Gen.2:7 –> de adem van leven

Hoe belangrijk is de adem eigenlijk? Daarvoor moeten we naar de oorsprong, de schepping van Adam. Hij werd “een levende ziel” omdat God de adem van leven in zijn neusgaten blies. Na de opstanding van Christus ademde, of blies, Hij op Zijn discipelen en zo ontvingen zij geest. Ook geest is een synoniem van leven. Zijn woorden zijn geest (adem) en leven (Joh.6:63).

📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst

Samenvatting: Deze studie trekt een parallel tussen de fysieke ademhaling en het geestelijke leven. Vanuit de Bijbel wordt uitgelegd dat de adem een beeld is van Gods Geest en Zijn Woord. Zoals de mens fysiek vrij moet kunnen ademen om gezond te blijven, zo is het Woord van God onze onmisbare geestelijke levensadem. De studie roept daarom op om je te richten op de onbelemmerde, vrije geestelijke ademhaling.

Besproken Schriftgedeelten: Genesis 2:7, Johannes 20:22, Johannes 6:33, 1 Korinthe 2:14

“Zo belangrijk is dus die adem. Dat is het leven wat wij inademen, en ook wanneer we zijn woord tot ons nemen, dan is dat ook zijn geest die we bij wijze van spreken inademen.”

De Ademhaling in het Dagelijks Leven ↑ hoofdstukken

Hallo allemaal. Wij leven in een tijd, dat zal niemand ontgaan, waarin er veel discussie is over het dragen van mondkapjes. Ik maak deze video niet om een politiek statement of iets dergelijks te maken, maar het heeft me wel aangezet om nu eens te kijken naar wat zo’n mondkapje doet. Dat gaat over ademhaling. Hoe belangrijk is het nou dat we die ademhaling door zo'n ding, door zo'n masker — want dat is het natuurlijk gewoon — eigenlijk blokkeren? Want je kunt niet meer op een natuurlijke manier ademhalen met zo'n masker op.

Wij kennen allemaal wel het nut van gezond eten, en ook slapen is natuurlijk iets waarvan men over het algemeen het belang wel inziet. Maar de ademhaling, dat is iets wat we de hele dag door doen. Het hangt een beetje af van hoe je ademhaling is en hoe vaak dat per dag is, maar dat ligt, meen ik, ergens tussen de tien en de twintig keer in ruststand. Men wijt ook allerlei fysieke problemen die een mens kan hebben of kan krijgen aan een slechte ademhaling; te snel, te diep, enzovoorts.

Blijkbaar is ook ademhaling — ik had het net over voeding en slaap — een belangrijk iets voor je gezondheid. En dat omdat ik denk — sterker nog, dan zeg ik het heel ongenuanceerd omdat ik weet dat de stoffelijke dingen een beeld zijn van de geestelijke — dacht ik: daar moet ik toch eens wat dieper induiken.

De Adem van Leven (neshema) in Genesis 2:7 ↑ hoofdstukken

De eerste keer dat het woord 'adem' voorkomt in de Bijbel, is bij de schepping van Adam. Daar staat – Adonai staat hier in deze vertaling, maar er staat letterlijk Yahweh – en Yahweh God, Yahweh Elohim, vormde de mens vanuit losse aarde van de grond en Hij blaast in zijn neusgaten de adem van het leven. En zo wordt de mens tot een levende ziel.

Wat gebeurt er? God maakt hier Adam en Hij blaast in zijn neusgaten de adem van leven, en zo werd die mens een levende ziel. Wat een ziel precies is, daar wil ik nu even niet op ingaan, maar ik wil me echt even beperken tot die adem.

God blies in Adam de adem van leven. Dit is het Hebreeuwse woord *neshema*. Daar zit nog wel wat meer aan vast dan wat ik in deze video zeg, maar het wordt hier dus vertaald met de adem van leven. De levensadem dus, en dat is natuurlijk ook wat de adem is. Stoffelijk gezien, in de wereld waarin wij leven en in ons lichaam, is dat hetgeen waardoor we in leven blijven.

Wanneer iemand zijn laatste adem uitblaast, dan geeft hij ook de geest. En geest is ook weer een synoniem van leven. Zoals ik al zei: die dingen zijn altijd een beeld van de geestelijke dingen. Dat wil ik eens laten zien door een ander vers.

Jezus' Levensadem: de Heilige Geest en het Woord ↑ hoofdstukken

Dat is Johannes 20, vers 22. Hier verschijnt Jezus na zijn opstanding, dus hier verschijnt de opgewekte Christus aan zijn discipelen. En dan staat er: en hij zegt dit, en hij ademt op hen en hij zegt tegen hen: "Neem heilige geest in ontvangst". Wat hier gebeurt, is dat Jezus aan zijn discipelen verschijnt en hij ademt — hij blaast op hen, zeggen andere vertalingen. En op het moment dat hij op hen blaast, op hen ademt, ontvangen zij een heilige geest.

