God maakte de aeonen (Hebr.1:2) en deze aeonen samen omvatten ‘de aeonische tijden’. Twee keer wordt van deze aeonische tijden gesproken en in deze video laat ik deze Schriftplaatsen zien. In de vorige video liet ik zien dat er een einde komt aan de aeonen en in deze video komt aan bod dat er ook een tijd was vóór de aeonen. Om het geheel te verduidelijken geef ik ook een schematische weergave van de aeonen.
📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst
“Wat ik juist in deze video's wil laten zien, is dat dit Griekse begrip aeon juist een tijdperk aanduidt met een begin en een einde.”
⏱️ Hoofdstukindeling van deze studie:
De Vertaalproblematiek van het Woord Aion ↑ hoofdstukken
Hallo beste kijkers. Ik heb onlangs een video gemaakt over Hebreeën 1 vers 2, waar staat dat God door Zijn Zoon ook de aeonen maakt. Ik heb toen gezegd dat dit een onderwerp is dat zo onbekend is en waar ik zo vaak mee geconfronteerd word, dat het goed is om daar nog wel wat meer video's over te maken. Ik kan nauwelijks overdrijven hoe belangrijk dit onderwerp is: het onderwerp van de aeonen.
Hier ziet u het Griekse woord in 1 Korintiërs 2 vers 7. Dit is het zelfstandig naamwoord, *aiōnōn*. Dat wordt op verschillende wijzen vertaald, zoals ik in die vorige video ook heb laten zien. Ik kan er zo doorheen scrollen: de ene keer met 'eeuwigheid', de andere keer met 'wereld', dan weer met 'eeuwigheden' of 'eeuw'. Maar dat zijn allemaal nogal verschillende begrippen. Soms wordt het vertaald met 'tijd', maar eeuwigheid is juist het tegenovergestelde van tijd; het is juist dat waar de tijd ontbreekt. Geen begin en geen einde, zo wordt dat woord eeuwigheid immers opgevat.
Een 'eeuw' daarentegen is in het Nederlands een tijdperk van honderd jaar, dus met een begin en een einde. Als je het wat wijder gebruikt, zoals je dat ook wel terugvindt in de encyclopedieën, dan is een eeuw gewoon een tijdperk. Dat hoeft niet per se honderd jaar te zijn, maar dat kan wat langer zijn. Dat zijn dus nogal verschillende vertalingen van eenzelfde woord in de grondtekst. Dit is dan de NBG-vertaling zoals die dat vertaalt, en in de Statenvertaling is dat niet veel anders.
Maar hier hangt nogal wat aan vast. Ik laat nu het zelfstandig naamwoord zien, maar ik zou ook nog het bijvoeglijk naamwoord van ditzelfde woord kunnen laten zien. Ik wil het niet al te technisch gaan doen, maar bij een bijvoeglijk naamwoord denkt u bijvoorbeeld aan het 'eeuwige leven'. Een bijvoeglijk naamwoord zegt iets van een zelfstandig naamwoord. Het 'eeuwige leven', maar wat dacht u van de 'eeuwige straf'? Voor zover dat dan een goede vertaling is, maar dat laat ik nu even voor wat het is. Termen als de 'eeuwige straf' en de 'eeuwige pijn' komen we in onze vertalingen tegen.
Dan is het zeer belangrijk – en nogmaals, ik kan dat niet overdrijven – dat wij weten wat 'eeuwig' werkelijk betekent. Wanneer wij namelijk denken aan eeuwig als altijd durend, dan is een eeuwige straf, een eeuwige pijn of een eeuwig vuur een hopeloze zaak. Dan is dat een periode zonder begin en zonder einde. Wat ik juist in deze video's wil laten zien, is dat dit Griekse begrip *aeon* juist een tijdperk aanduidt met een begin en een einde.
Daarom heb ik laten zien in de vorige video's dat God de aeonen, de tijdperken, gemaakt heeft. In de Statenvertaling en de NBG-vertaling staat daar niet dat Hij de eeuwigheden heeft gemaakt. Als men consequent was geweest, had men dat wel zo vertaald. Nee, daar heeft men het opeens weer vertaald met 'wereld': "door welke Hij ook de wereld gemaakt heeft", Hebreeën 1 vers 2. En dat is waar, Hij heeft de wereld gemaakt, maar dat staat daar niet. Hij heeft de aeonen gemaakt; er staat een meervoudsvorm van dat Griekse woord *aiōn*.
