Wat is ons houvast in gevaarlijke tijden? Het woord van God! Paulus wijst ons op het belang van het woord van God en waarom het een levend woord is.
📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst
“De praktijk begint immers bij een verandering van denken, en die verandering van denken begint natuurlijk bij het juiste onderwijs.”
⏱️ Hoofdstukindeling van deze studie:
- Terugblik op de Eerdere Hoofdstukken en de Waarschuwing voor Gevaarlijke Tijden
- Het Juiste Onderwijs als Fundament voor Ons Handelen
- Leren en Verifiëren: de Oorsprong van Waarlijk Geloof
- Elk Schriftwoord Is Door God Geademd en Levend
- De Schrift Rust de Mens van God Volkomen Toe voor Elk Goed Werk
- Hoofdstuk 4: de Plechtige Oproep Om het Woord te Proclameren
- De Afkeer van de Gezonde Onderwijzing en de Vlucht Naar Mythen
- Wees Nuchter in Alles en Verricht Jouw Bediening Volledig
Terugblik op de Eerdere Hoofdstukken en de Waarschuwing voor Gevaarlijke Tijden ↑ hoofdstukken
Wij gaan beginnen met de vijfde studie over de Tweede Timotheüs-brief. Dat zal ook nog niet de laatste zijn, maar we komen zo ongeveer wel aan bij het hoogtepunt van de brief, vind ik zelf. Maar de conclusies moeten jullie zelf ook maar trekken. We zijn ergens in hoofdstuk 3, vers 10 of 11 aangekomen, geloof ik, maar wat ik eerst even wil doen, is een korte terugblik op de eerste hoofdstukken. Dat doe ik niet al te uitgebreid; ik haal gewoon even wat dingen voor het voetlicht om het geheugen op te frissen. Maar wil je nou echt weten of even opfrissen waar het ook weer precies over ging, dan moet je het gewoon even lezen. Niet nu, maar vanmiddag of zo. Want het is maar een kort briefje van vier hoofdstukken, dus in principe ben je daar zo doorheen. Maar er staat heel veel in, en zeker in het gedeelte waar we nu gaan aankomen.
Dus ik ga snel beginnen. In hoofdstuk 1 sprak Paulus over het evangelie waartoe hij gesteld was als apostel en leraar van de natiën. Ik kan het niet nalaten om te zeggen: hij schrijft daar dat onze Redder Christus Jezus de dood tenietdoet en onvergankelijk leven aan het licht brengt door het evangelie. Dat is echt in een pennenstreek het evangelie, zoals hij dat natuurlijk op meerdere plaatsen ook uiteenzet. Daartoe was hij dus gesteld: om dat onder de natiën te verkondigen. Je zou zeggen dat dit een goed bericht is, en dat is het ook. Maar toch doet Paulus de oproep aan Timotheüs om zich niet te schamen voor het evangelie en kwaad te lijden met het evangelie. Want die boodschap wordt blijkbaar niet altijd in dank afgenomen. Nou ja, ik zeg blijkbaar, maar die ervaringen hebben we allemaal al een beetje, denk ik. Als je ervoor uitkomt, krijg je soms de likes, maar vaak ook niet hoor. Maar dat geeft niet.
Paulus zegt ook: heb een patroon van gezonde woorden. De 'gezonde woorden' van onze Heer Jezus Christus, noemt hij dat in 1 Timotheüs 6. Maar wat hij eigenlijk tegen Timotheüs zegt, is: gebruik de woorden van de Schrift, de woorden die ik je overgedragen heb. Ongetwijfeld hebben we het toen ook over allerlei ongezonde woorden gehad, want die zijn er legio. Die vind je terug in allerlei kerkelijke geschriften en documenten. 'Woorden van menselijke wijsheid' noemt Paulus dat in 1 Korinthe 2, meen ik.
In hoofdstuk 2 doet Paulus de oproep aan Timotheüs om de loopbaan te lopen die Paulus ook liep. Ik denk dat we daar vandaag niet aan toekomen, maar daar spreekt hij in 2 Timotheüs 4 ook nog van: de loopbaan lopen, de goede strijd strijden en dus ook weer kwaad lijden. Timotheüs zou zich beijveren als een goed krijgsknecht om die loopbaan op de juiste manier te lopen, gezonde woorden te gebruiken, enzovoort. Maar ook om het woord van de waarheid correct te snijden. Zoals ik al aangaf en zoals Paulus in deze brief aangeeft, is Paulus de apostel van de natiën, een leraar van de natiën. Wij zijn geloof ik ook van die natiën, dus wij zouden dan ook te rade gaan bij Paulus in de eerste plaats.
Hij geeft waarschuwingen voor hen die van de waarheid afwijken. Hij zegt niet van: assimileer je daarmee, begeef je daaronder en probeer de boel te veranderen. Hij zegt: neem er afstand van, wijk af van zulken, neem afstand van de onrechtvaardigheid, enzovoort. Deze brieven, 1 en 2 Timotheüs, staan vol met waarschuwingen van Paulus aan Timotheüs en natuurlijk over het hoofd van Timotheüs ook aan ons. Ook over hoe het zou gaan in het christendom, dat er gevaarlijke tijden zouden aanbreken. De kerkklok moet net gaan luiden terwijl je dit zegt... Ja, dat heeft ook nog een bepaalde achtergrond, maar daar zullen we het maar niet over hebben.
Maar die laatste dagen, dat zouden gevaarlijke tijden zijn. De hele context waarin Paulus het zegt, is godsdienstig. Hij heeft het over mensen die liefhebbers zullen zijn van zichzelf, maar hij zegt ook iets dergelijks als: ze zullen een schijn van godsvrucht hebben. Een vorm van goede verering, een vorm van eerbiedigheid. Dus de vorm heeft zoiets van: dat is godsvrucht, dat is goede verering; maar het is een schijn, het is een vorm. Paulus waarschuwt ervoor en zegt dan in deze brieven ook een aantal keren als contrast: "Maar jij, Timotheüs..." In tegenstelling tot hen: "Maar jij."
