twaalf waterbronnen en zeventig palmbomen

In Exodus 15 is Israël uitgetrokken uit Egypte. Ze zijn door de Schelfzee gegaan en de vijandige Egyptenaren zijn verzwolgen door het water. Ze komen aan in Mara en het volk heeft dorst, maar het water van Mara is bitter en ondrinkbaar. God wijst Mozes een hout en hij gooit dat in het water, waarop … Lees verder →

twee paar stenen tafelen

Als het volk Israël door God uitgeleid is uit Egypte, verblijven zij bij de berg Sinaï en Mozes gaat de berg op om van God de wet te ontvangen. In Exodus 32 lezen we de geschiedenis van het gouden kalf. Als Mozes op de berg is, wordt het volk ongeduldig en draagt het Aäron op … Lees verder →

Mozes’ andere kudde

In de vorige blogs wees ik op de overeenkomsten tussen Mozes en Christus en dat Mozes een voorafschaduwing is van Christus. Tot Mozes werd al door God gezegd dat er Iemand zou komen naar wie het volk zou horen. Het spreekt van Hem, die komen zou: Christus, de Profeet als Mozes (Deut.18:15 en 18). eerste … Lees verder →

Mozes staat op als verlosser

Afgelopen zondag tijdens een bijbelstudie die ik gaf over de zalving van David, legde ik een verband met een andere bijbelse figuur: Mozes. Beiden waren schaapherder. Ik wees daarbij op iets opmerkelijks in de geschiedenis van Mozes dat maar zelden gezien wordt en daarom wil ik het eens onder de aandacht brengen. 120 jaarVan Mozes … Lees verder →

Mozes en Christus

De naam Mozes betekent: uit het water getrokken. Mozes’ ouders leefden in slavernij in Egypte en de Farao wilde de groei van het onderworpen volk Israël beperken door alle jongetjes die geboren werden te doden, door ze in de rivier te gooien (Ex.1:22). Mozes werd daarom bij zijn geboorte drie maanden verborgen door zijn ouders … Lees verder →

Ex.3:1-2 –> Mozes en de brandende doornstruik

Mozes wordt door God geroepen bij de berg Horeb (=Sinaï, zie Deut.4:10-11) vanuit een brandende doornstruik. Deze doornstruik is een uitbeelding van de wet. Later spreekt Paulus van de ‘vloek van de wet’ (Gal.3:13) en over ‘een bediening van de dood’ (2 Kor.3:7). Toch maakt God zich in die doornstruik bekend, hoe zit dat?