Men kon het ook niet vertalen met 'werelden', want dat is ook onzin, dus zo vertaalt men dat niet. Men heeft ervoor gekozen om voor een ander vertaalwoord te gaan en het in het enkelvoud te vertalen in plaats van in een meervoud. Twee keer verkeerd dus. Men had dat gewoon consequent moeten vertalen met 'aeonen'. Dit Nederlandse woord 'aeonen', wat dus afgeleid is van het Griekse woord *aiōnōn* of *aiōniōn*, komt u ook gewoon tegen in woordenboeken of encyclopedieën. Het is wel een Nederlands woord, alleen het wordt niet zo vaak gebruikt. Maar dat geeft niet, dan moeten wij dat wel doen. En dan hopen we dat het wat wijder verbreid wordt.
Een Persoonlijke Zoektocht Naar de Betekenis van Aionisch ↑ hoofdstukken
Laat ik nog één ding zeggen hierover, met het risico dat deze video wat langer duurt dan ik hem wil laten duren. Maar ik weet nog goed dat ik ooit in aanraking kwam met het evangelie zoals Paulus dat bekendmaakt: dat God de Redder is van alle mensen. Ik had een gesprek over die dingen met een vriend van me. We hadden daarna contact via de e-mail en ik vroeg hem: "Stuur mij eens een mailtje met de teksten waar dat staat." Hij stuurde me toen 1 Timotheüs 4 vers 10, dat God de Redder is van alle mensen; 1 Korinthe 15 vers 22, dat Hij allen levend maakt; Romeinen 5 vers 18, dat Hij allen rechtvaardigt; en Kolossensen 1 vers 20, dat God het hele "alles" met Zich verzoent. En zo stuurde hij nog wat schriftplaatsen.
Toen ik dat las en die schriftplaatsen opzocht, mailde ik hem terug en zei: "Ja, ik kan niet anders concluderen dan dat het er staat. Ik kan er niet omheen." Ik had op dat moment ook geen idee waarom ik dat zou willen ontkennen; als het er staat, dan staat het er. Maar ik zei wel tegen hem: "Ik begrijp één ding niet. Hoe kan dit waar zijn, en hoe kan het tegelijkertijd waar zijn dat de Schrift ook spreekt over die eeuwige pijnstraf of dat eeuwige vuur? Hoe kan dat dan? Want als God álle mensen gaat redden, hoe kan het dan dat er toch een groot deel terechtkomt in een eeuwige straf, pijn of vuur?"
Toen wees hij mij op een bijbelstudie die over dit begrip ging, over de aeonen. Dat opende voor mij de deur om alles wat de Schrift hierover vertelde te kunnen geloven. Ik weet nog goed – nu zit ik achter mijn laptop en heb ik dit geweldige ISA-programma, maar dat had ik toen nog niet, want het is al een tijdje geleden. Ik had op dat moment zelfs nog geen studiebijbels; die had mijn vader. Ik ben toen naar mijn vader gegaan en heb de studiebijbels erbij gepakt die ik nodig had.
Die studiebijbels werkten volgens hetzelfde principe als dit ISA-programma. Als je daar een woord in opzoekt, is daar een code, een nummer aan verbonden. Ik heb toen dit woord opgezocht: het zelfstandig naamwoord dat meestal vertaald wordt met "eeuwigheid", maar wat in het Grieks het woord aion of aeon is. Ook het bijvoeglijk naamwoord hiervan heb ik opgezocht. Ik heb alle schriftplaatsen doorgenomen waar die woorden gebruikt worden, inclusief alle afleidingen daarvan. Ik heb ze allemaal opgezocht en overal gekeken: kan ik dit consequent vertalen met "aeon" in de zin van een tijdperk? En kan ik het consequent vertalen met bijvoorbeeld "wereld", "eeuwigheid" of "tijd"?