Nou, het vervolg van hoofdstuk 3 waar we nu naartoe gaan – want de vorige keer ging het nogal over deze dingen, de waarschuwingen dat de mensen liefhebbers van zichzelf zullen zijn en een schijn van godsvrucht zullen hebben. Paulus noemt een heel rijtje op dat hij in Romeinen 1 ook noemt, een behoorlijk lange rij die we de vorige keer helemaal doorgenomen hebben. Maar in het vervolg van hoofdstuk 3, wat we nu gaan bespreken, gaat het erover: wat is nu ons houvast in die gevaarlijke tijden? Want Paulus waarschuwt in 1 Timotheüs 4 al aan Timotheüs dat in een 'navolgende periode' sommigen zullen afvallen van het geloof en zich zullen begeven tot verleidende geesten en leringen van demonen. Inmiddels zegt hij in 2 Timotheüs 3 dat de laatste dagen – dus niet de navolgende periode, maar ook de dagen daarna nog eens – gekenmerkt zullen worden door gevaarlijke tijden. Nou, daar leven wij wel in. Er zal een schijn van godsvrucht zijn, enzovoort.
Maar wat is dan het houvast in die tijden? Wat is onmisbaar om stand te houden, om op te staan en om daar niet in meegesleurd te worden? Nou, daar gaat het volgende gedeelte over. Dat is, zoals ik al zei, wat mij betreft het hoogtepunt van de brief. Paulus zegt dan in vers 10, daar zijn we dus gebleven: "Maar jij..." Weer die tegenstelling. Hij herhaalt het: de laatste dagen zullen gevaarlijke tijden zijn, de mensen zullen liefhebbers zijn van zichzelf en een schijn van godsvrucht hebben, enzovoort. "Maar jij, Timotheüs!" "Maar jij." Ik heb de plaatsen even opgezocht waar je dat tegenkomt; dat zijn in ieder geval de teksten die ik heb kunnen vinden. "Maar jij", in tegenstelling tot hen.
Het Juiste Onderwijs als Fundament voor Ons Handelen ↑ hoofdstukken
Maar jij, jij volgt mij – of volg jij mij terzijde – in de onderwijzing, in de leer? Ik heb daar in mijn eigen aantekeningen een dubbele punt gezet, waar de meeste vertalingen een komma hebben. Voor mij mag je die komma ook gerust laten staan hoor, want de grondtekst kent die interpunctie helemaal niet. Men neemt de vrijheid om een komma te zetten en ik neem de vrijheid om daar een dubbele punt te plaatsen. Ik geloof namelijk dat alles begint bij het juiste onderwijs. Dat zegt Paulus ook in deze brief; hij heeft het straks over de gezonde leer, en hij sprak al eerder over gezonde woorden. Dat heeft allemaal met het juiste onderwijs te maken.
Jij volgt mij terzijde in de onderwijzing. De praktijk begint immers bij een verandering van denken, en die verandering van denken begint natuurlijk bij het juiste onderwijs. Als de wijze van doen niet haar oorsprong heeft in het juiste onderwijs, dan is het een trucje. Dan is het een schijn van godsvrucht, iets wat van de buitenkant is opgelegd maar niet van binnenuit komt. Dé praktijk – ik houd niet zo van dat woord – begint bij een verandering van denken.
Voordat we aan de bespreking van deze brief begonnen, hebben we een aantal verzen uit Romeinen 6 besproken. Men zegt altijd dat in Romeinen 12 het praktische gedeelte begint. Dat is natuurlijk wel zo, maar in Romeinen 6 vind je dat ook al. In Romeinen 12, waar volgens alle handboeken dat praktische gedeelte begint, staat: "Word niet gevormd naar deze aeon." Dat vormen gebeurt automatisch. Deze aeon is een boze aeon, met een bijbehorende manier van denken en een stroom aan informatie en desinformatie. Of je het nu wilt of niet, je wordt erdoor beïnvloed als je jouw denken niet laat vernieuwen.
Paulus zegt in Romeinen 12: "Word niet gevormd naar deze aeon, maar word omgevormd in de vernieuwing van jullie denken." Het woord "omgevormd" is het Griekse woord metamorfose. Ons denken moet dus een metamorfose ondergaan; het moet getransformeerd worden. Daar begint het allemaal: in het veranderde denken. Wanneer je denken niet omgevormd wordt, ga je gewoon mee in het denken van deze aeon. Je wordt dan gevormd, en in dat Griekse woord zie je nog het woord "schema" terug. Word niet in het schema gepusht, word niet samen met deze aeon geschematiseerd. Dat zal vast geen goed Nederlands zijn, maar dat staat er letterlijk. Je wordt vanzelf gevormd naar deze aeon, mits je omgevormd en getransformeerd wordt door de vernieuwing van het denken, om te toetsen wat de wil van God is: het goede, welgevallige en volmaakte.
Wat Paulus in deze brief aan 2 Timotheüs de gezonde leer of gezonde woorden noemt, is dat patroon van gezonde woorden. Daarom zegt hij: "Maar jij, jij volgt mij terzijde in de onderwijzing, in de leer, in de wijze van doen, voornemen, geloof, geduld, liefde en verduren." Dat is weer zo'n rijtje dat Paulus noemt. Maar het begint allemaal bij het onderwijs; dat noemt hij als eerste. Paulus zegt op andere plekken: "Word mijn navolgers," of letterlijk: "Word nabootsers van mij, zoals ook ik van Christus," zoals in 1 Korinthiërs 11 vers 1.
Hij vervolgt: "...in de wijze van doen, voornemen, geloof, geduld, liefde, verduren, vervolgingen en lijden." Want dat hoort er blijkbaar bij. Vervolgingen en lijden, zoals mij dat overkwam in Antiochië, in Ikonium en in Lystra. Ik heb dat even opgezocht; dit zijn de schriftplaatsen waar je dat kunt vinden. Hij zegt: "Al die vervolgingen doorsta ik, en de Heer redt mij uit alle uit." Paulus ging die vervolgingen niet uit de weg, want hij wist dat het erbij hoorde. Dat zegt hij ook tegen Timotheüs: "Lijd kwaad samen met het evangelie."
Het woord "verduren" kwam daar net ook in voor. Vaak wordt dat vertaald met "volharden", maar dat klinkt meer als een activiteit van onszelf. Verduren is echt iets ondergaan. Het is letterlijk opgebouwd uit "onder" en "blijven": eronder blijven. Je schikt je in de dingen die je ondergaat. Paulus vertrouwde op zijn Heer en getuigde dat de Heer hem uit alle vervolgingen redde. Hij zegt: "Allen die in Christus Jezus eerbiedig willen leven, zullen vervolgd worden." Dit woord "eerbiedig", *eusebōs*, is hetzelfde woord als in hoofdstuk 3 vers 5, waar stond dat zij een vorm of schijn van eerbiedigheid hebben. In de NBG wordt dat vertaald met "godsvrucht" en in de Statenvertaling met "godzaligheid".
