25. 1 Thessalonicenzen 5:1-3 – als een dief in de nacht

Met betrekking tot de wegrukking zegt Paulus dat zijn lezers heel nauwkeurig wisten wanneer dit zou plaatsvinden. Wanneer men in de wereld zal zeggen: ‘vrede en zekerheid’, dan is het moment aanstaande. Deze periode van (valse) vrede en zekerheid zal plotseling en onverwachts worden afgebroken door een verderf. Dat zal het moment zijn dat de ecclesia wordt weggerukt en haar hemelse positie zal innemen.

In de video refereer ik aan de volgende studies:

1 Thess.5:3 vrede en geen gevaar?
vrede en zekerheid?


📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst

Samenvatting: De studie behandelt de komst van de dag van de Heer, die voor de onwetende wereld zal komen als een dief in de nacht. Wanneer de wereld spreekt van vrede en zekerheid, zal een plotseling verderf hen onontkoombaar overvallen. Deze schijnvrede wordt vergeleken met de eerste ruiter op het witte paard uit Openbaring 6. Voor de gelovigen, die niet in duisternis wandelen, zal deze dag echter niet onverwachts komen omdat zij daarvoor al worden weggerukt.

Besproken Schriftgedeelten: 1 Thessalonicenzen 4, 1 Thessalonicenzen 5:3, Openbaring 6, Openbaring 19:11

“Dan, als een dief in de nacht, zullen zij overvallen worden door dat plotselinge verderf.”

De Tijden en de Gelegenheden ↑ hoofdstukken

Hallo beste vrienden, beste kijkers. Nadat ik 1 Thessalonicenzen 4 besproken heb, dat gedeelte over de wegrukking, lees ik gewoon verder in een nieuw hoofdstuk. Maar dat is de hoofdstukindeling die de vertalers hebben toegevoegd. Paulus schreef een brief en hij ging gewoon verder met het schrijven van zijn brief. Hij zegt dan: "Maar wat betreft de tijden en de gelegenheden, broeders, is het niet nodig dat er aan jullie geschreven wordt."

De tijden en de gelegenheden, dat is een term die we vaker tegenkomen in de Schrift. Ik heb altijd de neiging om het niet te lezen als 'tijden plus gelegenheden', maar 'tijden, namelijk gelegenheden', want het woordje 'en' heeft erg vaak in de Schrift de betekenis van 'namelijk'. Denk maar aan een begrip als 'de God en Vader'. Dat zijn er ook geen twee, dat is ook niet een 'plus', maar dan is het: namelijk onze God, namelijk onze Vader.

Ik ben wel eens in die twee verschillende woorden gedoken; ik heb wel eens gekeken hoe die woorden gebruikt worden. Dit woord kennen we overigens: *chronon*. *Chronos* heeft met chronologie te maken, met tijdstippen. En dit is het woord *kairos*, dat betekent periodes of bestemde tijden. Dus dat spreekt meer van perioden.

Maar ik zei al, ik heb wel eens gekeken waar die woorden voorkomen en waar ze allemaal gebruikt worden. Dat is behoorlijk wat keren en het is ook niet altijd even vast omlijnd. Wanneer je op sommige plekken *chronos* zou verwachten, staat daar weer *kairos*. Dus daar wil ik maar niet te lang bij stilstaan.

Paulus schrijft aan de broeders, aan de Thessalonicenzen: "Wat betreft de tijden en gelegenheden, is het niet nodig dat er aan jullie geschreven wordt." Paulus heeft het natuurlijk over de tijden en gelegenheden van de wegrukking. Dus het moment waarop de wegrukking plaatsvindt en in welke periode, in welke setting, in welke context.

En ja, dat is leuk, want hij zegt: "Het is niet nodig dat er aan jullie geschreven wordt." Terwijl dit — ik moet er altijd om glimlachen — terwijl dit bij ons altijd het grootste punt van discussie is. Gebeurt het vóór de grote verdrukking, gebeurt het erna? En zo zijn er natuurlijk nog wat varianten. Nou, die Thessalonicenzen wisten het erg goed, want Paulus zegt:

De Dag van de Heer als een Dief in de Nacht ↑ hoofdstukken

Want jullie weten zelf nauwkeurig dat de dag van de Heer zo komt als een dief in de nacht. Zij wisten dus nauwkeurig hoe het zat. En hier wordt dat moment, wat hiervoor in hoofdstuk 4 het weggegrist worden maar ook de Parousia van de Heer werd genoemd, de dag van de Heer genoemd. Elders is dat de openbaring van Jezus Christus. Maar een dag is ook een openbaring. Dat is wanneer het licht gaat schijnen, wanneer het licht aanbreekt.