Aan het einde van die zoektocht kwam ik tot de conclusie dat ik het absoluut niet consequent kon vertalen met "wereld". Ik kwam ook tot de conclusie dat ik het absoluut niet consequent kon vertalen met het begrip "eeuwigheid" of "eeuwig" in de zin van altijddurend. Maar ik ontdekte dat ik het wél consequent kon vertalen met het begrip aeon – of voor mijn part "eeuw" in de zin van een tijdperk. En dat gold ook voor het bijvoeglijk naamwoord: "aeonisch", in de zin van betrekking hebbend op een tijdperk of een eeuw. Ik schrijf dat dan bijvoorbeeld met een streepje tussen de "w" en de "i": eeuw-ig. Betrekking hebbend op een eeuw, op een tijdperk.
Ik ontdekte dat ik alle schriftplaatsen consequent zou kunnen weergeven met dat begrip aeon of eeuw. Maar dan moet je natuurlijk wel weten wat een eeuw is. Dat was voor mij het moment dat ik om was, zeg maar. Ik herinner me dat nog zo goed, echt als de dag van gisteren. Vandaar dat voor mij altijd als een paal boven water is blijven staan dat het hebben van kennis over dit begrip – aeon, aeonen, aeonisch – superbelangrijk is.
De Aionische Tijden in de Bijbel ↑ hoofdstukken
Dat was een inleiding, een hele lange zelfs, maar ik wil in deze video nog wel echt even laten zien wat hier staat. In de vorige video zagen we Hebreeën 1 vers 2, waar staat dat God de aeonen gemaakt heeft. Ik heb toen ook laten zien in Hebreeën 9 vers 26 dat daar gesproken wordt over de voleinding of de voltooiing van de aeonen. In de Statenvertaling wordt dat vertaald met 'de voleinding der eeuwen', maar men kon daar niet vertalen met 'voleinding der eeuwigheden', want dat is — nogmaals — onzin. Men heeft daar dus maar bepaalde keuzes gemaakt. Als je je bijbelvertaling leest, ben je volledig overgeleverd aan de vertaling en de vertalingsperikelen van de vertalers; aan de willekeur van de vertalers, want dat is het uiteindelijk.
In 1 Korintiërs 2 vers 7 zegt Paulus: 'Maar wij spreken de wijsheid van God in een geheim, dat verhuld is, dat verborgen is.' Ik ga het nu niet hebben over dat geheim of die verborgenheid die verborgen is, maar over datgene wat God tevoren, vóór de aeonen, bestemd heeft tot onze heerlijkheid. Ik heb in de vorige video laten zien dat God de aeonen gemaakt heeft en dat ze voleindigd, voltooid en beëindigd worden. Hier wordt dus nadrukkelijk gesproken over een tijd na de aeonen, maar er wordt ook uitdrukkelijk gezegd dat er een periode is vóór de aeonen. De Schrift maakt melding van een aantal aeonen, en de tijdspannen die die aeonen tezamen omvatten, worden aeonische tijden genoemd.
Daarvoor ga ik weer naar een andere schriftplaats, Romeinen 16 vers 25. Daar komt die term voor: 'Aan Hem die bij macht is jullie standvastig te maken, naar mijn goed bericht en de proclamatie van Jezus Christus, in overeenstemming met de onthulling van een geheim dat in aeonische tijden verzwegen is.' De zin gaat nog verder, maar ik stop hier even, want het gaat me er nu om dat Paulus hier spreekt van aeonische tijden. Hij mocht dat geheim bekendmaken, die verborgenheid waar hij over spreekt. Paulus maakte een geheim bekend dat in de aeonen daarvóór, in de aeonische tijden daarvóór, verzwegen was. In de grondtekst zie je echt dat er sprake is van 'tijden aeonische' die verzwegen zijn.
Dit is dus een bijvoeglijk naamwoord. Het zelfstandig naamwoord in het vorige vers, 1 Korintiërs 2 vers 7, had een andere code: G, dat betekent Grieks, en dan nummer 165. Dit hier in Romeinen is nummer 166. Het is het bijvoeglijk naamwoord van hetzelfde woord: aeonios. Vandaar 'aeonische'. Dat woord komen we natuurlijk niet dagelijks tegen, maar wij moeten de Schrift niet aanpassen aan ons taalgebruik; wij moeten ons taalgebruik aanpassen aan de Schrift en gezonde woorden gebruiken. Wen dus alsjeblieft aan dat begrip 'aeon' of 'aeonisch'. Voor mijn part zeg je 'eeuwig' of 'eeuws', maar ik doe dat toch liever niet, omdat je dat ook altijd moet uitleggen. Je kunt beter gewoon dit woord gebruiken, dat overigens een Nederlands woord is, en eraan wennen. Dan weet je tenminste wat het betekent en gebruik je gezonde woorden. Het zijn aeonische tijden, en in die aeonische tijden is het verzwegen.