Allen die in Christus Jezus godvruchtig of eerbiedig willen leven, zullen vervolgd worden. Dat staat in tegenstelling tot hen die slechts een vorm of schijn van godsvrucht hebben. Dat is religie: het lijkt erop, het ziet er zo uit, en aan hun vocabulaire zou je denken dat het godsvruchtig is. Maar ze hebben de kracht van die godsvrucht, van die eerbiedigheid, verloochend. Die kracht ligt namelijk in het woord der waarheid en alles wat daarbij hoort: gezonde woorden, de gezonde leer, enzovoorts.
Ja, allen die in Christus Jezus eerbiedig en godvruchtig willen leven, zullen vervolgd worden. In meer of mindere mate, zeg ik er dan maar bij. Wij leven tot nu toe – en dat kan natuurlijk nog veranderen – in gelukkige omstandigheden. Dat wordt al iets minder, maar we zijn nog steeds bevoorrecht. Er zijn tijden geweest dat je op de brandstapel belandde of gevangen werd genomen als je geloofde wat wij geloven. Paulus wist daar alles van; hij schrijft deze brief vanuit de gevangenis. En van Timotheüs lezen we later in Hebreeën dat hij ook net was losgelaten, dus hij had blijkbaar ook gevangen gezeten. Dan valt het bij ons nog wel mee.
De gevangenissen van toen waren overigens geen hotels; die waren een stuk minder luxueus dan die van ons nu. Maar of een gevangenis nu luxe is of niet, je bent je vrijheid kwijt. Ik heb zelf een tijdje in een gevangenis gewerkt. Als je daar 's ochtends inklokt, begin je je tegen de avond toch ook een beetje een gevangene te voelen. Ik was altijd blij als ik weer buiten stond. Je vrijheid is immers het belangrijkste wat een mens bezit. Dat merken we ook nu ons wat vrijheden zijn afgenomen en ons beperkingen en maatregelen worden opgelegd. Voor ons eigen bestwil natuurlijk, zo wordt het verkocht. Dan merk je dat vrijheid een groot goed is.
Dit is de toezegging: allen die in Christus Jezus eerbiedig en godvruchtig willen leven, die zullen vervolgd worden. Maar boosaardige mensen en zwendelaars – bedriegers zeggen andere vertalingen – zullen van kwaad tot erger vorderen. Zij doen dwalen en dwalen zelf.
Leren en Verifiëren: de Oorsprong van Waarlijk Geloof ↑ hoofdstukken
En dan zegt Paulus weer: "Maar jij, blijf jij in wat jij leerde en verifieerde." Ik viel van de week op dit vers en dit had ik nog nooit zo gelezen of gezien. Ik heb er ook nog een videootje van gemaakt, dus voor de mensen die die al gezien hebben: excuses, jullie krijgen nu een herhaling. Maar dat is onderwijs: dingen herhalen, dan blijft het uiteindelijk beter hangen. Het is natuurlijk heel mooi wat Paulus hier tegen Timotheüs zegt. Hij zegt niet: "Blijf jij in wat je van me leerde", maar hij zegt: "Blijf jij in wat jij leerde en verifieerde."
Dit woord verifiëren wordt steeds mooier. De Statenvertaling zegt: "waarvan u verzekering gedaan is". Dat klopt natuurlijk ook; Timotheüs had het geleerd van Paulus en daarvan was hem verzekering gedaan. De Studiebijbel had zoiets als: "waarin je bevestigd bent". Dit woord verifiëren is opgebouwd uit twee woorden: geloven en een uitgang die "veroorzaken" betekent. Een aantal van jullie zullen dat Griekse woord *pistos* wel kennen, dat is geloof. Dit is het werkwoord daarvan: geloven, *epistus*. Nou ja, laat maar zitten. Maar het gaat dus om dat wat geloof veroorzaakt.
Wat geloof veroorzaakt is niet slechts dat je iets van iemand hoort. Wij geloven de dingen niet alleen omdat iemand anders ons dat vertelt. Wij leren van elkaar en als we, zoals dit, een samenkomst of een Bijbelstudie bezoeken, dan horen we degene die het woord voert bereidwillig aan. Dat is zo ongeveer de gang van zaken: je hoort het bereidwillig aan, maar wat echt geloof veroorzaakt, is dat je zegt: "Ik heb het nu zelf gezien, en dus is het aan mij bevestigd." Ik heb het geleerd én geverifieerd; dan veroorzaakt het geloof – waar geloof, om het zo te zeggen. Dat zijn van die pareltjes die je eruit haalt met zo'n interlineair, waarin je echt ziet wat er letterlijk staat.
Ik moet dan altijd denken aan dat voorbeeld van de Samaritaanse vrouw in Johannes 4, waar dat ook zo wordt beschreven. Dit is vers 29; het is een lang hoofdstuk van meer dan veertig verzen. Die Samaritaanse vrouw heeft een ontmoeting met Jezus bij een waterput en ze voert een gesprek met Hem. Jezus zegt tegen haar: "Ga je man eens halen." Dan zegt ze: "Ja, die heb ik niet." Dan zegt Jezus: "Nou, dat klopt, want je hebt er vijf gehad en degene die je nu hebt, dat is je man niet."
Dan gaat ze naar haar stadsgenoten in Sychar toe en zegt: "Kom hier, neem een mens waar die tegen mij zei wat ik allemaal gedaan heb. Hij weet gewoon wat ik doe." En dan vraagt ze: "Is deze niet de Christus?" Zo maakt de Heer Zich aan haar bekend als de Christus, en dat doet Hij buiten het Joodse land, in Samaria. Dat is heel logisch als je de typologie kent. Terwijl de Heer onder het Joodse volk vaak zei dat ze niet moesten zeggen wie Hij was, maakte Hij Zich aan die vrouw bekend.
De stadsgenoten van die Samaritaanse vrouw komen naar Jezus toe omdat zij van Hem getuigt: "Er is hier iemand die zegt wat ik gedaan heb, die kent mij. Is deze dan niet de Christus?" Dan komen ze de stad uit en gaan ze Hem tegemoet. Een paar verzen later lees je dat vanuit die stad velen van de Samaritanen in Hem geloven vanwege het woord van de vrouw die getuigt: "Hij zei tegen mij wat ik allemaal doe." Als de Samaritanen vervolgens naar Hem toe komen, vragen zij Hem bij hen te blijven en Hij blijft daar twee dagen.
