144. 1 Korinthe 15:33-35 gebrek aan kennis van God

Vanuit natuurkunde en biologie is de opstanding van doden niet te verklaren. Ook in de Griekse filosofie had men er geen weet van (Hand17:32). Paulus is er heel makkelijk in en zegt dat wie beweert dat er geen opstanding is, een gebrek aan kennis van God heeft. Dat kun je alleen beweren als je niet rekent met de God, die de bron is van al het leven!

 

📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst

Samenvatting: Paulus benadrukt dat het leven en het geloof volstrekt zinloos zijn zonder de hoop op de opstanding. De bewering in de gemeente dat er geen opstanding is, noemt hij een kwade conversatie die bruikbare zeden bederft en tot een lege, oppervlakkige levensinstelling leidt. Tegenover deze dwalingen moet niet met zielsbespelende predikkunde (homiletiek) worden gereageerd, maar uitsluitend met een gezond en onaanvechtbaar woord. Wie beargumenteert dat de opstanding natuurkundig of biologisch onmogelijk is, toont daarmee direct een gebrek aan kennis van God.

Besproken Schriftgedeelten: 1 Korinthe 15, 1 Korinthe 15, 1 Korinthe 5

“Het gaat er niet om de mensen een ervaring mee te geven, maar gewoon om het Woord te prediken. Gezond en onaanvechtbaar; het Woord en niets dan het Woord.”

De Hoop op de Opstanding en Kwade Conversaties ↑ hoofdstukken

Hallo allemaal. In de voorgaande verzen hier in 1 Korinten 15 had Paulus gesproken over het feit dat het leven dat hij had – en hij noemt zichzelf ook als voorbeeld – zonder de opstanding volstrekt zinloos zou zijn. Hij zei, en laat ik het er even bij pakken: "Indien ik naar de mens gesproken in Efeze tegen wilde dieren vecht, wat is dan het nut voor mij indien er geen doden opgewekt worden? Laten we eten en drinken, want morgen sterven wij."

Paulus had allerlei verdrukking en benauwdheid meegemaakt; hij werd vervolgd, gestenigd, enzovoorts. Maar dat kon hij allemaal verdragen vanwege de hoop, de verwachting die hij had. En die verwachting, die ligt in de opstanding.

Daar borduurt Paulus op voort en hij noemt dat kwade conversaties. Hij zegt: "Dwaal niet: kwade conversaties bederven vriendelijke karakters." Op die vertaling kom ik zo nog wel even. Maar de kwade conversatie waarover het hier gaat, dat is het feit dat sommigen in Corinthe zeiden: "Er is geen opstanding."

Vandaar dat Paulus ook in het vorige vers zei: "Als ik naar de mens gesproken tegen wilde dieren heb gevochten, wat voor nut heeft dat dan als er geen opstanding is?" Want sommigen in Corinthe beweren dat, en hij noemt dat die kwade conversaties. Als het om de waarheid gaat en dat wat het evangelie en het geloof inhoud geeft, dan is dat niet zomaar een verschil van mening. Paulus noemt dat kwade conversaties.

Homiletiek Versus een Gezond en Onaanvechtbaar Woord ↑ hoofdstukken

Dit is nogal een leuke, want in dit woord kennen we ons woord homiletiek – tenminste, ons woord. Dat is een theologisch woord; ik zat het net even op te zoeken op Wikipedia. Ik heb het hier nog openstaan. Wikipedia zegt: homiletiek of predikkunde is de theologische discipline die zich bezighoudt met de homilie of preek in de kerkdienst. Dus homiletiek is predikkunde; dat je leert om goed te prediken. En daar zit natuurlijk ook in dat je leert om de mensen op een bepaalde manier te raken. Als ik even heel kort door de bocht ga, dan noemt de Schrift dat ziels: het inspelen op het gevoel, een bepaalde ervaring. Daar zijn kerkdiensten of samenkomsten ook vaak van vergeven: dragende muziek om op het gevoel van mensen te spelen. Ook predikkunde en homiletiek horen daarbij, en ik zou nog veel meer voorbeelden kunnen geven: gewaden, mooie gebouwen, enzovoorts. Ik kan nog wel even doorgaan, maar dat is nu niet mijn bedoeling, dus ik klik het snel weg.