Nog een keer komen we die term tegen in 2 Timoteüs 1 vers 9: 'Die ons redt en roept met een heilige roeping, niet naar onze werken, maar naar Zijn eigen voornemen en de genade die ons in Christus Jezus gegeven is vóór aeonische tijden.' Ook hier wordt dus gesproken over die aeonische tijden. Ik zou nog veel meer over dit vers kunnen zeggen — het volgende vers heb ik overigens ook aangehaald in mijn video's over 1 Korintiërs 15 vers 22, waar staat dat Christus Jezus de dood tenietdoet — maar dit even voor nu. Ook hier staat weer 'vóór tijden aeonische', pro chronōn aiōniōn.
Er is dus een tijd geweest vóór de aeonische tijden. Hoe we die tijd moeten noemen, ik heb geen idee, maar God maakte ooit de aeonen, zoals we zagen in Hebreeën 1 vers 2. Die aeonen hebben een einde. Er is dus een tijd vóór die aeonen, maar er is ook een tijd ná die aeonen. Dat hebben we nu gezien in de vorige video en in deze video.
Een Schematisch Overzicht van de Aionen ↑ hoofdstukken
En wat ik nu nog wil doen – en dat zal ik nog vaker doen in de video's over de aeonen – is een schema laten zien. Dit schema heb ik niet zelf gemaakt, dit heeft Ad de Boer gemaakt. Ik heb hem netjes om toestemming gevraagd, wat overigens niet hoefde, zei hij. Ik mocht het gebruiken. Dit is een geweldig schema omdat het vaak – ik heb dat zelf ook – dingen duidelijk maakt als je het even in een schema weergeeft. Kijk, je kunt natuurlijk wel allemaal teksten laten zien waar dingen staan, maar als je dan ook nog eens schematisch weergeeft wat er in die teksten staat, dan krijg je dat veel makkelijker in je systeem en heb je ook altijd iets om op terug te vallen. Op een gegeven moment weet je het gewoon.
Deze video gaat over de aeonische tijden, zoals het hier genoemd wordt: de aeonische tijden. Dit zijn dus de twee schriftplaatsen, Romeinen 16:25 en 2 Timoteüs 1:9, die ik zojuist heb laten zien. De aeonische tijden omvatten deze aeonen, en in het schema zijn het er vijf. Dit zijn dus de aeonische tijden. De tijden waarin de aeonen... ja, hoe zeg je dat? De tijd die ooit begonnen is en die eindigt bij het einde van de aeonen. Jullie begrijpen wat ik bedoel.
De aeonische tijden, maar ik liet zojuist 1 Korintiërs 2:7 zien waar gesproken wordt over 'vóór de aeonen'. Dus vóór de aeonen was er een tijd voordat God deze aeonen maakte, en daar weten wij natuurlijk niet zo heel veel van, om het maar eens zacht uit te drukken. In mijn vorige video besprak ik Hebreeën 1:2, waarin staat dat God de aeonen maakt. Dat is wel duidelijk: Hij heeft alles gemaakt. Maar we zien ook dat die aeonen voltooid of voleindigd worden; dat is Hebreeën 9:26.
Nu weten we dus dat er aeonische tijden zijn. We weten dat er een tijd was vóór de aeonen en dat de aeonen voltooid zullen worden. In mijn volgende video zal ik ingaan op bijvoorbeeld de aeon waarin we nu leven. Dat is deze; die wordt de 'aeon van deze wereld' genoemd, maar bijvoorbeeld ook de 'boze aeon' of de 'tegenwoordige aeon'. Maar daar kom ik op terug, want voor nu is dit echt wel even genoeg en ik probeer het een beetje behapbaar te houden. Graag tot de volgende keer. Tot dan!