Ik had het net even over die typologie. Ik zeg het nu kort, maar ik heb een lijstje waar ik wel eens dingen op zet waar ik het nog eens uitgebreid over moet hebben; deze heb ik er van de week opgezet. Samaria is dat gele gedeelte op het kaartje. De Heer verlaat Judea, Hij verlaat het Joodse volk en Hij gaat naar Samaria. Er staat dat Hij door Samaria *moest* gaan, want Hij ging naar Galilea. Maar dat moest eigenlijk helemaal niet. De Joden liepen normaal gesproken met een boog om Samaria heen; die gingen daar helemaal niet doorheen.
Samaria ligt namelijk in het oude gebied van de tien stammen. Die tien stammen zijn ooit weggevoerd door de Assyrische koning Salmaneser. Het land was na die ballingschap zo goed als leeg. De Assyrische koning heeft daarop mensen uit zijn eigen koninkrijk gestuurd om daar te gaan wonen, om dat land bewoond te houden. Die heidenen vermengden zich met het kleine deel Israëlieten dat daar nog woonde en daar ontstond een soort bastaardvolk. Zo zagen de Joden hen ook echt, en vandaar dat de Joden de pest aan hen hadden. Vandaar ook dat de Heer een gelijkenis vertelt over een barmhartige Samaritaan. Die Samaritanen waren eigenlijk heidense honden, net als wij. Zij zijn dus een beeld van de natiën.
Hier staat dat de Heer door Samaria moest gaan en daar verblijft Hij twee dagen. Petrus weet daar wel raad mee; die zegt dat bij de Heer één dag is als duizend jaar. Die twee dagen zijn een beeld van de tweeduizend jaar dat de Heer verblijft onder de natiën. Wat gebeurt daar? Daar maakt Hij Zich bekend als de Messias. Er staat dat veel meer Samaritanen geloven vanwege Zijn woord.
En dan komt het: ze zeiden tegen de vrouw dat ze niet meer geloofden om wat zij sprak, want ze hadden Hem nu zelf gehoord. "Wij weten dat Hij waarlijk de Redder van de wereld is, de Christus." Dit is leren en verifiëren. Ze hadden het van die vrouw gehoord, maar daarna geloofden ze niet meer vanwege wat zij zei, maar omdat ze Hem zelf hadden gehoord. Zo vergaat het ons ook. Wij horen van elkaar, wij wijzen elkaar op het Woord, maar wat waarlijk geloof veroorzaakt, is wanneer we het leren en verifiëren, zoals Paulus dat tegen Timotheüs zegt.
Wat me ook opviel, is dat dit woord vaak wordt vertaald met "zien" of "weten", maar letterlijk staat er "waarnemen". Waarnemen is meer dan iets weten; je weet dat het waar is. Het gaat veel dieper. Voor waarnemen heb je meer dan één zintuig nodig, om het zo te zeggen. "En wij weten dat Hij waarlijk de Redder van de wereld is, de Christus." Dat is wat Paulus ons bekendmaakt onder de natiën: Hij, Christus, is de Redder der wereld. En die Samaritanen, als beeld van de natiën, komen in die twee dagen tot dat besef.
Dat is een mooi punt, dat had ik nog niet eens gezien. Kijk, dat is leren. Nu ga ik thuis tot verifiëren over, en de volgende keer hebben we dat geverifieerd en kunnen we dat weer met elkaar delen. Zo blijf je bezig.
Ja, blijf jij in wat jij leerde en verifieerde. Dus geleerd en bevestigd. En dat veroorzaakt geloof, waarlijk geloof. Blijf in wat jij leerde en verifieerde, omdat jij weet van wie jij het leerde.
Ik zie in mijn volgende dia dat ik nu verder ga in het volgende vers. Dus ik lees nu dit: "omdat jij weet van wie jij het leerde". Dat is natuurlijk zo: hij leerde het van Paulus, maar uiteindelijk leerde hij het natuurlijk van Hém, die aan Paulus die woorden al had toevertrouwd. En dat is leren en verifiëren. Dus je kunt het wel horen van Paulus, maar uiteindelijk zijn het de gezonde woorden van onze Heer Jezus Christus, zoals Paulus die noemt in 1 Timotheüs 6.
Blijf jij in wat jij leerde en verifieerde, omdat jij weet van wie jij het leerde en dat jij van baby af de gewijde documenten kent. Ik vind het wel mooi in de Statenvertaling dat daar staat "van kindsbeen af", geloof ik, dat je van kind af de heilige schriften geweten hebt. In het Grieks zijn er een aantal woorden voor kind, maar dit is echt het woord baby. Soms vragen mensen zich weleens af of dat niet te vroeg is, dat we onze kinderen nu al... nou ja, dan kun je altijd naar dit vers verwijzen. Vanaf dat hij baby was, kende hij de gewijde documenten. Hoe dat precies in zijn werk is gegaan, dat weet ik niet, maar met de paplepel ingegoten, zeggen wij dan.
De gewijde documenten — de Schriften zeggen andere vertalingen, daar gaat het natuurlijk ook gewoon om. Dat jij van kind af, van baby af, de gewijde documenten kent die jou wijsheid kunnen geven tot redding door het geloof dat in Christus Jezus is. Ook niet "door het geloof in Christus Jezus". Dat is wel zo, maar dat staat er niet. Er staat: door het geloof dat IN Christus Jezus is.
Dat is ook weer iets wat Paulus een aantal keren noemt: het geloof van Christus Jezus. Dus Zijn geloof, wat de basis is waaruit wij gerechtvaardigd worden door het geloof, en ook daaruit worden we gered. Uit geloof tot geloof, zoals Paulus dat zegt in Romeinen 3. Uit Zijn geloof tot in ons geloof. Maar Zijn geloof is de basis. Laten we nou niks van onszelf verwachten, maar alles van Hem, door het geloof dat in Christus Jezus is.
Elk Schriftwoord Is Door God Geademd en Levend ↑ hoofdstukken
Elk schriftwoord is door God geïnspireerd. De Statenvertaling zegt: 'Al de Schrift', heel de Schrift, of alles van het Woord; elk schriftwoord is door God geïnspireerd. Paulus had het al over het Woord, maar het hele komende gedeelte gaat over het belang van de Schrift, het belang van het Woord. Paulus gaat ook nog — daar komen we deze keer niet aan toe, dat is iets voor de volgende keer — zeggen tegen Timotheüs dat hij zich aan het beijveren is om die geschriften, samen met andere apostelen, bij elkaar te brengen. Dat was hun legacy, hun nalatenschap; dat is het Nederlandse woord. Paulus wijst hier op het belang van de Schrift in zijn laatste brief aan Timotheüs. Hij schildert het christendom zoals het zou gaan en had daar hele lage, hele slechte verwachtingen van; hij was er zeer pessimistisch over. Wat is dan belangrijk om aan vast te houden? Wat is dat waar we op kunnen staan? Wat is dan van belang? Nou, dat is de Schrift.
