrede” is een standaard groet aan het begin van Paulus’ brieven. Deze brief begint en eindigt met genade (4:18). Vrede komt voort uit genade. Ook vrede is een begrip dat we nog vaker tegen zullen komen in Kolossenzen. God maakt immers vrede door het bloed van Zijn kruis (Kol.1:20).
📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst
“Het is dus geen menselijke wens, maar genade is datgene wat God geeft en waar Hij ons mee verheugt.”
⏱️ Hoofdstukindeling van deze studie:
Timotheüs als Secretaris en de Dubbele Positie in Christus ↑ hoofdstukken
Hallo allemaal, Kolossenzen 1 vers 2. Ik lees weer even vanaf vers 1: Paulus, door de wil van God een afgevaardigde, een apostel van Christus Jezus, en Timoteüs, de broeder.
Aan dat laatste, aan Timoteüs, heb ik in de vorige video's niet heel veel aandacht besteed. Wat ik me later nog bedacht, is dat Timoteüs hier genoemd wordt als medeschrijver, maar dat dit ook heel letterlijk het geval zou kunnen zijn. Paulus dicteerde zijn brieven namelijk ook wel eens aan anderen. In Romeinen 16 vers 22, helemaal aan het einde van de brief, maakt ene Tertius zich bijvoorbeeld bekend als de schrijver, de secretaris van Paulus die de brief op schrift heeft gesteld. Dat zou in dit geval ook bij Timoteüs zo kunnen zijn. We weten uit andere plaatsen ook dat Timoteüs Paulus vergezelde in zijn gevangenschap, want deze brief schreef Paulus in gevangenschap aan de heilige en gelovige broeders in Christus te Kolosse.
De vorige keer heb ik de focus gelegd op die woorden 'heilige' en 'gelovige' en daar wat meer over gezegd, met name ook omdat dit vaak uitgeholde begrippen zijn die te pas en te onpas worden gebruikt, en ook in betekenissen die ze helemaal niet hebben. Dus het leek me goed om daar eens wat meer inhoud aan te geven en de betekenis te laten zien die het wél heeft.
Paulus schrijft dus aan de heilige en gelovige broeders in Christus, en dan staat er 'te Kolosse' in de Geschriftenvertaling, maar er staat gewoon 'in Kolosse' en 'in Christus'. Dus er staat twee keer hetzelfde: in Christus, in Kolosse. Het ene is geestelijk; dat is onze geestelijke positie, wij zijn in Christus en wij delen in Hem. En in het vlees waren zij, of moet ik zeggen geografisch, waren de Kolossenzen dus in Kolosse. Nou, daar ging de brief dus naartoe: naar Kolosse.
Genade en Vrede: een Goddelijke Realiteit in Plaats van een Menselijke Wens ↑ hoofdstukken
En Paulus schrijft: "Genade zij jullie en vrede van God onze Vader en van de Heer Jezus Christus."
"Genade zij jullie" wordt in de meeste vertalingen weergegeven als een wens. Ik vraag me af of dat wel correct is; ik denk het eigenlijk niet. Er staat gewoon: "Genade aan," of "voor jullie." Ik zou het eerder weergeven als: "Genade is met jullie en vrede vanaf God onze Vader." Het is dus geen menselijke wens, maar genade is datgene wat God geeft en waar Hij ons mee verheugt. Het is Zijn eigen vreugde die Hij uitdeelt. Dat is genade.
Hier vinden we dus genade en vrede. Genade was de Griekse manier van groeten en vrede de Joodse manier. Zo doen ze dat nog steeds: "Shalom." Hier in de brief is het natuurlijk een ander woord omdat het Grieks is, maar het gaat om genade en vrede. Genade staat voorop, want wanneer wij genade kennen, dan geeft dat ook vrede. Vandaar denk ik ook die volgorde.
Ik vind het zelf altijd wel leuk om even te kijken hoe vaak zo'n woord voorkomt, en dat deed ik met genade ook. In de Colossensebrief komt het vijf keer voor. Dat is alvast een leuke statistiek met betrekking tot genade, want het getal vijf heeft daar alles mee te maken.
Het woord vrede komen we ook nog meerdere keren tegen in de Colossensebrief. Dit specifieke woord overigens maar twee keer, maar onder andere in Kolossenzen 1 vers 20. Dat is een bekend vers — tenminste, dat hoop ik dat u dat kent. Daar wordt gesproken over het feit dat God het al met Zich verzoent. En hoe doet Hij dat? Dat doet Hij door vrede te maken door het bloed van het kruis.
Verzoening en vrede maken, dat zijn synoniemen, of in ieder geval min of meer synoniemen. Als ik bij Kolossenzen 1 vers 20 ben, dan zal ik ongetwijfeld ook veel dieper ingaan op dat begrip vrede. Dat zal ik dan met name doen aan de hand van de Efeziërsbrief, omdat je ziet dat het daar ook een aantal keren voorkomt. In Efeziërs 2 vinden we het woord vrede vier keer en daar wordt ook weer gesproken over verzoening.
Dus als we in Kolossenzen 1 vers 20 aankomen en echt gaan zien wat die verzoening nu is, en wat de verzoening van het al inhoudt — dat God vrede maakt door het bloed van het kruis — dan zal ik ongetwijfeld dit gedeelte in Efeziërs 2 ook met u lezen en doornemen.