We moeten ons ook beseffen dat de dag van de Heer, of de dag van Christus, of de dag van Jezus Christus — allerlei varianten van dat moment — die dag des Heren uit het Oude Testament, de dag van Yahweh, voor verschillende groepen op verschillende momenten aanbreekt. Net zoals het nu ook zo is dat... Kijk, ik bespreek deze video bij daglicht, maar aan de andere kant van de wereld is het nacht. Daar moet de dag nog aanbreken. En zo breekt op de ene plek de dag eerder aan dan op de andere plek. Zo zal voor de Ecclesia, het lichaam van Christus, de dag eerder aanbreken dan voor Israël. Maar voor Israël weer eerder dan voor de volkeren. Dus daar zit een bepaalde volgorde in.

Zij wisten dus nauwkeurig dat de dag van de Heer zo komt als een dief in de nacht. Ja, en daar heb ik al naar verwezen in een eerdere video toen ik het had over de wegrukking, de weggrissing; dat de doden in Christus zullen worden opgewekt en vervolgens zullen wij, die levend overblijven, tegelijkertijd samen met hen weggegrist of weggerukt worden in wolken, de Heer tegemoet, enzovoort.

En de dag van de Heer komt als een dief in de nacht. Dat heeft ermee te maken dat de wereld in duisternis is en ook onwetend. De duisternis is ook een uitbeelding van onwetendheid en van ongeloof. En dat is de positie waarin de wereld zich bevindt. En die dag van de Heer, die zal komen als een dief in die nacht. En wat zal het eerste zijn wat er gebeurt in die dag van de Heer? Dat is dat de Heer, die komt als een dief — het is een vergelijking — zal wat Hem toebehoort weggrissen. Grissen of weggrissen, dat is die wegrukking. En dat zal voor de wereld totaal onverwachts komen. En vandaar ook dat de dag van de Heer zo komt als een dief in de nacht.

De wereld is in duisternis, zij hebben het licht niet, zij kennen het Licht der wereld niet, zij kennen de Heer niet, dus voor hen zal dat volkomen onverwachts gebeuren. Ik loop dan een beetje op de zaken vooruit, want Paulus zegt dat wij niet van de nacht zijn. Wij zijn van het licht en wij zijn niet van de nacht, wij zijn van de dag, wij zijn niet van de duisternis, enzovoort. En daarom komt voor ons de dag van de Heer niet als een dief in de nacht. Jullie weten zelf nauwkeurig dat de dag van de Heer zo komt als een dief in de nacht.

Vrede en Zekerheid en het Plotselinge Verderf ↑ hoofdstukken

Hoezo dan? Nou, wanneer zij zullen zeggen: "Vrede en zekerheid", dan staat onverwachts de uitroeiing bij hen. Dan staat onverwachts de uitroeiing of het verderf — de NBG-vertaling zegt: "is verderf hen nabij" — bij hen. Wij weten dat, en dat wisten die Thessalonicenzen ook, want zij wisten dat nauwkeurig. Wanneer zij, de overige mensen, de wereld, zal zeggen: "Vrede en zekerheid" — daar kom ik zo op terug — dán, wanneer ze dat zullen zeggen en men overal roept om vrede en zekerheid, dan staat onverwachts de uitroeiing of het verderf bij hen.

En dat verderf of die uitroeiing zal hen overkomen net zoals een barenswee over een zwangere vrouw komt. En zij zullen absoluut niet ontsnappen. Zoals een barenswee een zwangere vrouw overkomt, waarbij die weeën komen, steeds sneller gaan en onvermijdelijk zijn — het is niet zo dat je dat tegen kunt houden — precies zo onverwachts en onontkoombaar zal dat verderf deze wereld overkomen wanneer men zal roepen: "Het is vrede en zekerheid."

Dan, als een dief in de nacht, want men is in duisternis en men zegt wel dat het vrede en zekerheid is, maar het is een valse vrede en een valse zekerheid. Dan, als een dief in de nacht, zullen zij overvallen worden door dat plotselinge verderf.

De Parallel met de Ruiters uit Openbaring 6 ↑ hoofdstukken

Op dat "vrede en zekerheid" kom ik straks nog wel even terug, maar Openbaring 6 is ook een bekend gedeelte, mag ik aannemen, in verband met deze verzen. Daar wordt dit in beelden, in visioenen, aan Johannes bekendgemaakt. En hij zegt: "Ik nam waar" – of: "ik zie" – "wanneer het Lammetje één van de zeven zegels opent." Er zijn dus zeven zegels en die zeven zegels worden stuk voor stuk geopend. Dat zijn de zegels van een boekrol, en die boekrol is de eigendomsakte van het land Israël.