Daar gaat dit gedeelte over. Hij zegt: heel de Schrift, of elk schriftwoord is door God geïnspireerd. De Tenach, het Oude Testament, maar ook deze brieven van Paulus. Al de schriften — ik wil zeggen, er staat ook niet eens wat de NBG heeft, maar in ieder geval het totaal, het alles. Elk schriftwoord, maar ook dat is natuurlijk heel de Schrift. In dit woordje 'geïnspireerd' zit in het Nederlands trouwens ook een mooi woord; daar zit het woord 'spirit' in. Het is door God begeesterd, de spirit van God is erin gelegd. Maar letterlijk is dat 'geblazen'. *Theos*, dat is God, de Plaatser, de Beschikker. Hij plaatst en Hij beschikt alles, dus ook elk schriftwoord is door Hem geplaatst, beschikt en ook geschikt. Hij is de Plaatser, de Beschikker en Hij inspireert dat Woord. Hij heeft daar Zijn adem, Zijn Geest in geblazen. Dat is de Schrift. Dat zijn niet zomaar lettertjes in een bepaalde volgorde; het is Gods levende Woord. Hij heeft Zijn leven daarin geblazen.
'Eet het en je weet het', denk ik altijd als ik dit bespreek. Want we hebben natuurlijk allemaal die ervaring dat het niet zomaar woorden zijn. Ik lees ook weleens een boek, gewoon ter ontspanning zeg maar, een thrillertje of een romannetje is wat minder. Dat zijn ook boeken, dat zijn ook woorden, maar dat is uit de menselijke geest voortgekomen. Dat kan heel vermakelijk zijn, maar dit is de Schrift. Dit is dat wat werkelijk levend is en leven geeft en ook ons leven voedt. Vandaar: door God geblazen, door God begeesterd, door de Plaatser geademd. Zoals bij Adam; meteen in het begin van de Schrift wordt dat al vermeld, dat de Heere God de mens vormde vanuit de aarde, vanuit het stof van de grond, en Hij blaast in zijn neusgaten de adem van het leven. Zo ontving Adam de adem van het leven en zo werd hij tot een levende ziel. Maar dat is wat God ook in Zijn Woord doet. Hij blaast daar Zijn leven in, en vandaar dat de schrijver van de Hebreeënbrief zegt: 'Het Woord van God is levend en krachtig', enzovoort. Of de Heer Jezus in Johannes 6 vers 63: 'Mijn woorden zijn geest en leven', wat ook synoniemen zijn natuurlijk. Maar dat Woord is levend.
Het scherm is dood, wilde ik zeggen... Josje, ben je de technicus hier? Misschien moet ik gewoon doorklikken, misschien moet ik hem af en toe even bewegen om hem in leven te houden. Maar het Woord van God, dat is levend. Die ervaring hebben we allemaal. Want wij zijn met Christus opgewekt en dat is door het Woord. Daardoor wandelen wij in nieuwheid van leven. Hoe voed je dat leven? Ja, door het Woord. We zijn daarmee begonnen, dus dan zouden we niet ergens anders ons leven mee voeden. We zouden daarbij blijven en daarop staan. Elk schriftwoord is door God geïnspireerd, door God geblazen en vandaar ook levend.
Dan staat er: 'is heilzaam voor onderwijzing'. De meeste vertalingen zeggen 'nuttig', maar heilzaam is wel wat meer dan nuttig. Ik ben vanmorgen op de fiets gekomen; mijn fiets is ook nuttig, maar het heeft nogal een heilzame werking. Je kunt er ook mee vallen. Dan weer niet hè, Jos? Er zitten wel zwarte bladzijden in jouw... Ja, daar is het. Even een andere... Dat zit er nog goed in, toch? Dat is een goedkope kabel, ik zie het. Volgende keer een... Ik ga even uit, want ik zie dat ook mijn scherm nu raar begint te doen. Hier was ik al gebleven, zie je? Ja, dat onderop gaat vanzelf weg, geloof ik.
Nou, ik praat gewoon even door. Elk schriftwoord is door God geïnspireerd, door God geblazen, geademd en is heilzaam voor onderwijzing. En ik zei al: heilzaam is meer dan nuttig. Dat wat heelt... Ik heb zoiets dat als ik nu op knoppen ga... Technicus en spreker hebben het opgelost voor de time being natuurlijk. We gaan snel verder. Dus het is heilzaam voor onderwijzing. *Didaskalia*; ik heb er al vaker op gewezen, dat woord onderwijzing of 'tot lering' heeft met didactiek te maken. Blootlegging, *exposure* in het Engels, ontmaskering. De meeste vertalingen hebben 'weerleggen', maar dat is vaak het gevolg van iets blootleggen, iets ontmaskeren daarmee. Wat je doet, is de waarheid blootleggen, de waarheid aan het licht brengen. Daarmee ontmasker je de leugen als vanzelf natuurlijk. Dan zie je het ook als iets blootleggen.
Ja, correctie. Dat is ook een mooie, en daarom heb ik dat woord er even uitgehaald. Dat woord is opgebouwd uit het voorzetsel 'op', plus 'opwaarts', plus 'oprichting'. Dus drie keer 'op'. Wat is correctie? Dat is dat je op, opwaarts, opgericht wordt. Dat is correctie. Dat je op Hem, op Degene die het Woord geïnspireerd heeft, die de Plaatser is, die het Woord geademd en geblazen heeft waardoor het een levend Woord werd, op Hem gericht wordt. Op, opwaarts, opgericht. Drie keer 'op'. Een beetje Grieks in het basisonderwijs zou niet verkeerd zijn; dat zou een beeld kunnen geven. Maar gelukkig hebben wij een interlineair. Dan hoef je eigenlijk helemaal geen Grieks te kennen om daar toch noties van te nemen. Wat dat betreft leven we natuurlijk ook in fantastische tijden. We kunnen wel klagen over wat we om ons heen zien gebeuren, maar er is natuurlijk nooit een tijd geweest waarin het Woord zo toegankelijk was als in onze tijd. Er zijn tijden geweest dat mensen naar de kerk gingen, mensen die niet konden lezen en schrijven, en die gingen naar iemand luisteren die het voorlas in een taal die ze sowieso niet verstonden, in het Latijn. En de Bijbels zijn een tijd verboden geweest. Nou ja, noem het allemaal maar op: Bijbels verboden geweest... En nu, met een paar muisklikken, heb je toegang tot de oorspronkelijke tekst, hoe Paulus dit opgeschreven heeft, en ook hoe dat soort woorden opgebouwd zijn. Ik liet net al zien bij dat verifiëren, dat het geloven veroorzaakt, maar dit ook weer: opwaarts oprichten. Schitterend. Dat zou je niet zoeken achter een woordje als correctie.
