Paulus refereert in 1 Thessalonicenzen 2 aan wat hij had meegemaakt in Filippi. Hij was daar gegeseld en gevangen gezet, lezen we in Handelingen 16. Ook in Thessalonica (Handelingen 17) lezen we dat er oproer onstond, toen Paulus daar kwam. Toch heeft Paulus met vrijmoedigheid het evangelie gesproken tot de Thessalonicenzen. Het goede bericht verandert namelijk niet en is niet afhankelijk van de omstandigheden. Integendeel, hoe slechter de omstandigheden, hoe geweldiger het licht van het evangelie straalt!
📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst
“Want die boodschap van het evangelie, dat goede bericht, dat blijft een goed bericht, wat de omstandigheden ook zijn.”
⏱️ Hoofdstukindeling van deze studie:
De Succesvolle Entree in Thessalonica ↑ hoofdstukken
Hallo allemaal. 1 Thessalonicenzen 2 vers 1. Ik ben door het eerste hoofdstuk heen gegaan, dat waren ook maar tien verzen, dus dat was ook een vrij kort hoofdstuk. En Paulus vervolgt in 2 vers 1: want jullie weten zelf, broeders, dat onze entree bij jullie niet voor niets is geweest.
En ja, dit had hij in het voorgaande ook al in wat andere woorden gezegd. Op elke plaats waar Paulus kwam, hoorde hij over die Thessalonicenzen. Dus hij zegt daarbij ook van: ik hoefde zelf niets te zeggen, want wij horen juist van hen. Zij vertellen ons zelf over jullie. Wij hoeven hen niet over jullie te vertellen, maar we horen dat van hen. Dat was dus als een lopend vuurtje gegaan, wat voor ingang Paulus bij die Thessalonicenzen had gehad.
En hij zegt dus: want jullie weten zelf, broeders, dat onze entree bij jullie niet voor niets is geweest. Maar hoewel ik tevoren lijd en beledigd word in Filippi, zoals jullie weten, spreken wij vrijmoedig in onze God, onder veel strijd, tot jullie het goede bericht van het evangelie van God.
Lijden en Strijd in Filippi ↑ hoofdstukken
Paulus zegt: "Hoewel ik tevoren lijd en beledigd word in Filippi." We vinden de geschiedenis waaraan hij hier refereert in Handelingen 16. Ik ga dat nu niet opzoeken, want het is een lange en trouwens ook al een bekende geschiedenis waarin Paulus en Silas in de gevangenis terechtkomen. Eerst is er de geschiedenis met Lydia, vervolgens ontstaat er een oproer en dan komen ze in de gevangenis.
Daar komen ze bij de gevangenbewaarder van Filippi; die bekende geschiedenis met de gevangenbewaarder – in de Statenvertaling heet hij geloof ik de stokbewaarder van Filippi. Paulus en Silas zingen daar in de nacht Gods lof, dan geschiedt er een aardbeving en worden alle deuren geopend. De gevangenbewaarder wil zichzelf, als hij dat ziet, van het leven beroven, maar Paulus roept hem toe: "We zijn hier allemaal nog!" Dat is dus die geschiedenis.
Een bekende geschiedenis: Paulus is daar gegeseld, hij heeft gevangen gezeten en werd daarna weer losgelaten. Vervolgens lees je in Handelingen 17 dat Paulus in Thessalonica terechtkwam. Ook daar moet hij trouwens vertrekken, want ook daar brak oproer uit. Vervolgens komt hij in Berea, ook dat staat in Handelingen 17. Daar gebeurt hetzelfde; er komt ook weer een oproer, enzovoorts.
Paulus was dus tevoren beledigd; hij had geleden en was beledigd, gegeseld en hij had gevangen gezeten. Maar ook in Thessalonica was al het een en ander gebeurd en daarna ook nog in Berea. En toch zegt hij: "Zoals jullie weten, spreken wij vrijmoedig in onze God." Dus hoewel hij geleden had en beledigd was, geslagen en gevangen had gezeten, toch zegt hij: "Wij spreken vrijmoedig."
Vrijmoedig Spreken: Alles Laten Stromen ↑ hoofdstukken
En dat woord 'vrijmoedig', dat is wel mooi als je naar de opbouw van dat woord kijkt: het heeft te maken met 'alles' plus 'stromen', zo is dat woord opgebouwd. Dat betekent dat je alles zegt. Je neemt je geen blad voor de mond, zeggen wij, maar het is nog veel meer: je laat al de woorden stromen zonder je daarin te laten beperken, hoewel de omstandigheden juist heel beperkend waren. Als je te lijden hebt, beledigd wordt, als je gegeseld wordt en in de gevangenis wordt gezet, dan houd je je mond wel. Maar Paulus zegt: "Hoewel ik tevoren leed en beledigd werd in Filippi, toch spreken wij vrijmoedig."
