Een rechtvaardige is in de Schrift een gelovige. In de eerste plaats is Christus de Rechtvaardige. Maar ieder die vertrouwt op het woord van God is een rechtvaardige. Wie gelooft in het woord, spreekt het ook. Immers, waar het hart vol van is, loopt de mond van over. Vandaar dat de mond van de rechtvaardige een bron van leven is!
📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst
“Omdat een gelovige vertrouwt en staat op het Woord van God, spreekt hij ook het Woord van God. En daarom is de mond van de rechtvaardige een bron van leven.”
⏱️ Hoofdstukindeling van deze studie:
De Mond van de Rechtvaardige als Bron van Leven ↑ hoofdstukken
Hallo allemaal, beste kijkers. Spreuken maar weer eens. Spreuken is echt een fantastisch boek. Je zou over elk vers wel een video kunnen maken, want het zijn natuurlijk spreuken, dus die zou je vers voor vers door kunnen nemen. Maar het is natuurlijk wel zo dat je in Spreuken de dingen vaak herhaald vindt, of op andere manieren worden dezelfde dingen gezegd. Maar in Spreuken vinden we echt pareltjes als je dat boek gewoon eens vers voor vers doorneemt. Sommige verzen, sommige spreuken zijn heel makkelijk, maar er zitten ook wel echte doordenkers tussen.
Ik kwam dit vers tegen in Spreuken 10 vers 11. Daar staat: "De mond van de rechtvaardige is een bron van leven, maar de mond der goddelozen verbergt geweld." Nu kom je in Spreuken heel veel parallelismen tegen. Dat betekent dat je twee zinnen in één vers vindt en de ene zin legt de andere uit of de ene zin vult de andere aan. Maar wat je ook vaak vindt, zijn van die tegenstellingen zoals in dit vers. Dat heet volgens mij ook een parallellisme; er is een mooie naam voor, een soort tegengesteld parallellisme. Ik weet niet of ik dat goed zeg, maar er is een dure naam voor zo'n stijlfiguur, maar die weet ik even niet.
Ik wil in Spreuken 10 eens laten zien wat de Schrift zegt over wat hier genoemd wordt: de mond van de rechtvaardige. En dat tweede zinsdeel sla ik dan even over. Er staat: "De mond van de rechtvaardige is een bron of een fontein van leven." En een rechtvaardige, dat is een tzadik in het Hebreeuws. Wat is nu een rechtvaardige? Dat is natuurlijk van belang om te weten als je dit soort verzen leest. Het gaat hier over de rechtvaardige en de mond van de rechtvaardige, over wat die voortbrengt. Dat is een bron van leven.
Een rechtvaardige in de Schrift, dat is al vanaf het boek Genesis bekend. Daar wordt over Abram gezegd: "En Abraham geloofde God en God rekende hem dat tot rechtvaardigheid of gerechtigheid." En dat wordt onder andere ook aangehaald in de brieven van Paulus. Een rechtvaardige, dat is dus eigenlijk het synoniem voor een gelovige. Dus de mond van een rechtvaardige, de mond van een gelovige dus, is een bron van leven.
Nou, hoezo dan? Een bron spreekt van water en van haar oorsprong, maar een waterbron is natuurlijk ook een beeld van het Woord van God. En dat wat leven voortbrengt, dat is het Woord van God. Het Woord van God is levend en krachtig. Omdat een gelovige vertrouwt en staat op het Woord van God, spreekt hij ook het Woord van God. En daarom is de mond van de rechtvaardige een bron van leven. Dit gaat niet over een gelovige die op een verjaardag zit, bij wijze van spreken, en daar over koetjes en kalfjes spreekt, of — ik noem maar wat ik zelf ook doe — aan de kant van een voetbalveld staan en daar over koetjes en kalfjes spreken. Nee, het gaat erover dat wij het Woord van God in ons hart hebben en daarom is onze mond een bron van leven.
Wijsheid op de Lippen van de Verstandige ↑ hoofdstukken
Nu ga ik twee verzen verder. Dan staat daar: op de lippen van de verstandige wordt wijsheid gevonden. Op de lippen van de begrijpende, van degene die het begrijpt, die het vat en dus ook verstandig is, wordt wijsheid gevonden.
Dat is overigens ook leuk om op te wijzen. Dit woordje wijsheid is in het Hebreeuws *chkme*. Dat zie je hier: *chkme*. En daar kennen wij natuurlijk ons woord gochme van; het heeft ermee te maken, of gochem, maar dat is meer Jiddisch. Gochme en gochem, dat heeft allemaal met slimheid en wijsheid te maken. Het is het Hebreeuwse woord voor wijsheid.