En gerechtvaardigde discipline. Ook over dat woord discipline heb ik de vorige keer volgens mij ook iets gezegd. Dat is een wat lastig te vertalen woord. De Geschriftenvertaling vertaalt het dan met 'discipline', waarbij we misschien ook wat verkeerde denkbeelden hebben. Maar ook dat Griekse woord weer: daar is ons woord 'pedagogiek' van afgeleid en dat heeft natuurlijk alles met opvoeden te maken. Vorige keer was volgens mij dat vers aangehaald uit Titus 2, waarin staat dat de reddende genade van God is verschenen aan alle mensen, en dan staat er ook dit woord: het disciplineert ons, het voedt ons op, zegt de NBG, en de Statenvertaling zegt...
De Schrift Rust de Mens van God Volkomen Toe voor Elk Goed Werk ↑ hoofdstukken
Opdat de mens van God — zo noemt Paulus Timotheüs ook een paar keer — opdat de mens van God toegerust zal zijn. Dus het Woord rust ons toe, en niet een klein beetje, maar volkomen, zodat wij ook volkomen toebereid zijn voor elk goed werk. Het is niet zo dat de Schrift ons een beetje toerust voor elk goed werk. Nee, de Schrift is compleet en zij is genoeg voor ons om voor elk werk volkomen toebereid te zijn.
Dat is een onderwerp apart waar we het ook nog eens een keer over moeten hebben. In zijn eerdere brieven zegt Paulus nog dat God apostelen, profeten, evangelisten, herders en leraars gegeven heeft. Totdat! Al die functies, al die ambten, al die genadegaven om het zo te zeggen, zijn gegeven met een doel, en dat doel staat in Efeze 4: om die Ecclesia toe te rusten. Paulus zegt daar ook dat wanneer het Woord compleet zou zijn — waarvan hij zegt dat hij degene was die het Woord mocht completeren — op het moment dat het Woord gecompleteerd is, al die gaven en ambten zoals apostelen, profeten, evangelisten, herders en leraars niet meer nodig zijn. Die waren nodig om het fundament te leggen van de Ecclesia.
Paulus zegt hier aan het einde van zijn loopbaan in 2 Timotheüs 3 dat heel de Schrift de mens van God — dus elke gelovige, om het zo te zeggen — volkomen toebereidt voor elk goed werk. Vandaar dat hij dan ook straks in hoofdstuk 4 zegt: "Doe het werk van een evangelist." De Schrift rust ons volkomen toe voor al die dingen, ook om te evangeliseren. Herders, dat zijn mensen die anderen bemoedigen en aanmoedigen met het Woord; heel de Schrift rust ons allen daartoe volkomen uit.
Vandaar ook die genadegaven waarover in 1 Korinthiërs 13 staat dat de profetieën zouden ophouden en de tongen zouden verstommen. Die waren op een gegeven moment niet meer nodig. Die waren nodig om het fundament te leggen toen nog niet alles op schrift stond. Maar Paulus zegt hier: heel de Schrift is door God geïnspireerd opdat — dat is het doel — de mens van God toegerust zal zijn, volkomen toebereid voor elk goed werk.
Daarom gaat hij in het vervolg straks in hoofdstuk 4, waar we het de volgende keer over gaan hebben, uiteenzetten dat hij die Schriften bij elkaar aan het brengen is. Daar was Paulus op dat moment mee bezig. Hij was zich aan het beijveren om die Schriften bij elkaar te brengen en hij deed dat onder andere samen met Petrus. En wie was het nog meer? Markus of Lukas, misschien allebei, maar daar hebben we het de volgende keer over.
Paulus wist hoe belangrijk die Schriften waren, dat zegt hij hier. En dat zegt Petrus ook. Petrus zegt: "Ik ben me aan het beijveren dat wat ik tegen jullie gezegd heb, dat jullie daar ook blijvend aan herinnerd zullen worden." Daarom hebben zij die Schriften bij elkaar gebracht. Dat is niet pas ergens in 325 in Nicea besloten als de canon van de Bijbel. Nee, die apostelen hebben die canon bij elkaar gebracht. Dat ze dat in Nicea bevestigd hebben, dat is prima, maar de schrijvers, de apostelen zelf, hebben die Schriften bij elkaar gebracht. Paulus kende het belang daarvan en daar heeft hij het hier over.
Hoofdstuk 4: de Plechtige Oproep Om het Woord te Proclameren ↑ hoofdstukken
Nou, hoofdstuk 4. Paulus zegt: "Ik betuig jou voor het oog van God en van Christus Jezus, Die de levenden en de doden zal oordelen." Die zin, "vanwaar Hij komen zal om te oordelen de levenden en de doden", komt volgens mij uit een geloofsbelijdenis. Ik zie iemand ja knikken; ik heb daar zelf wat minder verstand van, maar het gaat hier niet om één moment, zoals dat vaak gezegd of geleerd wordt. Het zijn verschillende tijdstippen en verschillende groepen. Dat zou een studieserie op zich zijn, denk ik. Want de Schrift leert dat er vóór de duizend jaar al doden opgewekt worden, maar uiteindelijk worden de overige doden – dat lees je in Openbaring 20 of 21 – voor de grote witte troon opgewekt. Maar ook wij zullen de Heer tegemoet gaan in de lucht; ook daar worden doden opgewekt. En samen met de levend overgeblevenen zullen zij weggerukt worden. Dus daar valt nogal wat over te zeggen. Ook over het richten van Israël en de volkeren, dat zijn ook weer aparte tijdstippen. Want oordelen, dat is ook rechtzetten en richten. Het lijkt me voldoende om het daar nu maar even bij te houden, want dat is echt een onderwerp op zich.