De Vrede van God Die Superieur Is aan Elk Denken ↑ hoofdstukken
In Kolossenzen 1 vers 2 staat dus: "genade met jullie en vrede van God, vanaf God onze Vader en van de Heer Jezus Christus." Ja, die vrede komt vanaf God; zo staat het er: vanaf God. In Filippenzen 4 wordt ook gesproken over die vrede van God. Ik lees even vanaf vers 6: "wees in geen ding bezorgd, maar laat in alles jullie verzoeken door gebed en smeekbeden met dankzegging bekendgemaakt worden bij God."
Ja, en dat gaat hier — ik heb het maar gewoon gelezen zoals er staat — over dat woord 'smeekbeden'. Dat is niet een wanhoopskreet, ik kan even niet op het juiste woord komen, maar een wanhoopskreet lijkt me wel voldoende. Een onzeker vragen is het niet; in de Schrift is dit een beroep doen op de belofte van God. Het is dus een appèl doen op Gods belofte: "God, U heeft beloofd..." En dat is geen hoogmoedigheid of brutaliteit. Nee, dat staat op Gods belofte. "God, U heeft beloofd dat Hij voor ons zorgt," bijvoorbeeld. Nou, zegt Paulus, wees in geen ding bezorgd; dat hoef je niet te doen, want Hij zorgt toch wel voor ons. Maar laat in alles jullie verzoeken door gebed en smeekbeden met dankzegging bekendgemaakt worden bij God.
De God staat hier ook: er is er één. Hij is de Beschikker en Plaatser van alle dingen. Daar zouden we Hem op voorhand dus al voor danken, en ook dat Hij ons geeft wat wij nodig hebben. Dat staat overigens ook in dit hoofdstuk; ik meen dat het vers 17 is. Daardoor kunnen we Hem op voorhand al danken. En dan kunnen we nog steeds natuurlijk, als wij verzoeken hebben of gebeden, als we een beroep willen doen op Zijn belofte, dan kunnen we dat gewoon bij Hem bekendmaken en dat doen we dan onder dankzegging.
En dan staat er: "en de vrede van God, die superieur is aan elk denken..." Dat 'superieur' gaat daar bovenuit; "te boven gaat", zegt de NBG-vertaling dan ook. Maar de vrede van God die elk denken te boven gaat, of die superieur is aan elk denken, zal jullie harten en jullie gedachten verzekerd bewaren in Christus Jezus. Waarom? Omdat we een beroep doen op Hém, dat Híj God is. Daar danken we Hem op voorhand voor. En dan kunnen we ook vrede hebben in en onder alle omstandigheden, en dat is dus de vrede van God zoals die hier staat. Het is Zijn vrede die we dan ontvangen.
Het is ook geweldig denk ik om — voor mezelf is dat in ieder geval zo — erbij stil te staan dat God vréde heeft. Wij kijken naar het wereldgebeuren, misschien ook al in onze persoonlijke levens, en dan lijkt het een chaos. Dan lijkt er van alles mis te zijn; de wereld is in duisternis, in ongeloof, enzovoort. Allemaal ellende. Maar God heeft vrede. Hij is de Schepper van alle dingen. Hij heeft deze wereld gemaakt. Of het nu gaat om de kleinste details of om de grootste lijnen, om het hele wereldgebeuren: Hij heeft alles in Zijn hand. Dat weten, dat beséffen, dat geeft vrede. Dat is dus de vrede van God.
Ja, die gaat elk denken te boven. Dat zouden wij gewoon moeten accepteren en daar blind op varen. Hij is God en Hij is een goede God, en wij kennen het einde. Hij gaat alles tot een goed einde brengen. Hij is het begonnen, Hij heeft het gemaakt, Hij heeft het geschapen, maar Hij gaat het ook allemaal tot een goed einde brengen. Wij gelovigen mogen die goede afloop kennen. Dat is echt een zegen, dat is genade. Hij heeft onze harten en ogen geopend. Nou, en wanneer we ons dat beseffen, dan zal de vrede van God die elk denken te boven gaat, die superieur is aan elk denken, onze gedachten en onze harten verzekerd bewaren — er staat: als in een vesting — in Christus Jezus.
Aandacht Schenken aan Wat Waar Is en de God van de Vrede ↑ hoofdstukken
Dus voor het overige, broeders, al wat waar is, al wat eerbaar is, al wat rechtvaardig is, al wat zuiver is, al wat beminnelijk is, al wat positief is, als iets deugd is en als iets lof verdient, schenk daar aandacht aan. Ja, daar zou ik best wel meer over willen zeggen, maar we zijn nu niet bezig met de bespreking van Filippenzen. Maar lees het nu eens goed: laten we ons daarop richten, daar onze aandacht aan schenken, en niet aan alle negativiteit en alles wat niet deugt en wat oneervol is. Daar zou je dus geen aandacht aan schenken. Maar als je je aandacht gaat schenken aan wat hier staat, dan gaat het vanzelf al zo dat je aan het andere geen aandacht geeft.
Ik loop nog even verder, omdat ik dit ook wil lezen: "En wat jullie leerden en accepteerden – of ontvingen – en wat jullie horen en waarnamen, of wat jullie horen en zagen van mij, verricht, praktiseer deze dingen en de God van de vrede zal met jullie zijn." Hij is dus de God van de vrede. Ja, waarom? Omdat Hij de vrede van God heeft. Zo zagen we dat nog; zo zagen we dat net in vers 7. En dat is de vrede die God ons geeft. En vandaar dat Paulus ook zegt: "Genade met jullie en vrede van God onze Vader en van de Heer Jezus Christus."
Amen, wilde ik bijna zeggen, maar ik sluit het hierbij af en ga de volgende keer verder in het volgende vers. Graag weer tot dan!