In het Grieks overigens is het ook een woord dat we kennen: *sophia*. Maar *sophia* komt weer van het Hebreeuwse woord *tsofim*, wat staat voor een uitkijktoren. Dus iemand die wijsheid heeft, die heeft ook uitzicht en overzicht.
Dat even terzijde. Op de lippen van de verstandige wordt wijsheid gevonden. Ja, want Gods Woord is wijsheid. Ik ben in een serie video's die ik maak – dit zijn zeg maar de losse video's, maar in een serie ben ik de eerste Korintiërsbrief aan het bespreken – en hoofdstuk 1 gaat over de wijsheid van God. Wij kennen die wijsheid van God, vandaar dat op onze lippen de wijsheid wordt gevonden: Godswijsheid.
En wanneer ben je in de Schrift een verstandige? Als je God kent en God erkent. De vreze des Heren is het begin van wijsheid. Nu ga ik even verder in Spreuken 10, hetzelfde hoofdstuk waar ik uit citeerde, maar dit is vers 20.
Uitgelezen Zilver en Lippen Die Velen Weiden ↑ hoofdstukken
Uitgelezen zilver is de tong van de rechtvaardige. Dus dat zuivere zilver, van een goede kwaliteit, dat is de tong van de rechtvaardige. We hebben nu de mond en de lippen gehad, en dit vers gaat over de tong. De rechtvaardige is de gelovige die het Woord van God gelooft; hij vertrouwt erop en hij staat erop. Daarom spreekt hij ook het Woord van God, en daarom is de tong van de rechtvaardige als uitgelezen zilver. Zilver heeft in de Bijbel ook alles met de losprijs te maken. We vinden zilver nogal eens terug, bijvoorbeeld bij de bouw van de tabernakel en de tempel, en op vele andere plaatsen.
Eén vers verder lezen we: "De lippen van de rechtvaardigen weiden er velen." Hier zijn de lippen weer, en opnieuw gaat het over de rechtvaardigen, de gelovigen, de *tzaddik*. De lippen van de rechtvaardigen weiden er velen, zoals een herder zijn schapen weidt; het is het wijzen van de kudde op de grazige weide. We kennen dat beeld natuurlijk uit de Psalmen, maar het is bovenal een beeld van God. Het is het wijzen: "Kijk, daar is voedsel." Dat voedsel is te vinden in het Woord van God. Vandaar dat de lippen van de rechtvaardigen er velen weiden.
"De zegen des Heren, die maakt rijk." Wij kennen de zegen van de Heer, wij kennen onze zegeningen. In Efeze 1 vers 3 zegt Paulus dat wij gezegend zijn met alle geestelijke zegen in de hemel in Christus. Die zegen maakt rijk, en daar wijzen we elkaar op. Dat is wat werkelijk rijk maakt. We zijn hier nog steeds in Spreuken 10, bij de laatste verzen van dit hoofdstuk.
De Zegen van het Spreken en Doorgeven van Gods Woord ↑ hoofdstukken
De mond van de rechtvaardige brengt wijsheid voort. Dus ook weer die mond van de rechtvaardige, de gelovige. Hij produceert, hij brengt wijsheid voort. Hier vinden we weer dat woord *chokma*. Ja, want het zijn Gods woorden die de rechtvaardige, de gelovige, spreekt. En de lippen van de rechtvaardige weten wat welgevallig is.
En spreek jij de woorden van God, spreek je ze ook tot jezelf? Ook je eigen oren horen die woorden. Dus de zegen is ook voor jezelf. Spreek het woord, sta op het woord, geloof het woord en spreek het woord. Geef het door! Want het is een evangelie, een goed bericht, dus dat moet ook doorgegeven worden. Waar het hart vol van is, daar loopt de mond van over. We hadden het over die mond en wat daarop ligt, en de zegen die wij hebben ontvangen, die mogen we zomaar doorgeven. En dat verarmt ons niet; dat maakt ons zelfs nog rijker dan we al waren, doordat we er zelf ook weer mee in aanraking komen.
Nou, daar wilde ik eens op wijzen. Spreuken is geweldig. Heel het hoofdstuk is overigens echt fantastisch, dit zijn maar een paar verzen. Maar lees het maar eens door; het is fantastisch, geweldig. Graag tot een volgende keer, of het nu weer over Spreuken gaat of over een ander Schriftgedeelte.