Ik zei al: een geest is een synoniem van leven, dus het één is een beeld van het ander. "Neem heilige geest in ontvangst", "ontvangt heilige geest" — dat ontvingen zij van God. Maar hij beeldde dit uit, de Heer Jezus beeldde dit uit; de opgewekte Christus beeldde dit uit door op hen te ademen. Letterlijk is dit woord, en dat is wel leuk, opgebouwd uit "in" plus "uitademen". Zo is dat woord opgebouwd, of "opademen". Maar letterlijk staat er niet: "en hij zegt dit en hij ademt op hen", net alsof hij gesproken had en toen pas ademde. Er staat letterlijk: "en dit zeggende, ademt hij op hen". Dus hij sprak — en wij spreken ook door de adem — maar terwijl de Heer Jezus Christus hier sprak, ademde hij op hen, blies hij op hen.

Die adem is een beeld van de geest, maar door zijn geest ontvangen wij ook zijn woord. Ook dat zijn weer synoniemen. De Heer zegt in Johannes 6 vers 33: "Mijn woorden zijn geest en leven." Dus in zijn woord komt het geestelijke tot uitdrukking. Wanneer hij op hen ademt, dan ontvangen zij zijn geest, maar terwijl hij ademt, spreekt hij ook: "en dit zeggende". Dus het één beeldt het ander uit en het één is ook gelijk aan het ander. Wanneer wij Gods woord ontvangen en tot ons krijgen, dan is dat wat ingegeven is en uitgedrukt wordt door zijn geest.

Ik had nog een andere interlineair erop nageslagen, de interlineair van de NCV Bijbelstudie, en daar staat ditzelfde woord. En daar staat — dat is wel leuk — dat dit woord vanuit het Grieks als woordopbouw "in-opblazen" heeft. Dus dat is wat deze interlineair zegt: "in plus uitademen" of "opademen", "in- en opblazen". De Heer ademde dus in en hij sprak, en ook in het spreken heb je je adem nodig. Maar ook dat is natuurlijk weer een uitbeelding van Gods geest. Want wanneer Gods geest, die per definitie onzienlijk is, tot uitdrukking komt, dan is dat in het woord.

Dus als de Heer spreekt, dan ademt Hij, maar hij blies en ademde tegelijk op hen. Daardoor ontvingen zij zijn geest. En ook voor ons geldt dat natuurlijk: wij ontvangen dat in zijn woord. We moeten het laatste vers van 1 Korinthiërs 2 maar eens lezen. Het is geestelijk om zijn woord, het geestelijke met het geestelijke te vergelijken en om de dingen — zo staat het ook in 1 Korinthiërs 2 vers 14 — kritisch te beoordelen. Dat is het geestelijke.

Zo belangrijk is dus die adem. Dat is het leven wat wij inademen, en ook wanneer we zijn woord tot ons nemen, dan is dat ook zijn geest die we bij wijze van spreken inademen.

Vrij Ademen: het Stoffelijke als Beeld van het Geestelijke ↑ hoofdstukken

Dus het stoffelijke is een beeld van het geestelijke. Ik zei al: ik doe hier verder geen politieke uitspraken, maar je kunt natuurlijk op je vingers natellen dat wanneer je die ademhaling door een masker of mondkap gaat beperken, dat dat voor het lichaam niet gezond is. Nou, dat is alles wat ik erover wilde zeggen. Aanleiding was ook een beetje dat ik vanmorgen een video zag waarin ik werd getagd, waarin een Duitse arts verklaarde dat er in Duitsland al kinderen waren overleden die zo'n masker droegen. Hoe dat precies gegaan is enzovoorts, dat weet ik niet, maar wanneer de adem van het leven beperkt wordt, dan is ook het logische gevolg dat het leven beperkt wordt. Dus ik durf wel te zeggen dat dat ongezond is.

Daarvoor zit ik hier verder niet, die conclusies kunt u zelf ook trekken, maar wat ik graag wilde zien is: wat is nu de oorsprong van de adem in de Schrift? Het is de adem van het leven en dat heeft met het spreken te maken, met het Woord van God en met Zijn Geest. En Zijn Geest is leven. Dus ja: ademvrij! Blijf vrij ademen, neem frisse lucht, let op uw ademhaling – en die bedoel ik ontzettend dubbelzinnig. Zowel het stoffelijke natuurlijk, maar vooral het geestelijke. Laten we daarop gericht zijn.

📖 Categorie: Genesis