Paulus verklaart hier plechtig: "Ik betuig jou voor het oog van God en van Christus Jezus, Die de levenden en de doden zal oordelen bij Zijn verschijning en Zijn koninkrijk." Hier zegt hij al dat er verschillende momenten zijn: de levenden in Zijn parousia – zo noemt Paulus Zijn aanwezigheid of komst – en de doden bij de grote witte troon. Maar dan komt het: "Proclameer het woord." Dit is Paulus' onderwerp: het Woord. Hij zei in hoofdstuk 1 al: "Daartoe ben ik gesteld als een heraut en apostel en leraar van de natiën." En van dat woord 'heraut' is dit werkwoord 'proclameren' afgeleid. Paulus hield geen vrijblijvend praatje, Paulus had een boodschap, een bericht. En ja, *take it or leave it*, dat is wat een bericht is: dat proclameer je. Sommigen geloven dat – ik wil zeggen 'sommigen', maar de meesten niet in dit geval – maar dat maakt het bericht niet minder waar.
Proclameer het woord. Ja, hij was daartoe gesteld als een heraut. Sta erop! Houd aan, zegt de Statenvertaling dan. Sta erop. Sta op dat Woord, blijf daarbij. Sta erop, gelegen of ongelegen. Dat gaat volgens mij niet over je toehoorders, in de zin dat je het iedereen door de strot moet duwen; we zouden daar juist wel de juiste gelegenheid bij zoeken. Maar het gaat er meer om dat het jezelf soms niet zo goed uitkomt. Proclameer dat Woord, gelegen of ongelegen. Ontmasker – dat is blootleggen – vermaan, dus aansporen, en roep op. Dat woord kennen we ook: het *parakaleo*. De parakleet wordt dan weer vaak vertaald met 'trooster', maar eigenlijk is het letterlijk de 'erbij geroepene' of de 'naastgeroepene'. Dit woord, dat zie je in de interlineaire vertaling, is letterlijk zoiets als 'oproepen' of 'bemoedigen'. Proclameer het woord, sta erop, gelegen of ongelegen. Ontmasker, leg bloot, spoor aan, roep op met alle geduld en ook weer onderwijs en lering.
Want er zal een periode zijn – en over die periode had hij het natuurlijk al, dat de laatste dagen gevaarlijke tijden zullen zijn – wanneer zij de gezonde onderwijzing, de gezonde leer niet zullen verdragen. Ja, dat was toen ook al zo. Paulus zegt in hoofdstuk 1 dat allen in Asia hem hadden verlaten. Hij zegt in hoofdstuk 4 – daar komen we nog op – dat bij zijn eerste verantwoording, toen hij voor de rechterstoel moest verschijnen, er niemand bij hem was. Stond hij daar alleen. Dus dat verval waar hij het over heeft, ja, dat was al lang ingezet.
Maar zij zeggen: er zal een periode zijn wanneer zij de gezonde onderwijzing niet zullen verdragen. En dit woord 'gezond' heb ik eens opgezocht. Dat vind je juist in die persoonlijke brieven van Paulus aan Timotheüs en aan Titus. Daar spreekt Paulus van gezonde leer, van gezonde onderwijzing. Ik heb een voorbeeld, twee geloof ik. In 1 Timotheüs 1 heeft hij het ook over de gezonde onderwijzing: "...al wat de gezonde onderwijzing tegenstreeft, naar of overeenkomstig het evangelie – het goede bericht – van de heerlijkheid van de gelukkige God, dat aan mij werd toevertrouwd." Of in Titus: "Maar jij, spreek wat betaamt aan de gezonde onderwijzing." En dan noemt Paulus een heel rijtje dat ook gaat over maatschappelijke verhoudingen, over man en vrouw, heer en slaaf. En dan is zijn conclusie dat men in alles goede trouw zou betonen om de onderwijzing, namelijk die gezonde onderwijzing van God onze Redder, in alles te sieren. Dus je schikken in je positie, je positie kennen en onderkennen; ook dat heeft met gezonde leer te maken. Gezond onderwijs, dat is wat gezond onderwijs doet.
De Afkeer van de Gezonde Onderwijzing en de Vlucht Naar Mythen ↑ hoofdstukken
Er zal een periode zijn wanneer ze de gezonde onderwijzing en de gezonde leer niet zullen verdragen. Ja, wat is gezond onderwijs? Ik noem een paar voorbeelden, ik doe dat even snel. Er is één God die wil dat alle mensen gered worden, zei Paulus in 1 Timotheüs. En in hoofdstuk 4: Hij is de Redder van alle mensen. En Christus Jezus geeft Zichzelf tot een losprijs voor allen. Christus Jezus doet de dood teniet en brengt onvergankelijk leven aan het licht door het evangelie. Dat hebben we besproken; dat is gezond onderwijs. Alles wat Paulus naar voren brengt is gezond onderwijs, dus ook zaken als onderschikking aan de overheden, de positie van man en vrouw in het huwelijk en waar dat een uitbeelding van is. Ook andere maatschappelijke verhoudingen horen daarbij. In Efeze spreekt Paulus over de houding van kinderen ten opzichte van de ouders en in Titus 2 over slaven en heren. Hij heeft het zelfs over oude vrouwen, jonge mannen en oude mannen. Al die posities en verhoudingen vind je op verschillende plaatsen in de brieven van Paulus en dat is allemaal gezond onderwijs.
Het is natuurlijk allemaal heel ouderwets. Als je dit spiegelt aan de huidige tijd, dan zijn dit dingen die je eigenlijk niet meer mag zeggen. Inderdaad, over de verhouding man en vrouw en ga zo maar door. Dat wordt in deze tijd als onverdragelijk ervaren. Als je dat gewoon naar voren brengt, dan kan men dat niet meer verdragen. In ons land kon je voorheen alles zeggen, maar ook dat is een beetje over aan het gaan. Jullie weten allemaal waar ik het over heb, dus ik ga het verder niet toelichten. Er zal een periode zijn wanneer zij de gezonde onderwijzing en de gezonde leer niet zullen verdragen, maar zij zullen naar hun eigen begeerte voor zichzelf leraren ophopen die het gehoor kietelen. Hoe doe je dat, leraren ophopen die het gehoor kietelen? Dat zijn leraren die verkondigen wat jij wilt dat ze verkondigen. Nou, dan geef je ze een salaris. Want wiens brood men eet, wiens woord men spreekt. Als je ze salaris geeft – ik zeg het enigszins denigrerend – dan blijven ze zeggen wat je wilt dat ze zeggen. Dat is natuurlijk ook zo. Of als je een organisatie hebt met een bepaalde achterban die verwacht dat jij bepaalde dingen juist wel of niet naar voren brengt, dan ben je niet meer vrij om te zeggen wat je wilt als je vanuit die organisatie je boterham betaald krijgt. Dit is iets wat je door heel de religieuze wereld vindt. Dominees krijgen salaris, maar er zijn ook allerlei instellingen waaraan men verbonden is en waaruit mensen betaald worden.