Homiletiek of predikkunde, dat woord is daar nog van afgeleid. En ja, ik moet zeggen dat het christendom natuurlijk vol is van kwade homiletiek, kwade predikkunde. Want laat ik gewoon zeggen wat de Schrift daarover zegt, wat wij zouden moeten doen. In de brief aan Titus zegt Paulus – ook Paulus – tot Titus: Verschaf daarbij jezelf als een model van goede of ideale werken, voortreffelijke werken, in de onderwijzing met onvervalstheid en eerbaarheid. Hier gaat het om wat Paulus meteen aansnijdt als het gaat om Titus: om zichzelf te verschaffen als model van voortreffelijke werken in de onderwijzing. Want daar draait alles natuurlijk om. Met onvervalstheid en eerbaarheid, met een gezond en onaanvechtbaar woord, opdat de dwarse tot zijn verlegenheid niets slechts over ons kan zeggen.

Maar het gaat mij even om dat: wat zouden we doen? We zouden onderwijzen. Wat zouden we onderwijzen? Een gezond en onaanvechtbaar woord. Geen predikkunde of iets dergelijks. Het gaat er niet om de mensen een ervaring mee te geven, maar gewoon om het Woord te prediken. Gezond en onaanvechtbaar; het Woord en niets dan het Woord. Daar zou men op gericht moeten zijn. En kijk, ik ben de eerste om te zeggen dat je van een gezond en onaanvechtbaar woord blij wordt. Natuurlijk werkt dat ook op je gemoed. Daar word je blij van en dan ga je dat uitstralen en dat wil je met elkaar delen. Dus dat doet iets met een mens, maar dat zou, als je het mij vraagt, dan ook de volgorde moeten zijn. Het moet niet een bepaalde manier van spreken of praten zijn, of de mensen toespreken en aanleren om ze ergens mee te raken. Het Woord zou hen moeten raken. Niets is zo krachtig als het Woord. Daar moet je helemaal niets aan proberen toe te voegen, want dan doe je er juist afbreuk aan.

Kwade Conversaties Bederven Bruikbare Zeden ↑ hoofdstukken

Terug naar 1 Korinthiërs 15. We komen natuurlijk nooit door het hoofdstuk heen op deze manier. Waar was ik gebleven? Vers 33 was het: "Dwaal niet, kwade conversaties bederven vriendelijke karakters." Ja, dit woord 'vriendelijk' heeft met 'gebruiken' te maken. Dat het goed is, mild, goed; dat zit er wel in het woord opgesloten. Maar kijk, de NBG zegt namelijk 'goed'. Waar het echter om gaat, is dat het bruikbaar is. Ik vind het altijd wel aardig hoe dat hier staat: 'gebruikt vriendelijk'. Maar als je van die 't' een 's' maakt, staat er 'gebruiksvriendelijk'. Geschikt, bruikbaar; dat zou een goede weergave van dit woord zijn.

Dus kwade conversaties bederven... Ja, en dan staat hier 'karakters'. Waarom er voor dat woord 'karakters' is gekozen, dat begrijp ik niet zo goed. Het woord heeft met gewoonte te maken. Ons woord 'ethiek' — *ethos* — zit daarin. Dat heeft inderdaad met gewoonte te maken en met datgene wat juist is om te doen. Maar dan gaat het ook over zeden. Ik denk dat 'zeden' gewoon een prima vertaalwoord is, zoals de NBG dat heeft. Kwade conversaties — dus dat soort onwaarheden als zou er geen opstanding zijn — die bederven geschikte zeden. Want het begint in het... Kijk, als je dat soort zuurdeeg hebt, want dat is het: valse leer. Zuurdeeg is een beeld van valse leer, en als je dat verspreidt, dan doorzuurt dat het hele deeg. Dat had Paulus al eerder gezegd in 1 Korinthiërs 5, bedenk ik me nu. Maar kwade conversaties die zeggen dat er geen opstanding is, bederven geschikte, bruikbare zeden.