En het Lam opent hier die zeven zegels en dan zegt Johannes: "Toen hoorde ik één van de vier dieren zeggen met een stem als van een donderslag: Kom!" En ik nam waar – neem waar – ik zag een wit paard. En die erop zit heeft een boog, en aan hem werd een lauwerkrans of een erekrans gegeven, en hij ging uit, hij die overwint en opdat hij zou overwinnen. Dus hier wordt die vrede voorgesteld door een ruiter op een wit paard die een boog heeft en aan wie een lauwerkrans werd gegeven. Hij ging uit, overwinnende om te overwinnen.

En wanneer het tweede zegel opent, hoor ik het tweede dier zeggen: "Kom!" En een ander paard, vuurrood, ging uit. En aan hem die erop zit werd gegeven de vrede van de aarde weg te nemen, en dat zij elkaar zullen afslachten, enzovoorts. En vervolgens komen er na dit vuurrode paard ook nog een zwart en een groen paard, en die brengen hongersnood en dood en verderf.

En ook hier wordt dus beschreven dat er eerst een vrede komt, maar blijkbaar een schijnvrede; een ruiter op een wit paard die doet denken aan de Messias uit Openbaring 19 vers 11, dacht ik, geloof ik. Een ruiter op een wit paard die doet denken aan de Messias, maar die het niet is. Hij brengt hun vrede, maar die vrede wordt vervolgens weggenomen, en wat ook in de volgende verzen beschreven wordt, dat is een plotseling verderf. Het vuurrode paard, maar ook het zwarte en het groene paard – wat ik nu niet ga lezen – maar dat wordt in 1 Thessalonica 5 vers 3 dus genoemd. Wanneer zij zullen zeggen: "Vrede en zekerheid" – een wit paard – dan onverwachts, plotseling, staat uitroeiing of verderf hen bij. En dat zijn die andere paarden natuurlijk. Maar het begint met oorlog, het wegnemen van de vrede.

De Theologische Diepte van Vrede en Zekerheid ↑ hoofdstukken

Wat ik daarover nog wil zeggen is dat ik nog niet zo heel lang geleden een video heb gemaakt over dat begrip 'zekerheid'. Wat is dat nu precies en hoe wordt dat gebruikt in de Schrift? Nog recenter heb ik op een zondagochtend een hele studie gegeven over dit vers, en met name over die begrippen 'wanneer zij zullen zeggen: vrede en zekerheid'. Ik heb beide begrippen opgezocht en met behulp van de interlineair op het woord geklikt om te zien hoe het woord 'vrede' in de Schrift wordt gebruikt. Ik heb daar flink wat voorbeelden van genoemd en dat heb ik ook gedaan voor het begrip 'zekerheid'.

In die studie, van ongeveer een uurtje op een zondagochtend, ben ik ook dit woord en de afgeleide woorden ervan langsgegaan. Als je die begrippen naast elkaar legt en kijkt wat de Schrift zegt over vrede en zekerheid, dan kan ik geen andere conclusie trekken. Dat komt ook omdat ik daar Openbaring 6 naast leg, over de ruiter op het witte paard die doet denken aan de Messias.

De manier waarop deze woorden 'vrede' en 'zekerheid' in de Schrift worden gebruikt, doet vermoeden dat er een periode zal zijn waarin er een vrede en een zekerheid zal heersen zoals de wereld die tot nu toe bijna niet gekend heeft. Het is een vrede die doet denken aan wat wij ook wel het vrederijk noemen dat de Messias gaat stichten. Dat is geen Bijbelse term, maar zo wordt het vaak genoemd: het duizendjarige vrederijk of het vrederijk van de Messias.

Daar doet dit aan denken, ook wat betreft die zekerheid en stabiliteit. Er zal geen onzekerheid zijn; de dingen wankelen niet, denkt men. Alleen zal het maar voor een bepaalde periode zijn en dan zal die vrede en zekerheid onverwachts en plotseling overgaan in verderf. Dat zal de wereld overkomen als een dief in de nacht. Wij zullen echter voor dat moment bewaard en weggerukt worden. Ons zal dat moment dus niet overvallen als een dief in de nacht, want wij zijn niet in de duisternis, maar wij wandelen in het licht.

Daar gaan ook de volgende verzen over, dus daar ga ik de volgende keer mee verder. Ik zal de studies waar ik zojuist naar verwezen heb toevoegen in de beschrijving. Als u daarin geïnteresseerd bent, kunt u dat nog eens nabeluisteren. Graag tot de volgende keer!