Ik zat vroeger korte tijd in een evangelische gemeente waar een voorganger vrijgemaakt moest worden van zijn werk om de gemeente te dienen. Wat gebeurt er dan? Die wordt dan voor een aantal dagen betaald uit de "club", zeg maar. Gisteren sprak ik nog iemand die in een soortgelijke gemeente komt en die zei: "Ik was daar pas en de hele preek ging over geld en over de collecte, dat er gegeven moest worden." Tja, dat krijg je dan dus. Daar heeft Paulus het ook over in 1 Timotheüs 6. Hij spreekt daar over mensen die een verdorven verstand hebben en van de waarheid beroofd zijn, menende dat de godsvrucht – die goede verering – een gewin is. "Wijk af van de zulken," zegt Paulus. Zij denken dat godsdienst een business is; ze maken er een handel van. Paulus zegt dat de godsvrucht mét tevredenheid een groot gewin is. Het is een kapitaal, maar dan geestelijk. Dat is een mooie woordspeling waar we het nog wel eens over zullen hebben. Maar zij hopen zich leraren op naar hun eigen begeerte, naar wat ze zelf willen horen, leraren die het gehoor kietelen.
Dat is de periode waarin ze de gezonde leer niet zullen verdragen en ze zullen zich afkeren van het horen van de waarheid. Al die dingen die ik net noemde: vertel maar eens dat er één God is die alles beschikt en alles plaatst, dat Hij de Redder is van alle mensen en dat Hij alles met Zichzelf verzoent. Vertel maar eens dat Christus Jezus de dood tenietdoet. Dan zullen ze zich afkeren. Je hoort deze dingen bijna nergens. Gelukkig hier wel, en op enkele andere plaatsen ook, maar je moet er wel naar zoeken. Men heeft er echt een afkeer van en gaat steigeren; ze zullen zich afkeren van het horen van de waarheid. In de dagen van Paulus was die trend al ingezet. Ze zullen zich afkeren van het horen van de waarheid en zich terzijde keren naar de mythen.
Paulus zei in zijn eerste brief aan Timotheüs dat de Geest uitdrukkelijk zegt dat in de navolgende perioden sommigen afstand zullen nemen van het geloof en acht zullen geven op geesten die doen dwalen en op onderwijzingen of leringen van demonen. Hij noemt daar een paar voorbeelden, zoals het celibaat, wat in een van de grootste kerken ter wereld gewoon algemeen goed is. Maar dat zijn dus onderwijzingen en leringen van demonen: iets verbieden wat God gegeven heeft. Daar heeft Paulus het over. Het gaat ook over voedsel en dat noemt hij daar allemaal. Maar dan zegt hij erachteraan: "in de huichelarij van leugenwoorden." Huichelarij is het ene zeggen en het andere bedoelen. Daar zou ik een heel rijtje van kunnen geven. "God houdt van je, maar als je niet voor Hem kiest, dan laat Hij je eeuwig branden in de hel." Maar ook wat subtieler: "Ja, je gaat wel dood, maar als je je ogen dichtdoet, sla je ze aan de andere kant meteen weer open." Dan ga je dus niet echt dood. Of: "God is één? Ja, maar het zijn er wel drie."
We kunnen zo nog wel even doorgaan, maar dat zijn allemaal woorden van menselijke wijsheid en geen gezonde woorden. Termen als hel, drie-eenheid, "God de Zoon" – dat is er ook zo een die daaruit voortkomt – of de onsterfelijkheid van de ziel; dat zijn allemaal dingen die je niet in de Schrift vindt. Het zijn menselijke theorieën. Het klinkt soms academisch, want als je theologie studeert heb je toch al een paar jaar studie achter de rug, maar het is huichelarij van leugenwoorden. Het zijn geschematiseerde leringen, het zijn leugenwoorden en geen gezonde woorden. Daarom zegt Paulus: de Schrift is door God geïnspireerd. Dat zijn levende woorden, dat is het Woord van God. Die gezonde leer zou men dus niet meer verdragen; men zou zich afkeren van de waarheid en zich terzijde keren naar de mythen.
Wees Nuchter in Alles en Verricht Jouw Bediening Volledig ↑ hoofdstukken
Maar jij, jij echter – daar is hij weer – wees jij nuchter in alles. Dat is ook wel leuk: dat woord 'nuchter' wordt in het Grieks opgebouwd uit een ontkenning en 'drinken'. Het is dus het tegenovergestelde van drinken. Het doet er verder misschien niet zoveel toe, maar ik vond het toch een leuke vondst. Nuchter zijn betekent dat je je niet laat benevelen. Letterlijk gaat het natuurlijk over drank. We weten allemaal dat de Schrift geen problemen heeft met zaken als wijn en feesten, maar de oproep blijft: wees nuchter in alles.
Paulus noemt dit ook meerdere keren in zijn brieven, ook als het gaat over de komst van de Heer; dat we wakker zouden zijn en nuchter, zoals in 1 Thessalonicenzen. Lijd kwaad als een ideale, goede soldaat van Christus Jezus. Daar is dat beeld weer wat we in hoofdstuk 1 ook al tegenkwamen. Doe het werk van een evangelist; doe het werk van een brenger van het goede bericht. 'Eu-angelist' komt van 'eu', dat is 'goed', en een afgeleide van 'bericht'. In dit geval is het zelfstandig naamwoord een 'boodschapper'. Vandaar een evangelist of een brenger van het goede bericht.
En hij zegt ook: verricht jouw bediening volledig. Want de mens van God zou toegerust zijn, volkomen toebereid voor elk goed werk. Dat is het vers dat we zojuist besproken hebben. Vandaar dat Timotheüs het werk van een evangelist kon doen. Verricht jouw bediening volledig, tot het einde toe. Ook Timotheüs zou die loopbaan lopen die hij moest lopen. Paulus gaat in de volgende verzen zeggen dat hij de loopbaan heeft gelopen en die loop geëindigd heeft, het geloof bewaard heeft, enzovoort. En die aanmoediging doet hij ook aan Timotheüs: verricht jouw bediening volledig. Dit woord gaan we de volgende keer ook nog tegenkomen in de zin van 'compleet', zoals Paulus ook het woord van God completeerde.
Nou goed, ik zie dat ik ruim een uur aan het praten ben, dus wij gaan het hierbij laten en de volgende keer verder bij 2 Timotheüs 4 vers 6.