Paulus heeft in dit hoofdstuk ook meerdere malen aangegeven — ik zit even in mijn Bijbel te kijken naast me naar vers 14 — dat als Christus niet is opgewekt, onze prediking ijdel is, zinloos. En hij had ook al gezegd — dat vers kan ik even niet zo snel vinden — dat zonder de opstanding, zo zegt hij tegen de Korinthiërs, hun geloof ijdel is. En wanneer iets ijdel is, dan is het leeg. Dat is het zonder opstanding. Dan zijn het niet alleen de conversaties die je bederft, maar ons handelen komt ook voort uit ons denken. Dus als wij er een ijdel, zinloos wereldbeeld op nahouden, dan uit dat zich ook in onze zeden, om het zo maar te zeggen. Hoe dat zich dan uit, mag u allemaal zelf bedenken; daar hoef ik verder geen voorbeelden van te geven. Maar bij een levensmotto van "er is geen opstanding", zegt Paulus in het vorige vers, vers 32: "Laten wij eten en drinken, want morgen sterven wij." Dan heb je dus een hele andere levensinstelling. Paulus vertelde al iets over zijn eigen levensinstelling, waarbij zijn hoop gevestigd is op de opstanding.

Ontnuchter op een Rechtvaardige Wijze en Ken God ↑ hoofdstukken

Ontnuchter op een rechtvaardige, op een rechte wijze. Op een rechtvaardige manier. En zondig niet. "Zondig niet" heeft bij ons natuurlijk vaak zo'n ethische klank, om dat woord er maar zo uit te gebruiken, maar waar het hier gewoon over gaat, is dat zij de plank missloegen, om het met een Nederlandse uitdrukking te zeggen. Zij zeiden dat er geen opstanding is; nou, daarmee sloegen ze de plank volledig mis.

Paulus zegt: ontnuchter op een rechtvaardige manier, op een rechte wijze, en mis je doel niet. Zondig niet, sla de plank niet mis, want sommigen hebben gebrek aan kennis van God. Ik zeg dit om jullie in verlegenheid te brengen. Hoe kun je nou zeggen dat er geen opstanding is? Dat kan alleen maar — en dat was waarschijnlijk ook het idee erachter — als je zegt: "Ja, hoe moet dat dan? Want biologisch of natuurkundig kunnen wij een opstanding niet verklaren." Nee, maar dan reken je dus buiten God.

Zondig niet, mis je doel niet, want sommigen hebben gebrek aan kennis van God. Want als zij geen gebrek aan kennis van God hadden, zouden ze niet gezegd hebben dat er geen opstanding is. Dan reken je buiten God, maar wie God kent, die weet van opstanding. Het is nu lente en je ziet het in heel de natuur: de hele natuur staat als het ware op uit de dood en overal komt leven tevoorschijn.

Paulus zegt: ik zeg dit om jullie in verlegenheid te brengen. Ja, je zou je kapot moeten schamen; dat klinkt wat harder zoals ik het nu zeg, maar hij zegt het natuurlijk wel om hen ergens toe te brengen, om ze in verlegenheid te brengen. "Maar," zal iemand uitspreken, "hoe worden doden opgewekt en met wat voor lichaam komen zij?"

Kijk, dit is dus een tegenwerping. Maar zal iemand uitspreken: hoe worden dan doden opgewekt en met wat voor lichaam komen zij? Oftewel: dat kan toch niet, wij kunnen dat toch biologisch en natuurkundig niet verklaren. Nee, maar dan heb je dus een gebrek aan kennis van God, zegt Paulus. Nu gaat Paulus in de volgende verzen, vanaf vers 36, in op hoe dan doden worden opgewekt en met wat voor lichaam zij komen. Dat zijn geweldige verzen en daarover heb ik het een volgende keer. Ik zeg dan ook weer graag: tot die volgende keer, tot ziens!

Deel 144 van 157