We laten alles stromen; we hebben daarin geen belemmering. Want zo is dat ook zo mooi gezegd in de Schrift: het woord van God is niet gebonden. En daarom liet Paulus het ook vrij stromen. En natuurlijk ook omdat hij nog eens zegt: "onder veel strijd". Dat voegde hij er ook nog eens aan toe, want dat was in Thessalonica dan ook weer het geval en dat was tevoren ook al aan de hand. Maar die omstandigheden, die weliswaar drukkend en benauwend kunnen zijn, die veranderen niets aan de boodschap.
En daarom zegt Paulus: "Hoewel ik tevoren lijdende en beledigd wordende" — laat ik het dan maar zo zeggen zoals het in de interlineaire tekst staat, zoals jullie ook weten of zoals jullie hebben waargenomen — "spreken wij vrijmoedig in onze God, onder veel strijd, tot jullie." We spreken tot jullie het goede bericht, het evangelie van God. Want die boodschap van het evangelie, dat goede bericht, dat blijft een goed bericht, wat de omstandigheden ook zijn. Want dat woord, dat bericht, dat evangelie, dat staat vast en dat is natuurlijk het geweldige aan het evangelie. En daarom kon Paulus ook vrijmoedig spreken, omdat het geen mensenwoord is, maar het woord van God.
Het Toevertrouwde Evangelie Zonder Dwaling of Bedrog ↑ hoofdstukken
En hij zegt dat onze oproep niet uit dwaling is, noch uit onreinheid, noch met bedrog. Daarom kon hij vrijmoedig spreken; het waren geen dwalingen, het was niet uit onreinheid en er was ook geen bedrog in het spel. Want als je de boel bedriegt en als je de boel tot dwaling brengt, dan spreek je niet vrijmoedig. Maar Paulus verkondigde het evangelie van God. Hij had een bericht ontvangen van God, het evangelie van de genade van God, en dat gaf hij door. En hij zegt: onze oproep is niet uit dwaling, noch met onreinheid, noch met bedrog.
Integendeel, zoals wij door God getoetst zijn om het goede bericht, het evangelie, toevertrouwd te worden, zó spreken wij. Zodat je zegt: ja, God had mij dat evangelie, dat goede bericht toevertrouwd. Het is het goede bericht, het evangelie van God, en dat spreken wij dus. Vandaar ook vrijmoedig: alles laten stromen. Onbelemmerd, ondanks de beperkende omstandigheden, de moeilijke omstandigheden en onder veel strijd. Het was het evangelie van God, en dat evangelie is niet gebonden. Dat evangelie verandert ook niet als de omstandigheden veranderen. Nee, dat staat vast, en vandaar dat hij vrijmoedig sprak.
Zó spreken wij. En hij zegt ook: niet om mensen te behagen, maar God, die onze harten toetst.
Niet Mensen Behagen, maar God ↑ hoofdstukken
Paulus was er niet op gericht om mensen te behagen, maar om zijn God te behagen; Degene die hem de boodschap had toevertrouwd. In Galaten 1 zegt hij iets soortgelijks: "Want overreed, overtuig ik nu mensen of God? Of zoek ik mensen te behagen? Indien ik nog mensen behaagde, dan zou ik geen slaaf van Christus zijn." Paulus noemt zich een slaaf van Christus, dat doet hij diverse malen in zijn brieven, en dat betekent dat hij het eigendom was van Christus. Hij was het eigendom, hij behoorde Christus toe, en hij had maar één taak: zijn Meester, zijn Heer, behagen.
Zijn Heer had hem het evangelie van de genade van God toevertrouwd, dus Paulus zou dat evangelie doorgeven. En ja, dat evangelie is een boodschap die niet verandert; die is ook niet aangepast aan de mens. Paulus zegt in de brief aan de Galaten ook: het is een boodschap die niet "naar de mens" is. Hij stelt daar de vraag: "Zoek ik mensen te behagen? Indien ik nog mensen behaagde, dan zou ik geen slaaf van Christus zijn."
Terug naar 1 Thessalonika 2, daar zegt hij: "Zoals wij door God getoetst zijn om met het goede bericht toevertrouwd te worden, zó spreken wij. Niet om mensen te behagen, maar God, die onze harten toetst." Want hij wist zich het eigendom van God en het eigendom van zijn Heer Jezus Christus. Hij was een slaaf van Christus, dus zocht hij zijn Meester, zijn Heer, te behagen en niet mensen te behagen.
Andere hoofdstukken die daarover gaan zijn 1 Korinthe 1 en 1 Korinthe 2, waar Paulus ook zegt dat hij niet is gekomen met wijsheid van woorden of woorden van menselijke wijsheid. Dat was ook in de zin van: niet om me aan te passen aan de mensen. Want dat is juist wat je vaak ziet bij dwaling; dan ga je je aanpassen aan de mensen, aan je gehoor. Dat doe je ook als je mensen wilt bedriegen. Maar Paulus had een evangelie en dat evangelie gaf hij door, en dat deed hij voor zijn Heer, Jezus Christus. Daar was hij slaaf van en Die behoorde hij toe, dus Die wilde hij behagen.
De redenering en de uiteenzetting van Paulus gaat nog door in vers 5, maar daar ga ik de volgende keer weer verder. Graag tot de volgende keer.